Berichten van 7 november 2005 tot 13 november 2005

Zondag 13 november 2005

Marc en Karel

Hier zijn ze dan!!!
Elke jeugdbeweging staat of valt met gemotiveerde ouders. Die vormen dan een ondersteunend oudercomité. Bij ons is dat niet anders...Hier zijn ze dan: de mannen die zorgen dat zo'n 100 jongens en meisjes week-in week-uit onbezorgd kunnen ravotten en spelen. Onze klak gaat in diepe dank voor hen beiden af.!!
(klik op de foto)

Geschreven door J.Rekel om 18:29 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 12 november 2005

gestolen gedichtjes.

' t Moest eindelijk eens van mijn hart...Iedereen is
vrij om te doen en te laten met zijn blog wat hij wenst
te doen en te laten. Maar laten we 1 ding afspreken:
als we gedichtjes of poezie van ander mensen gebruiken
dan gaan we er de naam van de dichter of schrijver
bijzetten....
Anders krijgen we slechte gedachten van elkaar.

...Gestolen gedichtjes...Een aanklacht tegen plagiaat.
(Met de postume toestemming van den Herman en de lieve groetjes
van Kristienneke.)
============================================
Herman De Koninck ligt te draaien en keren in zijn graf.
Verdoemme, verdoemme, die bloggers van 't seniorennet
die zijn straf.

Ze pikken ongevraagd mijn beste gedichtjes,
en zetten ze dan op hun eigenste site; die wichtjes.

Moesten het nu gedichtjes van Lannoye
of den Brusselmans zijn
da's rommel, da's prul, dat doet minder pijn.

ik zal eens aan mijn Kristienneke vragen
of ze die ongenode gasten nergens aan kan klagen.

en dan die hondjes en poesjes zo langs de kant
zo vlak naast mijn gedichtjes; ik vind het een schand.

Michelleke van Gaia vind het ook al een affrontje
al zijn lievelingen met hun kortgeschoren kontje.

Moest ik nu nog tot de levenden behoren
ik zou nogal eens van me laten horen

Alhoewel...ik lig zo bij mezelf te overwegen
ik blijf liever liggen en ga nooit meer bewegen

Ze bekijken het maar,
al die bloggers van 't net
....als ze zelf niet kunnen dichten, dan pikken ze het maar!.

het schatje van een vriend van mij.!!!

Slotgedichtje bij het einde van de boekenbeurs.

Geschreven door J.Rekel om 10:01 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 11 november 2005

Janneke Verheyen

Voorpaginanieuws bij de gazetten...
de wereld heeft een half uur stilgestaan..
Jan Verheyen heeft geweend.

Jan Verheyen, 42 jaar, filmregisseur en stand-in komiek als ander volk belet is, is voor de eerste keer vader geworden. Vader worden is een emotionele gebeurtenis, zeker de eerste keer. En dat ne mens dan al eens een half uurke tranen van vreugde en geluk laat lopen! ...Dat zou ik nog doen bij de zevende kleine.
Maar Janneke Verheyen gaat met zijn emoties de populaire toer op. Hij moet dat zonodig kond doen aan de Vlaamse gazetten- en boekskeslezers. En die boekskes en gazetten ruiken omzet. Dus publiceren die tranen van Janneke Verheyen!. En nog wel op hun eerste blad.
....En terwijl in Parijs en omstreken huizen en koters tot de grond afbranden, terwijl in Pakistan nog duizenden lijken onder de brokstukken zitten, terwijl er in Irak jonge kindjes hun armen en benen verliezen, komen de gazetten met wereldnieuws op hun eerste pagina: Jan Verheyen heeft een half uur geweend. Awel van mij mag hij veertien dagen bleiten, maar lieve gazetten laat hem dan zijn tranen plengen op jullie voorlaatste pagina tussen het weerbericht en de beurscijfers. Houdt Uw voorkant voor serieus nieuws. Ge gaat er een hoop mensen een plezier mee doen!!.

Geschreven door J.Rekel om 19:48 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 10 november 2005

de dikbilstier.

De dikbilstier.

Een vriend van mij is een gepensioneerd hobbyist-landbouwer. Samen met zijn vrouwke bouwde hij kort na zijn huwelijk een burgerswoning waar na verloop van jaren hokken en koters achter kwamen. Kortom een doorsneewoning zoals er zovele naast onze Vlaamse spoorwegen liggen.
In de loop der jaren ontpopte mijn vriend zich tot een verdienstelijk tuinder: erwtjes, peekes, tussendoor een sjalotje... Ook op gebied van pluimvee en andere neerhofdieren geraakte zijn naam bekend. Zo was hij jarenlang huisleverancier van scharreleieren en gevilde konijnen aan plaatselijke middenstandsvrouwen.
De laatste jaren kwam echter de mot in zijn commerce. Nikske anders dan tegenslag: Een balorige ezel die noodgedwongen moest gecastreerd worden, een schaap dat hij per ongeluk de kop insloeg, de groen jongens die een vogelrichtlijn vlak boven zijn slaapkamervenster tekenden en nu de ophokplicht. Zelfs zijn scharrelkippen en tamme ganzen mogen niet meer buiten.

Tot overmaat van ramp heeft zijn buurman - wel een professioneel agrariër- het weiland naast zijn hof gehuurd en die vol dikbilkoeien gezet. Sinds gisteren staat daar ook een dikbilstier tussen: een kolos van een klein duizend kilos, dampende neusgaten, poten gelijk eikenbomen, wild in het rond loenzende ogen...en brullen dat ie kan. De vrouw van mijn vriend is helemaal weg van de dikbilstier en staat dagelijks in volle bewondering over de schutting naar het prachtbeest te kijken..... Wat een vent, wat een prachtkerel. Ze vergeet zelfs de soep in te scheppen voor mijne vriend die zich zeer achteruit gedaan voelt..
Stikjaloers is hij op dat beest en hij overweegt nu om zijn geboer met alles er op en eraan te verkopen. Hij is het niet gewoon van op de tweede plaats te komen. Omwille van zijn "sociale status" wenst hij anoniem te blijven. Geinteresseerde kandidaten dienen zich daarom tot ondergetekende te wenden. Voor een zacht prijzeke kunt U zich met kerstmis nog "herenboer" noemen.

Geschreven door J.Rekel om 16:54 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 9 november 2005

Doorgaand verkeer.

De kogel door de kerk.

Eindelijk, de kogel is door de kerk..de borden zijn er!!!!!!.

..... En het onderstaande heb ik al eens een keertje eerder geschreven.

Dagelijks komen er door het centrum van Arendonk en door de aanpalende woonwijken honderden vrachtwagens op weg naar ons geliefd buurland. Zij gaan Holland bevoorraden met goederen waarmee een volk in leven blijft. Dat al deze mastodonten door Arendonk komen ligt aan het feit dat de afritten van de E34 Antwerpen-Eindhoven en van de Boudewijnautostrade aansluiten op gewestwegen die door Arendonk lopen en die een kortere verbinding met het Nederlandse Noord-Brabant en met het hinterland van Rotterdam mogelijk maken. Dagelijks denderen dus duizenden tonnen door het tellorenlikkersdorp.
De Nederlandse transportwereld profiteert ook van deze situatie en laat een groot deel van zijn camions de kortste weg door Arendonk nemen.
Het gemeentebestuur ijvert nu al jaren om het zware verkeer boven de 7,5 ton uit de dorpskom en de doorgaande wijken te weren. Na jaren van geploeter hebben zij het voor elkaar gekregen dat de bevoegde minister een verkeersreglement heeft goedgekeurd dat alleen plaatselijk vervoer toelaat. Alle zwaar vervoer moet voortaan een toerke om maken.
Hebben die Hollandse geburen van ons toch geen beroep aangetekend bij de Raad van State zeker!. "Jullie pakken onze boterham af" zeggen de Kezen "want we moeten nu omrijden en dan gaan we op de fles..."

Het bovenstaande en nog wat meer schreef ik op 6 juli van dit jaar.

Vandaag zijn de voorbereidende werkzaamheden gestart om de verkeersborden met "geen doorgaand vrachtverkeer boven 7,5 ton" te plaatsen. Nog enkele weken en we kunnen als zwakke weggebruiker -fietser, voetganger, kindjes- met een gerust hart de baan op.

Geschreven door J.Rekel om 10:02 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 7 november 2005

Het familiewapen.

Het familiewapen.
't Heeft lang geduurd. Exact 200 dagen voor iemand gevraagd heeft wat dat wapenschild links en rechts op mijn blog betekende en of dat allemaal wel officieel was.
De praat die ik op het seniorennet verkoop is niet van aard om mensen te doen geloven dat ik een afstammeling zou kunnen zijn van een familiestam met een wapenschild.
Wij, Jef Koffie's trots, hebben dus ook geen wapenschild. 't Is te duur, we hebben onze sociale status niet mee en driehonderd jaar geleden zaten er een paar haagweven in de familie. Vandaar...

We hebben dan zelf maar een familiewapen ontworpen. In vijf korte berichtjes die vanaf deze week op dit blog verschijnen zal ik een motivatie geven voor de vijf verschillende figuren die kruisgewijze in het familiewapen zijn opgenomen: de orchidee, het oorlelbolleke, de bij, het hanghorloge en centraal de koffiepot. Vijf attributen die een stempel hebben gedrukt op Jef Koffie's trots. Het Heraldisch College gaat natuurlijk steigeren en krijgt een collectieve beroerte als ze zo iets onder ogen krijgt. Maar dat trekken we ons niet aan: Wij zijn fier op ons wapenschild en we dragen het met trots zoals het de familie past...

Geschreven door J.Rekel om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Berichten van 7 november 2005 tot 13 november 2005

Meer van Jef Koffie's trots