Marine Le Pen doet het goed

Uit het recent antwoord van staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie Philippe Courard (PS) op parlementaire vraag nr. 58 blijkt dat de uitgaven voor ‘dringende medische hulpverlening’ aan illegale vreemdelingen in 2009 maar liefst 39.836.986 euro bedroegen. Op tien jaar tijd gaat het bijna om een vertienvoudiging: in 2000 ging het om 4.623.523 euro.

Er zijn twee factoren die de stijging verklaren: de toename van het aantal illegalen en de steeds ruimere interpretatie van het begrip ‘dringende medische hulpverlening’. Dit laatste blijkt uit het feit dat het niet alleen gaat om spoedeisende behandelingen, maar ook om luxe-ingrepen zoals een neuscorrectie of ivf-behandeling. Ook abortus, prenatale consultatie of borstvoedingsbegeleiding, kortom alle medische verrichtingen waarvoor RIZIV-nomenclatuur bestaat, behoren tegenwoordig tot het gamma van de ‘dringende medische hulpverlening’. België dreigt zo niet alleen het OCMW van de wereld te zijn, maar nu ook nog de uitverkoren ziekenhuisbestemming.

Het Vlaams Belang heeft de voorbije jaren parlementaire vragen gesteld over de oorzaken van de explosieve toename van de uitgaven inzake gezondheidszorg voor illegaal verblijvende vreemdelingen. Op de vraag of er misbruiken vastgesteld werden, bleef de bevoegde staatssecretaris evenwel het antwoord schuldig: hij ‘wenst geen speculaties te doen’ en ‘het is voor zijn diensten onmogelijk om een adequate analyse te maken van de redenen van de stijging’. Van een beleidsman kan men het eerste antwoord aanvaarden, het tweede zeker niet.

Het Vlaams Belang vraagt dat een grondig onderzoek wordt uitgevoerd naar de oorzaken en wil een lijst van medische tussenkomsten die in geen geval als ‘dringende medische hulpverlening’ kunnen aangemerkt worden.

Voorts moet een einde worden gesteld aan het gedoogbeleid tegenover illegalen door werk te maken van actieve opsporing en effectieve uitwijzing. Het blijft onaanvaardbaar dat de kans op regularisarie zowat tien keer groter is dan de kans op repatriëring.

Zoals medegedeeld, zal Angeltjes van vandaag af tot half maart slechts op halve capaciteit verschijnen. Dagelijks komen er enkele algemene stukjes en hernemingen. Gedurende een maand zal er geen actualiteit zijn, wij schakelen ze uit. Hopelijk, maar zeer onwaarschijnlijk, is er tegen onze heropening een nieuwe regering, aangevoerd door Didier Reynders. Of een andere francofoon. U houdt het allemaal wel in het oog, liefst niet in nauwe samenwerking met de N-VA, want die zit te popelen om ons over te nemen.  BHV splitsen is te moeilijk, laat staan belgië opdelen, dus zal De Wever proberen Vlaams Belang te splitsen in goeden en slechten. Hij wil natuurlijk de goeden. Het zal hem zuurder opbreken dan "een extra grote friet met tartaar".

Mocht het niet lukken met een nieuwe regering, dan mag u nieuwe verkiezingen laten  uitschrijven, tegen het seizoen van de ontluikende bloemen en de geurige meiklokjes. Een mooie tijd voor de lente van de Vlaamse revolte.

U krijgt echt zeer veel bevoegdheden doorgeschoven, beste Angeltjesvrienden. Maakt u er vooral gretig misbruik van. Maar vergeet niet, Mijnheer Erik waakt streng en desnoods onrechtvaardig,  over de kwaliteit en inhoud van uw reacties. De mogelijkheid om ons een e-post bericht te sturen is tijdens deze onderbreking uitgeschakeld.

Deze tekst blijft bovenaan staan. Nieuwe stukjes verschijnen elke dag hieronder.

Ray

Er zijn weinig Vlaamse gemeenten zonder een naar Johannes Berchmans genoemde parochie, school, college of straat. In Diest werd op 13 maart 1599 Jan Berchmans geboren, die jezuïet werd en als 22-jarige in 1621 in Rome overleed

Jan Berchmans, die in Rome werd begraven, werd veel later, in 1865 zalig en in 1888 heilig verklaard. Duizenden Vlaamse jongeren die aan een van de vele Johannes Berchmanscollege’s werden gevormd, kregen de jongeman uit Diest als hét grote voorbeeld voor het leven mee.
De heilige Jan Berchmans is de patroonheilige voor jongeren en studenten. Hij werd geboren in het huis ‘De Gulde Mane’ waar zijn vader schoenmaker en lederbewerker was. Het gezin telde vijf kinderen. Als vijftienjarige werd zoon Jan na het overlijden van zijn moeder naar Mechelen gestuurd. Daar vond hij een baantje als dienstbode en met genoeg vrije tijd om schoollessen te volgen. De jezuïetenorde opende toen net een kloostergebouw waar de jonge Berchmans les kon volgen.
In 1616, hij was toen 17, trad hij in als novice. Twee jaar later werd hij als veelbelovende jongeman naar Rome gestuurd om daar zijn priesteropleiding te vervolledigen. In 1621 hij was toen pas 22, moest hij met een zware longontsteking het bed houden. De ziekte zou hem fataal worden.
In 1865, meer dan twee eeuwen na zijn dood in 1621, verklaarde Paus Pius IX Jan Berchmans zalig. In 1888 volgde de heiligverklaring door Paus Leo XIII. Samen met Jan Berchmans werden twee andere jonggestorven jongemannen opgenomen in de rij van de heiligen. 
Johannes Berchmans, die op 13 maart 1599 geboren werd, werd al jong opgemerkt in Diest waar hij elke dag door weer en wind naar de kerk ging om voor het Mariabeeld te bidden. Het bedevaartsoord Scherpenheuvel was ook op loopafstand. De kerk daar werd pas in 1605 gebouwd maar Jan Berchmans is er heel vaak te zien bij het Mariabeeld dat daar toen aan een boom in een houten nis hing.
Jan is ook elke dag present in de kerk om de mis te dienen. Hij loopt altijd gekleed in een soutane. En volgens de verhalen liet hij zich toen al een kroontje scheren. Eenmaal is hij ongehoorzaam: als hij het bevel van vader Berchmans om in de leerlooierij te komen werken negeert.
Zijn tantes, beide begijnen, vinden een plaats als ‘tafelkind’ bij een Mechelse kanunnik. Daar loopt hij elke vrijdag blootsvoets de Kruisweg die door de Dijlestad loopt.

Op 24 september 1616 treedt hij in als novice bij de Jezuïeten. Twee jaar later mag hij naar Rome. In 1621 stort Johannes Berchmans na een verhitte discussie mentaal in. Hij krijgt hevige koortsen en een zware longontsteking. Hij vraagt een kruisbeeld, zijn gebedenboek en een rozenkrans die hij in de handen wil hebben terwijl hij, het ‘Ave Maria Stella’ zingend, op 13 augustus 1621 de geest geeft.

De reputatie van Jan Berchmans is dan al zo groot in Rome dat een menigte relikwieënjagers zijn stoffelijk overschot komt plunderen. Het hart van Berchmans wordt dan in een loden buis naar Leuven gebracht, het dode lichaam zelf wordt in Rome begraven.
Het geboortehuis in de (hoe kan het anders, in de Jan Berchmansstraat in Diest) werd in 1872 ingericht als een bidkapel waar de bewonderaars van toen de ‘zalige’ Jan Berchmans en later de ‘heilige’ Johannes Berchmans konden bidden. Het gebouw in de drukke winkelstraat die naar de Grote Markt leidt, is nu in vervallen toestand. Omdat het huis sinds 1949 een beschermd gebouw is, komt het in aanmerking voor subsidies bij restauratie. In het geboortehuis wordt op woensdagvoormiddagen een mis gecelebreerd.

Liliane Baels ("la môme crevette", zoals de Franstaligen haar destijds noemden*) en de door haar gestrikte rokkenjager, Leopold III, voor wie de domme Vlamingen zich het vuur uit de sloffen liepen ...

Op 12 maart 1950 trokken alle Belgen naar de stemlokalen. De enen tooiden zich met de Belgische driekleur. Of droegen de afbeelding van Koning Leopold III, de betwiste vorst. Een dubbele L rondom de romeinse III: dat waren de voorstanders van een terugkeer. Wie tegen de terugkeer van Leopold was, toonde dit duidelijk met rode insignes en rode sjaaltjes. 
Op 12 maart moest beslist worden welk lot de nog steeds in ballingschap levende Belgische koning te beurt zou vallen. Leopold was het voorwerp geworden van een strijd tussen katholieken en vrijzinnigen over de partijgrenzen heen. De Leopoldisten tegen de antiroyalisten.

Koning Leopold, weggevoerd door de Duitse bezetters, eerst naar Duitsland werd bevrijd door Amerikaanse troepen. Hij vertrok dan met zijn familie naar Zwitserland.
Terugkeren naar het bevrijde België? De bevolking van het land bleek niet direct te begrijpen waarom dat niet kon. In politieke kringen ging men dwarsliggen. Voor de oorlog was Leopold niet altijd even democratisch opgetreden als het hoorde. Tijdens de oorlog trouwde hij met een burgermeisje dat meteen prinses werd. Bovendien werd dat huwelijk eerst kerkelijk en daarna pas burgerlijk afgesloten.

Manifestaties voor of tegen de terugkeer van Leopold III volgden elkaar op in het hele land. De eigenlijke strijd werd achter de schermen en in het Parlement uitgevochten.
Ministers reisden naar de verblijfplaats van de vorst. Leopold zelf, in de ‘onmogelijkheid om te regeren’ werd vervangen door zijn broer, Prins Karel die als Regent van België dienstdoend staatshoofd was.
Leopold zelf verklaarde dat hij zijn lot in handen van de Belgen legde en hij zich bij een duidelijke meerderheid daarnaar zou schikken. Uiteindelijk besliste het Parlement, Kamer en Senaat, dat een volksraadpleging kon worden gehouden

De uitslag van de volksraadpleging die op 12 maart 1950 werd georganiseerd was wel duidelijk. Hoewel. In totaal had 57,68 procent van alle Belgen positief geantwoord op de vraag of de Koning mocht terugkeren. 
Bijna 60 procent, 57,68 ‘ja’ is wel een ruime meerderheid, maar 42,32 procent ‘nee’ was ook een indrukwekkend resultaat. En zoals je steeds met statistieken het voor of tegen kunt bewijzen: er werd gauw ontdekt dat wanneer je de resultaten uit het Vlaamse land vergeleek met de Franstalige, je een andere uitleg krijgt voor de volksraadpleging van 12 maart.

Opgesplitst bleek dat ‘ja’ in Vlaanderen niet 57 procent maar zelfs 72 procent haalde, en waren in Wallonië en Brussel de tegenstanders van een terugkeer in de meerderheid. Met 58 procent tegen en niet eens 42 procent voor.

Als Leopold III op 22 juli op vaderlandse grond landde, werd er geen algemeen feest gevierd. Integendeel. De vorst wordt ook ontvangen met stakingen, tegen-manifestaties, bomaanslagen en er vielen zelfs doden.

Op 1 augustus 1950 neemt Leopold dan de beslissing om af te treden ten voordele van zijn minderjarige zoon Boudewijn. De nationale betoging die op 1 augustus was gepland wordt in extremis afgelast. Het land kan verder leven eerst onder het beleid van de Koninklijke Prins, later van de meerderjarig geworden Koning Boudewijn.

 * La môme crevette : is een figuur uit een toneelstuk van Georges Feydeau, een danseuse uit de Moulin Rouge. De Franstaligen konden het niet hebben dat Liliane Baels uit Oostende, dochter van de West-Vlaamse gouverneur, met Leopold III getrouwd was. Zij was in hun ogen een "garnalen-leurster". Volgens historicus Evrard Raskin was deze zeer mooie vrouw een super-ambitieus kreng.

.

Wie door onze winkelstraten slentert valt het op. Winkelketens van Nederlandse nationaliteit overheersen het straatbeeld. Nederlandse producten? Misschien drink je wel koffie van het huis dat op 11 maart 1753 werd opgericht door ene Egbert Douwes. Van een kruidenierszaak en koffiebrander tot multinational werd een hele weg afgelegd.

Die overheersing vanuit het noorden is ooit wel anders geweest. Neem nu de boeken en encyclopedische uitgaven van Elsevier. De stamvader van de groep was Isaac Elsevier, geboren op 11 maart 1596 uit Vlaams-Brabantse ouders. Vooraleer Isaac bibliothecaris en uitgever van de Universiteit van Leiden werd had hij al wat ervaring opgedaan bij drukker Plantijn in Antwerpen.

Op 11 maart werd in 1793 als Oostenrijker taalman Jan Frans Willems in Boechout geboren. Hij groeide op in Lier, als Fransman. Later werkte hij in Antwerpen als Nederlander. Toen hij ook Belg werd werd hij verbannen naar Eeklo. Later beleefde hij zijn triomf als ‘vader van de Vlaamse Beweging’ in Gent. De culturele organisatie Willemsfonds werd naar hem genoemd en de eerste officiële spelling voor onze taal was zijn werk. Lees daarover meer op 9 januari.

Op 11 maart 1932 werd journalist van HLN, Vlaamse liberaal en Logeman Piet Van Brabant geboren. Hij overleed in 2006.

In 1926 werd de gekende komiek Gaston Berghmans geboren.

En op 11 maart 1951 overleed Philip Van Isacker, bij leven Vlaamsvoelend professor, bankier en politicus en krantenuitgever.

Voetbalfanaten hikken nog steeds na wanneer vermeld wordt dat in 1934 op deze 11e maart de eerste wedstrijd Nederland-België werd gespeeld in Amsterdam. Wie won? De uitslag was 9-1 voor de Nederlanders.

mooie rosse
Venetiaanse blonde griet
je bent zoals iedereen ziet
het idool der autochtonen
de droom van Vlaamse
moeders en hun zonen

je gouden haar wappert in de wind
je bent een schoonheid , een prachtig kind
je sproetjes kunnen het zonlicht niet verdragen
dat je groene ogen smekend vragen

je bent niet meer met velen
men is onze genen aan het stelen
ik hoop dat je dochters en je zonen
hier nog gelukkig kunnen wonen 
 
https://blog.seniorennet.be/johan1944/

 
In 1829 roerde er wat in de Belgische provincies van het Verenigd Nederlandse Koninkrijk. In Luik werd een anti-orangistisch dagblad gelanceerd. De naam? Gewoon deze van de uitgever: Mathieu Lansberg. Wie de krant wilde kopen, vroeg gewoon de 'Mathieu Lansberg'.

Om werkeloze ex-soldaten van Napoleon op te vangen werd in Frankrijk, in 1831, het Vreemdelingenlegioen opgericht. Wie niet terug naar huis wilde, kon hier terecht.

Over de nationale grenzen heen: in 1966 huwde de toenmalige Nederlandse erfprinses Beatrix met de Duitser prins Claus. Helemaal vlekkeloos verliep de plechtigheid niet. Nu is Beatrix de populaire koningin.

In 1974 behalen in België CVP en PSC hun laatste gezamenlijke klinkende verkiezingsoverwinning.

Geboorten op 10 maart:
dichter Karel van de Woestijne in 1878.
de Waalse filmmaker Luc Dardenne, een van de broers Dardenne, in 1964.
weervrouw Jill Peeters in 1975.

De Mechelse kruidendokter Rembert Dodoens overlijdt in Leiden in 1585. Zijn precieze geboortedatum is onbekend.
Rembertus Dodoens stierf op 10 maart 1585 in Leiden. Van geboorte was hij een Brabander uit Mechelen. Maar toen deze arts werd geboren, ging het er nog niet zo strikt aan toe. Rembertus Dodonaeus zag het levenslicht in het jaar 1517, mogelijk pas in 1518. 
Rembertus nam de gelatiniseerde naam Dodonaeus aan toen hij in Leuven geneeskunde, plantenkunde, aardrijkskunde en kosmografie studeerde. Dat deed hij zowel in het Latijn als het Grieks.
In 1541 kreeg hij een betrekking in zijn vaderstad Mechelen, en werd hij er stadsgeneesheer. Hij legde er een kruidentuin aan. De Mechelse ‘botaniek’, waar hij nu een standbeeld heeft.
Na Mechelen werd Dodoens hofarts in het Keizerlijk hof. In Wenen. Tot hij in 1852 een leerstoel aangeboden kreeg aan de Universiteit van Leiden. Daar publiceerde de professor in de geneeskunde die hij was geworden, zijn beroemde ‘Cruydenboeck’.
Dit in het Nederlands geschreven kruidenboek was het tweede boek dat werd gedrukt bij Plantijn in Antwerpen. Het boek telde 715 afbeeldingen van planten met speciale aandacht voor geneeskrachtige planten en kruiden. Er verschenen enkele herdrukken en vertalingen van het Cruydboeck.
De Franse vertaling werd verzorgd door Carolus Clusius, de Vlaamse geleerde uit het Noord-Franse Atrecht, nu Arras. Lees meer op 18 februari
Dodoens was bij zijn overlijden als professor verbonden aan de Universiteit van Leiden waar hij op 10 maart 1585. Hij werd, afhankelijk van het gehanteerde geboortejaar, 47 of 48 jaar.

Tussen 1980 en 2000 registreerden Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Egypte, Koeweit, Syrië en Jordanië samen 367 patenten in de Verenigde Staten. In dezelfde periode registreerde Zuid-Korea er op zijn eentje 16.328 en Israël 7.652.

De totale export van de gehele Arabische wereld ligt vandaag nog steeds onder die van de Filippijnen (die 2/3e minder inwoners tellen) en Israël ( dat een bevolking heeft die amper groter is dan die van Riyadh). Het aantal boeken dat jaarlijks in de Arabische wereld in het Arabisch wordt vertaald is een vijfde van wat de Grieken naar het Grieks vertalen. Ondanks hun rijke oliebronnen leven 2 op elke 5 Arabieren tot op vandaag met minder dan 2 dollar per dag.

.

© Vlaams Belang

Belgische vakbond mag ongestoord discrimineren

De Belgische monopolievakbonden mogen ongestoord discrimineren. Dat is het oordeel van het Antwerpse Hof van beroep in de zaak die een uitgesloten Vlaams Belang-lid had aangespannen tegen het ACV. In eerste aanleg had de Antwerpse rechtbank de uitgesloten Vlaams-nationaliste nochtans in het gelijk gesteld.

In een reactie merken senator Jurgen Ceder en Rob Verreycken van de Vakbondscel op dat het Hof van Beroep in deze principiële zaken slechts een arrest van 8 bladzijden velt. Slechts 2 bladzijden gaan over de grond van de zaak. De fundamentele argumenten van het Vlaams Belang worden gewoon genegeerd. Wij hadden bijvoorbeeld geargumenteerd dat de antidiscriminatiewet verbiedt om mensen te discrimineren op basis van hun overtuiging, maar het Hof stelt nietszeggend: “van een schending van de discriminatiewet is al evenmin sprake.” Waarom dat niet het geval zou zijn, komen we helaas niet te weten.

Te gek voor woorden is het besluit van de rechtbank dat een kandidatuur op een VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 “aanstootgevend” is voor het ACV. Dit omdat onze partij in 2003 heeft gepleit voor rechtspersoonlijkheid voor vakbonden. “Wij zien hoegenaamd niet in waarom een lid van een vereniging niet zou mogen pleiten voor logische aanpassingen aan de organisatiestructuur van een vereniging,” stellen Ceder en Verreycken. “Mag iedereen die in een VZW pleit voor een statutenwijziging nu uitgesloten worden?”

Dat vakbonden in dit land geld van de overheid ontvangen, maar niet bereid zijn te aanvaarden dat hun dienstverlening voor iedereen toegankelijk moet zijn, is verbazingwekkend. “Het is duidelijk dat het Belgische gerecht nauwelijks durft optreden tegen de vakbonden,” aldus nog Jurgen Ceder en Rob Verreycken. “Wij zetten de juridische strijd tegen discriminatie van Vlaams-nationalisten en voor echte vakbondsvrijheid echter onverminderd verder. Momenteel onderzoeken we Cassatieberoep en desnoods trekken we naar het Mensenrechtenhof in Straatsburg.”

.

Peter Benoit is niet alleen de componist van grote cantates en massa-gezangen. Luistert u even naar dit fragment uit zijn piano-concert "Symfonisch Sprookje - Het lied van de Bard".  In plaats van  misprijzend te leuteren over oubollig nationalisme : met dit werk klasseert Benoit zich bij de grote romantische tijdgenoten zoals Brahms of Rachmaninov. Het doodzwijgen, bot negeren of bespotten door de politiek-correcte concertverantwoordelijken in Vlaanderen is een culturele schande. Je zou deze minkukels bij wijze van straf, zoals Mao dit deed ten tijde van de culturele revolutie, 10 jaar dwangarbeid laten uitvoeren.

Savat