Dag 39, donderdag, 16 november 2017

- we leggen aan bij Maré, Nieuw-Caledonië

-tenderhaven, ik blijf aan boord

Vanop het terras bij de achtersteven op dek 12 heb ik opnieuw een mooi uitzicht op het eiland.

Deze dag eindigt met een prachtige zonsondergang, terwijl aan boord reeds de lichten aangaan.

-tenderhaven Mystery Island, Vanuatu

Mystery Island is een groot eiland in de Stille Oceaan.

Maar heel slim worden alle toeristen dadelijk naar een kleiner strandeiland gebracht..

..dat alles heeft waaraan "men" denkt bij zo'n eiland:zon, zand en helderblauwe zee!

Zelf blijf ik aan boord; de luide muziek lokt mij naar dek 13: het sportteam traint op de flowrider en loopt aan de rand op de klanken van "Chariots of Fire".

Ondertussen ook eens kijken bij "The Dunes", het minigolfparcours op dek 13.

De voorbereidingen voor een spectaculaire

act op de flowrider trekken mij weer naar daar

Zo oud zijn ze nog niet of ze vragen achteraf: "Waren we ook een beetje goed??" En dat waren ze!

- Bezoek aan de haven van Vila, hoofdstad van Vanuatu.

De haven van Vila ligt ver van het centrum.

Maar ook een haven op een zuidzee-eiland heeft zijn charmes.

Op de kade bij het schip is er een markt georganiseerd.

Tegen de avond komt het onweer steeds dreigender opzetten.

- tenderhaven bij het eiland Lifou, Nieuw Caledonië

Het is leuk om vanop het schip de tender te zien uitvaren.

Deze uitloper van het eiland lijkt een beetje op een walvis.

Nu het op het schip rustig is, fotografeer ik op dek 5 die geheimzinnige man tegen de wand.. Het is een beeld!

- zeedag

- nog meer verkenning van het schip

Het indrukwekkendst vandaag zijn de 30 seconden absolute stilte over het hele schip ter herdenking van WO1 en de gesneuvelde soldaten. Later die dag vind ik het zwembad op dek 11

en aansluitend solarium op dek 12.

In de namiddag is er een show op de ijsbaan op dek 3...

naast andere activiteiten in het restaurant op dekken 3, 4 en 5.

- zeedag

- verkenning van het schip

In de loop van de dag vind ik mijn weg naar dek 14 met een heel rustige lounge met zicht op zee.

Van hieruit zie ik ook de sportfaciliteiten op dek 13. Daarvan is de "flowrider" het spectaculairst: hier kan je surfen op een krachtige stroom water.

Alle begin is moeilijk. Een kandidaat surfer krijgt een handje hulp bij het staan op de plank.

Daarna wordt hij/zij losgelaten...

.. en reeds snel waant men zich een professional door niet te vallen!

Die avond is er gala-avond. Dat geeft iedereen de kans zich op te tutten voor het diner.

- ontbijt in het show cafe

- laatste controle kamer en rekening

- wachten in de lounge op vertrektijd

- taxi naar de cruise haven

- inscheping op de "Explorer of the Seas" voor de 2de cruise

- vertrek uit Sydney

In het Show Cafe zijn ze op de hoogte van mijn vertrek en na al die tijd is het dagelijkse ontbijt bij hen bijna tot ritueel geworden. Maar wat een verrassing wanneer de koffie (met extra melk) geserveerd wordt. Een lief afscheidsgebaar! Het oude jampotje voor tips op de toog vaart er wel bij. 

Kort na de middag kan ik vertrekken. Het inchecken met aangevraagde rolstoel-hulp verloopt niet erg goed. Vanop dek 7 heb ik een een goed uitzicht op het promenadedek op dek 5. Wat is alles weer groot en verwarrend.

- ontbijt in het show cafe

- wandeling naar het hart van China Town: Dixon Street

- in de namiddag inpakken, want ik vertrek morgen.

Waar Liverpool Street overgaat in de voetgangersbrug heb ik een muurtje gevonden met de voor mij ideale zithoogte om even uit te rusten. Een brutale raaf gaat in de bloembak zitten aan het begin van de brug.

Deze keer neem ik de zijstraat die uitgeeft op Dixon Street. Aan weerszijden van de straat staat een leeuw naast de poort.

Ook hier voelt een meeuw zich thuis.

Over het strandpad keer ik naar de halte van de veerboten terug. Op zee zie ik een windsurfer kortstondig in het water belanden. Hem storen de bordjes niet waarop het ontraden wordt hier te zwemmen vanwege de te grote waterververontreiniging.

Blijkbaar versta ik "meeuws", want ik hoor John en Oscar met elkaar overleggen WAAR ze zullen lunchen vanmiddag.

Oscar houdt twee broodjes etende dames in het oog...

John houdt het simpel bij het uitgestrooide voeder op het plein bij de werf.

Twee foto's om de beweging van de boot terug te laten zien: de reling beweegt in de deining...

...de horizon niet!

Wanneer de Opera opnieuw te zien is, naderen we Circular Quay.

Op de kade zitten 2 levende standbeelden te vissen naar muntjes

en complimentjes wellicht?

- ontbijt in het show cafe

- storm voorspeld met hevige wind uit het zuiden= koud dus

- ik heb nog een ticket voor het Sealife Sanctuary in Manly

- daarheen dus.

Na de treinrit en de veerboot ben ik in Manly. Hoewel de zon schijnt, waait er inderdaad een fikse, koude wind, maar het regent niet meer!

De wegwijzer naar het sactuary wijst niet echt goed de richting aan. Neem ik het strandpad langs het water of het hoger gelegen trottoir langs de weg? Laatstgenoemde lijkt meer beschutting te bieden; daarom neem ik die weg...

die plots, zonder waarschuwing, eindigt in een heel steile helling. Afdalen met enkel stok lijkt bij proberen toch te gevaarlijk. Een rechterleuning ontbreekt, dan maar de beproefde "achteruit" methode toepassen, waarbij ik mij met de rechterhand aan de stevige leuning kan vasthouden.

En ik geraak ook heelhuids beneden...tot op het strandpad. 

Het sanctuary heeft twee verdiepingen ondergronds en nog een verdieping onder het dak. Geen lift, enkel trappen. Op de eerste ondergrondse verdieping kom ik mijn "zusje" de zeemeermin tegen. Ik ga er naast zitten en zie pas later dat haar linkervin beschadigd is. Zo passen we nog beter bij elkaar. MIJN linkerkant is immers ook lichtjes beschadigd.

Nog een verdieping lagerl oop je door een tunnel IN een aquarium. De zeedieren zwemmen naast en boven ons. Fotograferen valt niet mee, want wat is zo'n pijlstaartrog GROOT..

..net als de haaien hier.

Tegen betaling mag er in hun gezelschap gedoken worden.

Drie verdiepingen hoger vind ik pinguins onder het dak, daarvoor wil ik ook nog eens achteruit de trap afdalen. 

Eens de brug over de monding voorbij, is er minder wind

en lijkt het minder koud dan in de haven.

Net nadat ik ben uitgestapt en op het overdekte terras zit,

krijgen we een enorme plensbui over ons heen, met donder en bliksem.

Zoiets hevigs heb ik nog niet vaak meegemaakt.

Zelfs de vogels zoeken een schuillaats onder de overkapping van de halte.

Zodra de regen stopt evenwel, is daar alweer de zon en komt een vogel zich koesteren op een opdrogende railing.

Met zon vertrek ook ik naar het hotel terug.

- vroeg wakker, ontbijt in show cafe

- weersverwachting: koude wind uit het zuiden, kans op storm en onweer

- plan nog eens veerboot naar Parramatta

- in trein blijven zitten tot St James-station, kan hier andere deel van Hyde Park bezoeken; het regent

St James station heeft een extreem lange gang van de perrons naar de uitgang.

Die uitgang ligt in het park zelf en dadelijk zie ik de Archibald Fountain.

Achter de fontein ligt de St Mary's Cathedral, die ik gisteren reeds uit de verte zag.

Ook met regen heel bezienswaardig.

De fontein is groter dan ik dacht.

Nattigheid en kou brengen mij terug naar het station. Pas nu valt mij op hoe mooi de originele aankleding bewaard is gebleven.

Een trein brengt mij weer naar Circular Quay, waar ik de boot naar Parramatta neem.

Onder de Harbour Bridge doorvarend,

probeer ik een kiekje van de brugklimmers (tegen betaling) te nemen.

- zondag en het show cafe is dicht.

- was toch laat op en eet dan een vroege lunch in Guylian, een "Belgisch" cafe in George Street.

- regen voorspeld, maar het valt mee met een lichte motregen.

- Vandaag wil ik via Hyde Park naar het Australisch Museum, opnieuw een stevige wandeling voor mij.

- reken op veel banken onderweg om af en toe te rusten.

In Hyde Park bevindt zich het Anzac Memorial met meditatievijver, een monument voor Australische en Nieuw-Zeelandse soldaten die in diverse oorlogen sneuvelden.

De duif op het natte plaveisel drukt meer uit dan woorden kunnen zeggen

Verderop in het park zie ik reeds het standbeeld van James Cook, de Britse ontdekkingsreiziger.

De stilte is helend op zo'n ogenblik.

In het Australian Museum is het op een zondag met regen erg druk met rennende, roepende en spelende kinderen.

Meer dan de "Wild Planet" tentoonstelling op het gelijkvloers kan ik niet bezoeken, hoewel ik andere plannen had.

Bij de uitgang word ik compleet verrast door het uitzicht op de St Mary's Cathedral

Op de terugweg zie ik het standbeeld van Cook ook beter.

en de vijver voor het Anzac Memorial dient niet enkel voor de meditatie van mensen...

- vroeg ontbijt in het show cafe

- regen werd er voorspeld en regen was er, de hele dag.

- ondanks het slechte weer toch de trein naar de Blue Mountains genomen.

- betekent niet te veel stappen en droog zitten en toch het avontuur van het treinen. 

- vermits alle uitzichten wegvallen, dadelijk bestemming Katoomba geschrapt.

- Trein rijdt tot Lithgow en DAAR, weet ik, is het Outback Cafe, waar ik wil lunchen.

Via de inner circle naar het Centraal station gespoord. Daar moet ik overstappen op de Blue Mountains Line die mij in en over de bergen zal brengen. Het is nat en het is koud op het perron!

Emu Plains is gewoon een halte onderweg, maar ik vind de naam erg leuk.

De trein in een bocht fotograferen.. dat deed ik ook op de Transsiberische Express.

Rijden in de wolken vind IK stomweg plezant.

Halte Black Heath. Veel mensen stappen uit voor het paardenfestival.

Halte Mount Victoria. Het station heeft zijn ouderwetse charme behouden.

kort voor Lithgow passeert de trein halte Zig Zag: de bergen waren zo steil dat het oude spoor tegen de berg op in zigzag-patroon werd aangelegd. Het oude traject is gerestaureerd en is na een brand in 2014 weer in werking.

 Het Outback Cafe in Lithgow heeft achterin een grote, overdekte veranda

met veel groen én lekker eten voor een redelijke prijs. 

De veerboot naar Manly is robuuster gebouwd; hij steekt dan ook de open haven over.

Iedere afvaart blijft een klein avontuur..

..net als het varen.

Andere schepen...water en wolken vervelen nooit,

evenmin als de nu reeds bekende Harbour Bridge vanuit een heel nieuw perspectief.

Ik krijg er niet genoeg van.

Op Manly Wharf lijkt het mooi tijd voor een hapje en een drankje alvorens ik naar het hotel terugkeer. Heel verrassend wordt plots mijn eten dat ik onbeheerd liet staan om een vork te halen, weggehaald... Hier eten de vogels mee aan tafel! Weggaan betekent dat de vogels nu aan de beurt zijn! Het is maar een weet.  

Zodra we de brug voorbij zijn en de rivier opvaren, lijkt het of we in een andere wereld zijn.

Het is er groener, het ruikt anders; er zijn andere geluiden, andere vogels

Sommige stukken lijken wilder

Elders dan weer is de oever bekist

Toch is ook dit Sydney en er zijn bloeiende jacaranda's en hoogbouw..

..dan weer lijkt de oever een goed onderhouden tuin

Aan de Parramatta halte is er de Port Bar/ Restaurant. De lunch hier op het terras is verrukkelijk.

Dan neem ik alweer de volgende veerboot, terug naar de Quay. De boten die hier varen, hebben minder diepgang en zijn de "river cats".

Op de Quay vind ik aansluiting op een veerboot naar Manly, aan de andere kant van de haven, maar niet voordat ik tijdens het wachten de Opera in de namiddagzon heb gefotografeerd!

-na de vermoeiende dag gisteren, wil ik vooral minder stappen vandaag, daarvoor is het openbaar vervoer het middel bij uitstek.

- ontbijt in het show cafe

-trein naar Circular Quay en daar de ferry nemen.

-de verste in tijd (90 min) en afstand is die naar Parramatta.

De veerboten blijven mij fascineren. Hoe ze gehanteerd worden, de organisatie errond..

..en zo wat alles kan mee, fietsen, kinderwagens, rolstoelen, hengels, picnic-manden, frigoboxen..

Er staat een fikse (koude) wind. Eerste halte is nog maar eens Barangaroo, ben ik blij dat ik deze keer mag blijven zitten.

Bij het wegvaren daar, is Darling Harbour vanop het water goed zichtbaar.

De haven van Sydney is immens, en verveelt nooit.

Wanneer de zon tenslotte doorbreekt...

...zou je je met die palmen ergens anders wanen.

Op Cockatoo Island stapt een hele groep uit, misschien op uitstap?

En dan komt de brug in zicht, die de uitmonding van de Parramatta in de haven markeert. 

-ondanks mijn goede voornemens minder te doen op 1 dag

-het blijkt te vermoeiend 

- bezoek ik NA Mme Tussaud ook nog het Sea Life Aquarium.

- Na een uur ongeveer geef ik er de brui aan, zeker nadat ik er drie keer hetzelfde kringetje gelopen heb door de gebrekkige bewegwijzering. 

-ze vinden het niet leuk, maar ik verlaat het gebouw door de ingang. DAAR staat wel iemand om de weg te wijzen

-maar mijn energie is stomweg OP.

Voorproefje van wat verderop te zien is: de penguins. Leuk, maar zelfs zij brengen mij niet tot verder stappen.

Zonder flits eens proberen vissen te fotograferen...

Ook die uit de diepzee

Anemonen met die kleine lichtblauwe visjes lukken misschien ook.

Op de terugweg naar het hotel (90 à 120 min stappen), bedenk ik dat ik beter in deze buurt kan lunchen. Het terras aan Sussex Street zit prettig en heeft een lekkere pasta-aanbieding.

De vogelstandbeelden lijken bijna echte!

Later passeer ik in Sussex Street heel onverwacht een gebouw waarvan ik graag een foto neem.

Mme Tussaud's is fascinerend en ik heb er beroemdheden gefotografeerd. Maar ook beroemdheid is relatief, want veel publieke Australische en Chinese figuren zijn onbekend voor Europeanen. Nelson Mandela is gekend natuurlijk

evenals Ghandi,

de Britse koninklijke familie,

Barack Obama,

de Dalai Lama,

Einstein,

Hitchcock,

Marilyn Monroe...of haar jurk ook opwaait? DAT is aan u te ontdekken bij een reis naar Sydney.

 en Audrey Hepburn.