Archief

Huil maar niet om mij
alleen mijn aardse leven is voorbij.
Mijn taak op aarde is volbracht
ik weet dat mij een ander leven wacht.

Denk niet dat jullie mij verloor,
ik ga alleen maar voor,
aan gene zijde leef ik door.

Weet dat ik daar op jullie wacht
tot die tijd wens ik jullie kracht.

Huil niet aan mijn graf
Daar ben ik niet
Ik slaap niet
Ik ben duizend winden die waaien
Ik ben de diamanten schittering op de sneeuw
Ik ben het zonlicht op rijp graan
Ik ben de zachte regen in de herfst
Als je wakker wordt in de stilte van de ochtend
Ben ik de zwerm vogels
Die in een vlaag opstijgen
Ik ben de zachte ster die ‘s nachts schijnt
Huil niet aan mijn graf
Daar ben ik niet ...

De dood is niets
Ik ben maar aan de andere kant
ik ben mijzelf
Jij bent jijzelf
Wat we waren voor mekaar
zijn we nog altijd

Je leven was één en al goedheid
en genegenheid voor iedereen.
Je leerde ons dat geven
belangrijker was dan krijgen.
Je was eenvoudig, zelfvergeten,
belangeloos dienstbaar.
Je leerde ons het lachen
en koesterde ons bij verdriet.
Je streelde nu en dan onze haren
alsof je woordeloos wou zeggen
hoeveel je van ons hield.
Geen enkele klacht, slechts met een zucht
ben je van ons heengegan.
Je blijft een moeder om van te houden.
We zullen je missen.

Tranen laten ons verstaan
dat jij het leven hebt verlaten.
Ja, het afscheid valt ons zwaar
maar zullen we het daarbij laten ?

Jij die zoveel was voor ons
in vele dingen groot en klein.
Wat je voor ons betekende
willen wij voor anderen zijn.

Daarom heel ver en heel dichtbij
blijf jij in ons bestaan.
In iets wat ons ooit heeft geraakt
die warmte zal nooit vergaan...

De hemel raakte de aarde
toen het stil werd rond je sterfbed.



Je druiven rijpen krachtig verder,
al weten we wel
je komt niet meer terug
maar je zal er altijd zijn,
groot, sterk en mild
zoals je leefde en stierf met je boodschap :

"Hef het glas en proef
de zomerse zon
in een heilzame dronk.
Nu is het tijd voor vreugde,
vriendschap en vrede."

Een geest zo sterk als een beer
een lichaam toch te teer
een wijsheid niet te evenaren
een wilskracht haast niet te bedaren
een vechtlust niet te temmen.
Alleen iets bovennatuurlijks
kon dit leven remmen.

 Soms is de dood
          milder dan het leven.
Soms is het hard
          zich eindeloos weg te geven.
Soms is de dood
          zachter dan het weten,
          dat men zijn droom
          tot later moet vergeten,
Soms is de dood
          een onbegrepen vriend,
          waardoor men ongevraagd
          de eeuwigheid verdient.
Soms is de dood
          een herder en een hoeder,
          die voor haar kinderen zorgt
          als een eenvoudige moeder.

Ik dank God om al die jaren
waarin ik gelukkig was.


Te midden van velden, wei en groen
mocht ik stil genieten
van Gods weilig seizoen.

Met stoere hand
heb ik gezaaid en gepland
en wachtte vol blijdschap
op de oogst van mijn land.

Jozeg Vandromme