Categorie: Insecten

Waarschijnlijk omdat ik er gisteren over filosofeerde dat er zo weinig dagvlinders waren (koolwitjes uitgezonderd) kwam er een Gehakkelde Aurelia de tuin binnen dwarrelen. Aan de onbeschadigde vleugels te zien een jong exemplaar. Als deze generatie zich nog kan voortplanten voor de vorst toeslaat ziet het er een stuk beter uit voor de vlinders volgend jaar !

Deze zomer zijn normaal veel voorkomende vlinders bijna niet in en rond de tuin waargenomen. Dit geldt zeker voor de dagpauwoog, ik denk dat dit verhakkelde exemplaar één van de weinige was die we hebben gezien. Het was dan misschien wel heel goed vlinderweer maar de rupsjes gingen dood van de honger doordat veel waardplanten verdord waren door de droogte.

Op het eerste zicht lijkt dit beestje op een microversie van een olifant met slurf. Het blijkt een snuitkever te zijn. Welke juist is moeilijk te zeggen want er komen wereldwijd ruim 60.000 (!) verschillende soorten voor. Gelieve dus enig begrip te willen opbrengen voor het feit dat ik deze niet op naam kan brengen (als het beest al een Nederlandse naam zou hebben). Bekendste vertegenwoordiger uit deze familie in onze contreien is de Taxuskever.

Langpootmuggen (die overigens niet steken) zijn insecten met lange fragiele poten. In tegenstelling met de "gewone" steekmuggen legt de langpootmug haar eieren in vochtige bodems. De larven worden emelten genoemd en leven van de wortelhals en jonge blaadjes. Ze richten op die manier soms schade aan landbouwgewassen of grassen. Daar tegenover staat dat emelten belangrijk voedsel zijn voor weidevogels zoals de Grutto. De volwassen muggen zijn dan weer voedsel voor insecteneters zoals vleermuizen die hier ook nog steeds elke avond hun rondjes draaien boven de vijver.

Dit beestje ziet er op het eerste zicht uit als de bekende aardhommel. Dat is het echter niet. Nochtans is alles goed geïmiteerd. Alleen aan de lengte van de voelsprieten kan je zien dat er iets niet klopt. Bij de hommelbijvlieg, want zo noemt deze snoodaard, zijn de voelsprieten maar hele kleine uitsteeksels. Bij de echte hommels zijn ze veel langer. Steken kan dit beestje ook niet. Ze vertrouwen erop dat iedereen hen met rust laat omdat ze lijken op iets dat wel kan steken.  

Het lijkt al weer een eeuwigheid geleden maar in juli waren er elke dag tientallen azuurwaterjuffers boven en rond de tuinvijver aan het rondtoeren. Tot groot jolijt van de mussen trouwens, die toen enkele weken overschakelden van vegetariër naar vleeseter. We zullen nog een maand of 9 moeten wachten tot we deze juffers  terugzien.

Je zou het ze niet direct aangeven maar de zuringrandwants is een goede vlieger die 'vanuit stand' kan vliegen en niet eerst ergens op hoeft te klimmen. Als verdedigingsmiddel wordt een bruine vloeistof afgescheiden die erg stinkt en moeilijk is te verwijderen.

Als je ze ziet is het meestal ergens in het zonnetje want door de opwarming worden ze sneller.

Waarom noemen ze een groenkleurige libel toch een blauwe glazenmaker. Ik heb er geen flauw idee van wie zoiets bedacht heeft ! Deze was bijna gevangen door de hond die er een speeltje in zag. Uiteindelijk is het beestje kunnen bevrijd worden van een spinnenweb en is terug de wijde wereld ingevlogen.

Eind goed al goed !

Deze knapperd ziet er best gevaarlijk uit met zijn zwart-oranje knots achteraan. Het is een parasitaire graafwesp. In het voorjaar wordt een rups met gif uit de angel verlamd en naar een holletje gesleept. Daar worden dan de eitjes op afgezet. De jonge larfjes eten hun gastheer van binnenuit op. Smakelijk !

Het boomblauwtje is een klein redelijk hyperactief dagvlindertje. In tegenstelling met het Icarusblauwtje vouwt deze zijn vleugels steeds dicht in rust, waardoor je enkel de onderzijde van de vleugeltjes te zien krijgt. Hier geen oranje vlekjes, enkel een patroon van zwarte puntjes.