Een stem in mijn dromen

de onschuld is proper
maar schuldig zijn is goedkoper
verlangens heb je voortdurend
het wiel heb je in de hand
van links naar rechts sturend
voorlopig keer je in een straatje
zonder een of andere aanwijzing
geroepen voel je de drang
naar een vreemde verwijzing
hoe je op een groot pad eindigt
en ik je dan opvang
heb geen bang
doe het in kleine stapjes
want de grote stapjes duren niet zolang
het zijn nog maar een aantal rondjes
een aantal lapjes
ga door hoe je bezig zijt
maar speel nooit je aanwijzingen kwijt

Jij bent het voor mij

In gedachten kom jij weer voorbij.
Wat ik heb jou toch lief,
Jij bent het voor mij.
Ongelooflijk wat jij met mij doet,
Onverklaarbaar maar het voelt enorm goed.
Die brede glimlach breng jij elke op mijn gezicht.
Jij die als een zonnetje in mijn leven straalt
En al het mooie verlicht.
Jij maakt mij gelukkig en blij.
Jij bent het voor mij ♡

Zonneschijn

zonneschijn
maakt vrolijk
zeker bij lente
als alles weer ontluikt
genieten

Ze houdt van dromen

Ze ligt in bed
ze probeert te slapen
ze wil mooi dromen
over iets dat ze moet oprapen

Ze droomt elke nacht over mooie dingen
ze houdt ervan te liggen in bed
ze droomt op een andere manier ook van leuke herinneringen
of hoe ze in school goed heeft opgelet

Ze houdt van dromen
soms gaat ze graag naar bed
dan kunnen mooie beelden komen
heeft ze heel veel pret

Soms komt ze ’s morgens wakker
geniet ze van wat ze net heeft gezien
gaat ze naar beneden, ontbijten
krijgt haar droom een tien op tien

Steeds vaker

Pas werd ik uitgenodigd voor een reunie
van een oude klas.
Ze vroegen zich daarbij ook af
of ik, die ik wel was.

Sorry, schreef ik terug.
'Ik ben niet degene die u zoekt'.
Succes, en een vriendelijke groet.

Op dit moment zijn ze waarschijnlijk bij elkaar.
Wat ik me nu afvraag is,
waarom doe ik toch zo vaag en zo raar...

Ben ik zo onzeker? Ben ik misschien bang?
Zijn het al die vragen,
waar ik ze misschien niet op antwoorden kan?

Het gebeurd steeds vaker dat ik dit soort dingen mijd.
Nu lieg ik er zelfs om,
tot m'n grote spijt.

Mijn witte roos

Eens was ik alleen,
alleen in mijzelf,
met mijn eigen gedachten
en gevoelens.
Ik treurde alleen,
ik was gelukkig alleen,
ik was bezig alleen.

Maar toen kwam jij,
en ik was niet meer alleen,
ik kon mijn wensen delen,
mijn dromen, mijn gebreken,
mijn angsten.

Ik kon mijzelf delen met jou
en ik was niet meer alleen.
Het wonder der liefde,
het maakt de harten blij,
het kan iedere wond genezen.

Zo mooi kan het zich planten
in ieder hart
als het zich verzoent met de pijn,
gaat het bloeien.
Een schone witte roos
in vruchtbare aarde,
De geur die verspreid wordt,
is aangenaam en zoet.

Blijf bloeien mijn witte roos,
laat mij altijd genieten
van jouw aanwezigheid in mijn hart
tot de laatste dag,
als ik mijn adem uitblaas,
in eeuwigheid samen,
mijn witte roos.

GELUK

Geluk.

Het lijkt ongrijpbaar
doch ’t schuilt
in alle hoeken van ons leven
beschikbaar als
je het maar ziet
in opname en zeker in het geven.

Het parelt zelfs
in vele sloppenwijken
het is ontdaan van rijk bezit
althans in centen
afgemeten
zeker los van pak met snit.

Het is de lach die
borrelt in de dagen
intens gevoel van een tevredenheid
die straalt uit
warme ogen
op het ritme van de dag gedijt.

Je vindt het waar de
eenvoud wordt beleden
waar zon glanst als de regen valt
de liefde regel is
van delen
het leven uit haar voegen knalt.

De grootste ster ben jij!

de grootste ster dat ben jij!

een ster waarop je kunt vertrouwen
daar hoef je geen nieuw leven op te bouwen

een ster die je nooit verlaat
en s' avonds aan je bedje waakt

een ster is heel mooi maar klein
en voelt dan ook wel fijn

een ster doet je soms verdriet
maar zulke mooie herinneringen vergeet je niet

een ster maakt je ook trots
en schijnt op de mooiste rots

een ster zo dicht bij
staat altijd aan je zij

een ster van geluk
en de band gaat nooit meer stuk

een ster die liefde schenkt
en mij aan jou denkt

een ster die straalt in de nacht
die jou naar mijn geheugen bracht

een ster dat ben jij
je betekend alles voor mij


EEN STER !

Zonneschijn

zonneschijn
maakt vrolijk
zeker bij lente
als alles weer ontluikt
genieten

Elk liefdevol moment

elk liefdevol moment
als trage wimperslag
in deze snelle tijd
gaat snel verloren
wanneer ik het benijd
of uit het oog verlies

daarom heb ik het opgepakt
zacht in mijn ziel geweefd
opdat het dan van daar
in eeuwen die nog voor mij liggen
de liefde verder geven kan

zelfs wanneer ,t leven mij
enkel als as hier achterlaat

Verloren verwarring

Ik zie de bomen niet meer.
En waar het licht was,
Vallen hun schaduwen om mij heen in het gras.

Alleen in het gras, kan ik slechts blind staren.
Ik zie haar niet,
Haar beeltenis is mijn geestelijk ervaren ervaren.

Mijn hart voelt zich verloren,
In dit seizoen zonder licht.
Een bos van hoge stammen omsluiten mijn wezen,
En brengen mij uit mijn evenwicht.


Ik ben een ontwortelde,
Die haar beeltenis wil bewaren.
Gevangen in een winterbos,
Ontdek ik hiervan de gevaren.

Visje

Als een klein visje,
Als een klein visje in de grote oceaan,
Onbekend, alleen en verlaten,
Maar weten dat er 1 iemand voor je is.

Geschenk

Sta toch even stil,
neem bedenktijd
en schenk me je adem.

Lach me niet meer weg.

Ik wil mijn armen
naar je uitstrekken,
nog steeds dat kind
dat weken niks zag.
En pas wat hoorde
als het te laat was.

Ik telde uren
terwijl ik spelen moest.

Winterblues

Licht komt dichterbij

Gegoten in een vat
vol vreugde
Gevangen in een
wereld van verdriet

De zon waarop jij
je verheugde
Die schijnt
vandaag nog niet

Gesloten deuren
blijven dicht
Vergrendelde ramen
flauw verlicht

Maar eens gaan de
gordijnen open
Dan klikken deuren
uit hun slot

Treur nu maar niet
en blijf dan hopen
Als de lente komt
verandert ook
jouw lot

Ik mis je

Hoe voelt dat moeder
om van daarboven
naar beneden
te kijken?

Om zich aan te sluiten
bij oudere dierbaren
en andere naasten
missen?

Telkens weer
op mijn doodstille
momenten dat ik
niet langer
mijn hart kan
bij jou luchten,
mis ik jou,
jou.

Jij ging ook solitair
gepaard met jouw leven,
ook ik leg mijn momenten
af, jij boven,
ik beneden.

In my dreams

And in my dreams I have kissed your lips
Over a thousand times
And in my mind your name is part
Of a thousand rhymes
And all the stars and the brightest suns
Will forever fail to tell
How much love I feel for one
I have come to know so well

Uit zwart naar rozerood

uit zwart naar rozerood

 

 

zie hoe lijnen

elkaar verrijken

in schaduw en contrast

 

vormen in

samengaan verglijden

zich uitwaaierend weer spreiden

 

punten lichten op

in de vitale kleuren

van het energierijk leven

 

drink elixer uit heelal

mijn muze is er al

en straalt vergeten planeten

 

kom dans met mij

uit zwart naar rozerood om

onze liefde eeuwigheid te geven

nachtgedachten

 

   gedachten die je niet  los kunt laten

   houden je vast in de  nacht

   na de dag lijkt  het meer herhaling

   dat nare gevoel van onmacht

 

   jezelf   ontspannen  in late uren

    de nacht minder lang duren

   uren tikken s nachts  veel te traag

    komt ‘n oplossing vandaag

 

   ‘n nieuwe  dag breekt eindelijk aan

   met problemen die je verwacht

    het  leven  van alle  dag gaat door

    een  herhaling van de nacht

 

   lijkt  ‘t leven een  rad van avontuur

   wat uit herhalingen bestaat

  intussen draait  alles gewoon door

  gedachten  in ‘t nachtelijk uur

Voeten in het gras.

voeten in het gras
Groen zoals het vroeger
was. Grassprieten van
een persoonlijke mijmering
over wat nog steeds omringt
is met een natuurlijke vitaliteit.
Ik wil zachtjes neervlijen,
opdat weemoed om wat eens was niet
blijvend zwaar behoeft te drukken
op de tijd.

vrolijk was eens de lach
om die zomersproeten daar
dominant vooruitspringend
aan de andere kant van die
twee voeten. Zoet die glimlach
op dat gezicht, want voor zo'n
klavertje vier behoef je niet
te boeten. Grassprieten geven
met de weemoed mee. Van eens
die liefde als voetafdrukken
in verloren sporen.
Voetafdrukken in dat groene
gras van die momenten die
door de tijd niet hun diepgang,
maar toch hun ernst hebben verloren.