In hakende kristallen



in hakende kristallen

 mag ik

naar het zachte sneeuwen

in je ogen kijken

 
de rust begrijpen

die in hakende kristallen

naar beneden glijdt

 
 een witte deken

over het donker

van je ogen vlijt

 
zodat zij glanzen als het

eerste lentelicht  hun nieuwe

kleuren bloeien in je mooi gezicht

Het onmogelijke

Het onmogelijke
Ik weet dat je denkt
aan het onmogelijke.
Aan wat er niet is.
Wat er ook nooit zal zijn.
Ik weet dat je wil
groter is dan je hart.
Ik lees in je ogen
die immense pijn.
Maar wist je dan echt niet
dat niemand perfect is?
Wist je dan niet dat
je geen godin bent?
Ik had je geschreven
dat ik nog ging huilen
van ingehouden lach.
Je bent zo verwend.

De muur

De muur




ik wordt verdrukt
als een muur
die op mij valt


red mij
van de eenzaamheid
die het meebrengt


laat het leven
mij redden
geef mij kracht


ik versla de muur
met mijn hart
dat het mij kracht gaf

Als de aarde eens wist

 
Als de aarde eens wist....
Als de aarde eens wist
Hoeveel ik je mis en heb gemist
Zou de wind niet meer waaien
En de aarde de energie niet vinden om te draaien
Als de zon het kon geloven
Zou hij al zijn licht doven
En met moeite naar boven opstijgen
Over het gemis wat hem heeft laten zwijgen
De maan is de enige die in de nacht over mij waakt
En weet wat mijn hart mee heeft gemaakt
Hoe gevoelig mijn hart nu is
Omdat ik jou zo verschrikkelijk mis
Als het kon zou ik mijn hart bij jou laten
Een dag van gisteren lijkt net of we jaren geleden bij elkaar zaten
Jij bent alles wat mijn hart begeert en waar ik op viel
Tot op vandaag als het leven van mijn ziel...
HoU VAn JOu

Bewustzijn

BEWUSTZIJN

De maan is vol
rond en krachtig
het verlicht mijn weg
naar de toekomst.

De sterren
zijn onderbelicht
alle sterren zijn weg
door het licht.

Momenten zijn waardevol
even dat bewustzijn
weten dat er meer is
dan ik alleen.

Toch schijnt de maan
alleen mijn weg vooruit
en zie ik niets anders
ook al is het er wel.

Het lijkt
alsof de maan
mij thuis brengt
op vleugels van licht.

Het is raar
maar de maan
zoals op dit moment
ben ik nu echt bewust.

De voeding
ben jij!

Letter per letter

Letter per letter..
 
Letter per letter
Proberen vingers
Woorden te vormen
Die verstaanbaar zijn
 
Woord per woord
Proberen gedachten
Zinnen te vormen
Die gevoel vertalen
 
Zin per zin
Proberen gevoelens
Uit te drukken
Wat ze net voelen
 
Letter per letter
Woord per woord
Zin per zin
 
Maar nog steeds
Versta ikzelf niet eens
Wat ik eigenlijk bedoel

Jij of ik

Hoor ik hier wel thuis?
Ben ik niet iemand,
Die eigenlijk ergens anders hoort te leven?
Ik ben anders dan anderen,
Maar dat is toch iedereen?
Ben ik nu zo apart,
Of zijn anderen dat?
Zouden jullie mijn naam weten,
Of alleen de roddels over mij?
Ik moet sterk blijven,
En doorgaan met de vrienden,
De vrienden die ik heb…
Zij hebben mij sterk gemaakt,
En houden mij sterk!
Veel mensen snappen mij niet,
Maar zolang ik mijzelf maar snap toch?
Ik word er zo moe van,
Altijd maar weer vertellen,
Vertellen waarom je iets doet…
Het zijn mijn eigen beslissingen,
Accepteer dat nu is een keer…
Is dat nu zo moeilijk,
Een keer naar een ander kijken,
En kijken waarom hij iets doet?
Misschien voor jou stom,
Maar voor mij belangrijk…
Ach ja, ik blijf er tegen in gaan,
Want zo ben ik…
Ik blijf vechten,
Want zo ben ik…
Maar denk eerst is na,
Voordat je iets zegt…
Maar denk eerst is na,
Voordat je iemand kleineert!

Hoe ik je zie

Bruine ogen ,donker haar eerst dacht ik dat droom ik maar
leuke kleren ,leuke lach dat is de reden dat ik je mag
ik zie je lachen , huilen, dansen , zingen eigenlijk hele normalen dingen maar ik hou zo veel van jou vandaar dit gedicht aan jou

Vragen

Vragen... daar heb ik er genoeg van.
Misschien wel meer dan ik aan kan.

Ik vraag me van alles af.
Ik kan er niet op antwoorden, soms is het laf.

De wereld van vragen draait om me heen.
Soms een antwoord waarvan ik denk dat ik het meen.

Bij sommige probeer ik ze te verstelpen.
Andere mensen kunnen mij niet helpen.

Alleen ik kan ze afmaken.
Terwijl andere er grappen over maken

Smoorverliefd

Slapeloze nachten en dagen zonder eten,
Dromen van jou die mij welkom heten.
Zo leef ik de laatste 3 weken,
Ik ben voor jouw liefde bezweken.
Nooit gedacht dat iemand mij dit aan zou doen,
Mij zo doet verlangen naar die eerste zoen.
Die eerste aanraking, je streelt mijn hart...
Ik ben degene die met het lot tart,
Jij bent degene naar wie ik verlang,
De mogelijkheid dat ik je verliezen kan, maakt me bang.
Bij twijfel sus jij mijn onzekerheid,
Wat misschien nooit tussen ons zal komen, is wat ik bij anderen benijd.
Jij zet mij in vuur en vlam,
Het raast door me heen en nog lijk ik tam.
Ik duw je weg, terwijl ik je dichterbij wil,
We zien elkaar, maar toch blijft het stil.
Hoe zet ik mij hier over heen,
Mijn hart is niet van steen,
Toch duurt het eeuwen voor dat ik ween.
Ik ben dol op je, helemaal smoor,
Ontoerekeningsvatbaar, ik draai door.
Smachtend tot jij mij bekoort.
Leef ik op dit gevoel voort.

Duizend jaren

Duizend jaren...
 
Ik voel mij duizend jaren oud
jong, alsof ik net begin
kijk verbaasd naar nieuwe dag;
blik levenswijs de wereld in
 
Alles is mij zo bekend
maar toch, bij ’t ochtendgloren,
is, of alles dat ik hier al ken
vandaag juist werd geboren
 
Het is een wonderlijk gevoel
en komt uit diep van binnen
mijn leven, toch al jaren oud,
gaat steeds opnieuw beginnen
 
Levenslessen maakten wijs
en meer dan oud in jaren
ik voel me jong, aan het begin
   toch lijkt het duizend jaren…