Vader...
Vader,
Je ogen vol wijsheid.
Je handen vol kracht.
Je woorden vol waarheid.
Je zwijgen vol macht.
Hoe zouden woorden
ooit kunnen beschrijven
wie je was, bent,
en altijd zult blijven...
bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek
Vader...
Vader,
Je ogen vol wijsheid.
Je handen vol kracht.
Je woorden vol waarheid.
Je zwijgen vol macht.
Hoe zouden woorden
ooit kunnen beschrijven
wie je was, bent,
en altijd zult blijven...
Huil maar niet om mij

Huil maar niet om mij
alleen mijn aardse leven is voorbij.
Mijn taak op aarde is volbracht
ik weet dat mij een ander leven wacht.
Denk niet dat jullie mij verloor,
ik ga alleen maar voor,
aan gene zijde leef ik door.
Weet dat ik daar op jullie wacht
tot die tijd wens ik jullie kracht.



Huil niet aan mijn graf
Daar ben ik niet
Ik slaap niet
Ik ben duizend winden die waaien
Ik ben de diamanten schittering op de sneeuw
Ik ben het zonlicht op rijp graan
Ik ben de zachte regen in de herfst
Als je wakker wordt in de stilte van de ochtend
Ben ik de zwerm vogels
Die in een vlaag opstijgen
Ik ben de zachte ster die ‘s nachts schijnt
Huil niet aan mijn graf
Daar ben ik niet ...
Ik ben maar aan de andere kant
De dood is niets
Ik ben maar aan de andere kant
ik ben mijzelf
Jij bent jijzelf
Wat we waren voor mekaar
zijn we nog altijd
Je leven was...

Je leven was één en al goedheid
en genegenheid voor iedereen.
Je leerde ons dat geven
belangrijker was dan krijgen.
Je was eenvoudig, zelfvergeten,
belangeloos dienstbaar.
Je leerde ons het lachen
en koesterde ons bij verdriet.
Je streelde nu en dan onze haren
alsof je woordeloos wou zeggen
hoeveel je van ons hield.
Geen enkele klacht, slechts met een zucht
ben je van ons heengegan.
Je blijft een moeder om van te houden.
We zullen je missen.
Tranen laten ons verstaan...

Tranen laten ons verstaan
dat jij het leven hebt verlaten.
Ja, het afscheid valt ons zwaar
maar zullen we het daarbij laten ?
Jij die zoveel was voor ons
in vele dingen groot en klein.
Wat je voor ons betekende
willen wij voor anderen zijn.
Daarom heel ver en heel dichtbij
blijf jij in ons bestaan.
In iets wat ons ooit heeft geraakt
die warmte zal nooit vergaan...
Ach... vader is niet meer...
Ach... vader is niet meer
zijn plaats in ons midden is leeg,
de dood maakte een eind
aan een mooie band,
hij reikt ons niet meer zijn hand.
Maar als dat vaderhart zo lief
en goed geweest is voor de kinderen
hoe zou dan een kinderhart
dit vaderhart kunnen vergeten !
De hemel raakte de aarde...

De hemel raakte de aarde
toen het stil werd rond je sterfbed.
Je druiven rijpen krachtig verder,
al weten we wel
je komt niet meer terug
maar je zal er altijd zijn,
groot, sterk en mild
zoals je leefde en stierf met je boodschap :
"Hef het glas en proef
de zomerse zon
in een heilzame dronk.
Nu is het tijd voor vreugde,
vriendschap en vrede."
Een geest zo sterk...

Een geest zo sterk als een beer
een lichaam toch te teer
een wijsheid niet te evenaren
een wilskracht haast niet te bedaren
een vechtlust niet te temmen.
Alleen iets bovennatuurlijks
kon dit leven remmen.
Soms is de dood...

Soms is de dood
milder dan het leven.
Soms is het hard
zich eindeloos weg te geven.
Soms is de dood
zachter dan het weten,
dat men zijn droom
tot later moet vergeten,
Soms is de dood
een onbegrepen vriend,
waardoor men ongevraagd
de eeuwigheid verdient.
Soms is de dood
een herder en een hoeder,
die voor haar kinderen zorgt
als een eenvoudige moeder.
Ik dank God...

Ik dank God om al die jaren
waarin ik gelukkig was.
Te midden van velden, wei en groen
mocht ik stil genieten
van Gods weilig seizoen.
Met stoere hand
heb ik gezaaid en gepland
en wachtte vol blijdschap
op de oogst van mijn land.
Jozeg Vandromme
'k Hore tuitend...

'k Hore tuitend'hoornen en
de navond is nabij
voor mij :
kindren, blij en blonde kom,
de navond is nabij,
kom bij :
zegene u de Allerhoogste, want
de navond is nabij,
kom bij :
'k hore tuitend'hoornen en
de navond is nabij
voor mij !
Guido gezelle
Tachtig had prachtig moeten zijn...
Tachtig had prachtig moeten zijn !
Mijn vader werd zondag 80 jaar
Het had een mooie dag moeten zijn.
Ons verjaardagsfeestje was al klaar,
geen groot feest, maar klein en fijn.
Wie nam het recht in eigen handen,
na al het reeds geleden leed ?
Wie laat ons hier op dit eiland stranden,
zodat niemand nog de toekomst weet ?
Onze papa had misschien de macht
niemand wist of hij nog hoorde of zag.
Ik bleef geloven in de kracht
't is de saamhorigheid die veel vermag.
Lieve pappa daar, alleen,
weet dat wij u beminnen,
en was het eind, o zo nabij.
Er blijft altijd voor u die plaats van binnnen.
Ooit zullen wij samen weer kunnen vertellen,
en vieren samen weer feest,
dan zal ook u weer lachen
een lach zoals er nooit een is geweest.
Goede reis papa !!!
Leven is...

Leven is langzaam sterven
en sterven is eeuwig leven !
Soms is er zoveel...
Je gaf me liefde...
Je gaf me liefde, bezorgdheid en trouw.
Ik heb genoten van die jaren met jou.
Ik weet dat het jou ook goed heeft gedaan,
maar ik zal je missen bij het verder gaan...
Het lijden heb jij...
Afscheid nemen...
Zij was iemand...

Zij was iemand
die zichzelf nooit centraal zette,
schijnbaar onopvallend
maar in de harten van velen
had zij een vaste plaats,
de velen die haar ontelbare
bloemen en bezoekjes brachten
tijdens de lange weg
naar haar rustig heengaan toe.
Huil niet...
Ida