Summer evening

Dansen

In mijn droom
hoor ik het zingen
van een merel
wiegen bomen
mee op de melodie

tonen bloemen
hun mooiste kleuren
vlinders fladderen
in het rond

en ik dans
vrolijk in de zon
tot de
nieuwe morgen komt

De Nacht

Mooi

Nooit gedacht dat ik zou doen
wat ik toen deed en weer zal doen

Omdat je onweerstaanbaar bent
onweer
staanbaar
Mooi

Ik wou dat ik je lippen
niet alleen kon kussen
maar ook kon horen zeggen
dat je zielsveel van me houdt

Ik wou dat ik je haren
niet alleen kon strelen
wanneer ik zomaar voor je deur sta
maar omdat je altijd bij me bent

Ik wou dat ik je ogen
kon verdragen zonder te doen
wat ik niet zou willen doen
zo onweerstaanbaar Mooi

FLAUWEKUL

Flauwekul

 

Weet ik het wel

of weet ik het niet

nee ik weet het niet

of soms wel

maar wil ik het

misschien niet weten

en het daarom

niet weet

weet jij het ?

vraag nu niet

wat moet ik weten

ook dat weet ik niet

 

weet je ?

nee ik ook niet

Verlangen

Verlangen


Ik verlang ernaar,
Dat jij me wilt.
Me koestert,
Mijn verlangen stilt,
Me voorzichtig aanraakt,
Langzaam
…Daar
Je zachtjes kroelt,
door mijn haar,
mijn lichaam,
met je vingers bespeelt,
plagend, tergend,
af en toe wild,
dat je woordjes fluistert
in mijn oor,
dat je zegt;
“oh schat, ga door
Verstrengeld door liefde,
Door hevige lust,
De wereld bestaat niet,
Als je me kust,
Met me vrijt,
Me stevig vasthoud,
Wij samen,
’t voelt zo vertrouwd,
Ik wil dat je me zoent,
Me likt, me streelt,
In m
’n hoofd
Zie ik steeds dat beeld,
Jij en ik versmelten,
Samen één,
Helaas blijft het bij dromen,
Ik ben voortaan alleen….

Zomer

Zomer

 

Zinderende hitte

Danst door de lucht

Alles houdt zijn adem in

De stilte in de natuur

Is hoorbaar

Alles past zich aan

Om pas ’s avonds  verder te gaan

Straatje

je ligt er stil gehuld bij
nu je niet wordt overreden
met de dagelijkse lasten
die je hebt te dragen

je ziet zwart, soms pokdalig
voortgebracht door de snelheid
die rechtlijnig staat op
jouw in bochten gewrongen leven

je vraagt je ook nooit af
waar je naartoe gaat
wat nog voor je ligt
je straat kent geen einde

de vele kruispunten in jouw leven
wegwijzeren de landkaart
die je als niemand kent
maar iedereen verkent

In de greep van het beest

In de greep van het beest,
voelde het zo vertrouwd.
In zijn klauwen gevangen,
maar het voelde niet fout.

Mee gaan in het spel,
van de leeuw en het lam.
Draaide plots alle regels,
wist niet wat me overkwam.

Het zou mijn fout wel zijn,
zag jou kwaad hier niet in.
De spanning zo voelbaar,
ja dit was het begin.

Steeds dieper in jou klauwen,
zag ik geen terugweg meer.
Steeds bleef ik je opzoeken,
tot die ene keer.

Voel nog jou handen op mijn lichaam,
hoor je woorden in mijn hoofd.
En plots werd alles donker,
was het kind zijn weg geroofd.

De innerlijke zomer

Ik proef de volle zomervruchten
Zie de blauwe zinderende luchten
De zon is op zijn hoogste punt
Dat ons allen het licht nu gunt
Van donkerte lijkt nu niets te duchten

Het is de keizerlijke maand
Die voor ons de hemel baant
De stralen vallen in de warme aarde
die de oude krachten steeds bewaarde
zij houden zo ons leven gaand

Ik voel de kracht van binnen
Zoek de woorden en de zinnen
In de kern herken ik de pit
Waarin ons wezen verborgen zit
De ster van het beminnen

De handen, de ellebogen, de grote teen
De knieën, de dijen, het linkerbeen
Alles wat een mens toebehoort
En dat ook anderen bekoort
Zo blijf je in je denken nooit alleen

Het water golft, de bloemen bloeien
De struiken worden vol, de bomen groeien
Alles draait in zijn cirkel rond
Koestert zich in stevige grond
Laat ons mensen met onze riemen roeien.

Ieder gevecht

Ieder gevecht
Zo persoonlijk en zo zwaar
Zo eenzaam en verdrietig

Ieder gevecht
Kan een ieder sterker maken
Of verzwakken als een verwelkte roos

Ieder gevecht
Kan een mens ongelukkig maken
Zo plotseling als dat soms komt

Ieder gevecht
Altijd is er een oplossing
Ergens en ooit, nu of later

Maar ieder gevecht
Is zo ontzettend zwaar
Deze hoef je nooit alleen te dragen

Wolken

Het beloofde een wonderbaarlijke avond,
al zijn de sterren niet zichtbaar.
Tussen haar wimpers fantaseert zij
met moeite een dinosaurus in de wolken.
De wind laat de dino langzaam vervagen,
tijd raast in heftige stilte voorbij.
Ze neemt hem mee in haar onlogische
gedachten, hij liegt een lach op zijn gezicht.
Samen dralen en ze rekken de avond,
die liever, liever eindigde in vroeg gedag.

De zon




de zon
die de schaduw steelt,
lachende gezichten
door warme stralen gestreeld,
vogeltjes
die de mooiste klanken fluiten,
kinderen die verlangen
naar de grote wereld buiten,
ijsjes eten
op een rustig terras,
tussen de bloemen
het gezoem van een bij,
draag zomerse jurkjes
als een vlinder zo vrij,
zalig genieten
van drank en vertier,
ja die zomerse zon
maakt velen blij...

Liefdesparfum



een snufje hier en daar
een vleugje hier en overal
onder je okseltjes
Onder je truitje
een vleugje in de boezem

vleugjes zwevend in je neus
zoete zwoele wolkjes
drijvend in de lucht
zucht liefde o liefde

heb net mijn liefdesparfum
klaar ruiken maar

een snufje hier en daar
een vleugje overal
waar hij komen mag
zweven zal zucht,
liefde o liefde

mijn liefdesparfum
bedwelmt iedereen
roze zoete kleur
zachte nevelige geur

de liefde mon amour
mon cherie staat
voor de deur

Beautyfull day's



Beautyfull day's


I don't understand any of it.
I thought i did,
but i don't.

Can someone pleace explaine,
the meaning of life.
Or why people love pain?

It's strange to think,
that the thing what we all hate,
the thing is what bring us together.

So what is love?
And what is hate?
To go above,
is our faith.

So tell me,
what is good,
and what is wrong.
And who are you to say,
or deside,
where i belong?

I take my own way's.
In hope of beautyfull day's.

De Zomer

Zomer


Ik verlang.
Met gesloten ogen en mijn armen langs mijn lichaam, voel ik mijn gedachten verdrinken.
Mijn lichaam raakt bedwelmd door de zachte kus van de zon
terwijl een lichte bries teder door mijn haar woelt.
Het nonchalante ritme van de golven
die zich stuk voor stuk gemoedelijk ten ruste leggen op de branding rondom mijn voeten
neemt het ritme van mijn bewustzijn over.
Onverstoord en onverschrokken stijg ik op.
Beetje bij beetje
als het verdampende water op mijn huid.
Een vreemde gewaarwording trekt door me heen.
Zonder dat ik het door heb groeit het, totdat ik het niet meer kan ontkennen.
Er ontbreekt iets.
Maar het is geen betreurenswaardig gebrek.
Het is een gebrek aan... gevoel.
Is mis mijn gevoelens. Maar niet op een verdrietige manier.
Het maakt me lichter.
Alsof mijn ziel een luchtballon is,
en mijn emoties een smeedijzer.
Het gewicht is overboord.
Hoger en hoger stijg ik,
totdat ik het strand en de zee volledig uit het oog verloren ben.
Even ben ik niks meer.
Geen man, geen mens, geen wezen.
Ik besta niet.
Ik zweef door het niets in zalige eenvoud.
Maar alles moet uit zijn eigen diepten verrijzen.
Herrijzen.
Het oppervlak wordt doorbroken.
Een ontkiemende plant steekt zijn kopje uit de aarde omhoog.
Een vuur begint te branden
ergens in een verre uithoek van mijn ziel.
Voorzichtig open ik mijn ogen.
Ik bal mijn handen samen, en strek mijn vingers weer uit.
Ik tintel, herenigd met mezelf.

De zon heeft geschenen, waar die normaal niet schijnt.

Luister naar de zee



luister naar de zee
het geluid van de golven
voel de branding
met je ogen blik
proef het zand
onder je blote  voeten
lik het  zout
van je lippen

weet dat het water
van eb en vloed
duizenden levens
heeft geleefd