Woensdag 21 juni 2006
vreselijk vermoord
Komt vrienden lief en ik zal u gaan verklaren
Komt vrienden het is toch ongehoord
Al van ene maagd van nog maar twintig jaren
Die vond men hier zo vreselijk vermoord
Wat droevig lot werd er op aard beschoren
Zij werd bemind maar met een valsch gemoed
Omdat zij zo jong had hare eer verloren
Wenschte zij ook te trouwen met terspoed
Maar haar minnaar en wilde er niet van weten
Vertrek van hier sprak hij ik ken u niet meer
Vol gramschap vroeg zij hebt gij mij vergeten
Den dag dat gij ontroofd hebt mijne eer?
Hij sprak ziedaar en wilt mij nu verlaten
Bood haar veel geld opdat zij zwijgen zou
Maar het meisje sprak 'k zal u voor eeuwig haten
Valsche snoodaard voelt gij geen berouw?
'k Zal uw gedrag aan iedereen kenbaar maken
Als ook den brief waarin dat gij mij schreeft
Dat gij weldra met mij 't geluk zoudt smaken
Verenigd wezen zolang ik leef
Dan heeft hij toch een kort besluit genomen
Hij nam haar vast al met een boos besluit
Hij heeft haar mee den kelder ingenomen
En sprak hier komt gij niet meer levend uit
Hij vroeg den brief die hij had geschreven
Hebt medelij sprak zij ik heb hem niet meer
Vol gramschap sprak hij kost het dan uw leven
En met nen dolk doorstak hij 't meisje teer
Den ganschen dag heeft zij daar zoo gelegen
Maar 's anderendaags wie had dat ooit gedacht
De dienstmeid is den kelder ingestegen
Maar wat zij hoorde had zij niet verwacht
Onder haar werk hoorde zij jammerlijk klagen
Geheel ontsteld wist zij niet vanwaar het kwam
Denk hoe het meisje daar stond verslagen
Als zij dat droevig toneel vernam
Zij riep om hulp maar 't kon zeer weinig baten
Een dokter kwam maar hij sprak ik kom te laat
Een priester werd er aanstonds bijgelaten
Zij biechtte nog bekende haren staat
Een uur nadien heeft zij den geest gegeven
Al hare vrienden stortten veel getraan
Wat droefheid voor de ouders die nog leven
Hun enig kind zoo jong te moeten zien gaan
Spiegelt u gij die nog wilt verkeren
Gij jonge lieden zoekt steeds naar uwen stand
Want heeft een arme maagd haar eer verloren
Denkt altoos dat het is haar duurste pand
En mocht ge een arme uw liefde geven
Veracht haar nooit wanneer zij is onteerd
Dan zult ge eens met haar gelukkig leven
Den armen mensch is steeds den rijken waard !
Geschreven door blimunda om 20:33
Reageer op dit bericht



