de lente

de lente ont-
vouwt zich als
een boeket rode
rozen,
velden van bloei-
ende madeliefjes,
de merel zingt het
hoogste lied in de
bomen,
alles bloeit en groeit,
de lente laat zichzelf
aan de wereld zien.

Groen, de kleur van de hoop

Groen, de kleur van hoop (thema)



Ik heb het helemaal gehad
met de winter koud en nat
verlang dat het landschap
wordt overspoeld

in alle kleurnuances groen
met krokusjes en madeliefjes
als zoete binnenkomer
in ’t dorpsplantsoen

verwacht een heerlijke lente
en warme zomer
immers de kleur van hoop
is groen

Genieten

Genieten.

Leren genieten
vrij van zorgen
kleurt als de gave van geloof
soms voel ik aan
in ’t pure leven
ben ik voor deze dingen doof ?

Ik denk vaak na
rond mijn geliefde
hoe ik bestaan kan zonder haar
je bent er nog
doch dat gevoelen
ruist in de dagen door elkaar.

Dat onbekommerde
door alle dagen
hangt als een ballontje te hoog
ongrijpbaar haast
althans zo voelt dat
gedachten koepelen in proloog.

Je doet jezelf tekort
beaam ik
zo mogelijk God ook in geloof
soms proef ik iets
van pure weelde
doch spoedig is er weer die roof.

Niet dat ik grijs loop
door de wereld
doch die overgaaf dat Hij mij leidt
die witte vlag
niet aan de orde
mogelijk toch een kwestie van tijd ?

Lente kriebels

bestaat er iets mooiers
fluisterde de wind
in haar krullende haarbos
dan hier te zitten in een bijna lentezonnetje
en warm te worden
achter glas……..op een terras

Een stem in mijn dromen

de onschuld is proper
maar schuldig zijn is goedkoper
verlangens heb je voortdurend
het wiel heb je in de hand
van links naar rechts sturend
voorlopig keer je in een straatje
zonder een of andere aanwijzing
geroepen voel je de drang
naar een vreemde verwijzing
hoe je op een groot pad eindigt
en ik je dan opvang
heb geen bang
doe het in kleine stapjes
want de grote stapjes duren niet zolang
het zijn nog maar een aantal rondjes
een aantal lapjes
ga door hoe je bezig zijt
maar speel nooit je aanwijzingen kwijt

Jij bent het voor mij

In gedachten kom jij weer voorbij.
Wat ik heb jou toch lief,
Jij bent het voor mij.
Ongelooflijk wat jij met mij doet,
Onverklaarbaar maar het voelt enorm goed.
Die brede glimlach breng jij elke op mijn gezicht.
Jij die als een zonnetje in mijn leven straalt
En al het mooie verlicht.
Jij maakt mij gelukkig en blij.
Jij bent het voor mij ♡

Zonneschijn

zonneschijn
maakt vrolijk
zeker bij lente
als alles weer ontluikt
genieten

Ze houdt van dromen

Ze ligt in bed
ze probeert te slapen
ze wil mooi dromen
over iets dat ze moet oprapen

Ze droomt elke nacht over mooie dingen
ze houdt ervan te liggen in bed
ze droomt op een andere manier ook van leuke herinneringen
of hoe ze in school goed heeft opgelet

Ze houdt van dromen
soms gaat ze graag naar bed
dan kunnen mooie beelden komen
heeft ze heel veel pret

Soms komt ze ’s morgens wakker
geniet ze van wat ze net heeft gezien
gaat ze naar beneden, ontbijten
krijgt haar droom een tien op tien

Steeds vaker

Pas werd ik uitgenodigd voor een reunie
van een oude klas.
Ze vroegen zich daarbij ook af
of ik, die ik wel was.

Sorry, schreef ik terug.
'Ik ben niet degene die u zoekt'.
Succes, en een vriendelijke groet.

Op dit moment zijn ze waarschijnlijk bij elkaar.
Wat ik me nu afvraag is,
waarom doe ik toch zo vaag en zo raar...

Ben ik zo onzeker? Ben ik misschien bang?
Zijn het al die vragen,
waar ik ze misschien niet op antwoorden kan?

Het gebeurd steeds vaker dat ik dit soort dingen mijd.
Nu lieg ik er zelfs om,
tot m'n grote spijt.

Mijn witte roos

Eens was ik alleen,
alleen in mijzelf,
met mijn eigen gedachten
en gevoelens.
Ik treurde alleen,
ik was gelukkig alleen,
ik was bezig alleen.

Maar toen kwam jij,
en ik was niet meer alleen,
ik kon mijn wensen delen,
mijn dromen, mijn gebreken,
mijn angsten.

Ik kon mijzelf delen met jou
en ik was niet meer alleen.
Het wonder der liefde,
het maakt de harten blij,
het kan iedere wond genezen.

Zo mooi kan het zich planten
in ieder hart
als het zich verzoent met de pijn,
gaat het bloeien.
Een schone witte roos
in vruchtbare aarde,
De geur die verspreid wordt,
is aangenaam en zoet.

Blijf bloeien mijn witte roos,
laat mij altijd genieten
van jouw aanwezigheid in mijn hart
tot de laatste dag,
als ik mijn adem uitblaas,
in eeuwigheid samen,
mijn witte roos.

GELUK

Geluk.

Het lijkt ongrijpbaar
doch ’t schuilt
in alle hoeken van ons leven
beschikbaar als
je het maar ziet
in opname en zeker in het geven.

Het parelt zelfs
in vele sloppenwijken
het is ontdaan van rijk bezit
althans in centen
afgemeten
zeker los van pak met snit.

Het is de lach die
borrelt in de dagen
intens gevoel van een tevredenheid
die straalt uit
warme ogen
op het ritme van de dag gedijt.

Je vindt het waar de
eenvoud wordt beleden
waar zon glanst als de regen valt
de liefde regel is
van delen
het leven uit haar voegen knalt.

De grootste ster ben jij!

de grootste ster dat ben jij!

een ster waarop je kunt vertrouwen
daar hoef je geen nieuw leven op te bouwen

een ster die je nooit verlaat
en s' avonds aan je bedje waakt

een ster is heel mooi maar klein
en voelt dan ook wel fijn

een ster doet je soms verdriet
maar zulke mooie herinneringen vergeet je niet

een ster maakt je ook trots
en schijnt op de mooiste rots

een ster zo dicht bij
staat altijd aan je zij

een ster van geluk
en de band gaat nooit meer stuk

een ster die liefde schenkt
en mij aan jou denkt

een ster die straalt in de nacht
die jou naar mijn geheugen bracht

een ster dat ben jij
je betekend alles voor mij


EEN STER !

Zonneschijn

zonneschijn
maakt vrolijk
zeker bij lente
als alles weer ontluikt
genieten

Elk liefdevol moment

elk liefdevol moment
als trage wimperslag
in deze snelle tijd
gaat snel verloren
wanneer ik het benijd
of uit het oog verlies

daarom heb ik het opgepakt
zacht in mijn ziel geweefd
opdat het dan van daar
in eeuwen die nog voor mij liggen
de liefde verder geven kan

zelfs wanneer ,t leven mij
enkel als as hier achterlaat

Verloren verwarring

Ik zie de bomen niet meer.
En waar het licht was,
Vallen hun schaduwen om mij heen in het gras.

Alleen in het gras, kan ik slechts blind staren.
Ik zie haar niet,
Haar beeltenis is mijn geestelijk ervaren ervaren.

Mijn hart voelt zich verloren,
In dit seizoen zonder licht.
Een bos van hoge stammen omsluiten mijn wezen,
En brengen mij uit mijn evenwicht.


Ik ben een ontwortelde,
Die haar beeltenis wil bewaren.
Gevangen in een winterbos,
Ontdek ik hiervan de gevaren.

Visje

Als een klein visje,
Als een klein visje in de grote oceaan,
Onbekend, alleen en verlaten,
Maar weten dat er 1 iemand voor je is.

Geschenk

Sta toch even stil,
neem bedenktijd
en schenk me je adem.

Lach me niet meer weg.

Ik wil mijn armen
naar je uitstrekken,
nog steeds dat kind
dat weken niks zag.
En pas wat hoorde
als het te laat was.

Ik telde uren
terwijl ik spelen moest.

Winterblues

Licht komt dichterbij

Gegoten in een vat
vol vreugde
Gevangen in een
wereld van verdriet

De zon waarop jij
je verheugde
Die schijnt
vandaag nog niet

Gesloten deuren
blijven dicht
Vergrendelde ramen
flauw verlicht

Maar eens gaan de
gordijnen open
Dan klikken deuren
uit hun slot

Treur nu maar niet
en blijf dan hopen
Als de lente komt
verandert ook
jouw lot

Ik mis je

Hoe voelt dat moeder
om van daarboven
naar beneden
te kijken?

Om zich aan te sluiten
bij oudere dierbaren
en andere naasten
missen?

Telkens weer
op mijn doodstille
momenten dat ik
niet langer
mijn hart kan
bij jou luchten,
mis ik jou,
jou.

Jij ging ook solitair
gepaard met jouw leven,
ook ik leg mijn momenten
af, jij boven,
ik beneden.