Naar de inhoud

Gedichte Gedachten

Gerijmde vertellingen en mijmeringen
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 juli 2005 tot 31 juli 2005

Stress


stress.gif

Radetsky stompt op technobeat

en tart klievend mijn zenuwen.

Harthorigen merken zelfs niet

hoe hun mobieltjes harder gruwen

 

Plotters snerpen in falsetkoor

en telefoons gloeien rood aan.

Aan tucht in het landschapskantoor

wordt stemverheffend luid voldaan.

 

Ijsberend sussen de verkopers

hun bitsig aandringende klant.

Emails en andere zenuwslopers

zetten mijn Outlook en fax in brand.

 

Ik traccht mijn concentratie te putten

Uit een vierde bakje zwarte troost

Maar ik kan het direct weer schudden :

door de intercom word ik bij de baas geloodst.


www.gedichtegedachten.be

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Aramis om 19:34 1 reactie Reageer op dit bericht

Charlot' begot

charlot%20begot.jpg


Een ridder doolde na ’t gevecht

en stootte op een paddenslot.

Vanuit een toren zakte een vlecht

en hees hem naar een blonde dot.

 

Door oorlog en lafaards gekweld

kwam hij bij haar weer op verhaal.

Bij harp- en klavecimbelspel

dronken zij saâm de heilige graal.

 

’t Aanhoudend strijdgewoel, klaroenen,

brachten hem echter niet tot rust

en zelfs terwijl het kwam tot zoenen

diend’in zijn geest nog vuur geblust.

 

Badend in ’t zweet bereed hij zijn merrie

in ’t diepste van de holle nacht.

De jonkvrouw suste strelend de herrie

maar deelde de slaapdonkenheid onzacht ...


www.gedichtegedachten.be

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Aramis om 16:15 Reageer op dit bericht

Verzonken kerkhof















De dreef druipt ‘t drijvend onweer na

en walmt zijn dauwen klammend uit.

Grauw harsgewelf hangt nat en zwaar

en zwanger overheen ’t gifkruid.

 

Een kruis, verweerd, arduingehouwen,

dat eeuwenoude rouw verhaalt,

biedt ’t nachtelijk vendel vertrouwen

dat onder donderknarsen dwaalt.

 

In ’t wild struweel, waar ’t pad vervaagt

en zich schofthoog door netels snijdt,

worden rag en varenvlies ontmaagd

totdat men het zompig veen bereikt.

 

Hun hoeven zakken diep in ’t kwel

onder hectaren broek en duister

tot plots een schicht het veld verhelt

en een witte veengeest de paarden kluistert ...

www.gedichtegedachten.be

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Aramis om 00:08 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichte Gedachten

↑ Terug naar de berichten