Opsporingsbericht: ..vijzen verloren.

"....Voke bent u ook al vijzen verloren?".... Ik schrok me een ongeluk. Als gepensioneerd doe-het-zelver heb ik alleen maar een trektang, een paar kromme nagels en een verroeste schup. Als ik iets tegen de muur moet vijzen dan ga ik bij mijn buurman te raden. Of ik overweeg om  meteen een makelaar te bellen en te verhuizen. Hoe zou ik dan vijzen kunnen verliezen?
Maar zo had mijn kleindochter van acht het niet bedoeld. "Hier vanboven in uwe kop voke, dié vijskes bedoel ik."

Ons Lien, de kleindochter in kwestie, had een gesprek afgeluisterd tussen een paar grote mensen. En waar klappen grote mensen over? Het weer, de politiek, wegomleidingen, de mannen van de vuilkar en de Diftar en over ..... de politie. Over dat laatste kan men uren aan een stuk lullen. Daar moet ge zelfs niet zat voor zijn.


                                      
  "... Bij ons in 't dorp zit er ene tussen die ze alle vijf niet meer heeft.  Bij het minste akkefietje schreeuwt en brult hij gelijk een Birmaanse legergeneraal." zei één van die grote mensen.  
"En klein mannekes die zonder licht rijden de stuipen op het lijf jagen en camions laten doorrijden" zei een andere grote mens. 
" 't Schijnt dat hij nog een hoop ambras heeft met zijn maten ook" wist weer een andere.
"Plechtige communicantjes een proces aan hun vers gestreken pantalonneke smeren omdat  het Vormsel te lang duurde, allé dat heb ik van horen zeggen."
"Die kerel ligt overhoop met zijn eigenzelve." zei nog een andere. "'t Is toch spijtig, zo ne pronte manskerel". 
"Hij zou zijn eigen lief op den bon zwieren" zei de Jef.... "dat kan niet" zei de Charel "want hij heeft geen lief."

" 't Zit in zijne kop. Hij zal daarboven wel een paar vijzen verloren zijn ," sloten  de grote mensen hun gesprek af.
"Oei" dacht mijn kleindochter van acht en bezorgd als ze is voor haar opa's en vokes begon ze direkt aan het ergste te denken. Als iemand in zijne kop een paar vijskes kwijt is kan er van alle ergs gebeuren: dat had ze pas nog gehoord van die grote mensen. Dan werden het kiekens zonder kop.

.. Vandaar dat ze verschrikt bij me kwam. Ik kon ze direct gerust stellen: haar voke had geen vijskes verloren, er stonden er hooguit een paar een beetje los !!!

Arendonkse cafébazen in paniek...

...d'er komt geen volk meer in d'r kot...

Meer hierover in een klein maar fijn artikeltje vanaf vanavond 22.30 uur !!!!

Bart en Geertrui en Ann en Wim en Nathalie....

Kent u ze nog? De wens-, juridische-, pleeg-, voogdij-, biologische,- en draagouder(s) van baby D.; het babietje dat ergens in februari 2005 geboren werd.
...Even resumeren: Zo'n drie jaren geleden was een zeker Bertje - een Limburger - het beu om telkens opnieuw zijn zorgvuldig opgespaard zaad aan zijn eigenste madam te besteden. Er kwam toch geen zak van terecht. Gepros in  onvruchtbare bodem.
Via de hulp van internet kwamen ze terecht bij een zekere Anneke, een Oost-vlaamse,  die haar eierstokken en baarmoeder tegen betaling ter beschikking stelde om aan de kinderwens van het Limburgs koppel te voldoen. De bevruchting zou gebeuren per K.I. kunstmatige inseminatie.

       

In de moderne veehouderij bestaat de K.I. al jaren. Alleen moet de varkensboer daar betalen voor enkele porties gezond berenzaad om zijn zeugen drachtig te maken. Hij mag dan kiezen: ofwel het roze ras ofwel de zwartgevlekte Piétrain. Ook voor het zaad van een dikbilstier dient een koeienboer zwaar in de portemonnee te tasten. Zo echter niet bij de  Limburger; die moest naast zijn kwakje sperma nog een paar duizend euro nikkelen om de draagmoeder te bevredigen. Commerce is commerce.

Na 9 voorspoedige maanden kwam baby D. uit de buik van draagmoeder Anneke gekropen. Die was ondertussen een Hollands koppel tegengekomen die ook wel een paar duizend euro veil had voor een nieuwe baby. Ook zij kampten al jaren met onvruchtbare rotsen waarop zaad  werd verspild. De Limburgers werden met een kluitje in het riet gestuurd en baby D. verhuisde naar Wimmeke en Nathalieke ergens in de steppen van Gelderland...

Dat alles kon natuurlijk niet verborgen blijven: Het werd een procedureslag van jewelste. De Limburgers, die  dus naast wensouders ook voor de helft biologische ouders zijn wensten voogdijouders te worden. De draagouder, de andere helft  van het biologisch koppel was dan weer, samen met hare vent, de juridische ouders, terwijl de hollanders als koopouders al lang blij waren dat zij voor pleegouders mochten spelen.
Ge ziet het: het loopt 't honderd.

Iedereen is dus overtuigd van zijn eigen groot gelijk en heeft daar smakken geld en schrokkerige advocaten voor over. Ze doen maar... Alleen vraag ik me dan af: Wat met die kleine?
Als die rond zijn 6de levensjaar ergens in een  zandbak, hetzij in Gelderland, god-behoede-het-joenk ergens in Limburg, zit te spelen en daar te weten komt dat hij gekocht en verkocht is voor een paar luizige euro's dan moeten er psychiaters aan te pas komen. Wat moet dat kind voelen als hij of zij hoort zeggen dat hij eigenlijk drie papa's en drie mama's heeft. En dat geld de grote drijfveer van zijn bestaan is, en eigenbelang ???

Ik zal het waarschijnlijk niet meer meemaken maar ik zie het zo voor me: Een soort pseudo-advocaat Vermassen die binnen 20 jaar voor de één of andere rechtbank staat te pleiten en zal zeggen: "Edelachtbare, ik pleit zeer verzachtende omstandigheden: vroeger heette de beklaagde baby D. en hij had een erg verschrikkelijk slechte jeugd... van hot naar haar, van Wimmeke naar Anneke, naar Geertruike, naar Bartje, naar Nathalieke, en dan opnieuw... 3 paar ouders die alleen aan zichzelf dachten en geen rekening hielden met hun babietje...egoisten, weet U Edelachtbare, U kent ze wel, die soort...." 

De kierkogelspin.

Op het zelfde moment waarop Flip De Winter en zijn cohorten van het "vlaamsch belang" in Brussel "een toek op hun mule" kregen van luikse gendarmes omdat ze betoogden tegen de invasie van Turken, Tadsjieken, Moldaviërs en ander zogenaamd "islamgespuis" werd er in Antwerpen een illegale asielzoeker opgepakt.
Ge ziet het: als de Flip een dag van huis is, zitten er vreemdelingen in zijn achtertuintje.

Dit alles werd bekend gemaakt in een hoofditem in het Eén-uur-journaal op de VRT en het stond 's anderendaags in alle fatsoenlijke gazetten... Het was zelfs "Ongezien nieuws".

De vreemdeling zat verstopt in een spleet onder een spoorwegviaduct in Antwerpen en is zo'n 4 millimeter groot. Vanwaar het ding komt is niet erg duidelijk maar men veronderstelt uit de Walen, uit de steengroeven; een reden te meer om Flip De Winter te laten steigeren.

Het spinneke, want daar gaat het om, is nu voorwerp van grote opwinding onder allen die met beesten bezig zijn. Stel U voor: een nieuwe dierensoort ontdekt in Vlaanderen. Alle groene jongens, de gasten van Natuurpunt op kop, kregen met z'n allen een spontane erectie en kwijlden van de emoties. De spin kreeg meteen de erg toepasselijke naam van "kierkogelspin"  (spleetkogelspin klinkt zo vulgair) en is als zodanig familie van de huiskogelspin, de donkere kogelspin, de graskogelspin, de platte en grauwe kogelspin en nog 825 andere soorten kogelspinnen. De ontdekkers en hun vriendjes zijn dus in alle staten want net op het ogenblik dat wereldwijd de oerang oetangs, de mammoets, witte tijgers, de grijze en vale kogelspinnen met uitsterven bedreigd zijn, vinden vier leukerds uit Antwerpen de "kierkogelspin".

          

Om zeker te zijn dat het om een nieuwe spinnensoort gaat hebben de 4 Antwerpse spinnenzoekers meer dan 1.000 spinnen moeten vangen, open snijden en aandachtig en met precisie de inwendige geslachtsdelen uit elkaar moeten prutsen.

Dan probeert een fatsoenlijk mens een beetje voorzichtig om te gaan met flora en fauna en dan fileren die gasten meer dan 1.000 spinnetjes !!! Ik vraag me af wat Michelleke Van den Bossche met zijn Gaiaclubke vindt van deze bloederige bedoening.... of zou het lospeuteren van een spinnetjesclitoris minder erg zijn dan het in plakjes snijden van een kreupele Golden retriever bij Janssen Pharmaceutica ? 

Spinnetjes hebben ook hun gevoelens hoor !!! 
 
Nu moet ik dringend op huisbezoek... ik ga de plaatselijke Rottweilerclub condoleren,... die zitten namelijk met een sterfgeval.
Weeral weer eentje minder!!!.

Arendonkse middenstanders op de rand van het faillissement. !!!

De wegenwerken zijn nog geen eens "HALVERWEGE" en de eerste curatoren staan al op 't marktplein te schuifelen;
ze ruiken bloed...

Dit en nog veel meer miserie leest U vanaf morgen op
"Jef Koffie's trots".

Even vooraf:

Na 15 jaar wachten krijgen wij als buurt hier in Arendonk "eindelijk" een fietspad langs een gewestweg. Wij, als buurt, zijn daar VRAGENDE PARTIJ bij. Zulke werken brengen overlast mee, ook dat is evident. De bewoners van onze straat zullen zich wel aanpassen, maar eens te meer zijn het "zwibbers en zwabbers" van buitenaf die commentaar leveren en gaan vertellen hoe het had gemoeten.

In een hollandse gazet, die we niettegenstaande onze vacantie, toch blijven lezen vonden we onderstaand verhaaltje.

Ik bemerk ook wederom mijn grote vriend midden in het peloton der klagers.

4.000 euro per week alleen aan "hollanders" das 200.000 euro of 8 miljoen ouwe belze frankskes. Dat raapt ie op bij die Kezen... Ne mens zou voor minder vriendelijk zijn tegen zijn klanten !!!!! 

Maar nu eerst het artikeltje.
'Wegafsluiting kan doodsteek zijn'

- REUSEL/ARENDONK - Voor Nederlanders en Belgen in het gebied tussen Reusel en Arendonk is het de normaalste zaak van de wereld om even naar het buurland te rijden. De Nederlanders voor een zak Vlaamse friet of tabak, de Belgen voor boodschappen ('bij frisdrank scheelt dat al gauw vijftig of zestig cent op een fles') of voor sigaretten.