Een bloemetje

   Een groet

Een klein vogeltje
in de winter
en in de
zomer een
vlinder
een verdrietige
moeder ziet
in kleine dingen
een groet van
daar ginder.

 
     Zo mooi

Je was
zo mooi
dat haalt zelfs
de mooiste bloem
nog niet
kleine oortjes
een lief gezichtje
tien kleine vingertjes
tien poezelige teentjes
je was geweldig
je was zo volmaakt
MAAR
je huilde niet!

    Elke keer

Elke keer
als ik een
levende baby zie
komt er
beweging in
het deksel op
die grote pot
verdriet
zo zag jij
er ook uit
zo was jij ook

maar
je huilde niet!

    Regen en wind

Hoor je de regen
en de wind?
dit is toch
geen weer om
buiten te zijn
voor een kind?
toch ben je dat
voor mijn gevoel
daar op dat
donkere koude
kerkhof
zo heel alleen
omringt door
donkere aarde
en koude steen.

   Sneeuwwitje

Mijn prinsesje
mijn sneeuwwitje
kon niet wakker
gekust door
de prins
ze vertrok
voorgoed met de
zeven dwergen
over de bergen
naar daarginds.

    Pijn

De rauwe pijn
verpakt in
warme doeken
van liefde
en repen
van verlangen
verstopt in een
doos van ongeloof
staat onder
mijn bed
toch voelde ik
het nog daarnet.

   De wrede waarheid

Heb ik je
in de steek
gelaten?
ik kan mezelf
erom haten
want ik heb
het niet gevoeld
dat jij zo leed
en voor je
leven streed
toen vertrouwde
ik de dokter nog
in die dagen
tot het te
laat was en
mijn ogen de
wrede waarheid
zagen.

   Moeder ik droomde

Ik droomde
dat we
het kind
verloren
dat het
dood werd
geboren
ik liet het
zomaar
gebeuren
en moest
mijn levenlang
treuren moeder.......
MOEDER?

    Mijn verdriet

Mijn verdriet
zit stevig ingepakt
zeven sloten
houden het
gevangen
alleen sijpelt
door de
kieren soms
een onnoemelijk
verlangen.

    Als

Als mijn ogen
niet meer
kunnen zien
en mijn
oren niet meer
kunnen horen
mijn stem
niet meer
zal klinken
zal ik dan
in het duister
gaan verzinken
of sta jij
wachtend op mij
dan daar
dat hoop
ik maar.

    
    Verleden

Flarden uit
het verleden
komen spoken
in het heden
houden je
gevangen
al zo lang
niet te
veranderen
gebeurtenissen
en feiten
laten je lijden
om voorbije tijden.

    Gebroken

De banden
lek geprikt
de vleugels
gebroken
nooit zal het
het meer goed
komen
weg mooie
dromen.
wat achter bleef
een teer beeld
van een engeltje
dat voorbij vloog.

      Storm

De zware storm
brult om het huis
rukt aan
dakpannen
rammelt
met deuren
ontworteld bomen
als een ontsnapt
wild beest
maar kan
hopelijk niet
bij jou komen
jij bent toch
wel warm
veilig en droog
daar hoog boven
die regenboog?

  Oneindig

Jou kleine
handjes
houden mijn
hart gevangen
ik blijf
maar naar
jou verlangen
oneindig is
het verdriet
om het
kleine meisje
dat mij verliet.

 

     Koude voetjes

Kleine koude voetjes
ik voel ze overal
jou kleine
koude voetjes
ze laten me
niet vergeten
wat eens was
sinds de dag
dat ik van
jou beviel
voel ik ze
in mijn hart
en in mijn ziel
kleine koude
voetjes
ze volgen me
mijn leven lang.

 
    Pijn

Handen gewassen
in onschuld
hebben me
naar huis
gestuurd
daar zit je dan
alsof een
vrachtwagen
je heeft
overreden
overal pijn
vanbinnen en
vanbuiten
niemand ziet
hoe gewond
je bent
men verwacht
dat je gewoon
de gordijnen
weer gaat
wassen
en dat doe je
 dan maar.

   Letters

Elke letter
in mijn
gedichten
is een
ongehuilde
traan
ode aan
jouw korte
bestaan.

 
      Fotoalbum

Het fotoalbum
bleef leeg
zo vreselijk leeg
de witte
bladzijden
verblinden mijn
 brandende ogen
geen eerste lachje,
eerste tandje of
eerste stapje
een foto
van je grafje
is alles wat rest
het is voorbij
voorgoed voorbij.