Berichten van 1 juli 2018 tot 31 juli 2018

Af en toe de "macrobril" eens afzetten om het geheel eens bekijken.

Terwijl de grote droogte stilaan zijn sporen begint na te laten profiteren een aantal (sub)tropische kuipplanten volop van dit weer. Vooral dan diegenen die in de schaduw staan. Ze hebben, doordat ze genoeg water krijgen, geen vochtproblemen maar door de constant hoge temperaturen groeien ze als gek. De cycaspalm denkt dat hij terug thuis in tropisch Azië is en krijgt nieuwe bladeren met 3 stuks tegelijk  en ook de Wollemia nobilis uit Australia vaart er wel bij. Zonaanbidders zoals oleander daarentegen hadden met de heel felle zon begin juli last van verbrand blad dat ze dan ook prompt lieten vallen. Dat komt omdat ze de zeer hoge lichtintensiteit niet (meer) gewoon zijn. Ondertussen zijn ze hiervan wel al volledig hersteld. Idem met de bananenboom Ensete ventricosum, alle bladranden van ouder blad zijn verbrand, de nieuwe bladeren zijn die hoge lichtsterkte van begin af aan gewend en hebben er geen last van.

Zou een zonnebril dan toch zijn nut hebben ?

Met honderden zijn ze, de bloemen van Hibiscus syriacus. Als je enkel op de naam zou voortgaan denk je dat deze plant bij ons niet winterhard is. Niets is minder waar, hij doet het in de volle grond  prima.

Wel graag veel zon, ook niet echt een probleem dit jaar ! Het gevolg:  een bloei zoals ik het nog niet dikwijls gezien heb !

Toen ik gisteren met de honden ging wandelen passeerde ik zoals altijd de beek op de hoek van ons straatje. Hier zitten reeds meerdere jaren een aantal waterjuffers maar deze zagen er iets anders uit, ze fladderden als vlinders. Na de wandeling terug met de fotocamera, en ja hoor, bingo! Zomaar uit het niets zaten daar een stuk of 5 bosbeekjuffers, toch redelijk zeldzaam in onze contreien. In de Ardennen zie je ze meer. De reden daarvoor is dat ze zeer zuiver stromend water nodig hebben en dat is redelijk schaars in Vlaanderen. Het zijn zonder twijfel onze mooiste inheemse juffers !

Niets aan de Nederlandse naam "blinde bij" is juist: dit insect is ondanks de naam geen bij maar een zweefvlieg en blind zijn ze ook niet. Ze lijken erg op een bij  maar kunnen niet steken. Zweefvliegen zijn bijna altijd herkenbaar doordat ze maar zeer korte antennes hebben.

Momenteel zijn er allerlei tussenfases in de metamorfose van dikkop naar kikker in de tuinvijver te zien. Zo zag ik dikkoppen met pootjes en dit jonge kikkertje, nog met staart.

De schorpioenvlieg is lang niet zo gevaarlijk als zijn uitzicht of naam laat uitschijnen. De mannetjes hebben een uitstulping achteraan maar er mee steken kunnen ze niet . Het dient enkel om de aandacht van de vrouwtjes te trekken en is dus helemaal niet gevaarlijk. Schorpioenvliegen behoren tot een aparte klasse bij de insecten. Bij ons komen er een vijftal soorten voor en dit is er eentje van.

De grootste en mooiste vlinder in onze contreien was onlangs meerdere keren op bezoek in Bernerhof

Enkele dagen geleden presenteerden we het vrouwtje van de steenrode heidelibel (dat niet rood was). Vandaag heb ik twee mannetjes zien rondvliegen boven de vijver waarvan er eentje zo vriendelijk was even te pauseren op de uitgebloeide lavendel voor een fotoshoot. Dit is een jong exemplaar dat zijn naam alle eer aandoet !

Het groot koolwitje is een veel voorkomende dagvlinder in heel W-Europa. Deze vlinder stelt geen specifieke eisen aan zijn leefgebied. Het groot koolwitje vliegt van zeeniveau tot  op 2600 meter hoogte in berggebied.

De vlinder overwintert als pop en heeft 2 tot 3 generaties per jaar. Ze vliegen van maart tot oktober. Ze hebben een temperatuur van minimaal rond de vijftien graden nodig.

De vlinder legt zijn eitjes in groepjes op de onderkant van de bladeren van onder andere kruisbloemigen zoals koolsoorten. Na ongeveer 14 dagen komen de rupsen uit de eitjes.

Op de foto een vrouwtje, herkenbaar aan de 2 zwarte vlekken op elke vleugel (mannetjes hebben maar één vlek per vleugel).

De steenrode heidelibel komt in Vlaanderen vooral voor in de Westhoek en in de Kempen.

De steenrode heidelibel heeft zwarte poten met een brede gele/bruine streep. Daardoor is deze libel te onderscheiden van de bloedrode heidelibel die volledig zwarte poten heeft. Een kenmerk dat de steenrode heidelibel onderscheidt van de bruinrode heidelibel, dat zelfs voor zeer ervaren libellenkenners nog lastig te zien is, het zwarte streepje op het voorhoofd (tussen de ogen).

Op de foto's een jong vrouwtje.

Vaste bewoner in Bernerhof: de meerkikker

De zogenaamde Belgische vlag abutilon is afkomstig uit het zuiden van Brazilië. Abutilon megapotamicum wordt veel als sierplant aangeplant.  
Door zijn rijke en langdurige bloei is Abutilon een zeer geliefde kuipplant. De grote, zijdeachtige bladeren en naar beneden hangende klokvormige bloemen trekken de aandacht van elke tuinbezoeker. Zet ze op een, liefst, zonnig plaatsje.

Ze kunnen absoluut geen vorst verdragen. Voor de eerste nachtvorst de plant naar binnen brengen en overwinteren bij temperaturen tussen 5 en 10°C. Sommigen houden de plant als éénjarige en kopen telkens een nieuwe in het voorjaar. Jammer van de plant maar wel een noodzaak als je geen plaats hebt.

De Bladpootwants (Leptoglossus occidentalis) is een vrij forse wants die haar naam dankt aan de verbrede schenen van de achterpoten. Oorspronkelijk kwam de soort voor in Mexico en het westen van de Verenigde Staten en Canada.

Hoe de Bladpootwants in 1999 in Italië verzeilde, is niet helemaal duidelijk, maar de meest waarschijnlijke verklaring is via de import van hout. In België en Nederland werd dit opvallende insect in 2007 voor het eerst gezien, en nu reeds kan ze in grote delen van beide landen worden gevonden.

In Noord-Amerika staat de Bladpootwants bekend als een pestsoort die schade kan aanrichten aan naaldbomen. De wants zuigt plantensappen, waardoor de zaadproductie gevoelig kan afnemen.

In de Kempen staan naaldbomen in overvloed en zonder natuurlijke vijanden hier gaan we er zeker nog van horen de volgende jaren!

Welkom op mijn nieuwe blogje. Voor diegenen die voordien al eens op bezoek kwamen op Bernerhof onder de rubriek vijvers en tuinen, leuk jullie hier terug te zien. Veel kijkplezier met de zelfgemaakte fotootjes. Kijk eens iets verder dan het onkruid en je kan veel mooie dingen ontdekken!

Met het warme zomerweer krijgen we hier allerlei vlinders te zien die hier anders zelden opduiken! Geniet mee van de glasvleugelpijlstaart, die net als een kolibrie ter plaatse in de lucht kan blijven hangen of zelfs achteruit vliegen. Let ook op de lange roltong om nectar uit de bloem te halen zonder te landen.

Bernerhof is een ecologische tuin in de Kempen. We gaan ons toeleggen op het fotograferen van de kleine wereld in Bernerhof. Dat betreft niet alleen de aanwezige planten maar ook en vooral de kleine beestjes die hier voor de lens komen. Sommigen zijn passanten, andere zijn blijvers en zorgen hier soms al generaties lang voor hun nakomelingen. We starten op 20 juli met regelmatig nieuwsjes over wat er hier zoal in de tuin gebeurt.

Tot binnenkort !