Dag 30, dinsdag, 7 november 2017, deel I

Eens de brug over de monding voorbij, is er minder wind

en lijkt het minder koud dan in de haven.

Net nadat ik ben uitgestapt en op het overdekte terras zit,

krijgen we een enorme plensbui over ons heen, met donder en bliksem.

Zoiets hevigs heb ik nog niet vaak meegemaakt.

Zelfs de vogels zoeken een schuillaats onder de overkapping van de halte.

Zodra de regen stopt evenwel, is daar alweer de zon en komt een vogel zich koesteren op een opdrogende railing.

Met zon vertrek ook ik naar het hotel terug.

- vroeg wakker, ontbijt in show cafe

- weersverwachting: koude wind uit het zuiden, kans op storm en onweer

- plan nog eens veerboot naar Parramatta

- in trein blijven zitten tot St James-station, kan hier andere deel van Hyde Park bezoeken; het regent

St James station heeft een extreem lange gang van de perrons naar de uitgang.

Die uitgang ligt in het park zelf en dadelijk zie ik de Archibald Fountain.

Achter de fontein ligt de St Mary's Cathedral, die ik gisteren reeds uit de verte zag.

Ook met regen heel bezienswaardig.

De fontein is groter dan ik dacht.

Nattigheid en kou brengen mij terug naar het station. Pas nu valt mij op hoe mooi de originele aankleding bewaard is gebleven.

Een trein brengt mij weer naar Circular Quay, waar ik de boot naar Parramatta neem.

Onder de Harbour Bridge doorvarend,

probeer ik een kiekje van de brugklimmers (tegen betaling) te nemen.

- zondag en het show cafe is dicht.

- was toch laat op en eet dan een vroege lunch in Guylian, een "Belgisch" cafe in George Street.

- regen voorspeld, maar het valt mee met een lichte motregen.

- Vandaag wil ik via Hyde Park naar het Australisch Museum, opnieuw een stevige wandeling voor mij.

- reken op veel banken onderweg om af en toe te rusten.

In Hyde Park bevindt zich het Anzac Memorial met meditatievijver, een monument voor Australische en Nieuw-Zeelandse soldaten die in diverse oorlogen sneuvelden.

De duif op het natte plaveisel drukt meer uit dan woorden kunnen zeggen

Verderop in het park zie ik reeds het standbeeld van James Cook, de Britse ontdekkingsreiziger.

De stilte is helend op zo'n ogenblik.

In het Australian Museum is het op een zondag met regen erg druk met rennende, roepende en spelende kinderen.

Meer dan de "Wild Planet" tentoonstelling op het gelijkvloers kan ik niet bezoeken, hoewel ik andere plannen had.

Bij de uitgang word ik compleet verrast door het uitzicht op de St Mary's Cathedral

Op de terugweg zie ik het standbeeld van Cook ook beter.

en de vijver voor het Anzac Memorial dient niet enkel voor de meditatie van mensen...

- vroeg ontbijt in het show cafe

- regen werd er voorspeld en regen was er, de hele dag.

- ondanks het slechte weer toch de trein naar de Blue Mountains genomen.

- betekent niet te veel stappen en droog zitten en toch het avontuur van het treinen. 

- vermits alle uitzichten wegvallen, dadelijk bestemming Katoomba geschrapt.

- Trein rijdt tot Lithgow en DAAR, weet ik, is het Outback Cafe, waar ik wil lunchen.

Via de inner circle naar het Centraal station gespoord. Daar moet ik overstappen op de Blue Mountains Line die mij in en over de bergen zal brengen. Het is nat en het is koud op het perron!

Emu Plains is gewoon een halte onderweg, maar ik vind de naam erg leuk.

De trein in een bocht fotograferen.. dat deed ik ook op de Transsiberische Express.

Rijden in de wolken vind IK stomweg plezant.

Halte Black Heath. Veel mensen stappen uit voor het paardenfestival.

Halte Mount Victoria. Het station heeft zijn ouderwetse charme behouden.

kort voor Lithgow passeert de trein halte Zig Zag: de bergen waren zo steil dat het oude spoor tegen de berg op in zigzag-patroon werd aangelegd. Het oude traject is gerestaureerd en is na een brand in 2014 weer in werking.

 Het Outback Cafe in Lithgow heeft achterin een grote, overdekte veranda

met veel groen én lekker eten voor een redelijke prijs. 

De veerboot naar Manly is robuuster gebouwd; hij steekt dan ook de open haven over.

Iedere afvaart blijft een klein avontuur..

..net als het varen.

Andere schepen...water en wolken vervelen nooit,

evenmin als de nu reeds bekende Harbour Bridge vanuit een heel nieuw perspectief.

Ik krijg er niet genoeg van.

Op Manly Wharf lijkt het mooi tijd voor een hapje en een drankje alvorens ik naar het hotel terugkeer. Heel verrassend wordt plots mijn eten dat ik onbeheerd liet staan om een vork te halen, weggehaald... Hier eten de vogels mee aan tafel! Weggaan betekent dat de vogels nu aan de beurt zijn! Het is maar een weet.  

Zodra we de brug voorbij zijn en de rivier opvaren, lijkt het of we in een andere wereld zijn.

Het is er groener, het ruikt anders; er zijn andere geluiden, andere vogels

Sommige stukken lijken wilder

Elders dan weer is de oever bekist

Toch is ook dit Sydney en er zijn bloeiende jacaranda's en hoogbouw..

..dan weer lijkt de oever een goed onderhouden tuin

Aan de Parramatta halte is er de Port Bar/ Restaurant. De lunch hier op het terras is verrukkelijk.

Dan neem ik alweer de volgende veerboot, terug naar de Quay. De boten die hier varen, hebben minder diepgang en zijn de "river cats".

Op de Quay vind ik aansluiting op een veerboot naar Manly, aan de andere kant van de haven, maar niet voordat ik tijdens het wachten de Opera in de namiddagzon heb gefotografeerd!

-na de vermoeiende dag gisteren, wil ik vooral minder stappen vandaag, daarvoor is het openbaar vervoer het middel bij uitstek.

- ontbijt in het show cafe

-trein naar Circular Quay en daar de ferry nemen.

-de verste in tijd (90 min) en afstand is die naar Parramatta.

De veerboten blijven mij fascineren. Hoe ze gehanteerd worden, de organisatie errond..

..en zo wat alles kan mee, fietsen, kinderwagens, rolstoelen, hengels, picnic-manden, frigoboxen..

Er staat een fikse (koude) wind. Eerste halte is nog maar eens Barangaroo, ben ik blij dat ik deze keer mag blijven zitten.

Bij het wegvaren daar, is Darling Harbour vanop het water goed zichtbaar.

De haven van Sydney is immens, en verveelt nooit.

Wanneer de zon tenslotte doorbreekt...

...zou je je met die palmen ergens anders wanen.

Op Cockatoo Island stapt een hele groep uit, misschien op uitstap?

En dan komt de brug in zicht, die de uitmonding van de Parramatta in de haven markeert. 

-ondanks mijn goede voornemens minder te doen op 1 dag

-het blijkt te vermoeiend 

- bezoek ik NA Mme Tussaud ook nog het Sea Life Aquarium.

- Na een uur ongeveer geef ik er de brui aan, zeker nadat ik er drie keer hetzelfde kringetje gelopen heb door de gebrekkige bewegwijzering. 

-ze vinden het niet leuk, maar ik verlaat het gebouw door de ingang. DAAR staat wel iemand om de weg te wijzen

-maar mijn energie is stomweg OP.

Voorproefje van wat verderop te zien is: de penguins. Leuk, maar zelfs zij brengen mij niet tot verder stappen.

Zonder flits eens proberen vissen te fotograferen...

Ook die uit de diepzee

Anemonen met die kleine lichtblauwe visjes lukken misschien ook.

Op de terugweg naar het hotel (90 à 120 min stappen), bedenk ik dat ik beter in deze buurt kan lunchen. Het terras aan Sussex Street zit prettig en heeft een lekkere pasta-aanbieding.

De vogelstandbeelden lijken bijna echte!

Later passeer ik in Sussex Street heel onverwacht een gebouw waarvan ik graag een foto neem.

Mme Tussaud's is fascinerend en ik heb er beroemdheden gefotografeerd. Maar ook beroemdheid is relatief, want veel publieke Australische en Chinese figuren zijn onbekend voor Europeanen. Nelson Mandela is gekend natuurlijk

evenals Ghandi,

de Britse koninklijke familie,

Barack Obama,

de Dalai Lama,

Einstein,

Hitchcock,

Marilyn Monroe...of haar jurk ook opwaait? DAT is aan u te ontdekken bij een reis naar Sydney.

 en Audrey Hepburn.

-weer helemaal fit na een dag rust

- vroeg op en ontbijt in het show cafe

- te voet door George Street tot door Market Street

- voetgangersbrug over Sussex Street tot aan Pyrmont Bridge

- Daar een lift naar de kade beneden in Darling Harbour en het Aquarium

Tussen de kathedraal en het stadhuis is er in George Street een ondergrondse galerij met een wateval als fontein

Van hier ziet de St Andrew's Cathedral er weer anders uit

Door de Victoria Building heen naar Market Street gewandeld, maar geen foto genomen.Op de hoek van Sussex Street en Market Street ligt een leuk terras, goed zichtbaar vanaf de voetgangersbrug over Sussex Street

tot aan de Pyrmont Bridge.

Een lift brengt mij terug op de begane grond, op de kade tussen het Aquarium

en de Pyrmont Bridge

Na een rustpauze bezoek ik Mme Tussaud

Het is even wennen aan de levensechte wassen beelden van o.a. James Cook

James Cook bracht in de 18de eeuw grote gebieden in de Grote Oceaan in kaart tijdens 3 lange zeereizen.

sta heel laat op

- om da andere hoek een ontbijtcafe gezien

- drink thee i.p.v. koffie, want voel mij niet lekker

- thee valt erg slecht, voel me zeer misselijk

-snel terug naar hotel en terug bed in

- gewone cola brengt mijn maag wat tot rust

- kan bezorgde receptioniste geruststellen aan de telefoon, ben ok, maar erg moe

Terwijl ik op de thee wacht, zie ik in de ruit dat ik per toeval nu toch het show cafe gevonden heb. Dat zocht ik reeds drie dagen. Uiterst vriendelijke bediening die ik helaas met misselijkheid beantwoord.

Bij het zien van de waterval ben ik blij dat ik de "bergen" beklommen heb.

Die trappen naar beneden vallen wel mee

Ook wanneer ik ze achterstevoren afdaal, vanwege de leuning aan de linkerkant.

Eens beneden zijn er treurwilgen die ruisen in de wind

Een onverwacht doorkijkje weer

een specialleke voor de Nederlandse "kijkers"

En wanneer je denkt dat je alles wel "gehad hebt", zit daar die hagedis!

In de Chinese tuin is er zoveel te zien; er heerst een zalige rust en ieder hoekje nodigt uit tot even zitten, mediteren, fotograferen..

Dan herken je in de vijver een schildpad.

O en daar zit een ECHTE aalscholver op de steen.

In de waterspiegeling zwemt een koi

Of een bosje bamboe trekt het oog naar zich

en een paviljoen

Voor ik het weet, sta ik aan het berggedeelte, niet geschikt voor rolstoelen...maar ook met stok, zie ik het mij zelf wel aankunnen. Over en langs de rotsen dus maar. 

Door een ander pad in te slaan sta ik in de waterspeeltuin van het Tumbalong Park. Hoewel de zon schijnt, waait er een ijskoude wind. Dat is geen beletsel voor kinderen die willen spelen.

Op een afstandje zie ik het jongetje met de pet, aangekleed en wel, in het water springen. Niet met opzet gefotografeerd, maar tel nu eens de volwassenen die met hun mobieltje bezig zijn... 

De waterspeeltuin is nog uitgebreider

dan ik dacht.

Middagpauze is eetpauze... DAT weten de vogels in Sydney OOK!

Het plein voor de Chinese tuin van de vriendschap maakt daar ook deel van uit.

Evenals de leeuwen voor de ingang.

Een heerlijke tuin met tientallen verrassende plekjes, inkijkjes, binnenplaatsen..

.. tot je je blik naar boven richt, Ooo 

- na de zware krachtinspanning gisteren "het MOET" opnieuw leren lossen

- veel kan, maar vooral zonder verplichting en nog belangrijker, op MIJN ritme en tempo

Vanuit mijn hotelraam zie ik op het einde van Liverpool Street een gebouw. DAAR wil ik heen op verkenning!

IK kom aan een voetgangersbrug met de vlaggen van Darling Harbour, steek die over en belandt in een heel andere wereld: ik ben in Tumbalong Park aanbeland.

De paden en banken nodigen uit tot verder wandelen.

Het gebouw waarvan ik 's avonds het licht zie branden, is het International Convention Center met een zeer specifieke knik in het groen begroeide dak.

Plots sta ik aan de kade van Darling Harbour, aan de andere kant van Pyrmont Bridge, waar ik gisteren ook was.

In de trottoirs zijn platen met uitleg gemetseld:

Hoeveel toeristen en Sydnyers zouden dàt weten?

Op mijn terugweg naar het park zie ik opnieuw een vogel zo kortbij de wandelaars, wonderlijk!

Hét beeld van de Sydnyer in de hele stad: blik standvastig op de cell phone gericht en dan maar oplopen tegen andere mensen.  Dagelijks meegemaakt.

- bij de voorbereiding van de reis moest ik een datum opgeven voor het bezoek aan de Wildlife Zoo

- nu ligt dit bezoek vast bij een temperatuur van 35 ° C

- oorspronkelijk plan was trein naar Circular Quay en vandaar boot naar halte Aquarium

- die halte bestaat niet meer, alles gaat via Barangaroo

-de 550m staan aangeduid als een wandeling van 7 min.

- mij kost die wandeling een inspanning van ruim 60 min.

We zien wel hoe de rondgang door deze kleine dierentuin verloopt in de hitte... De kasuaris met zijn blauwe hals herken ik wel.

Leuker zijn al de kangeroes, dis slimmer dan de mensen, languit liggen te genieten van nietsdoen...

tenzij er gevoederd wordt natuurlijk

Dit is een soort Australische papegaai (alle soorten hier zijn inheems)

Een walabi is ook herkenbaar 

en dat ik die slang even mag aaien is onverwacht leuk.

Zoutwaterkrokodil Rex mag ook op foto

maar zij stelen de show allicht: de koala's onder het dak!

Na de lunch in een gloednieuwe galerij in Olympic Parc neem ik al veel stoutmoediger een ferry terug naar de Quay.

Ik weet niet altijd WAT ik zie, maar als het leuk is, neem ik een foto, zoals deze felgekleurde gevels aan de waterkant.

Het vuurtorentje betekent dat we in de buurt van het Maritiem Museum zijn, en dan zou die driemaster de Endeavour moeten zijn, een replica van het schip waarmee James Cook de Grote Oceaan verkende.

Harbour Bridge is gemakkelijk te herkennen..

..evenals de Opera.

Na de treinrit en de wandeling terug plof ik verzaligd op het terras van een Thais restaurantje, op de hoek van Liverpool Street en Kent Street

De bomen op het balkon helpen mij later om mij te oriënteren 

bij het uitzicht vanuit mijn kamer...maar dan is het reeds hoog bedtijd!

- moet angst voor deze onbekende stad en het openbaar vervoer overwinnen; dat betekent 1x stoute schoenen aantrekken en het gewoon DOEN.

Gewapend met een stadsplan, een Opal Card en Gus  stevig in de hand stap ik naar het metrostation in George Street. Op de hoek is er een muurtje omheen de kathedraal. Een ideale eerste en laatste rustplaats van en naar het hotel, zeker met al die werken in de stad.

Zittend kan ik ook gemakkelijker een foto nemen. Die bloeiende jacaranda blijft fascineren. 

En diep onder de grond, bereikbaar via liften, leer ik al snel, rijdt niet de metro, maar de trein van de inner circle, zoals ze hier zeggen. Eerste doel is Circular Quay (Kie, niet Keej). Daar vertrekken de meeste veerboten.

Ik neem er een naar Darling Harbour, aanlegplaats Barangaroo. Opnieuw krijg ik daar een vogel in het vizier voor een kiekje.

Het water lokt en de volgende boot brengt mij reeds een stuk dieper de stad in, naar het Olympic Parc.

De bemanning van de boten gooit bij iedere aanlegplaats het touw rond een bolder en trekt de boot naar de drijvende pier..bruggetje tussen schip en wal en in- en uitstappen maar!

Onderweg valt er veel te zien.

(en iedereen wuift naar iedereen en fotografeert elkaar op het water)

- heel vroeg aankomst in Sydney (net aan het ontbijt)

- heel goed georganiseerde wheelchair-assistance van boot naar taxistandplaats

- knorrige taxichauffeur brengt mij naar hotel in Central Business District, rit was te kort naar zijn zin.

- ondanks boeking toch wat verwarring bij het inchecken, maar komt in orde

-korte eerste verkenning te voet door de stad

-veel werken in CBD, daardoor wordt voorziene 1 blok stappen uiteindelijk 3 blokken.

Op zoek naar het metrostation in George Street zie ik reeds dadelijk de St Andrew Cathedral en 

vlak ernaast het oude stadhuis (Old Townhal)

Tussen beide in een plein met zo veel vogels en overal die paarsblauwe bloeiende jacaranda...