Dag 23, dinsdag, 31 oktober 2017, deel I
- na de zware krachtinspanning gisteren "het MOET" opnieuw leren lossen
- veel kan, maar vooral zonder verplichting en nog belangrijker, op MIJN ritme en tempo
Vanuit mijn hotelraam zie ik op het einde van Liverpool Street een gebouw. DAAR wil ik heen op verkenning!
IK kom aan een voetgangersbrug met de vlaggen van Darling Harbour, steek die over en belandt in een heel andere wereld: ik ben in Tumbalong Park aanbeland.
De paden en banken nodigen uit tot verder wandelen.
Het gebouw waarvan ik 's avonds het licht zie branden, is het International Convention Center met een zeer specifieke knik in het groen begroeide dak.
Plots sta ik aan de kade van Darling Harbour, aan de andere kant van Pyrmont Bridge, waar ik gisteren ook was.
In de trottoirs zijn platen met uitleg gemetseld:
Hoeveel toeristen en Sydnyers zouden dàt weten?
Op mijn terugweg naar het park zie ik opnieuw een vogel zo kortbij de wandelaars, wonderlijk!
Hét beeld van de Sydnyer in de hele stad: blik standvastig op de cell phone gericht en dan maar oplopen tegen andere mensen.
Dagelijks meegemaakt.

