Na regen komt zonneschijn

Na regen komt zonneschijn

Als een masker verscholen
Lig ik op mijn buik
Ik verdwaal in mijn kussen
Die ik als zakdoek gebruik

Ik lig in mijn warme bed
Ver onder het koude deken
Die maar niet warmer wordt
Mijn mond die niet zal spreken

Ik zwijg en blijf daar liggen
Ik voel hoe jij me ziet
In mijn diepste gedachten
Heb ik toch zoveel verdriet

Ik beweeg niet tot nauwelijks
Blijf over mijzelf de baas
Mijn ogen zijn nog half gesloten
En voor mij zie ik de waas

Ik open mijn ogen iets meer
En zie dan jouw gezicht vol vreugde
Ik lach door mijn tranen heen
Waarop jij je zo verheugde

Niet alles gaat altijd perfect
En soms kan ik niet blij zijn
Maar voor jou doe ik mijn uiterste best
Want jij bent mijn liefste zonneschijn!

De avond der liefde



De avond der liefde

 

De dag is aangebroken,

de avond is gearriveerd,

en jij naast mij,

zacht rustend.

 

Niet in de verte,

doch dichterbij dan ooit

troost je, min je

kalmeer je.

 

Op zo’n soiree van

zielen naast elkaar,

vallend op een lijn,

is het leven aangenaam kalm.

 

Nu besef ik

dat alleen zij

die de liefde ontvangen hebben,

kunnen lieven, troosten en

elkaar koesteren.

 

De kaars aanwezig,

de warmte in de buurt,

het gezang

gaande in de ruimte,

sereen is

de avond der liefde.

Vuurwerk



Gegleden door de nacht
van stille kleurenpracht
een onverwacht harde knal
die je terug op aarde
brengen zal

Verdreven geesten van het jaar
wordt de nieuwe nu gewaar
een flits aan het firmament
zegt zacht dat jij nog steeds
dezelfde bent

Kerstdroom

De dagen donkeren
de lichten flonkeren
de versierde bomen
kleuren onze dromen

Wij vieren het leven
het is ons gegeven
een kind dat komt
het duister verstomt

We zingen ons lied
overwinnen verdriet
op onze aarde
zijn allen van waarde

Elk mens een gezicht
ieder verdient het licht
dat is onze bede
geen haat, maar vrede!

Rond de klok van twaalven

zo rond de klok van twaalven
een lege straat
het warme vuur
dan gaan we wensen
op dit late uur

dat alles beter wordt
of misschien niet
was alles goed
wat komen gaat is nog niet geweten
en is er eb noch vloed

het onbekende maakt ons klein
maar we zullen dat ontgroeien
en ons hechten zoals weleer,
met de wil om mens te zijn
en misschien nog een beetje meer

mag voor ieder het nieuwe jaar
een doorgang zijn
naar een afspraak in de vroege morgen
die in haar duisternis
nog heel wat uren houdt verborgen

Prettige kerstdagen en een heel mooi nieuwjaar.

Kerstmis



Kerstmis
 
 de kamer ademt goud, zacht langs
takken waar licht een glimlach ademt tussen
 
alles wat jouw wereld was
 
merkbaar warmer zweven blanke kleuren
langs het groen:
ze zeggen me zoveel
 
meer nog, dan een droom die vrede leven laat
en liefde voor een oud verhaal
dat verder gaat
dan tranen om iets moois
 
 
 zo klein.. dat kindeke,  ontvangen door een wereld
waar nog immer oorlog is

Wintertijd



Wintertijd

 
zoals het weer bepaalt

wat je uit deze periode haalt

 
warmte
in samen zijn

 
of sneeuwwitte kou

 
ontvankelijkheid
spreidt zich uit

 
alle wegen leiden
naar jou

Met kerst in je haar

met kerst in je haar
 
 
jij klokte
sneeuw vlokte
en hagel
zong op de wind
 
je vroor
en ontdooide
laag in de zon
speelde als kind
 
danste op
feesten met
kerst in je haar naar
een knallend nieuw jaar
 
nu krokus je
tussen kristal stil
bloeit al heel pril
de kleuren van lente
 
kust iedereen
met die intens
stralende lach voor
de allerbeste wensen
 

De Stad



Velen mensen lopen er in het rond
Mannen, vrouwen, met haar in kleuren zwart, bruin en blond..
Winkels in en winkels uit
De Fanfare die langskomt speelt hun muziek luid
Terrasje met mooi weer
Lekker binnen zitten met regen
In de stad is altijd wat te doen!!

Liefdesparfum



een snufje hier en daar
een vleugje hier en overal
onder je okseltjes
Onder je truitje
een vleugje in de boezem

vleugjes zwevend in je neus
zoete zwoele wolkjes
drijvend in de lucht
zucht liefde o liefde

heb net mijn liefdesparfum
klaar ruiken maar

een snufje hier en daar
een vleugje overal
waar hij komen mag
zweven zal zucht,
liefde o liefde

mijn liefdesparfum
bedwelmt iedereen
roze zoete kleur
zachte nevelige geur

de liefde mon amour
mon cherie staat
voor de deur

De eerste ijsbloemen

de eerste ijsbloemen
 
 
ik wist dat jij
de eerste ijsbloemen
zou vriezen op het vroege uur
 
als de zon net opkomt
om jouw bloem te kleuren
als juweel van de natuur
 
ik smelt terwijl
zij verder groeit en
haar kristallen liefde bloeit
 
in warmte zijn wij opgegaan
maar jouw transparante afdruk
staat nog te schitteren op het raam

Kattenvrouwtje



je dribbelt de hele dag
achter me aan
kijkt bij alles
nieuwsgierig wat ik doe
 
aait m'n gezicht
drukt je neusje
tegen mijn neus
en geeft warmte
 
valt in onbewaakte
momenten
met grof klein geweld
mijn tenen of haren aan
 
komt 's ochtends
op me af rennen
opgetogen
verwachtend
 
komt 's middags
in de holte
van mijn arm
een slaapje doen
 
't Is eigenlijk
- beetje onverwacht -
nog veel gezelliger
dan ik had gedacht
 
als heel klein bolletje
kwam je hier aan
schreeuwend om
- denk ik - je moeder
 
en na een paar dagen
onder de bank
te hebben gebivakeerd
kregen we je vertrouwen
 
met als gevolg...
 
je dribbelt de hele dag
achter me aan
waar ik werk, loop jij
waar ik zit, slaap jij
 
en ik
- zéker nooit gedacht -
klets en knuffel maar raak
 
geen seconde spijt
van een piepklein katje
dat langzaamaan
al wat groter wordt.

Elegantie




vol overgave
offer ik
mijn verrijkt hart
aan jou

ben jij de schaduw
van elke voetstap
die ik verzet
op het witte glanzende strand

zo kleurt mijn
donker bestaan
weer op

door jouw elagantie
en charme
zo vallen
de druppels
van verrukking

in onze blauwe oceaan
van tevredenheid

Winter

De dagen worden korter.
Je gaat in het donker naar je werk,
en je komt in het donker thuis.
Alles daar tussen in, is het even licht.
De wolken die verdwalen, die de zon al weer komen halen.
Om 4 uur zet de schemer in en hebt je eigenlijk al zin,
zin om voor de kachel te zitten met warme chocomelk,
met een goed boek en je vriendinnen.
De radio aan die de kerstsfeer doet brengen.

De dagen worden korter.
De nachten blijven even lang.
Morgen is het weer vroeg dag, al merk je daar zelf niks van.
De maan schijnt nog als je in de auto stapt.
Je denkt nog, wat is het vroeg terwijl je op het gas trapt.
Om 4 uur zet de schemer van de dag al weer in.
Dan is de dag nog lang niet om.
Maar het daglicht heeft er geen zin meer in.
De grauwe wolken komen voorbij en je denkt, was ik nu alvast maar vrij.

De dagen worden korter
Dat hoort nu eenmaal bij de winter.
Soms vindt ik het heerlijk.
Soms vindt ik het wat minder.
Alles heeft zijn voor -en nadelen.
De avonden zijn prima.
Maar de uren tussen 4 en 6 duren in de winter net te lang.
Het enige wat we niet kunnen regelen zijn de seizoenen ben ik bang.

Passiebloemen



De krekels verstommen
de wind begint te zingen
   de passiebloemen beginnen
te ontluiken er hangt
         iets in de lucht wat zo schoon
 is als het zuiverste water
zo mooi is als een lentedag
zo zwoel als de zomer zo passievol
kleurrijk als de hersft zo ijzig
    maar tegelijkertijd zo brandend
als de winterse nachten
waar de liefde opeens
zal vlammen als wij elkaar
samen zullen ontmoeten
vinden in de zalige
      onstuimige bruisende als
champagne kurken
die mooie heftige liefde
die altijd zal ontbranden

Zeemeermin



    In mijn netten gevangen,

    hoor ik jou zeegezangen,

    heel onbevangen,

    ik kus jou op jouw maagdelijke wangen.

 

        Onbehoedzaam,

        pel ik jouw lichaam,

        jij wilde je verzetten,

        maar ik pakte jou gulzig.

 

        Verzet wankelde,

        ik genoot van jouw blanke vel,

        in ons liefdesspel,

        genotvol kronkelend.

 

        Gierende liefde,

        in een fluisterende wind,

        schuimend en

        badend.

S'avonds laat



Stilte stile om mij heen,
even dacht ik dat je echt verdween,
maar algauw voelde ik je adem in mijn nek,
ik zit helemaal alleen gevangen in een kreunend hek.
Probeer te bewegen, schreeuwen is de volgende stap,
maar wanneer dit wordt geprobeerd volgt er een klap.
stil blijf ik liggen op de grond, en voel alweer haar natte mond.
' jongen jongen je hebt je straf gehad,
 je was ook nog veel te laat in het donker op pad'

Oneindige droom

Kussentjesmos

Kleurrijk bos

Fijne geuren van dennen

Om mee weg te rennen

Zwammen op een rij

Ze fluisteren naar mij

Ik wil dichterbij komen

Zachtjes verder dromen...

In de taal van een oneindig herfstverhaal.

Herfstgevoel

Buiten in de gure wind waaien de bomen woest heen en weer vallen de bladeren met honderden tegelijk neer Tegen het vensterraam plakt een blad verdort,geel en rood als een stukje opgewaaide dood waar het uiteindelijk zal vervagen in een herinnering aan een zomer lang voorbij