Ik ben maar aan de andere kant

Je leven was één en al goedheid
en genegenheid voor iedereen.
Je leerde ons dat geven
belangrijker was dan krijgen.
Je was eenvoudig, zelfvergeten,
belangeloos dienstbaar.
Je leerde ons het lachen
en koesterde ons bij verdriet.
Je streelde nu en dan onze haren
alsof je woordeloos wou zeggen
hoeveel je van ons hield.
Geen enkele klacht, slechts met een zucht
ben je van ons heengegan.
Je blijft een moeder om van te houden.
We zullen je missen.

Tranen laten ons verstaan
dat jij het leven hebt verlaten.
Ja, het afscheid valt ons zwaar
maar zullen we het daarbij laten ?

Jij die zoveel was voor ons
in vele dingen groot en klein.
Wat je voor ons betekende
willen wij voor anderen zijn.

Daarom heel ver en heel dichtbij
blijf jij in ons bestaan.
In iets wat ons ooit heeft geraakt
die warmte zal nooit vergaan...

De hemel raakte de aarde
toen het stil werd rond je sterfbed.



Je druiven rijpen krachtig verder,
al weten we wel
je komt niet meer terug
maar je zal er altijd zijn,
groot, sterk en mild
zoals je leefde en stierf met je boodschap :

"Hef het glas en proef
de zomerse zon
in een heilzame dronk.
Nu is het tijd voor vreugde,
vriendschap en vrede."

Een geest zo sterk als een beer
een lichaam toch te teer
een wijsheid niet te evenaren
een wilskracht haast niet te bedaren
een vechtlust niet te temmen.
Alleen iets bovennatuurlijks
kon dit leven remmen.

 Soms is de dood
          milder dan het leven.
Soms is het hard
          zich eindeloos weg te geven.
Soms is de dood
          zachter dan het weten,
          dat men zijn droom
          tot later moet vergeten,
Soms is de dood
          een onbegrepen vriend,
          waardoor men ongevraagd
          de eeuwigheid verdient.
Soms is de dood
          een herder en een hoeder,
          die voor haar kinderen zorgt
          als een eenvoudige moeder.

Ik dank God om al die jaren
waarin ik gelukkig was.


Te midden van velden, wei en groen
mocht ik stil genieten
van Gods weilig seizoen.

Met stoere hand
heb ik gezaaid en gepland
en wachtte vol blijdschap
op de oogst van mijn land.

Jozeg Vandromme

'k Hore tuitend'hoornen en
de navond is nabij
voor mij :
kindren, blij en blonde kom,
de navond is nabij,
kom bij :
zegene u de Allerhoogste, want
de navond is nabij,
kom bij :
'k hore tuitend'hoornen en
de navond is nabij
voor mij !

Guido gezelle

Leven is langzaam sterven
en sterven is eeuwig leven !

Het lijden heb jij vaarwel gezegd
en in een oase van stilte
ben jij uit dit land getreden.

Zij was iemand
die zichzelf nooit centraal zette,
schijnbaar onopvallend
maar in de harten van velen
had zij een vaste plaats,
de velen die haar ontelbare
bloemen en bezoekjes brachten
tijdens de lange weg
naar haar rustig heengaan toe.

Waar jij ging, scheen steeds de zon
in goede, maar ook in slechte tijden.
De moed die jij ons geven kon,
de warmte die jij aan ons wijdde,
de liefde die je steeds weer gaf
aan je man en je kinderen,
dat kon niets of niemand verhinderen.
Je hart voor anderen was jouw kracht,
je hebt zo weinig aan jezelf gedacht.
Je was een lieve moeder
een fantastische vrouw.
Make lief, we missen jou !

Lig niet des nachts in bed te denken
aan al de dingen die ons krenken.
De dag was vol genoeg.

Probeer je niet te overtreffen
om je er boven te verheffen.
De dag was druk genoeg.

Koester de liefde voor je nering
niet tot een vuur van zielsvertering.
De eer was groot genoeg.

Lig nu gerust en blij te dromen
van 't eeuwige van gaan en komen.
De Heer is wijs genoeg.

En denk ook zo nog morgenvroeg
De nacht komt gauw genoeg.

Johan Daisne