23/10/06 : Kruidvat pakt uit met tandartspolis
Liesbet
Stress


Radetsky stompt op technobeat
en tart klievend mijn zenuwen.
Harthorigen merken zelfs niet
hoe hun mobieltjes harder gruwen
Plotters snerpen in falsetkoor
en telefoons gloeien rood aan.
Aan tucht in het landschapskantoor
wordt stemverheffend luid voldaan.
Ijsberend sussen de verkopers
hun bitsig aandringende klant.
Emails en andere zenuwslopers
zetten mijn Outlook en fax in brand.
Ik traccht mijn concentratie te putten
Uit een vierde bakje zwarte troost
Maar ik kan het direct weer schudden :
door de intercom word ik bij de baas geloodst.
www.gedichtegedachten.be
Charlot' begot


Een ridder doolde na ’t gevecht
en stootte op een paddenslot.
Vanuit een toren zakte een vlecht
en hees hem naar een blonde dot.
Door oorlog en lafaards gekweld
kwam hij bij haar weer op verhaal.
Bij harp- en klavecimbelspel
dronken zij saâm de heilige graal.
’t Aanhoudend strijdgewoel, klaroenen,
brachten hem echter niet tot rust
en zelfs terwijl het kwam tot zoenen
diend’in zijn geest nog vuur geblust.
Badend in ’t zweet bereed hij zijn merrie
in ’t diepste van de holle nacht.
De jonkvrouw suste strelend de herrie
maar deelde de slaapdonkenheid onzacht ...
Verzonken kerkhof


De dreef druipt ‘t drijvend onweer na
en walmt zijn dauwen klammend uit.
Grauw harsgewelf hangt nat en zwaar
en zwanger overheen ’t gifkruid.
Een kruis, verweerd, arduingehouwen,
dat eeuwenoude rouw verhaalt,
biedt ’t nachtelijk vendel vertrouwen
dat onder donderknarsen dwaalt.
In ’t wild struweel, waar ’t pad vervaagt
en zich schofthoog door netels snijdt,
worden rag en varenvlies ontmaagd
totdat men het zompig veen bereikt.
Hun hoeven zakken diep in ’t kwel
onder hectaren broek en duister
tot plots een schicht het veld verhelt
en een witte veengeest de paarden kluistert ...
www.gedichtegedachten.be
De ladder danst ...
Een late hond sterft blaffend weg
in ’t zog van de kapseizende dag.
Langsheen de boomgaard lijnt de heg
de manden waarin ’t plukfruit wacht.
Knarsende wielen in het grind
wekken de zongebruinde krachten.
Zodra een knecht het trekpaard bindt
verlaadt men stil de zomervrachten.
Het duister valt wanneer kar en ruin
tot stilstand komen bij de kelder.
Swijlst danst boven de lege kruin
de ladder zat zigzaggend verder ...
Aramis
Valse Musketiers


Lafhartig houden zij zich stil
in diepten van het struikgewas.
Pas bij valavond klinkt gegil
wanneer plots iemand wordt verrast.
Zodra de zon is weggezakt
belagen ze hun prooi met dorst.
Van alle kanten wordt gehakt,
gestoken en met bloed gemorst.
Gehavend door dit strijdgewoel
ontvlucht het slachtoffer zijn bandieten.
Terwijl hij zich de wonden spoelt
vervloekt hij nors die zwerm muskieten ...
Aramis
Oervuur


Lamskoteletten, worst en zware theorieën
worden gedraaid onder de grill van de zon.
Mannen met buiken en spierwitte knieën
kruisen hun Palmen boven de rokende ton.
Iets verderop zwaaien zwierige roddelmolens
hun sla en hun rokken over het grasveld
en brengt men elkaar en het water tot kokens
waarna men de verschrokken tomaten ontvelt.
De kolen en ’t gelag raken nu aardig in de fik,
en moppen en goesting komen rijker ter tale.
Een reuzensteak ligt nu te sidderen van schrik
en ’t bier wist de schroom rond hun stoere verhalen.
Schouders en meningen met een flink randje vet
zwellen en bakken bij het sluipend gesteuk.
Nu schransen de beren zonder bestek of servet
en krabben zich heftig waar het plots jeukt.
Aramis
In Sepia


In sepia
mijn ouderlijk huis
bij het nog mulle pad
zittend op de buis
wijl mijn papa hard trapt
het wassende koren
papavers in knop
een bos schuine schoren
met opklimmend hop
Vlaamse kasseien
ik daver en boet
langs beemden en weien
het dorp tegemoet
-oOo-
In kleur
een blauwplaten loods
langs een dagdrukke straat
na d’uren heel doods
waar geen mens nog heengaat
aanfloepend neon
naast silo’s van staal
verlichten ’t beton
en de bermen zo kaal
de geur van looizuren
drijft met de avondwind
langsheen wering en muren
waar de woonwijk begint
Aramis

