Berichten van 1 januari 2021 tot 31 december 2021

Een eend liep langs de rivier.Er is voldoende ruimte 
voor de maag:Er zijn schelpen, vissen, slijk.
Moe van het netjes zijn,klimt de eend het water in
en doet dit:Bulk; onder water met zijn hoofd,
Alleen de staart boven de golf.Spat als een witte
 vlag.We keken op het nieuws en het gebeurde
 nooit dat deeend verdronk.

Zonnestralen galopperen langs het pad.Ik zal 
de zon vangen,de zon in mijn handpalmen.Ik zal
 de sprankelende stralen vlechten met een vlecht, ik zal
mijn wangen bruinen met rijpe aardbeien.En dan
 zullen we samen naar de fontein rennen,ik zal de zon
  uit de vurige palmen halen.Druppels zonnekoelte zullen
 uiteenspatten.Meisjes en jongens zullenheel gelukkig zijn
Alleen warmte zal op mijn armen achterblijven.

Kersen  hingen rode oorbellen aan de takkenen
 kijken als in een spiegel door de ramen.
 Ik roephaar vrolijk toe:Kom op,vriendin!Geef me 
een paar in mijn oor,draag het zo vaak als ik wil,en 
dan slik ik ze door!Ik sta onder een boom,rijpe kersen 
aan het kauwen,en nu is er kersensap over mijn buik
 gestroomd,ik krijg vitamines onder een kers  voor
 toekomstig gebruik!

Hang apen aan de takken want ze klampen
 zich vast aan de staart,zitten niet graag in de 
cellen, zekauwen bananen onder een struik.
En dan springt iedereen in de bomen,soms trekken ze
 grimassen, schreeuwen ze, of ze vechten en huilen,de
hele tijd, ze hebben ergens haast.Ze grijpen stevig vast 
met hun staart.En hangen eraan als een brug.Ze zullen 
snel van plaats wisselen.Ze hebben een zeer grijpstaart.

Stille tederheid en lichte droefheid.Ze bezoeken me
 aan zee.Het uur van afscheid komt dichterbij,en
 laat,ik vang plezier in mineur.Golven en hart zingen
 in koor de zeeballad van vrijheid.Ik weet niet waar
 de werkelijkheid is, maar waar is de slaapOnder de
 magie van het lied van de natuur.En ik duik er steeds
 meer in.Waar een moment jaren kan duren.Oh, als ik 
daar voor altijd kon blijven!Maar; de tijd lacht ons uit.

b

In de wolken worden de gierzwaluwen doorboord 
met een kreet.In de nachtegaalbosjes,de vrede van
 de ziel.De zon in de lucht meteen helder gezicht,
 hoe goed is het in zo'n wildernis.Geluk wordt 
genoten door de ruimte,wolken zwemmen in
 de lucht.De zomer is gekomen. 

Dit niet weten is naïef realisme.
Fatsoenlijk nu alleen voor apen.
En als dat zo is,dan,dan,en scheiding,
Als een tijdelijk,ruimtelijke luchtspiegeling.
Gelijk aan nul,en daarmee verlangen en verveling.
En andere dingen,de beoordeling is hetzelfde.Om de
 waarheid te zeggen: vanaf het begin van de eeuw
Onder de menigte van zinloze aardse.

Voor jou,de ziel van mijn koningin.Schoonheid, 
voor jou alleen.De tijden van het verleden
 zijn fabels.In gouden uren van vrije tijd,
Onder het gefluister van spraakzame oude tijden,
schreef ik met een trouwe hand.Accepteer mijn
 speelse werk!Niemand die lof eist,ik ben blij 
met de zoete hoop.Dat een meisje met een sensatie
 van liefde,misschien heimelijk,naar mijn zondige
teksten zal kijken.

;

 Parijs ... Ik droom er 's nachts van.
Terwijl we er samen in lopen. Gefascineerd door de
ogen van de luminaries, laaiend van vuur.Onder 
de veelkleurige tenten van de herfstschoonheid 
van Manso,en onder de regenachtige wind die
in je gezicht waait.Sneeuw valt op de glitter van 
Montmartre,op de Champs Elysees ...Misschien
 bel je morgen.En mijn verdriet zal verdwijnen.
In je woorden die ik zal horen,waarin de stilte
 zal beven,zal ik de geest van Parijs voelen
en dat je me nodig heb.

Wijngaard in een warme mist slaapt.En wuivende 
trossen in gewicht.De wind wiegt met zijn adem.
Rijpe, geurige wijnstok.Gewend aan de last van wijn
.Het sap van dronken feesten dwaalt in de wijnstokken.
De vaten zijn als rivalen en de wijnen zijn hun
 oorlogszuchtige ridders.Ze bogen op familiewapens.Ze 
schrijven trots op het schild.In plaats vande woorden
  van het motto, alleen de naam:
"Riesling", "Cabernet", "Aligote"!


b

We zijn zo dichtbij dat we geen woorden 
nodig hebben,om elkaar weer te herhalen.Dat
 onze tederheid en onze vriendschap sterker is dan
 passie,meer dan liefde.Alles zonder woorden.

Laat de lente je ziel raken.
Laat de lila mist erin niet smelten.
Laat elk jaar de slaap beroven.
En wekt nieuwe hoop.
Ik vraag u:voel de lente.
Open haar hele ziel voor haar.
Inderdaad,er wacht slechts één natuur op haar
en je wacht op de lente met je herrezen ziel.
Ze zal je dromen van vliegen geven.
En de vleugels zullen achter je vliegen.
En je wacht nog steeds op zulk geluk.
Geloof me.En zie het zelf. 

v

 Weet je dat Ik wil het zo graag in de zomer,
waar veel groen is,
daar kun je schaamteloos uitkleden rond het 
strand wandelen tot het ochtendgloren.
Oh God, hoe je het wilt in de zomer.
Sterker dan snoep in de kindertijd.
Op zee, opgewarmd door de zon,
en de lucht is azuurblauw.

Er zijn mensen met wie ik "samenval",
Communicatie met hen is voor mij een uitlaatklep.
Ik noem die mensen een geschenk van het lot,
hun liefde,zorg is dubbel waardevol.Hun
aanwezigheid verwarmt mijn hart.
Hun woorden zijn steun op de zondige aarde.
Ik hoop echt dat ze dit weten.
Bedankt vrienden, jullie zijn me zo dierbaar!

Verdriet komt vaak op bezoek,problemen zijn 
dichtbij, problemen zijn overal.En iets drukt 
voor altijd op onze borst.En ik wil echt in een
  wonder geloven.En ik wil het echt het is warm;
En die steun wil ik heel graag.Dat verdrijft alle
 kwaad uit de weg.Geeft meer hoop op geluk.
Geeft ons vertrouwen om vooruit te gaan
als we pijn hebben,als we bang zijn.We
 hebben echt iemand nodig die het begrijpt!
Wie zal er zijn! Dit is belangrijk voor ons.

Er zijn mensen met wie ik "samenval",
Communicatie met hen is voor mij een uitlaatklep.
Ik noem die mensen een geschenk van het lot,
hun liefde,zorg is dubbel waardevol.Hun
aanwezigheid verwarmt mijn hart.
Hun woorden zijn steun op de zondige aarde.
Ik hoop echt dat ze dit weten.
Bedankt vrienden, jullie zijn me zo dierbaar!

v

Terwijl ik in de ogen keek, verward,
weet ik niet wat ik moet zeggen.
We zijn verdwaald in een broze tijd. We kunnen de 
fragmenten van het dagelijks leven niet verzamelen.

v

Heb minder vrienden, breid hun kring niet uit.

En onthoud: het is beter om een ââgoede vriend te

zijn die opafstand  woont.Werp een rustige 

blik op iedereen die om je heen zit.In wie 

je de steun zag, zie je ineens de vijand.

b

We zijn voorbestemd zonder elkaar.
We zijn zonder elkaar voorbestemd.
Eén voor één, alles verspild.
Eén was besloten.

Ik denk dat dat alles is gezegd. Een
dunne draad van onzichtbare stuwkracht.
Wij zijn over het algemeen niet verbonden.
En daarom zou het zo moeten zijn.

n

b

 We begrijpen niet dat de waarden van 
de aarde ze nooit met zich meedragen. 
Alleen het goede dat we in onze ziel hebben 
bewaard, zal voor altijd rijkdom blijven.

Ik zal geen spijt krijgen van de rozen,verdord
 met een makkelijke lente.Ik ben zoet en druiven
 aan de wijnstokken.In de handen gerijpt onder de
  berg.De schoonheid van mijn vallei is verraderlijk. 
De vreugde van de herfst is goudkleurig.Langwerpig 
en transparant,als de vingers van een jonge maagd.

n;

n

Iets nodig voor jou blog?

Mijn blog staat ook voor jou en iedereen open.

Met een warme, ietwat verlegen glimlach.
Je kijkt me weer aan ...
En je zegt: "Dit is een vrouw!"
En je voegt toe: "Niet van mij.

In momenten van verdriet,zie je alles

 zwart wit,in een draaikolk van verdriet,

wanneer ze een belegering van wrok nemen.

Onthoud de drie regels vanaf het begin:

geef niet de schuld.Wees niet boos.

En benijd niet.

De zee, als een vrouw met tederheid,

gecharmeerd van uitgestrektheid, de ziel tranen,

als een zeemeeuw tijdens de vlucht,

als ik de zee hoor zingen ...

b,j

v

n

photo sharing

Lente zeg? Helemaal niet zo. Nadat hij een halsband had
 opgetild, was de voorbijganger verrast. Sneeuw is een
 dichte muur, de wind trekt een paraplu tevoorschijn.
Maar is de lente echt zo?

• v
• 

>

Vogelkers bloeit rijkelijk en prachtig. 

Met haar hart verheugt zich, met haar hart zingt.

 Kersenvogel is geweldig voor het oog 

van geurige mei, een opwindend uur. 

Het bloeit van inspiratie en geeft liefde. 

We voelen, het leven gaat weer door .

b

,

Ik zing,vrij als een vogel.

Leven zonder liedjes zal donker

voor me worden,en een trieste geurige lente.

En het avondlicht

van de nacht is bleek.Hoe zonder liedjes

zal het donkere bos ontwaken.

Hoe zal hij de opgaande dag ontmoeten? 

Zonder liedjes zal de lila bloeien,

en zal de lelie van de vallei glimlachen.

Ik leer verrast te worden door het simpele,

als in de kindertijd,een lieveheersbeestje,

zittend op een tak.

Rainbow,lelies van de vallei,een nieuwe dag.

De nacht snuiven van die,waar ik van hou.

Een minuut "van vrijheid" "bij een kopje thee.

Veldbloemen,zomerplassen, waarin de lucht

" op de aarde viel ".

b

b