Berichten van 1 september 2006 tot 30 september 2006

 



Twee witte vlinders op een paarse distel, verborgen
door een transparant laagje met in 't midden een uitgeknipt hart.

 



Een speciaal soort libelle, met schaduwen bewerkt. Het is eens iets gans anders.

 



De vierjaargetijden in een mensenleven!

Lente . . .

Een mens wordt klein, zo hulpeloos geboren,

vanaf zijn eerste levensdag start het grote leerproces.

Kind zijn, ‘n blije zorgeloze tijd, vol van spelend leren.

In zijn jeugd wordt de basis gelegd, wordt hij gevormd

naar de persoon die hij later zijn zal.

Zomer . . .

Volwassen nu, kan hij op eigen benen staan,

zoekt een partner om samen door het leven te gaan.

Uit hun liefde worden kinderen geboren, als ouders

hun beurt nu om liefde, raad en steun te geven.

Een zware opdracht, een taak voor het leven

Herfst . . .

De vijftig voorbij, de kinderen vliegen uit,

verlaten nu het nest, de loop van het leven herbegint.

Kleinkinderen komen eraan, een wonderlijk geschenk.

Onthaald met vreugde, met liefde worden ze verwend.

Grootouder zijn, een heel speciale status,

zonder verplichting, enkel genieten.

Winter . . .

Zijn taak volbracht, stilletjes zet hij een stap opzij,

op een afstand volgt hij ieders wel en wee.

Soms verbaasd fronst hij eens het voorhoofd,

is eventjes niet mee.

Tevreden weet hij, ze komen er wel, dat is héél zeker.

Dit nog beleven, met twee, dat is een zegen.

. . . Bomi

6 September 2006