Bloesems
Gazons met roze bloesems bestrooid
lentelijk getooid met duizend madeliefjes
wolkjes wit in helderblauw
wonderlijke schoonheid
lentelief ik hou van jou
de zon beschijnt m’n wangen
haar stralen wil ik vangen
geniet van die heerlijke momenten
ja , lieve mensen
laten wij het leven lenten
De kleur van morgen
de kleur van morgen
ze wappert fier
mijn vlag die al
vandaag de toekomst
in gedachten had
een stevige bries
uit onnaspeurlijke
richting gelukkig niet
met alle winden mee
in het schijnbaar
zinloos golven van
het dundoek vermoed ik
de basis van onze taal
de nieuwe communicatie
van het zijn waarin geluk
de belangrijkste letters van
ons bestaan zullen worden
de nog onbekende
kleur van morgen
opent eindelijk de ziel
van mensen zonder zorgen
Wandeling
Onder mijn voeten
wandelt de weg
haar rasse schreden
de lucht jaagt boven
mij haar wilde
wolkenpracht
Ik kijk tevreden
om mij heen
en wil
de wereld noemen
de groen
grazende weiden
met geel getooide
bloemen
Koud gloeien mijn
wangen
terwijl ik op de
lente wacht
Kom bij mij
Mijn hart slaat op hol
Als het bij jou is
Soms kan ik er niet van slapen
Want ik ben zo bang om je te verliezen
In gedachten raak ik je soms kwijt
Terwijl jij de reden bent
Dat ik nog adem haal
Laat je mijn geest racen
Soms voel ik me hopeloos en zwak
Dan wil ik je hier naast me
Kom bij me
Samen met jou wil ik bergen beklimmen
We gaan door elke oceaan
En we maken heel wat gebroken is
Mijn hart slaat op hol
Mijn handen gaan trillen
En jij bent de reden
Dat ik de liefde vertrouw
Kom bij me
Hoop
Hoop.
Hoop hangt in
Teruggreep op ’t verleden
Dat wat verdwenen is herleeft
Vrede en recht
God in hun midden
Waar de wereld zich gewonnen geeft.
Hoop is de leidraad
Van bewegen
Naar ’t beoogde doel dat komt
Waarin het alles
Is gelegen
Waarin de toekomst wordt besomd.
Hoop is het vaandel
Dat zij dragen
De eeuwen door na ballingschap
met de Exodus
als vlaggendrager
pesach als komende overstap.
Hoop is de storm
Die allen opzweept
Tot hoogten die beperking plet
In de contouren
Blijvend zichtbaar
Waar krachten toe zijn ingezet.
Verstilling
Geen mededogen,
is er in de leegte.
slechts reflectie,
een echo,
van de stilte.
Het einde,
vervaagd,
en kan enkel,
worden waargenomen,
met een liefdevol,
bewustzijn.
Een liefhebbende hand
een liefhebbende hand
jij wist mijn
huid te raken
met plooien en
rimpels te praten
over geboorte
leven en dood
in lichtjes bewegen
kleurde tijd een
warm onderscheid in
diverse lagen door
hun reacties op
dagelijkse vragen
nog is de souplesse
groot maar vaste
gewoonten en tradities
hebben de plooien
dieper gemaakt tot
onoverbrugbare kloven
waarvan alleen een
liefhebbende hand
de taal nog kan
lezen en door oogcontact
de geruststelling kan
geven van samen weten
De sluier opgelicht
de sluier opgelicht
al is deze tijd woelig en niet te overzien
al wordt je soms moedeloos en depri misschien
vertrouw erop dat dit een overgang is naar betere tijden
waarin de mens zich van het juk der overheersing zal bevrijden
de sluier over het bewustzijn wordt dan opgelicht
je wordt bevrijd van levensangst en plicht
veel wat ontdekt werd is voor de mens verborgen gehouden
men wilde geen vooruitgang opdat mensen dom blijven zouden
dat wordt verleden tijd een nieuwe dageraad breekt aan
waarin mensen tesaam de Aard herstellen gaan
bewustzijn wordt verhoogd waardoor begrip ontstaat
zodat elkeen verblijd zijn ogen naar de hemel slaat
Hartenjagen
Het begint zo onschuldig,
Dat harten jagen,
De vrouw nog op je hand,
Je mag eigenlijk niet klagen.
Tot er punten worden gescoord,
Een beetje vals gespeeld,
Bij het geven van de kaarten,
Wat jokers uitgedeeld.
Ik zat er nietsvermoedend tussen,
Speelde het allemaal netjes mee,
Bleek die verrekte boer,
Al jaren met zijn twee.
Mijn hart weer op het spel,
Het doet me teveel zeer,
Pak maar uit de pot,
Ik deel niet nog een keer.
Zachtmoedigheid
Je moet het leven met twee handen aangrijpen
Naar buiten komen
Je leven leven
De kansen die zich voordoen aannemen