Zaterdag 22 oktober 2011
Met Sinead O'Connor in de kerk
Met Sinead O'Connor in de kerk: "I've been saved by Jesus, so fuck you!"
Sinead O'Connor was een relatief late toevoeging aan de affiche van
Iceland Airwaves, een festival met 250 bands dat mid oktober op een
veertigtal podia loopt in Reykjavik. De Ierse zangeres trad er op in een
wel erg bijzondere setting: Fríkirkjan, een naar onze normen piepklein
kerkje. Maar het bleek een perfecte gok van de organisatie.
Gek dat de Angelsaksische pers compleet afwezig was in Fríkirkjan. Muziekaal is O'Connor ook niet echt hot, maar als magneet van controverse het jongste jaar des te meer. Zo was er een openhartige biecht in een Ierse krant over hoe moeilijk de zangeres het wel had als alleenstaande moeder, hoe ze toevlucht zocht in drank en pillen (en daardoor haar kinderen ook bijna verloor), hoe ze financieel aan de grond zit, hoe de gedachte van zelfmoord al meerdere keren in haar was opgekomen.
En niet eens zo lang geleden plaatste ze een oproep voor een bedpartner op haar site, wegens "al zo lang zonder seks dat ik gekke dingen ga doen". Ze was zelfs bereid tot anale seks stond er. Het was grappig bedoeld, ongetwijfeld, maar kwam eerder zielig over. De tabloids zagen er nieuw bewijs in van O'Connors morele afzonk.
We gaan niet flauw doen. O'Connor heeft grote problemen, en het was vooral het idee dat dit misschien wel eens de laatste keer zou kunnen zijn om haar in actie te zien dat ons in de eerste plaats de kerk in kreeg. De verwachtingen om een goed optreden te zien waren zoals de temperatuur buiten: rond nul.
Wel, Sinead O'Connor speelde twee uur. En 't was zowaar een goed optreden. Ze had uiteraard de setting mee. "I'm going to get in so much trouble for standing here playing at the altar", grapte ze in het begin. Er zouden nog veel grapjes over de kerk volgen, maar het werd nooit somber.
Zelfs de meest traumatische gebeurtenis in haar carrière tackelde O'Connor met de glimlach: de Bob Dylan-tribute in Madison Square Garden, een paar dagen nadat ze op de Amerikaanse tv een foto van de paus had verscheurd uit protest tegen het feit dat de kerk niks deed aan het misbruik van kinderen door priesters. O'Connor werd toen op het podium op op zo'n boegeroep onthaald door de duizenden aanwezigen dat ze haar muzikanten vertelde te stoppen en alleen Bob Marley's "War" begon te zingen.
Ze werd daarvoor quasi unaniem gekruisigd in de pers, afgeschilderd als een compleet doorgedraaid, onredelijk wicht, een trut die zot van glorie was geworden door haar succes. Bijna twintig jaar later heeft de geschiedenis Sinead O'Connor echter gelijk gegeven. De dag van haar optreden in Reykjavik kopten Amerikaanse newssites nog maar eens over opnieuw een bisschop die beschuldigd wordt van het verdoezelen van kindermisbruik door zijn priesters.
O'Connor refereerde er tijdens haar optreden naar door een anecdote te vertellen over hoe ze op tv naar de realityshow Cheaters zat te kijken (een programma waar mensen hun overspelende partners confronteren met hun ontrouw). "Eén van de vreemdlopende mannen vergoeilijkte zijn gedrag door te roepen: I've been saved by Jesus, so fuck you!" Ik zou zo graag mijn volgende plaat "I've been saved by Jesus, so fuck you!" willen noemen grapte O'Connor, "but they won't let me get away with that, I'm sure. Maybe Bob Dylan can."
O'Connor speelde overigens haar grootste hit, een pakkend "Nothing compares to you", maar sloot zelfs dat moment af met een grapje. "Nothing compares to you, except the banana, peeled or unpeeled, I don't care, though when they're unpeeled they can get awful messy." Het was een knipoog naar iets wat ze op haar blog had geschreven, over bananen en masturberen, waardoor ze, u raadt het, door het slijk werd gehaald in de tabloids. Met een "Thank you for staying with me, because bananas are boring, you see, when you're over forty-three", sloot de zangeres haar set af. Ze kreeg een staande ovatie. Het zal haar deugd hebben gedaan. (br.hln)
Gek dat de Angelsaksische pers compleet afwezig was in Fríkirkjan. Muziekaal is O'Connor ook niet echt hot, maar als magneet van controverse het jongste jaar des te meer. Zo was er een openhartige biecht in een Ierse krant over hoe moeilijk de zangeres het wel had als alleenstaande moeder, hoe ze toevlucht zocht in drank en pillen (en daardoor haar kinderen ook bijna verloor), hoe ze financieel aan de grond zit, hoe de gedachte van zelfmoord al meerdere keren in haar was opgekomen.
En niet eens zo lang geleden plaatste ze een oproep voor een bedpartner op haar site, wegens "al zo lang zonder seks dat ik gekke dingen ga doen". Ze was zelfs bereid tot anale seks stond er. Het was grappig bedoeld, ongetwijfeld, maar kwam eerder zielig over. De tabloids zagen er nieuw bewijs in van O'Connors morele afzonk.
We gaan niet flauw doen. O'Connor heeft grote problemen, en het was vooral het idee dat dit misschien wel eens de laatste keer zou kunnen zijn om haar in actie te zien dat ons in de eerste plaats de kerk in kreeg. De verwachtingen om een goed optreden te zien waren zoals de temperatuur buiten: rond nul.
Wel, Sinead O'Connor speelde twee uur. En 't was zowaar een goed optreden. Ze had uiteraard de setting mee. "I'm going to get in so much trouble for standing here playing at the altar", grapte ze in het begin. Er zouden nog veel grapjes over de kerk volgen, maar het werd nooit somber.
Zelfs de meest traumatische gebeurtenis in haar carrière tackelde O'Connor met de glimlach: de Bob Dylan-tribute in Madison Square Garden, een paar dagen nadat ze op de Amerikaanse tv een foto van de paus had verscheurd uit protest tegen het feit dat de kerk niks deed aan het misbruik van kinderen door priesters. O'Connor werd toen op het podium op op zo'n boegeroep onthaald door de duizenden aanwezigen dat ze haar muzikanten vertelde te stoppen en alleen Bob Marley's "War" begon te zingen.
Ze werd daarvoor quasi unaniem gekruisigd in de pers, afgeschilderd als een compleet doorgedraaid, onredelijk wicht, een trut die zot van glorie was geworden door haar succes. Bijna twintig jaar later heeft de geschiedenis Sinead O'Connor echter gelijk gegeven. De dag van haar optreden in Reykjavik kopten Amerikaanse newssites nog maar eens over opnieuw een bisschop die beschuldigd wordt van het verdoezelen van kindermisbruik door zijn priesters.
O'Connor refereerde er tijdens haar optreden naar door een anecdote te vertellen over hoe ze op tv naar de realityshow Cheaters zat te kijken (een programma waar mensen hun overspelende partners confronteren met hun ontrouw). "Eén van de vreemdlopende mannen vergoeilijkte zijn gedrag door te roepen: I've been saved by Jesus, so fuck you!" Ik zou zo graag mijn volgende plaat "I've been saved by Jesus, so fuck you!" willen noemen grapte O'Connor, "but they won't let me get away with that, I'm sure. Maybe Bob Dylan can."
O'Connor speelde overigens haar grootste hit, een pakkend "Nothing compares to you", maar sloot zelfs dat moment af met een grapje. "Nothing compares to you, except the banana, peeled or unpeeled, I don't care, though when they're unpeeled they can get awful messy." Het was een knipoog naar iets wat ze op haar blog had geschreven, over bananen en masturberen, waardoor ze, u raadt het, door het slijk werd gehaald in de tabloids. Met een "Thank you for staying with me, because bananas are boring, you see, when you're over forty-three", sloot de zangeres haar set af. Ze kreeg een staande ovatie. Het zal haar deugd hebben gedaan. (br.hln)
Geschreven door artist lover om 16:24
Reageer op dit bericht
3 reacties op dit bericht
Weekendgroetjes Erwin
Hallo Erwin,
prachtig weer dit weekend,genieten maar hé,
gezellige weekend groeten uit Terneuzen,
met veel liefs van Lilian en Paolo.
Mooi weekend
Hallo blogmaatje
hier ben ik weer,
om u een mooi weekend te wensen...
Lieve groetjes en knuffels,
van je blogvriendin...
LIEFS MIA