hond bijt man.

Miss Katrientje... uit de doden opgestaan. !!!

Arendonk geraakt stilaan in de ban van haar 800-ste verjaardag als
"Stede, Vryheyt ende Heerlykheyt". Haar bewoners worden met de minuut lyrischer, nostalgischer, euforischer. Een slimme perfesser is bezig met DNA-onderzoek bij elke schilder -het weze een huisschilder, autolakspuiter of een kliederaar op de plaatselijke tekenacademie- in zijn speurtocht naar Jan Van Eyck.

Voor alle geplande festiviteiten moeten er natuurlijk uithangborden zijn. Pront uitziende venten en madammen voor op affiches, om lintjes door te knippen, voor koereurs te kussen... In een ver verleden hadden we zo'n madammen met hopen: Mitje van Doren, Kwartjes Lis, de witte muis van 't rood kruis...
Dat waren rastalenten wiens schoonheid vanzelf kwam bovendrijven. Na een tijdje werd onder impuls van een supportersclub voor velos en de plaatselijke kruideniersbond,- ge kent dat ras: Mil Kevou, den Delhais, Kees Veegee, Marie'e Moe, Virgenie van  Janusse,... - een echte Missverkiezing georganiseerd.  Miss Katrientje, naar de heilige Catharina, geradbraakt ergens in de vroege middeleeuwen en de plaatselijke patrones van alles wat geen patrones heeft.
 
In de aanloop naar het bewuste feestjaar is het pas opgerichte organisatiecomité, samengesteld uit voornaeme heerdsluyden, een soort veredeld schaduwschepencollege, bezig met de coördinatie van de activiteiten. Eén van deze activiteiten is de verkiezing van een nieuw Katrientje: onze plaatselijke aardbeikoningin, de miss Globe van Arendonk. 

   

Wegens een ongekende toestroom van potentiële missen dient de verkiezing in stappen te gebeuren. Gelijk bij de Amerikanen, in Caucussen. De eerste voorverkiezingen hadden eerder dit jaar plaats op het gemeentehuis van Arendonk.
Onder de deelneemsters waaronder, naar we uit goede bron hebben vernomen, vier als travestiet verklede bureelhoofden, haalden deze drie schoonheden de halve finale. De hobbys van de dames in kwestie gaf mee de doorslag voor hun uitverkiezing: de lieftallige schoonheid links op de foto verzamelt chinese fietsbellen, de middelste bloem organiseert familiekwissen met pornografische inslag op katholieke basisscholen en de meer dan plukbare orchidee rechts op de foto is gespecialiseerd in het wassen van chirobroeken. 

Volgende voorverkiezingen komen er aan in de maand maart. Aan de beurt zijn dan het RVT-rusthuis van Dr. Schrijvers en het OCMW op de Vrijheid nummerke 100. Om de kwaliteit van de verkiezingen te garanderen is de deelname beperkt tot de bewoners van beide rusthuizen.
Aparte selecties zijn nog voorzien voor de pollissen van Arendonk, voor cafébazinnen, schooljuffrouwen en middenstandsdochters.

Een uitgebreide reportage van de  badpakkendefilé in retrostijl tijdens de voorverkiezing onder het gemeentepersoneel brengen we in een volgende aflevering. Wij waarschuwen nu al voor schokkende beelden. Gelieve uw kinderen en venten van het computerscherm weg te houden...

              

Voorbeeldje van de gestelde kwisvragen: Welk standje doet wie met wie? 

't Is afgelopen met 2008.

We hebben er een eind aangebreid, aan 2008. Zelfs de extra seconde die het  jaar langer maakte zijn we zonder kleerscheuren doorgekomen.

Afgezien van de twee donkere plekken in de voorbije maanden, veroorzaakt door het wegvallen van twee van mijn beste maten, is het jaar naar redelijke tevredenheid verlopen.


                                 Jef en Louis.

Mijn zes nakomelingen groeiden op in wijsheid, kracht en intelligentie naar het grote voorbeeld van hun grootvader daarbij zijn "averechts karakter"  volgend. Zij bekwaamden zich in vissen, jonge mussen vangen, slibberen (nee Carolus Egberts, niet swaffelen) en tussendoor "het varkske" uithangen. 
Ook mijn wettige echtgenote is me dit jaar graag blijven zien en is nog steeds bij me, wat gezien het eerder aangehaald "averechts karakter van den opa" toch een redelijk succes mag genoemd worden. Door samen te blijven gaan we stilaan behoren tot een uitstervend ras: drie van de vijf koppels houden het statistisch voor gezien, separeren zich of beginnen iets met een ander. ....breng een mens niet op slechte gedachten.!!!

De rest van gebeurtenissen uit 2008 laat ik over aan de fantasie van  mijn favoriete sterreporter van mijn lievelingsgazet. Ik leg me toe op de toekomst. Dat hebben we zo afgesproken; de sterreporter van mijn lievelingsgazet en ikke.

En daarmee zijn we in 2009 aanbeland. En zoals in de nieuwjaarsbrieven met wensen, voorspellingen, hoop en verlangens. Wat kunnen we ons zoal toewensen voor het nieuwe jaar? Gezondheid, vrede, vreugde, goedkope mazout, toch een nief lief, naastenliefde, voor sommigen onder ons de herenliefde....
Maar mag het ook een ietsje meer zijn, en

- Bijvoorbeeld vragen aan onze regeerders om het gezond verstand van de meerderheid van haar bevolking te respecteren en te opteren voor een nieuw wippend ophaalbruggeske.
- Of hopen dat ons gemeentebestuur onder de curatele van het Vlaams gewest weggeraakt en zelf kan beslissen wanneer het fietspad naar Ravels wordt aangelegd.
- Of nog: aan alle eigenaars van "op paden en gazonschijtende" viervoeters elke dag een paar schoenen en hun tapis-plein vol stinkende en plakkende hondenstront.
- of het ultieme bewijs - bijv. een perkamenten documentje uit 1390 - waaruit zou blijken dat onze politieke verantwoordelijke van het OCMW, tevens eminent perfesser, als achter-achter-achter-kleinkind een product zou zijn van een toevallige ontmoeting tussen Jan Van Eyck -jawel, dé grote Jan - en een spaanse haagweef. 
- of moed aan de politieke chef van de gemeentefinanciën om te laten zien  dat er wel degelijk ballen aan dat lijf hangen en alsnog zijn morele verantwoordelijkheid opneemt voor de gebeurde flaters en stommiteiten op zijn diensten.
- heel veel inspiratie aan onze middenstanders bij het bepalen van hun giften en cadeautjes aan de sinte katrienazangertjes op 25 november 2009 e.k.: bij Jeanne Trul bijv. een Blonde Leffe, bij Pol Frut bijv. een kom heldere bouillonsoep, het grote vaginaboek bij den tandarts, bij de Swa op de Vraai een bonzaike met kerstballen en een piek erop en bij Mil Kavou op de Mét een consumptiebonneke voor de Wannes in de Mét. Voor de kruideniers en toebaksblaaikesverkopers zonder inspiratie een koersvelooke met een koersbrukske.
- uitkijktorens in de Langschelpen, de zeshonderd, de Rooi del, op het Glossocircuit, het Kongobos, 't konijnenboske, tegenover het Stekske, en op den Deroissart. ...en ene grote op het Sluiske.
- Overschot op de gemeentebegroting voor de aanschaf van twee kilo bladgoud en lasbegetten voor de grillie rond de kerk.
.........
Ongetwijfeld hebt U nog bijkomende wensen; Jef Koffie's trots, J.Rekel en den Brabbes, tesamen met hun voltallige redactie zullen deze wensen in dank aanvaarden.
Ondertussen wensen zij U - zij het met gepaste terughoudendheid - een gelukkig tweeduizend en negen. Gods vrede, die van Allah en zijn mullahs, de Hara Krisnjah, koning Albert en de vrede van nog een heleboel andere oelewappers zijn de Uwe.

------------------------------

Gevonden ter streke gemeentehuis Arendonk afd. Burgerlijke stand en bevolking, navelpiercing met chinese tattoo.

    
Wie bovenstaande buikpartij herkent kan zich melden bij de redactie.
ps. de rode strepen rechts onder de navel zijn geen gevolg van een voorspoedige dracht maar het resultaat van een tehoog opgetrokken string.
-----------------------------------------------------

Maria Faes, onze dorpsdichteres.

Met een ruizend handgeroffel van de "gestelde lichamen" en onder het genot van feestsigaren en feestbier werd het feestjaar "800 jaar Arendonk" op zaterdag 26 november 2011 feestelijk voorgesteld. Dat gebeurde op een vroege zaterdagmorgen in de historische site van het oude nonnenklooster.

Toen die "gestelde lichamen" lichtelijk ongesteld raakten door de genoemde sigaren, bieren en toespraken werd het tijd om over te schakelen naar de Garve, die andere Arendonkse cultuurtempel. Daar had later op de avond de prijsuitreiking plaats van de "Driejaarlijkse Poëzieprijs van de gemeente Arendonk". Toepasselijk was het onderwerp dit jaar "Mijn Dorp". Uit meer dan 300 inzendingen in verschillende categoriën werd door een vakkundige jury onder de leiding van Joannes Van Balen de eerste prijs toegekend aan Maria Faes uit de Schutterstraat. Nadat de eerste emoties een beetje waren weggeebd kreeg Maria haar prijs officieel overhandigd door de Heer Frans Lenders, schepene van cultuur. Tevens werd haar de titel van "dorpsdichteres van Arendonk" toegekend; iets waar Janneke Goris en de verenigde onderwijzersgilde van Arendonk alleen maar van hebben kunnen dromen.



Wij wensen Maria nog heel veel succes toe met haar dichterscarriëre en we hopen haar in het komende feestjaar dikwijls te mogen begroeten, zowel bij bijeenkomsten van de 'gestelde' als van de 'minder-gestelde' lichamen.

Om aan te tonen dat Maria wel degelijk kan dichten volgt hieronder haar winnende gedicht. Applaudiseren doet U daarna in stilte voor Uw computer.
------------------------------------------
mijn Dorp,
wat ken ik jou al lang,
als kind, in 't spel, zo blij en opgetogen,
en later, over menig bos en rivierstjes die er stromen,
zandheuvels bezaaid met "mastebollen", op je buik naar beneden rollen,
bos op en neer...daar kwam ik...telkens weer...

Groter wordend ontdek ik tussen de hoge bomen
de kleine peperkoekenhuisjes uit mijn kinderdromen,
't Sluiske in 't groen, het uitzicht lijkt wel een visioen.
Hoe ver ik ook kijk, hoe groene weiden zich verspreiden,
de zon haar stralen er zachtjes over laat glijden.
Het talrijke grazende vee... dit alles stemt me zo tevree...

De Wamp met kwakende eenden,
de berg, die vroeger eens het Lam Gods mocht heten,
de Toremansmolen, zo vertrouwd, met onder zijn wieken het Heem,
zij bewaart geschiedenis, waar ik zo van hou,
de academie, die ons allen met de tijd
met zijn kunst, kleur, vorm en schoonheid verblijdt,
het sportpark, geliefd door velen...wat valt er in ons dorp toch veel te beleven...
Gemeentehuis genomineerd... gefeliciteerd!

Dan rijst in alle trots de torenspits op,
de blinkende haan,
doet zijn deel, geeft de windrichting aan.
Onze kerk in al haar glorie,
waar ik kan bidden en zingen, in de toren klimmen,
zij geeft met klok en klankenspel het ritme aan... roept mensen in ons dorp tesaam..

Mijn dorp, het houdt dapper stand.
Mijn dorp, je wordt nu geleid met vaste hand
door mensen die de Kempense taal verstaan,
zoals de ouderen het ons vroeger hebben voorgedaan
Mijn dorp, wat een vreugde schenkt gij mij...
Mijn dorp, ...ten allen "tij"..

Zoals de meester-dichter zei
"O Arendonk, gij schone stad, wat minne wij U zeer,
wij zingen blij jochei vivat, Uw stede nu ter eer"

-----------------------

Fotoboek: “Arendonk een momentopname.” 

Naar aanleiding van de viering van "800 jaar stadsrechten Arendonk" in 2012 zijn 3 Arendonkse amateurfotografen aan de slag gegaan. In ruim twee jaar fotografeerden zij meer dan 100 onderwerpen in Arendonk.
Het resultaat hiervan is te zien in een exclusief fotoboek.

“Arendonk, een momentopname” bevat 200 bladzijden met daarin een 1000-tal actuele kleurenfotos. Het fotoboek dat voorgesteld zal worden op 15 oktober 2011 kan vanaf nu besteld worden door uw naam en adres door te mailen naar fotoboek.Arendonk@gmail.com  
een telefoontje te plegen naar 0474-316077
of een briefje te sturen naar “fotoboek Arendonk, p/a De Daries 66 C bus 1 te 2370 Arendonk.

De voorintekenprijs bedraagt 21,00 euro, bedrag dat dient gestort te worden op rekening 973-0167271-77 t.n.v. fotoboek Arendonk onder vermelding van naam en adres.

Vanaf 16 oktober 2011 wordt dit uniek fotoboek te koop aangeboden voor 25,00 Euro.

Een reus van een relatiegeschenk, een boekwerk dat elke rechtgeaarde Arendonkenaar op zijn salontafeltje heeft liggen. !!!

Voorintekenaars worden persoonlijk uitgenodigd op de presentatie van het boek.
 
Hierbij al enkele voorsmaakjes.


Schoenmaker, filosoof en natuurliefhebber, Gène (van de köster) Maris.



tellorenlekkersdag.



momunent der gesneuvelden op de Grens.



ons eigen Atomium in de Maaskens



Oorlogsbunker aan de kanaaldijk Brug V

Eerwaarde Heer
Pius Wim Haegens
norbertijn van Postel
pastoor van Voorheide-Arendonk

Op 10 september 1931 werd hij geboren te Horst (Nl). Op 9 juli 1961 werd hij tot priester gewijd. Van 9 november 1976 tot aan zijn dood was hij pastoor van de parochie St.-Jozef te Voorheide-Arendonk.

Omringd met de liefdevolle zorg van familie, parochianen en vrienden, overleed hij in "zijn" parochie op de Voorheide,
op woensdag 23 februari 2011.

Pater Wim Haegens was de derde pastoor van de Voorheide. Allen die hem kenden zullen hem herinneren als een fijne mens en een goede vriend.

Het was een eer hem gekend te hebben.

Lejoo, den Anton Heiboer onder de Arendonkse cafébazen.

Een kennis van mij, vriend durf ik hem niet noemen - ge zit tegenwoordig in Leuven Centraal voor ge er zelf erg in hebt - doet aan veelwijverij.  Eénmaal per jaar, meestal in het najaar, gaat mijn kennis één avond op stap met een uiterst select vrouwengezelschap. Dat die jaarlijkse uitstap samenvalt met de tijd dat de geiten en de ooien moeten gedekt worden is louter een samenloop van omstandigheden.

         

De Lejoo, zo heet die kennis van mij, spiegelt zich aan de bosjesmannen in Kwazoeloeland en aan de moslimsheiks in de bergen van Tora Bora: die hebben allemaal twee of drie vrouwen. Dichter bij huis kijkt hij met bewondering naar Anton Heiboer, een hollander met vier vrouwen en een schilderskwast.

Zijn interesse in "veelwijven" dateert van jaren geleden: In onverdachte tijden regeerde mijn kennis over een staminee. Een plattelandskroeg met twee biljarts, jonkmannen aan den toog, en een ploegje vogelepikkers. Een caféploeg voetballers behoorde eveneens tot het uitgezakte meubilair. Als die gasten gingen trainen of een matchke spelen dan bleven de spelersvrouwen gezellig rond "de stammtisch" zitten om bij te kletsen.
Nadat de Lejoo een lokale onderwereldfiguur met connecties in en rond de sacristij/kerktoren die alleen koude koffie drinkt en voor de rest normaal volk ambeteert had buitengezet, ging hij het gezelschap vrouwen animeren.
                           
Leejo was geliefd bij zijn vrouwelijk clienteel: hij was hun aanspreekengel, hun zachte schouder voor een geveinsde huilbui, hun biechtvader voor elke buitenechtelijke stap, tegelijkertijd hun platonische en onbereikbare liefde waarvan ze met z'n allen hoopten dat die liefde eens zou geconsumeerd worden. Liefst apart.
Mijn kennis profiteerde van zoveel puberaal geweld en wentelde zich in de hartstochtelijke belangstelling van de spelersvrouwen: een knipoogje hier, een zachte schoudertouch daar, een portooke of sherrieke van 't huis....

Het was dan ook niet verwonderlijk dat bij het afscheid van de Leejo aan zijn plattelandsstaminee alle spelersvrouwen stonden te bleiten gelijk de katjes bij het graf van boer Bavo... Aangedaan door zoveel passie en gebroken harten beloofde de Leejo dat hij elk jaar op zijn kosten met de spelersvrouwen op kroegentocht zou gaan.

Dat gebeurt nu al jaren: de voetballers moeten op de keinder passen, alle vrouwen zitten vanaf halfdrie bij de coiffeuse, hijsen zich daarna in hun hoogst gesplitte rokske en vertrekken dan naar de kroeg... met de velo of hun rolladerke, want den BoB moet ook thuisblijven; 't is alleen voor de vrouwen en voor de Leejo.

                      
In ruil voor veel drank mogen de aanbidsters om beurt met hun afgod slowen en shaken en zijn zweetdruppeltjes afdeppen. Als ze wat te hitsig worden stelt mijn kennis voor om hem naar een andere taverne te duwen; kwestie van af te koelen. Zo bezoeken ze volgens een uitgekiend plan een tiental kroegen en tavernes in Arendonk daarbij luidkeels "Leeejooo" roepend gelijk die ander koeien in de Zwitserse bergen. 

De politieke partij waartoe de Leejo behoort overweegt nu om in navolging van "Valentijnsdag", "World Aidsdag", "kuskesdag" en "sinte Katriena" ook "Leejokesdag" op de Arendonkse feestkalender te plaatsen.

Mijn kennis van zijn kant zoekt langs deze weg ambitieuse, volgzame en vooral pronte jonge dames; zijn huidige collectie bereikt binnen enkele jaren immers de uiterste houdbaarheidsdatum...  Sommigen hebben zelfs al aan hun eigen streepjescode geprutst...

Opnieuw positief nieuws....

Arendonk is dezer dagen niet van de voorpagina's van de gazetten weg te slaan.  Pas gisteren kwam  de sigarenmakersgemeente in het werelnieuws met de eerste "paalcamping" op belze bodem.



Vandaag is er een nieuwe primeur: Tot opluchting van radeloze kinderloze echtparen en hopeloze adoptie-ouders heeft Arendonk sinds gisterenmorgen een babystockverkoop.

Gedaan met het eindeloos wachten op een baby, gedaan met alle voorbereidende sexuele uitspattingen, gedaan met vroeg en nuchter gaan slapen. Wilt U een tweeling, een drieling, een zwart en een wit kindje tegelijktijd, eentje met spleetoogjes.... U vraagt, wij leveren:

De Arendonkse "babystockverkoop" heeft het voor U in voorraad.

't Geze....ik is eigenlijk al begonnen...



Hoe zou het eigenlijk zijn met Jan Van Eyck ?

".... Is schilder Jan Van Eyck nu afkomstig uit Arendonk of uit Maaseik? Om dat te onderzoeken heeft dokter Mark Lissens, die behalve OCMW-voorzitter in Arendonk ook professor is, zijn collega's van de Katholieke Universiteit Leuven opgeroepen om tijdens het volgende academiejaar een licentiaatsverhandeling of doctoraatsthesis te wijden aan de geboortekwestie. Enkele leden van de Arendonkse heemkundekring beweren dat zij aanwijzingen hebben dat de schilder van Het Lam Gods een Arendonkenaar is. Lissens hoopt daarom dat een van de studenten in Leuven bereid gevonden wordt om zich een jaar lang te buigen over het vraagstuk...."
-------------------------------------------- 
Bovenstaand stukske proza verscheen op 12 februari 2008 (dat is zo'n 889 dagen of 127 weken geleden) in een plaatselijk on-line-gazetje. Het was het antwoord van een plaatselijke professor-doktoor-voorzitter op de vraag naar activiteiten naar aanleiding van de viering van 800 jaar Arendonk in het feestjaar 2012. 
--------------------------------------



Navraag enkele maanden  geleden bij de voornoemde professor leverde een verward gesprek op: De doctoraatsthesissen hadden geen fluit opgeleverd, de licentiaatsverhandelingen ook geen fluit. ...."ik heb er nikske meer van gehoord": verklapte de professor-doktoor-voorzitter aan een goeie vriend van mij,
"Misschien al maar goed ook" voegde hij er nog aan toe. "die van Arendonk zouden wel eens van een kale reis kunnen thuiskomen."
------------------------------------------
Allé, ze zijn Jan van Eyck zijn "domicilie" kwijt.!!!
Hartverwarmend voor de feestvierende Arendonkenaar..... 



Daar zitten we nu:
niet alleen "de Jan" maar ook de professor-raadslid "zonder" domicilie.
 
Omdat we nog precies 515 dagen en omgerekend 73 weken van de start van de feestelijkheden zijn verwijderd hebben ander vrienden van mij het op een tijdelijk akkoordje kunnen gooien met de standbeeldbeheerders in Maaseik. Rik Van Steenbergen voor een jaar naar het bronsgroen eikenhout, Jan en zijn broerke één jaar op de Mèt in Arendonk.
(als nu de duiven maar wegblijven en niet beginnen te schijten.)
---------------------------------------



NAGEKOMEN NIEUWSBULLETINS.

20 februari 2008

Nog meer universiteiten op onderzoek Van Eyck

Dokter Mark Lissens, die behalve OCMW-voorzitter in Arendonk ook professor is, kwam vorige week in het nieuws omdat hij zijn collega's van de Katholieke Universiteit Leuven (KUL) had opgeroepen om volgend academiejaar een licentiaatsverhandeling of doctoraatsthesis te wijden aan de geboortekwestie van Jan VanEyck, de beroemde schilder van 'Het Lam Gods'.

Vandaag laat Lissens weten dat hij zijn contacten heeft uitgebreid naar de universiteiten van Gent en Antwerpen. Indien zijn collega-professoren na de zomervakantie een geschiedenisstudent bereid vinden om zich een jaar lang te buigen over de omstreden geboortekwestie, wordt het mysterie misschien voor eens en voor altijd uitgeklaard. De meeste historici gaan er vandaag van uit dat schilder VanEyck een Limburger is. In Arendonk wordt die theorie ten stelligste in twijfel getrokken.

Geplaatst door Bart Vosters op 08:22 0 reacties

Labels: Het Nieuwsblad
 

Geld en zwarte sokken....

Na een vermoeiend veloritje met 4 allochtone inburgeraars en één electro-fietsende medeburger ging een kennis van mij een Blonde Leffe consumeren op het terraske van een bevriende staminébaas.   ...Allemaal om terug op zijn eigen te komen.

Naast die kennis van mij zaten zes heren in kostuum. Niettegenstaande de thermometer aan de gevel bij de gebuur-apotheker vierendertig graden Celsius in de schaduw aanwees droegen de heren zonder uitzondering ene plastron. Eentje had zelfs manchetknopen in de korte mouwen van zijn Armanihemdje. De zes hadden het duidelijk getroffen met hun gezelschap en met zichzelf.
 
Het bleken kaderleden te zijn van een plaatselijk filiaaltje van het grote BNP-Paris-Bas-Fortiesje. Uit de conversatie bleek duidelijk dat ze naast een russische minnares - een zekere Natasja - ook andere waterkes hadden doorzwommen en zwarte gaten hadden opgevuld. De zes hadden het voortdurend over fraudulerende collega's, omgevallen stapels effecten, wisselkoersaccidenten en andere malversaties waar een gewone pensioenspaarder de miximatose van krijgt. Alle kempische filialen van -zelfs lang ter ziele gegane- banken hadden zij kortstondig bemand. Nu waren zij - gemeinsam- tot het Kaderpersoneel gaan behoren van het Arendonks filiaaltje. Vandaar hunne plastron en de manchetknopen.

Een mens hoort weleens het woord "tunnelvisie". Of dat spreekwoord van "een paard met oogkleppen". Zes van die gasten is die kennis van mij deze namiddag tegengekomen op een Arendonks terraske. Zes volwassen kerels die alleen maar leuterden over collega's, zwart en wit geld, kasbons en staatsobligaties en  over oplichters.... Nikske over de voetbal, over de schoon vrouwen, over hobbies of pinten pakken.... Eventjes maar over de fysieke paraatheid en het grote zwarte gat van Natasja. Daarna over geld...geld...geld. 

Nadat die cafékennis van mij ook zijn tweede Blonde Leffe "contant en cash" had afgerekend heeft hij het terras verlaten met de mededeling aan de zes kaderleden dat hij zich een paar lange zwarte sokken ging aanschaffen om zijn zuurverdiende centen in op te bergen en te verstoppen onder zijne boxspring. Hij vertrouwde de zaak niet meer. !!!

Waar is de goeie ouwe tijd van Frans Van Himbergen en Herman Oris.!!!! Die droegen gene plastron, en ook geen manchetknopen: die klapten met de mensen. 

Regelmatig eens doorscrollen naar onder voor nieuwe fotokes.

We vinden van ons zelf
dat we net zoals de boeroendoeks, de wipstaartvleermuizen
en andere exoten
onze winterslaap dubbel en dik verdiend hebben.


Daarom gaan we in afzondering, pakken sinte katriena, sinterklaas, de kerstman en nievejaarkezoete mee en beginnen na het nuttigen van de laatste Blonde Leffe van 2009
enthousiast aan de eerste van 2010.

Wilt U ons nu laten slapen.?
Merci.



Misschien publiceren we tussendoor wel een fotooke van de een of andere dorpsnotabele, van de deze bijvoorbeeld.



...Of de deze:
Miami Vice in de straten van Arendonk.



...en raar volk dat men tegenkomt met Sinte Katriena.


het wereldrecord frietenbakken staat nu op 10 seconden voor een tipzak. inclusief mayo en pikkels.



geen paniek: de deze zat om 18.00 uur al terug in de Sanokliniek in Geel.


kijkt ook even op "Gezocht".

Gezocht...

Vreemde man met punthoed in gezelschap van twee ongewassen limburgse kolenputters. Zoekt het gezelschap van kinderen op...

Laatst opgemerkt ongeving Kerkstraat - Schoolstraat.