Zaterdag 12 december 2009

Je naam

Je naam

Ik tel de
uren,dagen
en maanden
allang niet meer
je naam klinkt
nog steeds
onwennig
uit mijn mond
de naam
die ik je
niet mocht geven
de naam
die ik niet
mocht noemen
de naam
die ik
moest vergeten.

Geschreven door antje om 14:31 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

DIDIER28 december 2009 om 16:54

mooie teksten, zachte gedichten

Wat een prachtige gedichten op je blog, zonder twijfel! Je woorden hebben mijn lezersemoties oprecht geraakt. Daarom een kleine vrijblijvende vraag. Sinds enkele dagen hebben enkele “woordenliefhebbers” en ik een kleine forum opgestart.
Een hartelijk plekje waar ieder van ons zijn eigen teksten en schrijfsels komt tonen. (Of gedichten van “groten” )Het is nog maar net gestart, tussen de feestdagen in…

Het zou voor ons prachtig zijn om een van je gedichten er te mogen ontdekken. En wie weet waarom niet om jou er af en toe te mogen ontmoeten? Om nog meer van je teksten te mogen delen?

Vrijblijvend… en een beetje hoopvol.
http://woordenvol.forumup.be

Van harte Hopelijk tot weldra,
Didier

Reageer op dit bericht

Zondag 1 november 2009

Lemming uit de maat

Lemming uit de maat

Lopen
hollen
en weer
doorgaan
vooral niet
lang bij
stilstaan.
Lemming
uit de maat
maar mijn
kind is dood
niet omkijken
voorwaards
volgende keer
beter
Lemming uit
de maat

Deze lemming
is voorgoed
uit de maat.

Geschreven door antje om 23:07 Reageer op dit bericht

Maandag 19 oktober 2009

Één seconde

Één seconde

Hij keek me aan
de jongen
met zijn helm op
één seconde maar
starte zijn brommer
en reed zich
aan het einde van
de straat te pletter
tegen een auto
één seconde
gegrift in mijn hart.

Ik zou weer
moeder worden
het was eindelijk
begonnen toen
ineens het hartje
niet meer klopte
ik had tegen beter
weten in nog hoop
één seconde maar
de dood had haar
allang meegenomen
één seconde
gegrift in mijn hart.

Geschreven door antje om 11:04 Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 oktober 2009

Het einde

Het einde

Ze luisterden niet
Het einde was begonnen
Ze geloofden me niet
Het begin werd beëndigd
Onomkeerbaar
Voorgoed voorbij.

Geschreven door antje om 16:39 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 17 september 2009

Ze zeggen

Ze zeggen
Ze zeggen
dat mijn kind
dood is
Ze zeggen
dat ze onder
dat hoopje aarde
ligt begraven
Ze zeggen
volgend jaar beter
Ze zeggen
je moet
het vergeten
Ze zeggen
alleen niet hoe.

Geschreven door antje om 16:23 Reageer op dit bericht

Zondag 13 september 2009

Melktranen

Melktranen

Je kleine beentjes
trappelen niet meer
alles wat bleef
was een zee
van zeer
een leegte
koud en kil
een buik
zo vreemd stil
stille melktranen
druppelen uit mijn
teleurgestelde borsten
naar benee.

Geschreven door antje om 10:31 Reageer op dit bericht

Woensdag 2 september 2009

Gewicht

Gewicht

Ach dokter
toe bedaar
het is alleen
het gewicht
van mijn
verdriet maar
dat groeit
en groeit
elk jaar
het gemis
en de pijn
in mijn hart
weegt o zo
zwaar.

Geschreven door antje om 15:17 Reageer op dit bericht

Woensdag 26 augustus 2009

Kleinkind

Kleinkind

Dansende mollige
blote voetjes
op het zeil
Mijn hart
huilt stille tranen
Een blij lachend
kwebbelend mondje
Mijn hart
huilt stille tranen
Kleinkind
bedolven onder
speelgoed en
verdriet
Mijn dode kindje
bedolven onder
tranen en
koude aarde.

Geschreven door antje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 augustus 2009

12 gebakjes

12 gebakjes

Het gebak
kan weer
in de afvalbak.
12 gebakjes
ik leer
het nooit.
12 gebakjes
voor drie
personen.
12 gebakjes
niks geleerd
in zesendertig
jaren.
12 gebakjes.....

Geschreven door antje om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 12 augustus 2009

10 augustus

10 augustus

Iemand vroeg
heb je een
mooie dag gehad
Maar het bitter
word nooit
meer zoet
nooit komt
het weer goed
Het door
tranen doorweekte
masker kan
weer even af
Beter dan
Meryl Streep
speel ik mijn rol
al die jaren
hou ik dat vol
niks aan
de hand
met mij gaat
alles goed
terwijl het
verdriet kolkt
door mijn bloed.

Geschreven door antje om 08:56 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 6 augustus 2009

Te laat

Te laat

Nee,maak
maar geen
haast meer
Nu is het
te laat
Ik heb haar
voelen sterven
Mijn meisje
heeft gevochten
en verloren
Dood word ze
geboren.

Geschreven door antje om 08:42 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 juli 2009

Ontroostbaar

Ontroostbaar

De ontroostbaren
kunnen niet
worden getroost.
Van ontzetting
verstomde de wind
werden de
vogels stil
de maan bevroor.

Geschreven door antje om 09:15 Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 juli 2009

Meisje

Meisje

Meisje je warme
wriemelende lijfje
in mijn handen
doen mijn
ogen branden
ik denk terug
aan een lijfje
zo koud zo stil
God heeft een
harde linkse hoek.

Geschreven door antje om 13:22 Reageer op dit bericht

Donderdag 4 juni 2009

Helen

Helen
Je kunt helen
zonder te genezen
genezen zonder
te helen
in elke pasgeboren
baby zoek ik jou
herken ik jou?
herken je mij?
maar nooit
ben je erbij
geheeld is de
buitenkant
maar genezen
is niet de wond.

Geschreven door antje om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 31 mei 2009

Kindje

Kindje
Het dode kindje
in mijn armen
is zo zwaar
moeizaam loop ik verder
soms rust ik een poos
samen met een moeder
die ook haar dode
kindje draagt
we leggen ze even
naast ons in het gras
en zien in gedachten
onze kinderen spelen
in een zonnige bloemenzee
lachend,gillend van plezier
zijn dan ineens weer hier
zien de koude verstilde mondjes
wiegen ons dode kindje
liefdevol in onze armen
en vervolgen onze weg.

Geschreven door antje om 21:14 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 12 maart 2009

Gevangen

Gevangen

Blijde verwachting
werd voor altijd
bange hoop
nooit meer
blij en
onbevangen
maar door
herinneringen
gevangen.

Geschreven door antje om 10:43 Reageer op dit bericht

Woensdag 11 maart 2009

Hoe vaak

Hoe vaak
Hoe vaak kan
een moederhart
breken
op mijn knieën
smekend
vraag ik
om genade
genade voor
mijn kind
laat mijn kind
toch leven.

Geschreven door antje om 14:16 Reageer op dit bericht

Maandag 16 februari 2009

Geschreven door antje om 19:08 Reageer op dit bericht

Woensdag 11 februari 2009

Mijn weg

Mijn weg

Mijn weg leidt
langs bochtige wegen
met storm hagel
en regen
mijn levensweg
een eindeloze tocht
met gevaren en
pijn om elke bocht
moerassen van
eenzaamheid
en verdriet
maar aan het eind
ben jij
dat vergeet
ik niet.

Geschreven door antje om 17:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 februari 2009

Kapot

Kapot

Een kind
is een
kostbare schat
een kind
dood en
begraven
in een koud
donker gat
een kind
dat je wilde
vertroetelen
en beminnen
dan ga je kapot
van binnen.

Geschreven door antje om 13:50 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van de pijn van een kamerplant