Archief

- heel vroeg aankomst in Sydney (net aan het ontbijt)

- heel goed georganiseerde wheelchair-assistance van boot naar taxistandplaats

- knorrige taxichauffeur brengt mij naar hotel in Central Business District, rit was te kort naar zijn zin.

- ondanks boeking toch wat verwarring bij het inchecken, maar komt in orde

-korte eerste verkenning te voet door de stad

-veel werken in CBD, daardoor wordt voorziene 1 blok stappen uiteindelijk 3 blokken.

Op zoek naar het metrostation in George Street zie ik reeds dadelijk de St Andrew Cathedral en 

vlak ernaast het oude stadhuis (Old Townhal)

Tussen beide in een plein met zo veel vogels en overal die paarsblauwe bloeiende jacaranda...

- moet angst voor deze onbekende stad en het openbaar vervoer overwinnen; dat betekent 1x stoute schoenen aantrekken en het gewoon DOEN.

Gewapend met een stadsplan, een Opal Card en Gus  stevig in de hand stap ik naar het metrostation in George Street. Op de hoek is er een muurtje omheen de kathedraal. Een ideale eerste en laatste rustplaats van en naar het hotel, zeker met al die werken in de stad.

Zittend kan ik ook gemakkelijker een foto nemen. Die bloeiende jacaranda blijft fascineren. 

En diep onder de grond, bereikbaar via liften, leer ik al snel, rijdt niet de metro, maar de trein van de inner circle, zoals ze hier zeggen. Eerste doel is Circular Quay (Kie, niet Keej). Daar vertrekken de meeste veerboten.

Ik neem er een naar Darling Harbour, aanlegplaats Barangaroo. Opnieuw krijg ik daar een vogel in het vizier voor een kiekje.

Het water lokt en de volgende boot brengt mij reeds een stuk dieper de stad in, naar het Olympic Parc.

De bemanning van de boten gooit bij iedere aanlegplaats het touw rond een bolder en trekt de boot naar de drijvende pier..bruggetje tussen schip en wal en in- en uitstappen maar!

Onderweg valt er veel te zien.

(en iedereen wuift naar iedereen en fotografeert elkaar op het water)

Na de lunch in een gloednieuwe galerij in Olympic Parc neem ik al veel stoutmoediger een ferry terug naar de Quay.

Ik weet niet altijd WAT ik zie, maar als het leuk is, neem ik een foto, zoals deze felgekleurde gevels aan de waterkant.

Het vuurtorentje betekent dat we in de buurt van het Maritiem Museum zijn, en dan zou die driemaster de Endeavour moeten zijn, een replica van het schip waarmee James Cook de Grote Oceaan verkende.

Harbour Bridge is gemakkelijk te herkennen..

..evenals de Opera.

Na de treinrit en de wandeling terug plof ik verzaligd op het terras van een Thais restaurantje, op de hoek van Liverpool Street en Kent Street

De bomen op het balkon helpen mij later om mij te oriënteren 

bij het uitzicht vanuit mijn kamer...maar dan is het reeds hoog bedtijd!

- bij de voorbereiding van de reis moest ik een datum opgeven voor het bezoek aan de Wildlife Zoo

- nu ligt dit bezoek vast bij een temperatuur van 35 ° C

- oorspronkelijk plan was trein naar Circular Quay en vandaar boot naar halte Aquarium

- die halte bestaat niet meer, alles gaat via Barangaroo

-de 550m staan aangeduid als een wandeling van 7 min.

- mij kost die wandeling een inspanning van ruim 60 min.

We zien wel hoe de rondgang door deze kleine dierentuin verloopt in de hitte... De kasuaris met zijn blauwe hals herken ik wel.

Leuker zijn al de kangeroes, dis slimmer dan de mensen, languit liggen te genieten van nietsdoen...

tenzij er gevoederd wordt natuurlijk

Dit is een soort Australische papegaai (alle soorten hier zijn inheems)

Een walabi is ook herkenbaar 

en dat ik die slang even mag aaien is onverwacht leuk.

Zoutwaterkrokodil Rex mag ook op foto

maar zij stelen de show allicht: de koala's onder het dak!

- na de zware krachtinspanning gisteren "het MOET" opnieuw leren lossen

- veel kan, maar vooral zonder verplichting en nog belangrijker, op MIJN ritme en tempo

Vanuit mijn hotelraam zie ik op het einde van Liverpool Street een gebouw. DAAR wil ik heen op verkenning!

IK kom aan een voetgangersbrug met de vlaggen van Darling Harbour, steek die over en belandt in een heel andere wereld: ik ben in Tumbalong Park aanbeland.

De paden en banken nodigen uit tot verder wandelen.

Het gebouw waarvan ik 's avonds het licht zie branden, is het International Convention Center met een zeer specifieke knik in het groen begroeide dak.

Plots sta ik aan de kade van Darling Harbour, aan de andere kant van Pyrmont Bridge, waar ik gisteren ook was.

In de trottoirs zijn platen met uitleg gemetseld:

Hoeveel toeristen en Sydnyers zouden dàt weten?

Op mijn terugweg naar het park zie ik opnieuw een vogel zo kortbij de wandelaars, wonderlijk!

Hét beeld van de Sydnyer in de hele stad: blik standvastig op de cell phone gericht en dan maar oplopen tegen andere mensen.  Dagelijks meegemaakt.

Door een ander pad in te slaan sta ik in de waterspeeltuin van het Tumbalong Park. Hoewel de zon schijnt, waait er een ijskoude wind. Dat is geen beletsel voor kinderen die willen spelen.

Op een afstandje zie ik het jongetje met de pet, aangekleed en wel, in het water springen. Niet met opzet gefotografeerd, maar tel nu eens de volwassenen die met hun mobieltje bezig zijn... 

De waterspeeltuin is nog uitgebreider

dan ik dacht.

Middagpauze is eetpauze... DAT weten de vogels in Sydney OOK!

Het plein voor de Chinese tuin van de vriendschap maakt daar ook deel van uit.

Evenals de leeuwen voor de ingang.

Een heerlijke tuin met tientallen verrassende plekjes, inkijkjes, binnenplaatsen..

.. tot je je blik naar boven richt, Ooo 

In de Chinese tuin is er zoveel te zien; er heerst een zalige rust en ieder hoekje nodigt uit tot even zitten, mediteren, fotograferen..

Dan herken je in de vijver een schildpad.

O en daar zit een ECHTE aalscholver op de steen.

In de waterspiegeling zwemt een koi

Of een bosje bamboe trekt het oog naar zich

en een paviljoen

Voor ik het weet, sta ik aan het berggedeelte, niet geschikt voor rolstoelen...maar ook met stok, zie ik het mij zelf wel aankunnen. Over en langs de rotsen dus maar. 

Bij het zien van de waterval ben ik blij dat ik de "bergen" beklommen heb.

Die trappen naar beneden vallen wel mee

Ook wanneer ik ze achterstevoren afdaal, vanwege de leuning aan de linkerkant.

Eens beneden zijn er treurwilgen die ruisen in de wind

Een onverwacht doorkijkje weer

een specialleke voor de Nederlandse "kijkers"

En wanneer je denkt dat je alles wel "gehad hebt", zit daar die hagedis!

sta heel laat op

- om da andere hoek een ontbijtcafe gezien

- drink thee i.p.v. koffie, want voel mij niet lekker

- thee valt erg slecht, voel me zeer misselijk

-snel terug naar hotel en terug bed in

- gewone cola brengt mijn maag wat tot rust

- kan bezorgde receptioniste geruststellen aan de telefoon, ben ok, maar erg moe

Terwijl ik op de thee wacht, zie ik in de ruit dat ik per toeval nu toch het show cafe gevonden heb. Dat zocht ik reeds drie dagen. Uiterst vriendelijke bediening die ik helaas met misselijkheid beantwoord.

-weer helemaal fit na een dag rust

- vroeg op en ontbijt in het show cafe

- te voet door George Street tot door Market Street

- voetgangersbrug over Sussex Street tot aan Pyrmont Bridge

- Daar een lift naar de kade beneden in Darling Harbour en het Aquarium

Tussen de kathedraal en het stadhuis is er in George Street een ondergrondse galerij met een wateval als fontein

Van hier ziet de St Andrew's Cathedral er weer anders uit

Door de Victoria Building heen naar Market Street gewandeld, maar geen foto genomen.Op de hoek van Sussex Street en Market Street ligt een leuk terras, goed zichtbaar vanaf de voetgangersbrug over Sussex Street

tot aan de Pyrmont Bridge.

Een lift brengt mij terug op de begane grond, op de kade tussen het Aquarium

en de Pyrmont Bridge

Na een rustpauze bezoek ik Mme Tussaud

Het is even wennen aan de levensechte wassen beelden van o.a. James Cook

James Cook bracht in de 18de eeuw grote gebieden in de Grote Oceaan in kaart tijdens 3 lange zeereizen.