Archief

                       Waar zit mijne zoon !
Ik stond gisteren op het kerkhof van Turnhout bij de graven van de jonggestorven kindjes; babys, kleuters en peuters, en ineens moest ik aan het volgende denken:
Een vrouw die ik ken is op zoek naar haar zoon. Ze was achttien jaar toen ze, zo'n vijfentwintig jaar geleden na een avondje pinten pakken, zwanger raakte van een getrouwde vent. Grote paniek thuis. Een schande voor de familie. Iedereen ging er zich mee bemoeien: vader, moeder, broers, zussen, zelfs aangetrouwde familieleden. Het kindje zou direct na de geboorte afgestaan moeten worden voor adoptie. Dat besliste de familie en "de vrouw die ik ken" moest zwijgen; 't was al schand genoeg.
Ergens in het noorden van Frankrijk beviel "de vrouw" van een wolk van een zoontje. Ten minste dat vertelde de vroedvrouw later want zelf mocht ze niet kijken. Over en out.
Mijn vriendin kwam terug naar huis en de boeken werden gesloten. Geen kat in de parochie die wist wat er gebeurd was en iedereen was uiterst tevreden met de gevonden oplossing.
Aan mijn vriendin werd nikske gevraagd. Twintig jaar en twee mislukte huwelijken later werd het geknaag en de pijn van binnen  te groot en ging ze op zoek naar haar verloren zoon. Moederziel alleen, geen kat die haar hielp want de familienaam moest nog altijd waardig en zonder smet gedragen worden. "Laat het verleden toch rusten" zeiden ze vol overtuiging. We hebben het nu goed.
Al vijf jaar zoekt mijn vriendin tevergeefs en zonder veel aanknopingspunten. ...En misschien loopt er ergens in Vlaanderen of waar ook een jonge knul van vijfentwintig jaar rond die wanhopig op zoek is naar zijn moeder. Ook dat moet ze er bij nemen.
Jawel hoor!!! Het leven kan een feest zijn.

Moeder Maria en Mohammed ...

... Mag ik mijn opblaaspopje "Moeder Maria" noemen. ?
Ik heb mijn opblaaspop tweedehands gekocht op de wekelijkse rommelmarkt in Turnhout. Op dezelfde plaats waar mijne vriend den toebaksboer zijn kastrollen en teljoren heeft teruggevonden.
Eerst heb ik overwogen om mijn popje "de heilige maagd" te noemen, maar wegens het veelvuldig gebruik van mijn opblaasmie vond ik dat niet evident vandaar dus "Moeder Maria"..

"Ge noemt uw opblaaspopje zoals gij wilt" hoor ik U zeggen. Nee nee, zo simpel is 't niet. Ik ga geen 14 dagen eenzame opsluiting en veertig zweepslagen riskeren omdat ik mijn knuffelmie "moeder Maria" hebt genoemd. (Een symboolnaam.)

Ik vraag dat omdat muzzelmannen ergens in donker Soedan bovenstaande straf geëist hadden tegen een engelse lerares wiens (jonge) leerlingen hun gemeenschappelijke teddybeer Mohammed hadden genoemd. (Ook een symboolnaam). De engelse lerares had dergelijke godslastering dienen te verbieden aan die snotneuzen en moest daarom 14 dagen in "den bak". 

      
In Soedan en meer van die aards paradijzen waar "God of den Allah" het voor het zeggen hebben is het goed toeven. Enkele voorbeelden kunnen dit alleen maar bevestigen:
- In Iran waar de Ajatollahs - de plaatselijke pastoors - baas spelen worden jonge jongens die de herenliefde belijden, publiekelijk opgehangen.
- In Holland weigert een gezaghebbende immam - de plaatselijke dominee - een minister de hand te schudden wegens vrouwelijk, dus onrein en geen hersens.
- In nogal wat moslimstaten werden ambassades in brand gestoken wegens cartoentjes met daarop Mohammetje.
- In Saudi-Arabië worden onverlaten die een velo pikken de linkerhand (of de rechter) afgekapt.
- In Jemen wordt een 12jarig meisje, nadat ze brutaal verkracht is door 3 volwassen venten, veroordeeld tot een celstraf. Ze had maar bij die venten moeten wegblijven.
- In al die landen moeten de vrouwen, gesluierd en gewikkeld in tientallen meters zwarte gordijnstof, in de keuken blijven zitten als hun venten van de thee slurpen.... Genoeg voorbeelden?

Bovenstaande activiteiten zijn niet het werk van terroristen, maar worden uitgevoerd in landen en door personen die voor beschaafd willen doorgaan en die allemaal deftige leden zijn van de Verenigde Naties en andere geciviliseerde organisaties. ... En allemaal in opdracht van de heilige Ko'ran en de hoofdfiguur uit dat obscuur boekske: de mohammed; Allahs eerste, echte en enige profeet.

Wij, Christenen of daarvan afstammend, hebben ook zo'n boekske. Wij noemen dat de Bijbel. En in ongure tijden, zo'n 400 jaar geleden, werden bij ons ook mensen opgestookt, handen afgekapt, regeerde de Inquisitie en de Bloedraad en moesten ons vrouwen ook aan de linkerkant van de kerk gaan zitten; om geen aanstoot te geven. Wij, den overschot of wat er nog overblijft aan gelovigen, zijn aan deze achterlijke tijden ontsnapt. Wij zijn gescheiden: de staat aan de ene, de godsdienst aan de andere. En iedereen doet met zijn "heilige boek" wat hij wil.
   
Habib uit de Offerandestraat, Abdullah en Kemal van Rotterdam-zuid zullen het niet graag horen: De Ko'ran en de daarvan afgeleide godsdienst is op dit ogenblik een achterl gebleven godsdienst. Honderden jaren achter op de lopende tijdsband. Fundamentalisten in dat geloof - en dat zijn er vele honderden miljoenen - leven in de middeleeuwen en handelen er ook naar. Dat is geen verwijt; dat is een vaststelling.
Dat de verdedigers van dit systeem ons nu proberen wijs te maken dat elke aanval op onze westerse waarden uitgevoerd wordt door terroristische moslimkwieten is onjuist. Deze kwieten halen enkel hun inspiratie uit het fameuze boekwerk dat "Ko'ran" heet en waar op zijn minst een paar bladzijden teveel in staan.

....Een knuffelbeertje Mohammed noemen !!! Shame on you.
Ik heb in mijn intieme vriendenkring een spanjaard zitten met de naam Jésus en ook nog een griek die alleen luistert als ge Christophorus tegen hem roept. 
Misschien riskeer ik nu wel een "jihad", een "fatwa" of een "swastika".... Het verschil is me niet erg duidelijk; alleen, dat laatste doet me denken aan andere "donkere tijden"; ... de jaren 1940 - 1944. Swastika was toen een synoniem voor hakenkruis.
En elke senior weet welke miserie we toen gehad hebben.!!!

God, Allah....als jullie echt bestaan, luistert dan voor 1 keer, doe ons een plezier en bespaar ons dan een herhaling van zulke barbarie. 

Insiders weten al langer dat men op de voorheide op zoek is naar een nieuw pastoorke... Zou dit hem zijn ???......


                             

Omeletten bakken in andermans pan.

Een van de gevleugelde uitspraken van het opperhoofd van de Arendonkse kruideniers en andere pannenkoekenbakkers is: "Ge kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken."
Een haast confusiaanse wijsheid die wij met z'n allen, dutsen en ander gewoon kerkvolk in de wijde omgeving van de Arendonkse kerkentorens, volmondig moeten beamen.
Alleen, het grote opperhoofd van de plaatselijke middenstand vergeet erbij te vertellen dat zijn omeletten gebakken worden in de pan en met de eieren van ander mensen. Dat mag ook, maar dan moet hij eerst wel de eieren  betalen en ze niet zomaar uit andermans kiekenkot halen.

Waarom schrijf ik dit? De aanleiding is een kneuterachtige uitspraak die de voorzitter van de plaatselijke unizo-bond deed op mijn geliefd blog van het Nieuwsblad. Daarop vertelde de leukerd dat de omleidingswegen door bos en veld over een gedeelte van Arendonk een noodzakelijk kwaad waren.
Hij verwoordde dat als volgt: ".... Die (unizo)pijltjes op het stukje "priveweg" aan de grens blijft onze vriend J.Rekel toch ergeren onder het moto: "Van mijn erf, van mijn kiekes, van mijn w**f." Maar geen lekkere omelet zonder eieren te breken." Waarbij de "we", de "fe" en de tussenliggende sterretjes voor "mijn wijf" stonden.
Vooreerst dit: zonder mijn "eigen wijf" vooraf te raadplegen durf ik hier met stellige zekerheid beweren dat zij niet zit te wachten tot de voorzitter van de plaatselijke middenstandbond de intentie heeft om op haar te kruipen. Mijn vrouw heeft ook haar eergevoel en ze eet ook geen bouletten of kippennuggets als er een biefsteak op het menu staat.

           (1)

...De bewoners van de Grens zijn na 16 jaar wachten blij dat er eindelijk riolering en een losliggend fietspad komt. Daarvoor getroosten zij zich een hoop miserie, omleidingen, tijdsverlies, kapotte uitlaten, platte banden, en veel stoeber en stof. Allemaal voor het goede doel. Wij doen daar zelfs niet flauw over. Wat de bewoners van de Grens echter ergert is de manier waarop die omleiding wordt misbruikt door de aanhangers van het privé-initiatief. Leden van één van de actoren aan het hele wegomleidingsverhaal - om uw vereniging niet bij name te noemen - hebben flagrant hun botten geveegd aan de gemaakte afspraken met de buurt, de overheid, de aannemer.... Dat getuigt van eigenbelang en weinig respect voor de plaatselijke medeburger.  Dat de lokale verkeerspolitie U in deze chaos volgde maakte het alleen maar erger. Dat alles hebben wij U meer dan eens proberen duidelijk te maken.

Het nu voorstellen dat we ons opofferingen dienen te getroosten om straks een schoon eierstruif op ons bord te krijgen is even grof als die beenhouwer die in den Humo zonder verpinken verklaarde dat hij de belgische staat op een schandalige manier verneukt... ons allen dus.!!!

       

Dit gezegd zijnde kunnen wij U als grensbewoners verzekeren dat wij straks, als onze velopad af is, een fijn feest willen geven aan alle bewoners die op de een of andere manier last hebben gehad van de wegenwerken. We nodigen zelfs alle arbeiders en werklui uit om met ons mee te komen vieren. We zijn zelfs niet te beroerd om de polis, de politiekers en de plaatselijke middenstand op ons feest te vragen.

Wat we ons wel afvragen is of Unizo-Arendonk  straks evenveel gratis biertjes en hapjes zal serveren als destijds bij het beëindigen van de werken in Arendonk-Centrum. Laat ons afspreken dat wij de plaats, de datum en het goei weer zullen leveren en jullie de consumaties... Dan, en niet eerder, kunt U, zonder dat ze U gaan uitlachen, zeggen dat er op de Grens omeletten zijn gebakken met uw eigen eieren en in uw eigen pan.
Dat U daarbij mijn "eigen wijf" en " een paar van ons eieren" wilt lenen zullen we oogluikend maar nauwlettend in de gaten houden. Ge weet immers nooit of er toch een paar profiteurs tussen zitten die schoon weer willen spelen met andermans gerief...
..............



(1) Omdat de plaatselijke unizo "ons eieren" heeft gebakken, hebben wij "hun paaskiekes" geleend. (zie bovenste foto.) 

Hond bijt man....en binnenkort ook kindjes.

Néjke, een kennis van mij is tijdens een fietstochtje op weg naar zijn kleindochter aangevallen en gebeten door een hond van het merk rottweiler.Twee keer heeft dat rotkreng toegehapt. Het resultaat waren beten tot op het bot en vijftien hechtingen.

      
(deze hond heeft Néjke niet in zijn billen gebeten.)

"... Of mijn kennis alstemblieft niet naar de politie wilde gaan." Want als het dier zou afgemaakt worden, oeioei, dat overleefde het bazinneke niet. De goede raad van zijn vrienden en familie ten spijt heeft de brave man de bijtaffaire "blauw-blauw" gelaten net zoals de kleur van zijn kuiten.
Ge wilt het niet geloven, maar die hond ligt, samen met een soortgenoot, elke dag aan de schoolpoort van onze lagere school. 't Vriendinneke van 't bazinneke is namelijk verkeersbrigadier en wordt geacht om fietsende kinderen veilig de straat over te helpen. Het is meer een legersergeant als ge begrijpt wat ik bedoel. Eens de kinderen de straat over zijn ligt daar een nieuw potentieel gevaar te wachten: een rottweiler met kiezen van beton. Gewoon te liggen naast het fietspad.!!!
"Hij is lief voor de iedereen, een echte lamme goedzak" zegt de verkeersdeskundige. 
 
Niettegenstaande veel ouders, grootouders en leerkrachten het mormel zien als een gevaar voor hun schoolgaande jeugd verschijnt  het beest elke dag trouw op de afspraak, tot schrik van jong en oud.

't Is misschien aan dovemansoren gericht, maar is er in Arendonk nu geen enkele officiële instantie of mensen met gezag en gezond verstand die aan deze situatie een einde kunnen maken? Moeten er eerst peuterkes van 4 jaar van hun fietske getrokken worden en met een hondenbeet in zijn of haar gezichtje afgevoerd worden naar de kliniek?. Gewoon verbieden die handel en verplichten die honden thuis te laten, zo niet: dan aan de een of andere politieagent of stroper vragen om - buiten zijn uren en in 't zwart  - dat beest door de kop te schieten.

Als de verkeersbrigadier in kwestie deze maatregel te drastisch vindt dan moet hij/zij ander werk gaan zoeken: misschien de buurten gaan controleren op illegale stortplaatsen en rondzwervende kruiwagens.... dat mag zij/hij dan doen met of zonder rottweilers.

Miss Katrientje... uit de doden opgestaan. !!!

Arendonk geraakt stilaan in de ban van haar 800-ste verjaardag als
"Stede, Vryheyt ende Heerlykheyt". Haar bewoners worden met de minuut lyrischer, nostalgischer, euforischer. Een slimme perfesser is bezig met DNA-onderzoek bij elke schilder -het weze een huisschilder, autolakspuiter of een kliederaar op de plaatselijke tekenacademie- in zijn speurtocht naar Jan Van Eyck.

Voor alle geplande festiviteiten moeten er natuurlijk uithangborden zijn. Pront uitziende venten en madammen voor op affiches, om lintjes door te knippen, voor koereurs te kussen... In een ver verleden hadden we zo'n madammen met hopen: Mitje van Doren, Kwartjes Lis, de witte muis van 't rood kruis...
Dat waren rastalenten wiens schoonheid vanzelf kwam bovendrijven. Na een tijdje werd onder impuls van een supportersclub voor velos en de plaatselijke kruideniersbond,- ge kent dat ras: Mil Kevou, den Delhais, Kees Veegee, Marie'e Moe, Virgenie van  Janusse,... - een echte Missverkiezing georganiseerd.  Miss Katrientje, naar de heilige Catharina, geradbraakt ergens in de vroege middeleeuwen en de plaatselijke patrones van alles wat geen patrones heeft.
 
In de aanloop naar het bewuste feestjaar is het pas opgerichte organisatiecomité, samengesteld uit voornaeme heerdsluyden, een soort veredeld schaduwschepencollege, bezig met de coördinatie van de activiteiten. Eén van deze activiteiten is de verkiezing van een nieuw Katrientje: onze plaatselijke aardbeikoningin, de miss Globe van Arendonk. 

   

Wegens een ongekende toestroom van potentiële missen dient de verkiezing in stappen te gebeuren. Gelijk bij de Amerikanen, in Caucussen. De eerste voorverkiezingen hadden eerder dit jaar plaats op het gemeentehuis van Arendonk.
Onder de deelneemsters waaronder, naar we uit goede bron hebben vernomen, vier als travestiet verklede bureelhoofden, haalden deze drie schoonheden de halve finale. De hobbys van de dames in kwestie gaf mee de doorslag voor hun uitverkiezing: de lieftallige schoonheid links op de foto verzamelt chinese fietsbellen, de middelste bloem organiseert familiekwissen met pornografische inslag op katholieke basisscholen en de meer dan plukbare orchidee rechts op de foto is gespecialiseerd in het wassen van chirobroeken. 

Volgende voorverkiezingen komen er aan in de maand maart. Aan de beurt zijn dan het RVT-rusthuis van Dr. Schrijvers en het OCMW op de Vrijheid nummerke 100. Om de kwaliteit van de verkiezingen te garanderen is de deelname beperkt tot de bewoners van beide rusthuizen.
Aparte selecties zijn nog voorzien voor de pollissen van Arendonk, voor cafébazinnen, schooljuffrouwen en middenstandsdochters.

Een uitgebreide reportage van de  badpakkendefilé in retrostijl tijdens de voorverkiezing onder het gemeentepersoneel brengen we in een volgende aflevering. Wij waarschuwen nu al voor schokkende beelden. Gelieve uw kinderen en venten van het computerscherm weg te houden...

              

Voorbeeldje van de gestelde kwisvragen: Welk standje doet wie met wie? 

't Is afgelopen met 2008.

We hebben er een eind aangebreid, aan 2008. Zelfs de extra seconde die het  jaar langer maakte zijn we zonder kleerscheuren doorgekomen.

Afgezien van de twee donkere plekken in de voorbije maanden, veroorzaakt door het wegvallen van twee van mijn beste maten, is het jaar naar redelijke tevredenheid verlopen.


                                 Jef en Louis.

Mijn zes nakomelingen groeiden op in wijsheid, kracht en intelligentie naar het grote voorbeeld van hun grootvader daarbij zijn "averechts karakter"  volgend. Zij bekwaamden zich in vissen, jonge mussen vangen, slibberen (nee Carolus Egberts, niet swaffelen) en tussendoor "het varkske" uithangen. 
Ook mijn wettige echtgenote is me dit jaar graag blijven zien en is nog steeds bij me, wat gezien het eerder aangehaald "averechts karakter van den opa" toch een redelijk succes mag genoemd worden. Door samen te blijven gaan we stilaan behoren tot een uitstervend ras: drie van de vijf koppels houden het statistisch voor gezien, separeren zich of beginnen iets met een ander. ....breng een mens niet op slechte gedachten.!!!

De rest van gebeurtenissen uit 2008 laat ik over aan de fantasie van  mijn favoriete sterreporter van mijn lievelingsgazet. Ik leg me toe op de toekomst. Dat hebben we zo afgesproken; de sterreporter van mijn lievelingsgazet en ikke.

En daarmee zijn we in 2009 aanbeland. En zoals in de nieuwjaarsbrieven met wensen, voorspellingen, hoop en verlangens. Wat kunnen we ons zoal toewensen voor het nieuwe jaar? Gezondheid, vrede, vreugde, goedkope mazout, toch een nief lief, naastenliefde, voor sommigen onder ons de herenliefde....
Maar mag het ook een ietsje meer zijn, en

- Bijvoorbeeld vragen aan onze regeerders om het gezond verstand van de meerderheid van haar bevolking te respecteren en te opteren voor een nieuw wippend ophaalbruggeske.
- Of hopen dat ons gemeentebestuur onder de curatele van het Vlaams gewest weggeraakt en zelf kan beslissen wanneer het fietspad naar Ravels wordt aangelegd.
- Of nog: aan alle eigenaars van "op paden en gazonschijtende" viervoeters elke dag een paar schoenen en hun tapis-plein vol stinkende en plakkende hondenstront.
- of het ultieme bewijs - bijv. een perkamenten documentje uit 1390 - waaruit zou blijken dat onze politieke verantwoordelijke van het OCMW, tevens eminent perfesser, als achter-achter-achter-kleinkind een product zou zijn van een toevallige ontmoeting tussen Jan Van Eyck -jawel, dé grote Jan - en een spaanse haagweef. 
- of moed aan de politieke chef van de gemeentefinanciën om te laten zien  dat er wel degelijk ballen aan dat lijf hangen en alsnog zijn morele verantwoordelijkheid opneemt voor de gebeurde flaters en stommiteiten op zijn diensten.
- heel veel inspiratie aan onze middenstanders bij het bepalen van hun giften en cadeautjes aan de sinte katrienazangertjes op 25 november 2009 e.k.: bij Jeanne Trul bijv. een Blonde Leffe, bij Pol Frut bijv. een kom heldere bouillonsoep, het grote vaginaboek bij den tandarts, bij de Swa op de Vraai een bonzaike met kerstballen en een piek erop en bij Mil Kavou op de Mét een consumptiebonneke voor de Wannes in de Mét. Voor de kruideniers en toebaksblaaikesverkopers zonder inspiratie een koersvelooke met een koersbrukske.
- uitkijktorens in de Langschelpen, de zeshonderd, de Rooi del, op het Glossocircuit, het Kongobos, 't konijnenboske, tegenover het Stekske, en op den Deroissart. ...en ene grote op het Sluiske.
- Overschot op de gemeentebegroting voor de aanschaf van twee kilo bladgoud en lasbegetten voor de grillie rond de kerk.
.........
Ongetwijfeld hebt U nog bijkomende wensen; Jef Koffie's trots, J.Rekel en den Brabbes, tesamen met hun voltallige redactie zullen deze wensen in dank aanvaarden.
Ondertussen wensen zij U - zij het met gepaste terughoudendheid - een gelukkig tweeduizend en negen. Gods vrede, die van Allah en zijn mullahs, de Hara Krisnjah, koning Albert en de vrede van nog een heleboel andere oelewappers zijn de Uwe.

------------------------------

Gevonden ter streke gemeentehuis Arendonk afd. Burgerlijke stand en bevolking, navelpiercing met chinese tattoo.

    
Wie bovenstaande buikpartij herkent kan zich melden bij de redactie.
ps. de rode strepen rechts onder de navel zijn geen gevolg van een voorspoedige dracht maar het resultaat van een tehoog opgetrokken string.
-----------------------------------------------------

Maria Faes, onze dorpsdichteres.

Met een ruizend handgeroffel van de "gestelde lichamen" en onder het genot van feestsigaren en feestbier werd het feestjaar "800 jaar Arendonk" op zaterdag 26 november 2011 feestelijk voorgesteld. Dat gebeurde op een vroege zaterdagmorgen in de historische site van het oude nonnenklooster.

Toen die "gestelde lichamen" lichtelijk ongesteld raakten door de genoemde sigaren, bieren en toespraken werd het tijd om over te schakelen naar de Garve, die andere Arendonkse cultuurtempel. Daar had later op de avond de prijsuitreiking plaats van de "Driejaarlijkse Poëzieprijs van de gemeente Arendonk". Toepasselijk was het onderwerp dit jaar "Mijn Dorp". Uit meer dan 300 inzendingen in verschillende categoriën werd door een vakkundige jury onder de leiding van Joannes Van Balen de eerste prijs toegekend aan Maria Faes uit de Schutterstraat. Nadat de eerste emoties een beetje waren weggeebd kreeg Maria haar prijs officieel overhandigd door de Heer Frans Lenders, schepene van cultuur. Tevens werd haar de titel van "dorpsdichteres van Arendonk" toegekend; iets waar Janneke Goris en de verenigde onderwijzersgilde van Arendonk alleen maar van hebben kunnen dromen.



Wij wensen Maria nog heel veel succes toe met haar dichterscarriëre en we hopen haar in het komende feestjaar dikwijls te mogen begroeten, zowel bij bijeenkomsten van de 'gestelde' als van de 'minder-gestelde' lichamen.

Om aan te tonen dat Maria wel degelijk kan dichten volgt hieronder haar winnende gedicht. Applaudiseren doet U daarna in stilte voor Uw computer.
------------------------------------------
mijn Dorp,
wat ken ik jou al lang,
als kind, in 't spel, zo blij en opgetogen,
en later, over menig bos en rivierstjes die er stromen,
zandheuvels bezaaid met "mastebollen", op je buik naar beneden rollen,
bos op en neer...daar kwam ik...telkens weer...

Groter wordend ontdek ik tussen de hoge bomen
de kleine peperkoekenhuisjes uit mijn kinderdromen,
't Sluiske in 't groen, het uitzicht lijkt wel een visioen.
Hoe ver ik ook kijk, hoe groene weiden zich verspreiden,
de zon haar stralen er zachtjes over laat glijden.
Het talrijke grazende vee... dit alles stemt me zo tevree...

De Wamp met kwakende eenden,
de berg, die vroeger eens het Lam Gods mocht heten,
de Toremansmolen, zo vertrouwd, met onder zijn wieken het Heem,
zij bewaart geschiedenis, waar ik zo van hou,
de academie, die ons allen met de tijd
met zijn kunst, kleur, vorm en schoonheid verblijdt,
het sportpark, geliefd door velen...wat valt er in ons dorp toch veel te beleven...
Gemeentehuis genomineerd... gefeliciteerd!

Dan rijst in alle trots de torenspits op,
de blinkende haan,
doet zijn deel, geeft de windrichting aan.
Onze kerk in al haar glorie,
waar ik kan bidden en zingen, in de toren klimmen,
zij geeft met klok en klankenspel het ritme aan... roept mensen in ons dorp tesaam..

Mijn dorp, het houdt dapper stand.
Mijn dorp, je wordt nu geleid met vaste hand
door mensen die de Kempense taal verstaan,
zoals de ouderen het ons vroeger hebben voorgedaan
Mijn dorp, wat een vreugde schenkt gij mij...
Mijn dorp, ...ten allen "tij"..

Zoals de meester-dichter zei
"O Arendonk, gij schone stad, wat minne wij U zeer,
wij zingen blij jochei vivat, Uw stede nu ter eer"

-----------------------