Hendrik van Veldeke (1128 - 1190), geboren in de Veldekemolen te Spalbeek, deelgemeente van het Belgische Hasselt, is de eerste schrijver van de Lage Landen die we bij naam kennen. Hij schreef in het Middelnederlands, ook Diets genoemd.
Hij verbleef aan het hof van de Duitse keizers en schreef o.m. in opdracht van de Loonse gravin Agnes van Metz rond 1170 zijn eerste werk, het De Sint-Servaeslegende, de beschermheilige van Maastricht. Zijn belangrijkste werk is Eneïde (een Trojaanse held), dat hij baseerde op een Frans werk en rond 1175 schreef aan het hof van Kleef. Margaretha van Kleef kreeg het werk als eerste te lezen. Van dit geschrift is slechts de Middelhoogduitse vertaling overgeleverd. Van Veldeke heeft grote invloed gehad op de ontwikkeling van de literatuur in Duitsland in de twaalfde eeuw en daarna. Hij had een hele zuivere vers- en rijmtechniek.
Aan de adellijke hoven werd hij ook gewaardeerd om de hoofse minnepoëzie die hij schreef. Daarvan zijn een dertigtal gedichten bewaard gebleven.
Naar van Veldeke is in Maastricht een plein genoemd, waar ook, zoals in Hasselt, zijn standbeeld staat. De provinciale vereniging die zich bezig houdt met Limburgse volkscultuur en speciaal de Limburgse taal heet naar hem Veldeke.
****************************************
Elke Hasselaar kent HendrikVan Veldeke zittend op zijn koude steen. Het is zelfs zo dat iemand in die houding automatisch gelinkt wordt aan 'van Veldeke'
( Zit daar zo niet gelijk een standbeeld je lijkt wel Van Veldeke. )
Op de foto is de naam te zien van een café met de naam Cambrinus. Het was vroeger het lokaal voor een plaatselijke voetbalploeg. Mijn vader speelde er voor verzorger. Mijn man en ik als jong getrouwd stel kwamen er samen met mijn ouders elke zondag om het voetbal te bespreken en er een pintje op te drinken.
Zoete herinneringen. Bomi
Pluizenbollen
De Japanse Tuin in Hasselt.
