Alles weg gehaald

 

    Lege handen

Twee lege
handen
ogen die
branden
voorbij
het is
voorgoed
voorbij.

    Zoveel tranen

Het pad
naar jouw graf
is geplaveid
met tranen
leven van
mijn leven
zoveel tranen
op mijn weg
naar jouw.

 


     Die dag

Het leek
een gewone dag
het leek
een zonnige dag
maar het werd
een donkere dag
het werd
een vreselijke dag.

   Vergeten

Ze hebben je
vermoord
naar moeders
word niet
gehoord
ik bleef met
lege handen
staan
zij zijn gewoon
verder gegaan
mijn hart was
gebroken
ik heb levenslang
maar zij.....
zij zijn je
al lang vergeten.

     Zo scherp

Jouw kleine kleertjes
in de kast
gewassen en gestreken
en zo vaak
vol liefde bekeken
je zou ze
nooit dragen.....
en na jaren vragen
is alles wat
van jouw rest
een papiertje
met woorden die
als messen zo scherp
door mijn hart
gaan daarop
ze zetten opnieuw
mijn wereld
op zijn kop.

   Het komt nooit meer goed

De laatste rit naar
het ziekenhuis
me van geen
naderend onheil
bewust
door de heren
doktoren in slaap
gesust
alles kwam goed......

Mijn kleine
Jeanne d'Arc
wat heb je
gevochten
en toch verloren
dood ben je
geboren
het komt nooit
meer goed.

   Een jammerklacht

Er klinkt een
jammerklacht
door de
donkere nacht
moeders berooft
van hun kind
smeken of ze
dan misschien
nog één keer
hun kindje
mogen zien
en vasthouden
dicht tegen
zich aan
voor ze het
weer moeten
laten gaan.

   Gras

Je moet vergeten
wat eens was
op de fouten
van de dokter
groeit gras
foute diagnose
te lang gewacht
rust zacht.

    Zeg me

Zeg me
dat het niet
waar is
zeg me
dat ik
me vergis
zeg me.....
Nee,
zeg maar
niks meer.

    De dood

De wrede dood
stak zijn
benige hand
zomaar in
mijn schoot
en kneep
mijn kindje
dood.

   Herinneringen

Herinneringen
aan jou
het zijn er
niet veel
toch zijn ze
kostbaarder
dan het
duurste juweel
ik graaf in
het verleden
en vaak
kijk ik
achter de
tranen en
worstel door
de pijn
om maar even
bij je te zijn.

   Een barst

Er zit
een barst
in de plaat
het is daar
waar het
verhaal
niet verder
gaat
het is voorbij
voorgoed
voorbij
geen dochter
voor mij.

   De wieg

Je vader
en ik
wat waren
we blij
er kwam een
kindje bij,
de wieg stond
al maanden klaar
en eindelijk
was jij daar
toch bleef de wieg
leeg,koud
en kil
want je
huilde niet
maar bleef stil.

   Gevochten

Wat heb je
gevochten
kleine meid
die niet te
winnen strijd
mijn koude
prinsesje klein
die niet
mocht zijn
gekomen om
direct te
sterven
en je naam
diep in mijn
hart te kerven.

    Wanneer

Je houd
mijn hart vast
in je kleine
koude handjes
heel stevig
soms is
de pijn
zo hevig
ach,vlindertje
lief en teer
wanneer zie
ik je weer.

    Grote tranen

Ja,ik kan
er over
praten
en ik
huil niet
maar zie je
de tranen
achter mijn
ogen wel?
grote tranen
van verdriet.

   Nog nooit

Ik heb je geur
nog nooit geroken
je stemmetje
nog nooit gehoort
geen geluidje, nee
geen woord
voordien was jou
prille leventje
al afgebroken
door geleerde heren
in wit
onverschillig
en kil  ,ja door hun
lag jij daar
koud en stil.

   Mijn dromen

In mijn dromen
rood van bloed
komt het nooit
meer goed
ontwaakte ik
nu maar
meisje met je
guitige oogjes
en je
blonde haar
en vond
jou daar.

 
    Waarom

Waarom ben je
ineens vertrokken
en liet mij achter
met de brokken
grote brokken
onverteerbare pijn
en verdriet
waarom
bleef je nou niet.