Een liefhebbende hand

een liefhebbende hand
 
 
jij wist mijn
huid te raken
met plooien en
rimpels te praten
over geboorte
leven en dood
 
in lichtjes bewegen
kleurde tijd een
warm onderscheid in
diverse lagen door
hun reacties op
dagelijkse vragen
 
nog is de souplesse
groot maar vaste
gewoonten en tradities
hebben de plooien
dieper gemaakt tot
onoverbrugbare kloven
 
waarvan alleen een
liefhebbende hand
de taal nog kan
lezen en door oogcontact
de geruststelling kan
geven van samen weten

De sluier opgelicht

de sluier opgelicht


al is deze tijd woelig en niet te overzien
al wordt je soms moedeloos en depri misschien
vertrouw erop dat dit een overgang is naar betere tijden
waarin de mens zich van het juk der overheersing zal bevrijden
de sluier over het bewustzijn wordt dan opgelicht
je wordt bevrijd van levensangst en plicht
veel wat ontdekt werd is voor de mens verborgen gehouden
men wilde geen vooruitgang opdat mensen dom blijven zouden
dat wordt verleden tijd een nieuwe dageraad breekt aan
waarin mensen tesaam de Aard herstellen gaan
bewustzijn wordt verhoogd waardoor begrip ontstaat
zodat elkeen verblijd zijn ogen naar de hemel slaat

Hartenjagen

Het begint zo onschuldig,
Dat harten jagen,
De vrouw nog op je hand,
Je mag eigenlijk niet klagen.

Tot er punten worden gescoord,
Een beetje vals gespeeld,
Bij het geven van de kaarten,
Wat jokers uitgedeeld.

Ik zat er nietsvermoedend tussen,
Speelde het allemaal netjes mee,
Bleek die verrekte boer,
Al jaren met zijn twee.

Mijn hart weer op het spel,
Het doet me teveel zeer,
Pak maar uit de pot,
Ik deel niet nog een keer.

Zachtmoedigheid

Je moet het leven met twee handen aangrijpen
Naar buiten komen
Je leven leven

De kansen die zich voordoen aannemen

Bloesem

Bloesemt zacht
haar lentetooi
in stralend roze gloed

De levensboom
hier op mijn pad
die mij zo fraai
begroet

Ontluikt nieuw leven
geurt haar kelken
open

Verbindt haar lot
met deze schepping
geeft ons moed
en laat ons
op een
nieuwe lente
hopen

Mystiek

Is voor mij
het kennen van mijn hart
erkennen dat
wat zich soms als harde
werkelijkheid voordoet
ook een diepere
dimensie heeft
die mijn verstand verward

om deze hartkracht
te ontdekken
laat ik stilte
in mij opwekken
ontwaren dat achter de
tragisch lijkende realiteit
geen afgrond op de loer ligt
met absurditeit

dat er ook steeds
een liefdevolle vlam
van innige genegenheid
in mij leeft

Quate

Fonkels en sprankels

als ik in je ogen bezwijk
zie ik meer sterren
dan als ik naar de hemel kijk

fonkels en sparkels die je afschiet
zoals een vallende ster
die in je ogen vliegt
het heelal heeft je meer dan lief

je verzameld deze vallende sterren
om later terug te geven
in je volgende leven

je bent een engeltje
van hier ver vandaan
je laat geen enkele ster vergaan

je staat in dienst als sterrenwacht
dat is nu je enige opdracht
voor je gaat slapen
elke nacht

de lente

de lente ont-
vouwt zich als
een boeket rode
rozen,
velden van bloei-
ende madeliefjes,
de merel zingt het
hoogste lied in de
bomen,
alles bloeit en groeit,
de lente laat zichzelf
aan de wereld zien.

Groen, de kleur van de hoop

Groen, de kleur van hoop (thema)



Ik heb het helemaal gehad
met de winter koud en nat
verlang dat het landschap
wordt overspoeld

in alle kleurnuances groen
met krokusjes en madeliefjes
als zoete binnenkomer
in ’t dorpsplantsoen

verwacht een heerlijke lente
en warme zomer
immers de kleur van hoop
is groen

Genieten

Genieten.

Leren genieten
vrij van zorgen
kleurt als de gave van geloof
soms voel ik aan
in ’t pure leven
ben ik voor deze dingen doof ?

Ik denk vaak na
rond mijn geliefde
hoe ik bestaan kan zonder haar
je bent er nog
doch dat gevoelen
ruist in de dagen door elkaar.

Dat onbekommerde
door alle dagen
hangt als een ballontje te hoog
ongrijpbaar haast
althans zo voelt dat
gedachten koepelen in proloog.

Je doet jezelf tekort
beaam ik
zo mogelijk God ook in geloof
soms proef ik iets
van pure weelde
doch spoedig is er weer die roof.

Niet dat ik grijs loop
door de wereld
doch die overgaaf dat Hij mij leidt
die witte vlag
niet aan de orde
mogelijk toch een kwestie van tijd ?

Lente kriebels

bestaat er iets mooiers
fluisterde de wind
in haar krullende haarbos
dan hier te zitten in een bijna lentezonnetje
en warm te worden
achter glas……..op een terras

Een stem in mijn dromen

de onschuld is proper
maar schuldig zijn is goedkoper
verlangens heb je voortdurend
het wiel heb je in de hand
van links naar rechts sturend
voorlopig keer je in een straatje
zonder een of andere aanwijzing
geroepen voel je de drang
naar een vreemde verwijzing
hoe je op een groot pad eindigt
en ik je dan opvang
heb geen bang
doe het in kleine stapjes
want de grote stapjes duren niet zolang
het zijn nog maar een aantal rondjes
een aantal lapjes
ga door hoe je bezig zijt
maar speel nooit je aanwijzingen kwijt

Jij bent het voor mij

In gedachten kom jij weer voorbij.
Wat ik heb jou toch lief,
Jij bent het voor mij.
Ongelooflijk wat jij met mij doet,
Onverklaarbaar maar het voelt enorm goed.
Die brede glimlach breng jij elke op mijn gezicht.
Jij die als een zonnetje in mijn leven straalt
En al het mooie verlicht.
Jij maakt mij gelukkig en blij.
Jij bent het voor mij ♡

Zonneschijn

zonneschijn
maakt vrolijk
zeker bij lente
als alles weer ontluikt
genieten

Ze houdt van dromen

Ze ligt in bed
ze probeert te slapen
ze wil mooi dromen
over iets dat ze moet oprapen

Ze droomt elke nacht over mooie dingen
ze houdt ervan te liggen in bed
ze droomt op een andere manier ook van leuke herinneringen
of hoe ze in school goed heeft opgelet

Ze houdt van dromen
soms gaat ze graag naar bed
dan kunnen mooie beelden komen
heeft ze heel veel pret

Soms komt ze ’s morgens wakker
geniet ze van wat ze net heeft gezien
gaat ze naar beneden, ontbijten
krijgt haar droom een tien op tien

Steeds vaker

Pas werd ik uitgenodigd voor een reunie
van een oude klas.
Ze vroegen zich daarbij ook af
of ik, die ik wel was.

Sorry, schreef ik terug.
'Ik ben niet degene die u zoekt'.
Succes, en een vriendelijke groet.

Op dit moment zijn ze waarschijnlijk bij elkaar.
Wat ik me nu afvraag is,
waarom doe ik toch zo vaag en zo raar...

Ben ik zo onzeker? Ben ik misschien bang?
Zijn het al die vragen,
waar ik ze misschien niet op antwoorden kan?

Het gebeurd steeds vaker dat ik dit soort dingen mijd.
Nu lieg ik er zelfs om,
tot m'n grote spijt.

Mijn witte roos

Eens was ik alleen,
alleen in mijzelf,
met mijn eigen gedachten
en gevoelens.
Ik treurde alleen,
ik was gelukkig alleen,
ik was bezig alleen.

Maar toen kwam jij,
en ik was niet meer alleen,
ik kon mijn wensen delen,
mijn dromen, mijn gebreken,
mijn angsten.

Ik kon mijzelf delen met jou
en ik was niet meer alleen.
Het wonder der liefde,
het maakt de harten blij,
het kan iedere wond genezen.

Zo mooi kan het zich planten
in ieder hart
als het zich verzoent met de pijn,
gaat het bloeien.
Een schone witte roos
in vruchtbare aarde,
De geur die verspreid wordt,
is aangenaam en zoet.

Blijf bloeien mijn witte roos,
laat mij altijd genieten
van jouw aanwezigheid in mijn hart
tot de laatste dag,
als ik mijn adem uitblaas,
in eeuwigheid samen,
mijn witte roos.

GELUK

Geluk.

Het lijkt ongrijpbaar
doch ’t schuilt
in alle hoeken van ons leven
beschikbaar als
je het maar ziet
in opname en zeker in het geven.

Het parelt zelfs
in vele sloppenwijken
het is ontdaan van rijk bezit
althans in centen
afgemeten
zeker los van pak met snit.

Het is de lach die
borrelt in de dagen
intens gevoel van een tevredenheid
die straalt uit
warme ogen
op het ritme van de dag gedijt.

Je vindt het waar de
eenvoud wordt beleden
waar zon glanst als de regen valt
de liefde regel is
van delen
het leven uit haar voegen knalt.