Naar de inhoud

Jef Koffie's trots

Kroniek van een toffe familie en een toffe gemeente.
akke.beakke.be

Berichten van 27 november 2006 tot 3 december 2006

Ikke, Alexander en de rest........
...de sociaal hoogstaande.
Een vriend van mij die ik "very close" mag noemen is een zeer sociaal bewogen iemand. Hij draagt de liefde voor de evenmens hoog in het vaandel. Hij is als het ware een van de steunpilaren van onze plaatselijke leefgemeenschap. Daarnaast is mijn "very close" vriend ook een zeer  praktisch iemand: eentje die het "nuttige met het aangename" weet te combineren. Zo komt het dat hij - in een niet al te ver verleden - een op de dool zijnde illegale zigeunerfamilie een onderdak bezorgde in één van zijn leegstaande koten. Familie is eigenlijk niet het juiste woord: het was meer een half Romadorp dat hij te slapen legde.
Zo sneedt het mes aan twee kanten: Hij verdiende "Eer en  eeuwige Roem" bij de rest van zijn vrienden en te gelijkertijd lostte hij voor zichzelf een praktisch probleem op: de krotbelasting op zijn leegstaand etablissement werd op die manier vermeden.

                             angelo.jpg
Deel II. De potten en de pannen.

Zoals het bij een dolende en illegale zigeurnerfamilie past hadden zij hun potten en pannen in Kosovo thuisgelaten.
Het was dan ook verdomd lastig om in hun nieuw onderdak de soep en de goelash klaar te maken. Ook daar had mijn vriend een oplossing voor. Met zachte aandrang verzocht hij zijn echtgenote om hun eigenste huwelijksservies dat gedeeltelijk in de glazen wandkast en gedeeltelijk in de afwasbak stond, voor enige tijd uit te lenen. De echtgenote voldeed met enige tegenzin aan 's mans verzoek en alleen nadat hij beloofd had om het na veertien dagen terug op te halen. De drie uit de kluiten gewassen zoons van de Roma-familie zouden ondertussen door middel van het versjachelen van oud ijzer zelf voor meubilair en keukengerief zorgen....De veertien dagen werden drie weken, toen een maand en van de beloofde teruggave kwam niets in huis. De vrouw des huizes serveerde haar huisgenoten al die tijd gekookte eitjes en wit brood wegens het ontbreken van haar kastrols en pannen.

                      Potten un Pannen
Ten einde raad en nadat eindeloos gezeur over de teruggave van hun jarenlang met zorg gekoesterd servies niet had geholpen besloot de vrouw van mijn vriend om op een zondagmorgen naar de wekelijkse rommelmarkt van Turnhout  te trekken en daar op zoek te gaan naar wat tweedehandsgerief voor haar eigen huishouden. ....En wat vond zij tot haar eigenste verbazing ?:  Onder een plataan aan de slotgracht van het Turnhouse kasteel lag haar huwelijksservies te blinken in twee chiquita bananendozen. En bovenop de dozen lag in de beide landstalen - het vlaams en het Kosovaars - te lezen: "Servies als nieuw, статус на покраината :15 euro,". De echtgenote van mijn vriend kon het niet over haar hart krijgen en na enig afbieden - tot 10 euro - heeft ze haar eigenste tassen en ondertassen weer mee naar huis genomen.
 
kasteel2.jpg

Zeg nu zelf: heb ik geen "fijne" vriend ???
Geschreven door J.Rekel om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

kanselkwezels.

De witte muis van 't rood kruis.
Afgelopen zaterdag, de 25ste november beleefde Arendonk weer een folkloristische hoogdag. Naar jarenlange traditie gingen zo'n 1.500 kindjes met zelfgemaakte lichtjes, uitgeholde bieten  of bij Mil Cavou aangeschafte lampionnekes van deur tot deur om Sinte Katriena te zingen.
Sinte Katriena is de patroonheilige van de maagden, de professoren, studenten en sigarenmakers en wordt vereerd voor keelaandoeningen en blaren op de tong.
Weken van tevoren worden door de leerkrachten (*) speciale liekes aangeleerd die, in ruil voor kwatta's, zakskes chips, gebutste appels, en pizzaspieën, gezongen worden aan de voordeuren van de Arendonkse huizen. Voor 'die' huizen waar de mensen opendoen hebben de zangertjes een mooi en pront lieke, voor de huizen waar de bewoners thuis zijn maar niet open doen zingt de Arendonkse jeugd van " Hoog huis, leeg huis, d'r zit een gierige pin in huis." .....

....En d'r zijn zo nogal wat van die huizen in Arendonk: Huizen waar de zogezegde parochienotabelen wonen. Vroeger waren dat de pastoor, de hoofdonderwijzer, den doktoor en als er al ene was: de juge. Op uitzondering van de pastoor hadden die allemaal ne plastron aan. De pastoor had zo een speciaal colleke. Een wit boordeke zo compleet rond zijne nek, en die kon dik zijn.  De pastoor, de schoolmeester en den doktoor zijn in 2006 gewone mensen geworden: zonder plastronneke en zonder colleke. Hun plaats is ingenomen door  een andere elite. Volk gelijk "de witte muis van 't rood kruis". 
"De witte muis van het rood kruis" - we noemen haar zo omdat ze hier bij ons de penicilline en de stickers van het rood kruis heeft uitgevonden - is van dat soort en zij staat model voor zelfverklaarde wereldverbeteraars die zich hoogverheven voelen boven het gewone plebs dat een normale parochie bevolkt. Vanachter de kansel en het wierookvat kijken zij meewarig neer op  medeparochianen zonder plastronneke en voelen aan zichzelf dat ze het goed met zichzelf voorhebben.  Maar owee, als er sociaal wat beweegt: kindjes die aan de voordeur komen zingen, een buurtfeestje,  een mosselsoupeeke van de plaatselijke chiro, wat kerstboomkes die verbrand worden, kortom als de buurt verbroederd dan geven de voorlezers en andere interim-onderpastoors niet thuis. Als sinte Katrina langs komt dan gaat het licht aan de voordeur uit. Dan is "de witte muis van 't rood kruis" samen met haar soortgenoten op retraite en vertellen elkaar hoe begaan ze zijn  met het gewone volk van hun parochie, zelfs voor diegenen zonder plastronneke.


*Ere wie ere toekomt: De juffrouwen en meesters van de Arendonkse scholen promoten op hun manier de jarenlange traditie en helpen de kinderen om creatief hun eigen lampionneke of verlichte schoendoos te maken. Klak af voor het onderwijzend personeel van de Arendonkse scholen.

Geschreven door J.Rekel om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

witte muis.

Catharina van Alexandrië door Carvaggio (1595-1596) met haar attribuut: het rad.
Vanaf morgen
: Een verslag over een "hartelijke parochiegemeenschap", het sinte Katriena-zingen, en over de witte muis van het rode kruis en meer a-sociale gevallen.

Een verhaal in verschillende afleveringen.

Geschreven door J.Rekel om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Jef Koffie's trots

↑ Terug naar de berichten