Miserie.

             Sinte Katriena zingen.
     
In de ons omringende dorpen gaan kinderen Sinte Maarten zingen, of Nieuwejaarkezoete, of Driekoningen. In Arendonk gaat de jeugd op 25 november de straat op om huis aan huis Sinte Katriena te zingen.
Volgens de legende zou, ergens in de derde eeuw, Sinte Katriena de bloedmooie dochter geweest zijn van koning Costus in Alexandrië. Na haar bekering tot het katholieke geloof begon zij gepassioneerd het geloof te verkondigen. De keizer kreeg het ervan op zijn heupen, en nadat zijn beste redenaars vruchteloos geprobeerd hadden haar de mond te snoeren werd Katrientje gevangengenomen, geradbraakt en stierf ze als martelares omdat men haar fraaie kop eraf hakte.
Sinte Katriena is de patrones van leraren, studenten, scholieren, meisjes, maagden, gehuwde vrouwen, theologen, filosofen, universiteiten, bibliotheken, ziekenhuizen, redenaars, molenaars, schippers, kappers, boekdrukkers, schoenmakers, naaisters, notarissen, advocaten, drenkelingen. en zij wordt aanroepen tegen de migraine en tegen tongaandoeningen wat dat ook mag wezen....En ook de Arendonkenaars hebben haar in hun hart gesloten.

Tijdens hun rondgang zingen de kinderen een liedje dat als volgt klinkt:
Sinte Katriena, fille fille mina
een kjeske voor ne cent
en al wie daar niet overkan
over dat kjeske, over dat kjeske
en al wie daar niet over kan
over da kjeske van ne cent.
Laat ons, laat ons
ne goeien avond onder ons.

Als tegenprestatie krijgen de kinderen dan een snoepke, wat fruit,  wat geld en soms, bij de een of andere kruidenier of fritkot een overjaarse babbelut of frikandel, maar  dat is niet de regel.
Bij huizen waar niet werd opengedaan dierf men wel eens zingen van:
"Hoog huis, laag huis, d'r zit een gierige pin in huis."
Dus als ge vrijdag in de geburen bent zorg er voor dat ge wat kleingeld bij de hand hebt.

Ons familiewapen.
Wij hebben ook een familiewapen. (zie mijn berichtje van 7 november). 't Is niet goedgekeurd, het voldoet aan geen enkele eis van welke commissie dan ook, het is geschiedkundig niet verantwoord, in één woord er klopt nikske van. We hebben het zelf uitgevonden. Omdat we van het gedacht waren dat als Prins Laurent van Saksen Coburg Gotha en Jeanpol Dudekem d' Acos er eentje hebben, wij er ook recht op hebben. Het schild zelf bevat 5 onderdelen, een koffiepot, een orchidee, een horloge, een oorlelbolleke en een bij.

       Vandaag gaan we het hebben over de Orchidee.

           
Wij, als volk van Jef Koffie, houden allemaal van de natuur en van de bloemekes. Dat hebben we van ons vader geleerd.
Toen hij eind 1941 na een jaar krijgsgevangenschap ergens in den "Heimat" terug naar huis kwam, kon hij aan de slag als tuinman-hovenier op de dynamietfabrieken van Arendonk.
Na verloop van tijd ging hij in de serres van de directeur werken. Honderden orchideëen stonden daar in al hun glorie...en allemaal exotische exemplaren. Ons vader heeft ze 24 jaar verzorgd alsof het de zijne waren. En wij mochten regelmatig mee. Eerst de chauffagebranders vol steenkool schuppen en dan voorzichtig, beetje bij beetje, de bloemekes water geven. Ons vader kende al zijn orchideëen bij naam. Hij zag ze graag. Vandaar de orchidee in ons wapenschild: een hommage aan onze pa en zijn bloemen.

Ons familiewapen.
Wij hebben ook een familiewapen. (zie mijn berichtje van 7 november). 't Is niet goedgekeurd, 't zal nooit goedgekeurd worden, het voldoet aan geen enkele eis van welke commissie dan ook, het is geschiedkundig niet verantwoord, in één woord er klopt nikske van. We hebben het zelf uitgevonden. Omdat we van het gedacht waren dat als Prins Laurent van Saksen-Coburg-Gotha en Jeanpol Dudekem d' Acos er eentje hebben, wij er ook recht op hebben. Het schild zelf bevat 5 onderdelen, een koffiepot, een orchidee, een horloge, een oorlelbolleke en een bij.

Vandaag gaan we het hebben over de Koffiepot.

                               
De bijnaam van onze familie is : die van Koffie. Hoe die ooit werd gegeven is niet te achterhalen. Hij komt ne mens in godsnaam aan een bijnaam. De burgerlijke stand die schrijft bij een geboorte natuurlijk niet op: "heden geboren Jefke, zoon van Louis van 't pispotje", neen die schrijft "Jefke, zoon van  Lodewijk De Vocht", om maar iets te noemen.
In ieder geval de bijnaam Koffie dragen we al minstens een 6 generaties mee; toch al wel zo'n 150 jaar. Mijn vader zijn grootvader was al ne Koffie. En als ik in het midden van de vorige eeuw bij mijn eigen grootvader ging buurten stond de koffiepot centraal op de keukentafel. 't Was daar wreed gezellig.En dat is het bij ons in de familie nog altijd. Vandaar dat hij in ons familiewapen ook de centrale plaats heeft gekregen.

' t Moest eindelijk eens van mijn hart...Iedereen is
vrij om te doen en te laten met zijn blog wat hij wenst
te doen en te laten. Maar laten we 1 ding afspreken:
als we gedichtjes of poezie van ander mensen gebruiken
dan gaan we er de naam van de dichter of schrijver
bijzetten....
Anders krijgen we slechte gedachten van elkaar.

...Gestolen gedichtjes...Een aanklacht tegen plagiaat.
(Met de postume toestemming van den Herman en de lieve groetjes
van Kristienneke.)
============================================
Herman De Koninck ligt te draaien en keren in zijn graf.
Verdoemme, verdoemme, die bloggers van 't seniorennet
die zijn straf.

Ze pikken ongevraagd mijn beste gedichtjes,
en zetten ze dan op hun eigenste site; die wichtjes.

Moesten het nu gedichtjes van Lannoye
of den Brusselmans zijn
da's rommel, da's prul, dat doet minder pijn.

ik zal eens aan mijn Kristienneke vragen
of ze die ongenode gasten nergens aan kan klagen.

en dan die hondjes en poesjes zo langs de kant
zo vlak naast mijn gedichtjes; ik vind het een schand.

Michelleke van Gaia vind het ook al een affrontje
al zijn lievelingen met hun kortgeschoren kontje.

Moest ik nu nog tot de levenden behoren
ik zou nogal eens van me laten horen

Alhoewel...ik lig zo bij mezelf te overwegen
ik blijf liever liggen en ga nooit meer bewegen

Ze bekijken het maar,
al die bloggers van 't net
....als ze zelf niet kunnen dichten, dan pikken ze het maar!.
 

       
het schatje van een vriend van mij.!!!

Slotgedichtje bij het einde van de boekenbeurs.