Naar de inhoud

Jef Koffie's trots

Kroniek van een toffe familie en een toffe gemeente.
akke.beakke.be

Berichten van 25 juli 2005 tot 31 juli 2005

Remi Lens.

remi_lens.jpg

                                                    E.H. Remy Lens

We hebben hier in Arendonk een paar gasten rondlopen of die hier rondgelopen hebben, en die wat te betekenen hebben in de onvergankelijkheid van de wereldgeschiedenis. Op sportgebied hebben we Rik Van Steenbergen en verder zijn we goed in duiven, oehoes en kauwkes.  
Arendonk is ook zeer zuinig op zijn ereburgers: We hebben er maar drie: Mijnheer P.J.Koop zaliger, directeur van  sigarenfabriek Karel I,  Louis Van Gorp, stichter-directeur van de kunstacademie en hofschilder van  Albert, Pola en Faabi en  verder Raf Van Gorp zaliger, goed tot zeer goed in de plastiekverwerkende nijverheid.

Verder nog een paar politiekers die aan standbeelden voor zichzelf knutselen en dan enkele echte kunstenaars. Die van Maaseik kunnen beweren wat ze willen maar Jan Van Eyck, de schilder van "Het Lam Gods" is geboortig van Arendonk. Dat heeft hij zelf op een paar van zijn schilderijen getekend.  
En dan hebben we nog E.H. Remy Lens, niet zo bekend bij de grote massa, maar iemand die het vertellen in het bloed had. Hij was de grote organisator van massa-optochten maar vooral de conservator van het Arendonkse dialect.
Het Arendonks als dialect is uniek en met geen enkele buurgemeente te vergelijken. In enkele vervolgberichtjes kunt U het dialect via uw boxen beluisteren.
  Morgen volgt het eerste over "het muisje"
Geschreven door J.Rekel om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Freya en Billie

Ik ben vergeten om mijn vriendin Freya te feliciteren met de geboorte van haar tweede dochtertje.
U kent Freya toch? Onze federale minister van werk.
Ik wou de kleine "Billie" een kaartje met daarop "Proficiat" sturen, maar hoe heet dat poppemieke nu eigenlijk? Van den Bossche?..Nergens gelezen. Stevaert?...ook nergens zien staan. Di Rupo?...'t Zal toch niet zeker.
Dus voor alle zekerheid gebeld met het ministerie van Waark. De woordvoerder aldaar kon of wou of mocht  geen uitsluitsel geven.
Het enige wat in de gazetten stond was dat de papa een Duitser was. Een Germaan. Ik begin op slag sympathie te krijgen voor die lieve Freya. Met zo'n voornaam - Freya,  hoedster van de eeuwige jeugd, - moest zij ooit terugkeren naar haar Germaanse roots.

't Probleem is dat er in Duitsland en in de omliggende Nibelungen 700.000 verschillende familienamen rondcirculeren. Dus 't is onbegonnen werk. En  het klinkt allemaal zo raar: Billie von Schönhauzen, of Billie Schumacher of Von Ribbentrop. Ik mag niet denken aan Billie von Hohenzollern of Billie Adenauer...
Dus nu moeten Billie en Freya op mijn felicitaties wachten tot ik Bèrke Anciaux tegenkom: Da's ne gast diejen alles weet.
 
Geschreven door J.Rekel om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

waar woont mijn familie?

Voor lezers van het seniorennet die willen weten waar hun familienaamgenoten wonen, eventjes klikken op onderstaande website:  www.familienaam.be  Veel succes gewenst, misschien komen jullie nog een rijke suikernonkel of -tante tegen.
Ik heb er in ieder geval eentje gevonden!!!.

Geschreven door J.Rekel om 14:18 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Missiefeesten

Een paar weken geleden waren er in het dorp Arendonk missiefeesten. Een zogezegde ouderwetse bijeenkomst waar hulp bijeen wordt gesprokkeld voor overjaarse nonnekes en paterkes in de Congo en andere werelddelen.  ...Een oud exemplaar tekende nog present: Een vijfentachtigjarige pater-missionaris met 54 dienstjaren in Congo. Daarvoor hadden ze hem beloond met een medaille van "Ridder in de kroonorde".
Er wordt nogal eens smalend gedaan over missiefeesten: Saaien truikes voor de negerkes breien, tombolalootjes verkopen met als hoofdprijs een bedevaart naar Lourdes, en dat soort dingen. Eten en drinken kunt ge er ook: een Westmalse trappist en pannenkoeken zijn het hoogst haalbare op de menukaart. En de plaatselijke fanfare komt voor nikske en gratis spelen.
Dat is wat anders dan de tegenwoordige en moderne versies van een missiefeest: uitdagende reklamefolders, etentjes van de Oxfam-wereldwinkels en andere Ngo's met eerlijke Max Havelaarkoffie, steevast bruine rijst op het menu, dansoptredens van gasten met rastakapsels en andere gewichtig aandoende ontwikkelinghulpsympathisanten. Da's pas derde Wereldsolidariteit. 't Zal wel. Ik kom er zelf wel eens, bij mijns broeders feesten.

Ik zal wel bij een uitstervend mensenras behoren, maar geef mij maar de "ouderwetse missiefeesten".
Geschreven door J.Rekel om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

doodsprentjes - Moonen

Raoul Pieter Gaston Moonen
Arendoncksche soldaat van 't 16e Linieregiment, 7e Cie.
geboren te Brussel den 23 October 1894,
gevallen op het eereveld aan den Yzer, den 28 September 1918,
in zijnen zege op een vijandig fort, in het laatste offensief,
aan zijne wonden bezweken den 29 September 1918
en den 1 October op het militair kerkhof
begraven te Beveren a/d Yzer
.
hij werd  24 jaar

(klik op de het prentje)
Geschreven door J.Rekel om 22:36 Reageer op dit bericht Stuur door

doodsprentjes - Viskens

Victor Jozef Joannes Viskens
Soldaat van wielrijderskorps.
Geboren te Ramsel den 12 November 1892
en glorievol gesneuveld in het gasthuis van
De Panne, den 17 April 1918
en roemrijker wijze begraven op het
militaire kerkhof aldaar.
hij werd 26 jaar.

(klik op het prentje.)
Geschreven door J.Rekel om 22:15 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De Roma-Albanezen.

...Verhalen uit het asielcentrum van Arendonk.
   (zie mijn berichtjes van 29/6: asielcentrum)

Op 24 maart 1999 geleden gaf de NAVO het startsein voor de luchtoorlog om Kosovo. Na 78 dagen van bombardementen tekende het regime in Belgrado de vrede en ontruimde Kosovo. Het land staat sindsdien onder bestuur van de Verenigde Naties.

                            

In het opvangcentrum van Arendonk is de familie Hornic binnengekomen uit Kosovo. Roma-zigeuners van Albanese afkomst. Jarenlang hebben ze tussen Serviërs, Montenegrijnen en Albanezen gewoond. Nu worden ze gekoeioneerd, gepest en mishandeld.
Pa en ma zijn allebei achtentwintig jaar. Ze zijn aangekomen met zes kindjes waarvan de oudste 12jaar is en de jongste anderhalf...  Hij trouwde toen hij vijftien was en zijn vader moest als bruidsschat 20.000 duitse Marken nikkelen om zijn vrouw...zeg maar te kopen. Dat is de gewoonte bij hen daar in de buurt.
In Kosovo was hij timmerman, maar zijn buren, de Albanezen moesten opeens niets meer hebben van zigeuners. 
Verschillende keren is hij zijn beklag gaan maken bij de daar gelegerde Navo-troepen maar die keken volgen papa Hornic altijd de verkeerde kant op. Van al zijn eigendommen - zijn huis, zijn auto, zijn schaafbank, van alles - heeft hij eigendomspapieren, maar daar lachen ze hem in Kosovo mee uit.
Van armoede is hij met zijn huishouden Kosovo uitgevlucht en terecht gekomen in Arendonk. Zijn broer is hem twee jaar geleden al voorgegaan. Die woont in Luik... Maar ja, Luik, da's zo ver met de velo.
             
Foto
Albanese vluchtelingen uit Kosovo zoeken in een vluchtelingenkamp in Macedonië naar hun identiteitsbewijzen, die ze nodig hebben om zich in hun buurland te registreren. (Foto Reuters)

Geschreven door J.Rekel om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Jef Koffie's trots

↑ Terug naar de berichten