Augustus

    Gewoon

En de wereld
die draaide
gewoon door
alsof er niks
gebeurd was
ik moest
dat ook
en jou
vergeten
maar kan
je niet
vergeten
hoe kan ik
nu gewoon
doorleven
alsof er niks
gebeurd is.

    Onnoemelijk

Geen mollige
armpjes om
mijn nek
geen geurig
babyhoofdje
op mijn borst
geen warm
lijfje op
mijn schoot
maar ogen dik
en van ongehuilde
tranen rood
mijn verdriet
is zo
onnoemelijk
groot.

    Engeltje

Kom neem me
bij mijn hand
en toon me
je sprookjesland
kindje van mij
zo teer en fijn
ben ik het
wel waard
moeder van een
engeltje te zijn.

 

   
      Muziek

De tere tonen
van de muziek
beroeren mijn ziel
o,breek toch niet
mijn eenzame hart
breek de ketenen niet
van mijn verdriet
zo zorgvuldig toegedekt
want overleven
kan ik dat niet.

 
   Tranen

Uit mijn pen
vloeien tranen
mijn hart huilt
van verdriet
maar mijn
ogen huilen
niet.

     Nooit

Eindelijk was
het zover
eindelijk ging je
geboren worden
maar........
nooit zou ik
je vasthouden
nooit zou ik
je kussen
je bent gestorven
om te worden
geboren
geboren om
te sterven.

 

     Dromen

De slaap
wil niet komen
ach toe
laat me dromen
dromen van mijn
prinsesje klein
omdat ik weet
dat ze hier
dicht bij mij
nooit meer
zal zijn.

   Jasje

Zoals op een
warme zomerdag
je het jasje vind
op de stoep
van je spelend kind
zo vond ik jouw
lege jasje
je was gaan spelen
met de engeltjes
daarboven.

    Zwanger

Mijn hele leven
zwanger
zwanger van jouw
maar je kunt
nooit meer
geboren worden
want je bent
gestorven
gestorven in mij
toch leef je voort
je leeft voort in
mijn hart.

     Voetstap

Geen voetstap
van jouw
op deze aarde
teer mensenkind
op fragiele
vlindervleugeltjes
ben je langs
gevlogen
ongrijpbaar geluk.

     En dan

In de
hemels blauwe lucht
dartelen vlindertjes
zingen vogeltjes
het hoogste lied
bloemen in al
hun pracht geuren
insecten tegemoet

tot ineens met
de geur van een bloem 
een grote golf
verdriet word meegevoerd
en je keel dichtknijpt
de tranen in je ogen
doet springen
overslaan een slag
je hart
opeens kleurt de dag
weer koud en zwart.

     En toch

En toch
werd het
weer lente
en toch
werd het
weer zomer
maar ik
ik deed
niet meer
mee.

     Donker

Op een dag
word je
geboren
vanuit het
donker naar
het licht
maar voor jou
mijn kind
bleef het
donker.

    Ogen

Ogen
mijn ogen
spiegels van
pijn
poelen van
ellende
je zou
het zien
als je me
beter kende.

      Die nacht

In die
gruwelijke
nacht
zo zwart
klonk het
breken van
een hart
bij het
sterven
van een
mensenkind
zo klein
nooit zou het
leven meer
hetzelfde zijn.

    Verdronken vlinders

De vlinders
van verliefdheid
zijn één voor één
gestorven
de blije lichtjes
in mijn ogen
zijn gedooft
vlinders
verdronken
in koude donkere
eenzame nachten
 levenslust
en vertrouwen
zijn voorgoed
samen met jouw
naar je kleine
grafje gebracht
verdronken
vlindertje van
mijn dromen.

    Nog steeds

Nee het gaat
nog steeds
niet goed
wat verwacht
je dan?
ze is nog
steeds dood.

    Strijd

Mijn buik
grotesk gezwollen
en in die buik
zo groot
vocht mijn
kleine meisje
met de dood
een strijd die ze
niet kon winnen
het was niet
meer warm
en veilig daarbinnen
geen zuurstof en
geen voeding meer
o God de gedachte
daaraan doet mij
zo zeer.

     Sporen

Je liet
geen voetstappen
of sporen na
op aarde
maar op
mijn buik
en in
mijn hart
liet jij
hele diepe
sporen na.