Vrijdag 23 september 2005
Beste bloglezers
Beste Bloglezers,
Ik trek er voor twee dagen tussenuit, naar Nederland...
Ik ga Hollanders bekeren !!!
Dooei...(da's hollands voor salu.)
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 23 september 2005
Sinterklaas.
Sinterklaas.
't Is vandaag de 23ste september en Sinterklaas is in 't dorp geweest. Ik heb hem zelf niet gezien maar vanmorgen was ik met een paar maten in de Aldi in Arendonk, en daar zag ik het. U kent de Aldi wel; het Duits etablissement dat zich sterk maakt dat het alles in stock heeft en aan lage prijzen. In de rekken waar normaal de pakjes tutterfrut en de reepjes Mars liggen waren de chocoladen sinterklaasjes opgestapeld. Witte sinterklaasjes, bruine sinterklaasjes, in alle maten en vormen.
Nu heb ik niets tegen chocolade mannekes, integendeel, maar als er half september, nog voor de kastanjes en de noten van de bomen zijn gevallen, al chocoladen sinterklaasjes in de winkelrekken liggen dan gaat er iets wringen.
Mag ik dan zeggen dat mijn Duitse vrienden van de Aldi en in hun spoor hun Belgische collega's wel erg opvallend laten blijken dat voor hen Sinterklaas alleen op het kasticket gevierd wordt. ...?
't Zal bij hun collega-kruideniers wel niet anders zijn zeker?....En da's spijtig !!!
Donderdag 22 september 2005
Toeren door de Westhoek
De Westhoek en zijn monumenten....
Klik op de fotos voor een vergroting.
Een neef van mij die mijn adoratie voor de Westhoek en de geschiedenis ervan kent, had me begin deze week uitgenodigd voor een tweedaags bezoek aan de IJzerstreek. We hebben ervan genoten: Hapkin-, Kerels-, Hommels- en andere godenbieren hebben we gedronken, bij B&B Hortensia in Ieper uitstekend geslapen....
en dan rondgereden en bezoekjes gebracht: Naar Zonnebeke: "het Memorial Museum of Passchendaele", "Tyne Cot Cementery", naar Langemark-Poelkapelle "de Duitse oorlogsbegraafplaats", een indrukwekkende Last Post aan de Menenpoort. Diksmuide bezocht met zijn "IJzertoren en het museum", "de Dodengang", de begraafplaats van Vladslo met de beeldengroep van Kate Kölwitz, verder naar Oud-Stuivenkeskerke met de verdwenen loopgraven rond de Reigersvliet, terug naar Ieper voor een bezoek aan het "In Flanders Fieldmuseum", een bezoekje aan Zillebeke met zijn "Hill 60" en tenslotte naar de militaire begraafplaats van Steenkerke bij Veurne. De woonplaats van Willem Vermandere en de laatste rustplaats van onze grootoom Felix Frans De Bie, die bij de "Slag om de Reigersvliet" sneuvelde.
....De Westhoek, een streek die kost wat kost in ere dient gehouden te worden.
Dinsdag 20 september 2005
bijnamen 2
Arendonkse bijnamen.
Het lieflijk dorpke Arendonk is gezegend met mensen die allemaal een bijnaam hebben. Tenminste diegenen waarvan de voorvaders in Arendonk het schoon weer hebben helpen maken. In een vorig berichtje (midden september 2005) hadden we het over bijnamen met dieren en die met een handicap: De Paling en Platte Mus bijvoorbeeld.
Deze aflevering komen de erotische bijnamen aan de beurt. Ons reputatie kennende zijn er die nogal wat: den Dorpstier, Jef Pallul, Flikker, Trul Jef, Poepenand , Frans Memlut, Kleine Kloot en die van Preute.
Bijnamen over raar beroepen kennen we ook: Den Dopper, Mette matroos, De Lapper, Trien de Metser en de Begijn.
En dan zijn er nog bijnamen over een karaktereigenschap: Den Broebbel, Sus Lawaat, de Sloekoep, de Raaskont, den Herrieschupper, Mette Serieus en Kaai Lies.
Volgende keer gaan we verder met bijnamen die gaan over voorwerpen en zaken. Ook een reeksje over de dagelijkse behoeftes van een gewone mens.
Opnieuw geschreven door Staf van Jef Koffie.
Het lieflijk dorpke Arendonk is gezegend met mensen die allemaal een bijnaam hebben. Tenminste diegenen waarvan de voorvaders in Arendonk het schoon weer hebben helpen maken. In een vorig berichtje (midden september 2005) hadden we het over bijnamen met dieren en die met een handicap: De Paling en Platte Mus bijvoorbeeld.
Deze aflevering komen de erotische bijnamen aan de beurt. Ons reputatie kennende zijn er die nogal wat: den Dorpstier, Jef Pallul, Flikker, Trul Jef, Poepenand , Frans Memlut, Kleine Kloot en die van Preute.
Bijnamen over raar beroepen kennen we ook: Den Dopper, Mette matroos, De Lapper, Trien de Metser en de Begijn.
En dan zijn er nog bijnamen over een karaktereigenschap: Den Broebbel, Sus Lawaat, de Sloekoep, de Raaskont, den Herrieschupper, Mette Serieus en Kaai Lies.
Volgende keer gaan we verder met bijnamen die gaan over voorwerpen en zaken. Ook een reeksje over de dagelijkse behoeftes van een gewone mens.
Opnieuw geschreven door Staf van Jef Koffie.
Zondag 18 september 2005
Een vat bier !!!
Ik zie mijn buurman nog binnenkomen in 't café. "Geef ze allemaal ietske van mij en vertel me eens wat een vat bier kost." 't Moet zo ergens half maart 2004 geweest zijn. Hij was sinds de eerste januari van dat jaar op pensioen gegaan. Vanaf zijn veertiende had hij bij den "Daf" gewerkt. Nu hij 60 jaar was geworden mocht hij stoppen. Om dat te vieren kwam hij in zijn stamcafé de prijs vragen voor een vat bier. Zijn vrienden van de voetbal, de vissersclub en de wielertoeristen hadden daar hun clublokaal en die mochten meevieren.
Hij heeft zijn vat bier nooit kunnen geven. Half april vorig jaar komt hij thuis met stekende pijn in zijn lies na een voormiddagje fietsen. De kinesist stuurt hem naar de dokter, die stuurt hem naar de specialist, foto's maken, onder de scanner en dan het kwaaie nieuws: kanker op zijn botten en overal uitgezaaid. De doktoren gaven hem geen half jaar meer. Ze gokten bijna een jaar verkeerd. Gisterenmiddag, twee maand voor zijn 62ste, en na kuren van chemo, bestralingen, pillekes en poeierkes is mijn buurman overleden.
Ik denk dat men aan de overkant, waar hij is aangekomen, wel een pintje heeft klaarstaan: dat heeft hij dubbel en dik verdiend. Hier beneden is 't er niet meer van gekomen !!!
Hij heeft zijn vat bier nooit kunnen geven. Half april vorig jaar komt hij thuis met stekende pijn in zijn lies na een voormiddagje fietsen. De kinesist stuurt hem naar de dokter, die stuurt hem naar de specialist, foto's maken, onder de scanner en dan het kwaaie nieuws: kanker op zijn botten en overal uitgezaaid. De doktoren gaven hem geen half jaar meer. Ze gokten bijna een jaar verkeerd. Gisterenmiddag, twee maand voor zijn 62ste, en na kuren van chemo, bestralingen, pillekes en poeierkes is mijn buurman overleden.
Ik denk dat men aan de overkant, waar hij is aangekomen, wel een pintje heeft klaarstaan: dat heeft hij dubbel en dik verdiend. Hier beneden is 't er niet meer van gekomen !!!
Zaterdag 17 september 2005
Remonneke van het groenewoud.
Remonneke van het Groenewoud.
Een vriend van mij zou de kassa twee dagen bezetten om aan een kaartje te komen voor Raymond van het Groenewoud. 't Is dus een hevige fan. Maar nu is mijne vriend in zijn gat gebeten door Raymond. Die heeft het namelijk gepresteerd om een "zogezegd" rappend luisterliedje te schrijven. "Weg met Amerika" heet het onding en het gaat over dwaze macho's, over machtsmisbruik, en de boeren van Amerika.
't Is natuurlijk het volste recht van Remonneke te schrijven en te zingen wat hij wil, maar als tegenwoordig iedereen klaagt over zedenvervaging, vieze praat, gebrek aan tolerantie en begrip voor anderen dan zou een voorbeeldfiguur als de genoemde zanger daar in moeten voorgaan. En dat hij met zo'n liedekijn een groot deel van zijn trouwe fans tegen de haren instrijkt zal hem daarbij worst wezen.
't Zal waarschijnlijk allemaal voortkomen uit de ongetwijfeld positieve invloed die zijn "Spruytje" op hem heeft. Alhoewel, in een interview in De Morgen is Remon niet te spreken over de negatieve reacties: Boertige reacties krijg ik, zoals "Ordinaire klootzak". Ja, Mijnheer van het Groenewoud, ik versta U: Gij moogt schimpen en schelden, ander mensen niet; toch zeker niet als ze niet van uw gedacht zijn.
Om U een ideetje te geven van zijn woordgebruik, volgt hieronder de integrale tekst. Als U ook moet overgeven mag je vroeger stoppen met lezen.
Weg met Amerika.
Een vriend van mij zou de kassa twee dagen bezetten om aan een kaartje te komen voor Raymond van het Groenewoud. 't Is dus een hevige fan. Maar nu is mijne vriend in zijn gat gebeten door Raymond. Die heeft het namelijk gepresteerd om een "zogezegd" rappend luisterliedje te schrijven. "Weg met Amerika" heet het onding en het gaat over dwaze macho's, over machtsmisbruik, en de boeren van Amerika.
't Is natuurlijk het volste recht van Remonneke te schrijven en te zingen wat hij wil, maar als tegenwoordig iedereen klaagt over zedenvervaging, vieze praat, gebrek aan tolerantie en begrip voor anderen dan zou een voorbeeldfiguur als de genoemde zanger daar in moeten voorgaan. En dat hij met zo'n liedekijn een groot deel van zijn trouwe fans tegen de haren instrijkt zal hem daarbij worst wezen.
't Zal waarschijnlijk allemaal voortkomen uit de ongetwijfeld positieve invloed die zijn "Spruytje" op hem heeft. Alhoewel, in een interview in De Morgen is Remon niet te spreken over de negatieve reacties: Boertige reacties krijg ik, zoals "Ordinaire klootzak". Ja, Mijnheer van het Groenewoud, ik versta U: Gij moogt schimpen en schelden, ander mensen niet; toch zeker niet als ze niet van uw gedacht zijn.
Om U een ideetje te geven van zijn woordgebruik, volgt hieronder de integrale tekst. Als U ook moet overgeven mag je vroeger stoppen met lezen.
Weg met Amerika.
Hamburgers en cola, ja dat wist u al
Maar kent u ook de oorzaak van het algemeen verval?
Kortzichtig denken, luidruchtig spreken
Eeuwig in one-liners blijven steken
Weg met Amerika! Weg met die boeren van Amerika
Weg met Amerika!
Weg met het kolonialisme van Amerika
Weg met dat lelijke, knauwende Engels
Al die Angelsaksische pretentie, arrogantie
Ja, een gloeiende pook in hun gat
En dat is dat
Weg met die rappers en hun eeuwige "fuck"
Weg met de verheerlijking van de stompzinnigheid
Inderdaad, fucking assholes, krijg het slingerschijt
Leve Italië, leve de mafia,
Weg met na-apen van Amerika
Verenigde Naties, lammetjes die blaten
Het zijn allen vazallen van de Verenigde Staten
Weg met Amerika! Weg met die boeren van Amerika
Weg met Amerika!
Weg met het imperialisme van Amerika
Hun voorgekauwde kleutercultuur
Vol van genante voorspelbaarheid
En Hollywoodmonsters van oppervlakkigheid
Dan zit je in België, daar loop je gebukt
Onder al die stupide en ook nog eens mislukte
Imitaties van onnozele Amerika-producten
Weg met Amerika! Weg met die boeren van Amerika
Weg met Amerika en zijn professionaliteit
Maskerade voor de ledigheid
Democratie, ammehoela!
We worden geknecht lijk een tamme poema
Huh, lelijke opkopers, ook van de vrijheid
Hun opgefokte, opgedrongen, betekenisloze vrijheid
Weet u wat er scheelt, weet u wat er scheelt?
De dictatuur van 't Amerikaanse vrijheidsbeeld, ja
Dat is wat er scheelt
Die dwaze macho's, moh vent, moh vent,
Die spelen nu al zestig jaar politie-agent
Weg met Amerika! Weg met die boeren van Amerika
Hun chewing-gum-flinkheid, hun schietgeweren
Hun plastic blonde wijven met het Pepsodent-gebit
En hun belachelijke Terminator
Full of shit
Het is namelijk nooit gedaan
Daar kan je op aan
Weg met die cowboys van de CNN
Het land dat de complexiteit niet erkent
Waar het denken is gestremd
Zet die boeren in hun hemd
Weg met die cowboys, leven de indianen!
Hier spreekt de laatste der Mohikanen
Ik ben van het Belgische, het Europese panel
En ik verzoek u: "Clear my channel! Clear my channel!"
Megalomane eencellige idioten
Kiss my ass, ja, kus mijn kloten
Weg met Amerika! Weg met die boeren van Amerika
Weg met Amerika! Weg met die boeren van Amerika
Zaterdag 17 september 2005
trouwen
Mijn schat en ik zijn vandaag, de 17de september 2005, 37 jaren getrouwd. Ik ben daar helemaal niet rouwig om, integendeel. Bedankt maat, voor al die mooie jaren. !!! Vrijdag 16 september 2005
nog een serie bijnamen
Bijnamen.
...een ouderwetse hondenkar.
Een bijnaam moet ge verdienen. Iemand die langs een achterpoortje in een dorp of gemeente komt aansleffen krijgt geen bijnaam. Daar zeggen ze tegen Jo van den Dré, Sus van Marie, of zoiets.
Bij ons in Arendonk heeft elke autochtoon een eigen bijnaam. Afhankelijk van wat hun voorvaders hier in 't dorp hebben uitgefreten hebben ze een schone of minder schone. Ze kunnen verband houden met hun beroep, hun handicap, hun kwaai manieren, ge noemt maar op. Een paar voorbeeldekes.
Iets met dieren: Lowie van de Koei, Jan Geitjes, de Muis, de Zilvervos, Lies Poes, den Boterhond, 't Kieken van den Dikke, Platte Mus en 't Kotvarken.
Iets met een handicap: Peer Bult, de Kromme, Gloeiig Hol, den Hollander, Nand zonder Gat.
En volgende aflevering meer, maar dan over erotische bijnamen en andere vieze praat.
Geschreven door Staf van Jef Koffie.
Donderdag 15 september 2005
duitse basis
Enkele sfeerbeelden van de opbouw van de munitiebunkers.(kwaliteit van de fotos ligt aan het duits kodakske van 1963-1964)
Dinsdag 13 september 2005
dynamiet en munitie 2
Lang voor er in Arendonk sprake was om het dynamietfabriek te sluiten (zie berichtje van 3 september) bestonden reeds de plannen om in Arendonk een munitiedepot neer te poten. Dat alles in het kader van "de koude oorlog". De legerbasis zou onder het bevel komen te staan van Duitse Wehrmachttroepen. In 1959 werden de plannen goedgekeurd en kort daarop begonnen de bouwwerken. Op een domein van 96 hectaren werden 92 bunkers gebouwd met alles er op en eraan.De plannen stuitten op grote weerstand. Niet direkt van de Arendonkse bevolking - die werden opgejut - , maar van de toenmalige BSP en de "Belgische nationale Unie". Die pakten uit met slogans als "Arendonk voor de derde keer bezet door den Barbaarschen Duits" . Alle straten en pleinen van Arendonk werden volgekalkt, en obscure krantjes gaven extra edities uit. (zie foto hierboven) Ook het feit dat op het einde van de tweede wereldoorlog 8 burgers door SS-ers werden geëxecuteerd op de plaats waar de basis zou komen speelde mee. ...'t Ging toch door.
En zoals gewoonlijk:...Degenen die het hardst en het felst tegen de komst van het munitiedepot waren, zaten als eersten in de bus om zich in Brussel te laten inschrijven als toegewijd personeelslid.
Arendonk is er goed bij gevaren: Tot 1997 werk voor honderden arbeiders en bedienden en verschillende Arendonkse poppemiekes die een Duitser aan den haak konden slaan.
In 1997 kwam er een einde aan het verhaal: De Duitsers trokken richting "Heimat en Bierstube" en het Belgische leger werd eigenaar van de Basis. Nu huist er het open asielcentrum van Arendonk.....En ook dat had heel wat voeten in de aarde voor het zover was.
Maandag 12 september 2005
bunkers
Opbouw van de munitiebunkers. 92 exemplaren liggen er momenteel nog altijd verspreid over het domein. Wat ze gekost hebben weet ik niet, maar de afbraakkosten per stuk bedroegen in 1997 één miljoen oude Belgische franken (25.000 euro).Ze hebben ze maar laten liggen en nu zijn ze een speelterrein voor konijntjes en reekalfjes.
Maandag 12 september 2005
feest in Brussel
Feest in Brussel.
Mammie en pappie of is 't pa en ma.
Afgelopen zaterdag was Brussel twee maal in feest. In en rond de zijstraten van Brussel liepen een tweeduizendtal betogers te protesteren tegen het adoptierecht voor homo's of lesbische koppels. Zij vonden dat kinderen, groot en klein, opgevoed dienen te worden door een echtpaar dat samengesteld is uit beider kunnen.
Ik zag zelfs pater Nicolaas van de abdij van Postel zijn zegje doen. Nu ben ik tegen betogingen: ik was er niet bij tegen de plaatsing van de kernwapens, niet met de witte mars en ook niet tegen het homo-adoptierecht.Praten moet alles kunnen oplossen.Toch kan ik de manifestanten volledig volgen. Kindjes horen thuis in een traditioneel huishouden.
moeke en voke of bomma en bompa.
Als er links of rechts eentje is dat zonodig door twee papsen of twee mamsen moet opgevoed worden dan doen ze maar; maar daar moeten geen wetten voor gemaakt worden. Punt, Da's mijn gedacht.
Terzelfdertijd vond op het Brusselse stadhuis het huwelijk plaats van de een of ander Duitse Mie, Lissy Gröner of zo iets, met een andere Mie. Na de huwelijksinzegening door Fredje Tielemans mochten zij elkaar uitgebreid tongzoenen. Fredje en de twee Miekes waren duidelijk in hun nopjes. Ook dat mag van mij, ze zoenen voor mijn part de pannen van het Brusselse stadhuis, maar er een nieuwsfeit van maken in het 19-uurjournaal???. Jongens, jongens, jongens, een duitse Mie nog wel.
Wij zijn vooruitstrevend, democraat en tolerant. 't Is wel curieus dat wij zo ongeveer de enigen zijn in heel Europa.
Die "Lissy"....und jetz ?.
PS. Sommige van mijn vrienden zeggen dat ik een oude, rechtse en dus conservatieve zak ben !!! 't zal wel, ik laat ze maar lullen.
Mammie en pappie of is 't pa en ma.
Afgelopen zaterdag was Brussel twee maal in feest. In en rond de zijstraten van Brussel liepen een tweeduizendtal betogers te protesteren tegen het adoptierecht voor homo's of lesbische koppels. Zij vonden dat kinderen, groot en klein, opgevoed dienen te worden door een echtpaar dat samengesteld is uit beider kunnen.
Ik zag zelfs pater Nicolaas van de abdij van Postel zijn zegje doen. Nu ben ik tegen betogingen: ik was er niet bij tegen de plaatsing van de kernwapens, niet met de witte mars en ook niet tegen het homo-adoptierecht.Praten moet alles kunnen oplossen.Toch kan ik de manifestanten volledig volgen. Kindjes horen thuis in een traditioneel huishouden.
moeke en voke of bomma en bompa.
Als er links of rechts eentje is dat zonodig door twee papsen of twee mamsen moet opgevoed worden dan doen ze maar; maar daar moeten geen wetten voor gemaakt worden. Punt, Da's mijn gedacht.
Terzelfdertijd vond op het Brusselse stadhuis het huwelijk plaats van de een of ander Duitse Mie, Lissy Gröner of zo iets, met een andere Mie. Na de huwelijksinzegening door Fredje Tielemans mochten zij elkaar uitgebreid tongzoenen. Fredje en de twee Miekes waren duidelijk in hun nopjes. Ook dat mag van mij, ze zoenen voor mijn part de pannen van het Brusselse stadhuis, maar er een nieuwsfeit van maken in het 19-uurjournaal???. Jongens, jongens, jongens, een duitse Mie nog wel.
Wij zijn vooruitstrevend, democraat en tolerant. 't Is wel curieus dat wij zo ongeveer de enigen zijn in heel Europa.
Die "Lissy"....und jetz ?.
PS. Sommige van mijn vrienden zeggen dat ik een oude, rechtse en dus conservatieve zak ben !!! 't zal wel, ik laat ze maar lullen.
Zondag 11 september 2005
Hollandse kroegbazen.
Vrijdag 16 september.
Hollandse kroegbazen !!!
Als dorp dat zichzelf respecteert beschikt Arendonk over nogal wat kroegen en cafés. Een deel ervan worden bevolkt en uitgebaat door mannekens en vrouwkes van over de Nederlandse grens; Eindhoven, Tilburg, ja zelfs uit Groningen en Friesland komen ze aangesjouwd om de belzen de edele stiel van het biertappen aan te leren.
De beslissing om in België bier te komen tappen nemen ze op een dagje uit. Op de een of andere koninginnedag komen onze Hollandse vrienden hier shoppen en belanden dan automatisch in een gezellig caféetje waar de kroegbaas de ene Stella na de andere Blonde Leffe tapt. Dat steekt die gasten de ogen uit en ze rieken snel geldgewin.
Nu kampt een kroeg altijd met een gebrek aan uitbaters. De brouwerijen, veelal eigenaar van het etablissement, willen hun zaakjes draaiende houden en accepteren, zij het met lood in de schoenen, de hollandse aspirant-kroegbazen.
Enthousiast beginnen ze aan hun nieuwe droomjob: ze tappen de Blonde Leffe in colaglazen, kieperen ongevraagd grenadine in uwe Westmalle triple, noemen iedereen Johnny en als er meer dan twee cafétafeltjes bezet zijn bellen ze in paniek naar een interimbureau voor extra serveuzen. Na twee weken slaat de vermoeidheid toe en gaan ze drie weken op vacantie. De trouwe klanten die een zekere regelmaat op prijs stellen laten het de een na de andere afweten en zoeken een andere kroeg.
"Nou Johny, ze motte ons hier niet !" en na een klein half jaartje is Kees uit Katwijk aan Zee terug de meet over met achterlating van een berg huurschulden, kapot meubilair en een hoop tevreden stamgasten die de hollandse orkaan overleeft hebben.
Vrijdag 9 september 2005
asielcentrum
....Verhalen uit het asielcentrum van Arendonk.
(zie mijn berichtjes van 29/6: asielcentrum)
De Arendonkenaars stonden erbij en keken er naar.!!!
Op 10 september 2001 was het zover. Daags voor er in New York twee torens inzakten en de wereld voorgoed met angst en terreur moest leren leven.
We zijn nu vier jaar verder en het leven in Arendonk gaat zijn gewone gang. De straten zijn wat kleuriger geworden met al die zwarte, geel en rooi mannekes die er bij zijn gekomen en in de klasjes wordt integratie in praktijk uitgelegd want de klein mannen gaan allemaal naar school.
Er zijn 175 bedden in het centrum die doorgaans altijd bezet zijn. Er wonen een 25 Ama's, alleenstaande minderjarige asielzoekers. Het overgrote deel van de bewoners zijn families voornamelijk uit vroegere Oostbloklanden.
Op 4 jaar tijd hebben er een kleine 2.000 asielzoekers in het centrum verbleven; sommigen 2,3 dagen, sommigen maanden, jaren. In het centrum zijn er op die vier jaar tijd 9 babys geboren en 2 mensen gestorven. Geboren worden en sterven: allebei ver van thuis.
Momenteel zijn er in het centrum 42 verschillende nationaliteiten komende van alle continenten. Er heeft er zelfs eentje uit Nederland verbleven, maar dat is geen continent.
(zie mijn berichtjes van 29/6: asielcentrum)
De Arendonkenaars stonden erbij en keken er naar.!!!
Op 10 september 2001 was het zover. Daags voor er in New York twee torens inzakten en de wereld voorgoed met angst en terreur moest leren leven.
We zijn nu vier jaar verder en het leven in Arendonk gaat zijn gewone gang. De straten zijn wat kleuriger geworden met al die zwarte, geel en rooi mannekes die er bij zijn gekomen en in de klasjes wordt integratie in praktijk uitgelegd want de klein mannen gaan allemaal naar school.
Er zijn 175 bedden in het centrum die doorgaans altijd bezet zijn. Er wonen een 25 Ama's, alleenstaande minderjarige asielzoekers. Het overgrote deel van de bewoners zijn families voornamelijk uit vroegere Oostbloklanden.
Op 4 jaar tijd hebben er een kleine 2.000 asielzoekers in het centrum verbleven; sommigen 2,3 dagen, sommigen maanden, jaren. In het centrum zijn er op die vier jaar tijd 9 babys geboren en 2 mensen gestorven. Geboren worden en sterven: allebei ver van thuis.
Momenteel zijn er in het centrum 42 verschillende nationaliteiten komende van alle continenten. Er heeft er zelfs eentje uit Nederland verbleven, maar dat is geen continent.
Het centrum wordt gerund door een ploeg volk van ongeveer 40 gemotiveerde mannen en vrouwen en ondersteund door een ploeg vrijwilligers.
Mensen die belangstelling hebben in de werking van een open centrum voor vluchtelingen kunnen altijd contact opnemen met het asielcentrum van Arendonk.
Donderdag 8 september 2005
mijne sociale vriend.
Mijne vriend is een sociaal figuur. Vraagt ge hem iets; hij springt al. Oude mensen, jonge mensen, verenigingen; ge roept maar en hij is daar. 't Is hem om het even. Een kerel uit de duizend. Op bijgaand fotooke (klik voor een vergroting) de buit van 10 dagen chirokamp in Hamont-Achel. Als de jeugdbeweging de zakken met de vuilkar van die fijne Limburgers had meegegeven waren ze acht euros per zak kwijt. Mijne vriend heeft zijn remorkske ingespannen en is de afval gaan halen. De mensen van het Arendonkse containerpark maken hier geen woorden aan vuil en helpen alles op de juiste plaats zetten. Voor nikske. Goei volk daar op 't containerpark. Dat mag ook wel eens gezegd worden.
En mijne vriend ? da's er ene uit de duizend.
Woensdag 7 september 2005
Den Borremans
Mijnheer Pastoor Rudy Borremans.
't Paterke Borremans is weer boven komen drijven. Nadat hij zes jaar geleden de bazen van onze moeder de "katholieke kerk" ambeteerde omdat hij in het openbaar coqueteerde met zijn vriendje, een tijdje zijn eigen sekte had geleid (Rent-a-priest) was het stil geworden rond de Rudy.
Nu is ie d'r weer: Hij heeft ontslag genomen als medepastoor in Bertem omdat een zwarte pater over zijne kop is gesprongen.
Ik denk dat pastoor Borremans een lieve mens is van goede wil maar met een ontzettend averechts karakter.
Zijn argumenten en die van zijn supporters houden ook geen steek. Neem nu zes jaren geleden: Ge kunt voor of tegen pastoors zijn die welke relatie dan ook hebben, maar in de club waar Borremans bij is mag een homosexuele relatie niet. Punt. Ge moet daar niet over zeiken. Als ge bij een petanqueclub gaat moet ge veertien dagen naderhand niet gaan vragen om te mogen vogelepikken. Begin dan op uw eigen met uw eigen regels.
En het zal wel zijn dat de jeugd weer "vollen bak" toestroomt in de kerken van Bertem. Dat zou voor de eerwaarde heer Borremans een reden te meer moeten zijn om niet te mekkeren maar te starten als een moderne missiepater die al rondreizend de afgevallen jeugd terug onder de preekstoelen krijgt.
Verder is het nog altijd zo dat "paterke" worden een roeping is en geen job van "negen tot vijf". Dienstbaarheid en nederigheid is nog altijd een bijzonder kenmerk voor een goeie christenmens. Als Borremans denkt dat hij gepasseerd is dan moet hij zijn ontslag niet aanbieden maar nog wat harder werken; dat maakt indruk op den baas. En tot slot: wat moet die zwarte collega-pater straks bij thuiskomst in Kongo gaan vertellen over zijn missioneringswerk in Vlaanderen? ...Dat er nog veel werk aan de winkel is zeker?
't Paterke Borremans is weer boven komen drijven. Nadat hij zes jaar geleden de bazen van onze moeder de "katholieke kerk" ambeteerde omdat hij in het openbaar coqueteerde met zijn vriendje, een tijdje zijn eigen sekte had geleid (Rent-a-priest) was het stil geworden rond de Rudy. Nu is ie d'r weer: Hij heeft ontslag genomen als medepastoor in Bertem omdat een zwarte pater over zijne kop is gesprongen.
Ik denk dat pastoor Borremans een lieve mens is van goede wil maar met een ontzettend averechts karakter.
Zijn argumenten en die van zijn supporters houden ook geen steek. Neem nu zes jaren geleden: Ge kunt voor of tegen pastoors zijn die welke relatie dan ook hebben, maar in de club waar Borremans bij is mag een homosexuele relatie niet. Punt. Ge moet daar niet over zeiken. Als ge bij een petanqueclub gaat moet ge veertien dagen naderhand niet gaan vragen om te mogen vogelepikken. Begin dan op uw eigen met uw eigen regels.
En het zal wel zijn dat de jeugd weer "vollen bak" toestroomt in de kerken van Bertem. Dat zou voor de eerwaarde heer Borremans een reden te meer moeten zijn om niet te mekkeren maar te starten als een moderne missiepater die al rondreizend de afgevallen jeugd terug onder de preekstoelen krijgt.
Verder is het nog altijd zo dat "paterke" worden een roeping is en geen job van "negen tot vijf". Dienstbaarheid en nederigheid is nog altijd een bijzonder kenmerk voor een goeie christenmens. Als Borremans denkt dat hij gepasseerd is dan moet hij zijn ontslag niet aanbieden maar nog wat harder werken; dat maakt indruk op den baas. En tot slot: wat moet die zwarte collega-pater straks bij thuiskomst in Kongo gaan vertellen over zijn missioneringswerk in Vlaanderen? ...Dat er nog veel werk aan de winkel is zeker?
Dinsdag 6 september 2005
wereldoorlog I-3
Onder de honderdduizenden soldaten van alle nationaliteiten die in de eerste wereldoorlog sneuvelden waren er ook een zestiental Arendonkenaars. Dankzij de hulp van Ludo van W.(gespecialiseerd in de geschiedenis van WO I) komt er in verschillende afleveringen een overzicht van de Arendonkse gesneuvelden. Hieronder een tweetal onder hen.
het kapotgeschoten Ieper in 1918
het kapotgeschoten Ieper in 1918
Dinsdag 6 september 2005
doodsprentjes - Peeters
Martinus Maria PeetersSoldaat bij het 2de Linieregiment.
geboren te Rethy den 29 September 1889
en op het veld van eer gevallen te Capelle
den 12 Februari 1916
gestorven te La Panne en begraven te Adinkerke.
hij werd 27 jaar.
(klik op het prentje)
oorlogskerkhof van Adinkerke.
Dinsdag 6 september 2005
doodsprentjes-Emsens
Paulus Leo Maria Emsensvrijwilliger Korporaal motorijwieler.
geboren te Brussel, den 1ste September 1893
voor 't Vaderland gesneuveld,
den 1ste Juli 1916
hij werd 22 jaar.
Maandag 5 september 2005
neerhofdieren.
Mijn vriend is naast een fervent biologisch tuinier ook een verwoed collectionneur van neerhofdieren. Naast zijn ezel, die wegens een baldadig karakter gecastreerd diende te worden, heeft mijn vriend nog een uitgebreide collectie van allemaal beesten die op zijn landgoed rondkuieren. Buiten de zwermen coloradokevers op zijn patatten en de woelmuizen rond zijn peekes, bezit mijn vriend een klad ganzen en kiekens, een fijne poes en enige ratten en muizen in het kiekenkot. Op de aanliggende landerijen lopen de melkkoeien en de dikbilstierkens door elkaar. Maar die zijn niet van hem.
Vooral aan zijn legkiekens beleeft mijn vriend een zeker plezier. Nadat hij zijn naaste familie voorzien heeft van verse scharreleieren gaat hij met de overschot den boer op: een zielsverwante middenstander krijgt een karton eieren in ruil voor een pakske Rizla-sigarettenblaaikes en een tandartsassistente met wie hij een platonische verhouding heeft is vaste afnemer van de overschot aan eieren. Puur voor de eigen lol durft hij er wel eens een hard gekookt tussensteken.
Soms gaat er wel eens een beest dood, gewild of ongewild: een schaap met een hakker op de kop geslagen...poef, dood. Konijnen afstropen, oude legkiekens plukken...en alle lijken en andere overschotjes gaan de grond in. Honderden putjes heeft mijn vriend al gegraven, kieken er in en toe !!!
Rond de volgende eeuwwisseling, als er van ons en van onze vriend geen sprake meer is, komt een nieuwe lichting archeologen in de hof van mijne vriend opgravingen doen. Een week later staat er dan in de "Knack", de "Standaard" en ander serieuze boekskes en gazetten te lezen: "Restanten van een Neanderthaler gevonden."