Zaterdag 29 maart 2008
Claus.
Mijnheer Claus is de pijp uit;
kunnen we nu terug overgaan tot de orde van de dag.?
900 mensen - de complete literaire elite van Vlaanderen en Holland, aangevuld met wat politiekers op rust - zijn zaterdag nog een goeiendag komen zeggen tegen Hugo Claus die present tekende in de Bourla-schouwburg. Tenminste daar hadden ze zijn kist op een piedestalleke gezet; laat ons hopen met Claus erin.
Na de festiviteiten was het de bedoeling dat den Hugo zou gecremeerd worden en uitgestrooid over de Noordzee. Naar hij zelf hoopte als extra voeding voor de paaigronden van de haring- en sprotbestanden; die hebben het ook moeilijk. Ook zeemeeuwen en andere Jan van Genten zijn dol op mensenas.
Hugo Claus was een schrijver, dichter, regisseur, speksteenkliever en verfkliederaar. Hij kon alles; tenminste dat zei men. Op zijn tiende had hij een aanvaring gehad met een stelleke gehoofdkapte tante-nonnekes: dat zou zijn hele leven pijn doen en hem gefrustreerd hebben.
De door de Heer uitverkoren en met zorg geselecteerde zusterkes hadden anno 1939 de jeugd en het leven van Vlaanderens grootste "poeweet" naar de filistijnen geholpen. Voor den Hugo was dat een godsgeschenk: hij kokketeerde daarmee, profiteerde ervan en gebruikte het als de basis en de voedingsbodem voor zijn werken.
... Nadat de dagelijkse oesters en de rode wijn zijn strot uitkwamen vond hij het tijd om er een einde aan te maken. Pillekes? een spuit? een dik zeel? een giletmeske? De familie wenst daarover geen uitspraken te doen. So be it. Ik kan daar makkelijk mee leven.
Hugo Claus was onze grootste dichter, grootste poët, schrijver, .... de loftuitingen deden de geluidsboxen van radios scheuren en beeldbuizen van teevees ontploffen. Droefnis alom.
Maar wie was Claus? Een simpel burgermanneke die ook een hoop vrouwvolk (Elly, Kitty, Silviaake, ...) moest verslijten en uitproberen voor hij zijn echte madam vond? Vanachter op een brommerke bij Sylvia Christel?, fanatiek op zoek naar blote tieten?, zonen die vragen: wie is mijn papa eigenlijk? wat doet hij?
De Claus was een icoon voor de intellectuele elite van Vlaanderen en Nederland. Voor Nederlanders is dat niet moeilijk, maar dit terzijde. Voor de simpele sus in Vlaanderen, gij en ikke dus, uw en mijne buurman, de gewone man in de straat zonder dagelijkse oesters en met alleen maar een schoftzak en de Gazet van Antwerpen, was Hugo Claus een fait divers, een jaarlijks weerkerend krantenartikel, iemand die telkens weer - de goden zijn geprezen - "net niet" een Nobelprijs kreeg toegeworpen.
...........
... Bibliotheken houden statistieken bij: de stedelijke boekerij van een middelgrote Vlaamse stad heeft in 2007 welgeteld 17 keer "Het verdriet van België", Claus' meesterwerk, uitgeleend. Zijn "Oostakkerse gedichten" - één ander meesterwerk - ging 7 maal over de toonbank. "waarschijnlijk verplicht leesvoer voor de vierde humanioraklas van het atheneum" zuchtte de hoofdbibliothecaris... "Geen kat die Claus leest" zei het hoofd. "Tot vorige week niemand die dit jaar naar een boekske van Claus gevraagd heeft..."
.... Hopelijk beleven de haring- en sprotbestanden in de Noordzee een hoogdag!!!
kunnen we nu terug overgaan tot de orde van de dag.?
900 mensen - de complete literaire elite van Vlaanderen en Holland, aangevuld met wat politiekers op rust - zijn zaterdag nog een goeiendag komen zeggen tegen Hugo Claus die present tekende in de Bourla-schouwburg. Tenminste daar hadden ze zijn kist op een piedestalleke gezet; laat ons hopen met Claus erin.
Na de festiviteiten was het de bedoeling dat den Hugo zou gecremeerd worden en uitgestrooid over de Noordzee. Naar hij zelf hoopte als extra voeding voor de paaigronden van de haring- en sprotbestanden; die hebben het ook moeilijk. Ook zeemeeuwen en andere Jan van Genten zijn dol op mensenas.
Hugo Claus was een schrijver, dichter, regisseur, speksteenkliever en verfkliederaar. Hij kon alles; tenminste dat zei men. Op zijn tiende had hij een aanvaring gehad met een stelleke gehoofdkapte tante-nonnekes: dat zou zijn hele leven pijn doen en hem gefrustreerd hebben.
De door de Heer uitverkoren en met zorg geselecteerde zusterkes hadden anno 1939 de jeugd en het leven van Vlaanderens grootste "poeweet" naar de filistijnen geholpen. Voor den Hugo was dat een godsgeschenk: hij kokketeerde daarmee, profiteerde ervan en gebruikte het als de basis en de voedingsbodem voor zijn werken.
... Nadat de dagelijkse oesters en de rode wijn zijn strot uitkwamen vond hij het tijd om er een einde aan te maken. Pillekes? een spuit? een dik zeel? een giletmeske? De familie wenst daarover geen uitspraken te doen. So be it. Ik kan daar makkelijk mee leven.
Hugo Claus was onze grootste dichter, grootste poët, schrijver, .... de loftuitingen deden de geluidsboxen van radios scheuren en beeldbuizen van teevees ontploffen. Droefnis alom.
Maar wie was Claus? Een simpel burgermanneke die ook een hoop vrouwvolk (Elly, Kitty, Silviaake, ...) moest verslijten en uitproberen voor hij zijn echte madam vond? Vanachter op een brommerke bij Sylvia Christel?, fanatiek op zoek naar blote tieten?, zonen die vragen: wie is mijn papa eigenlijk? wat doet hij?
De Claus was een icoon voor de intellectuele elite van Vlaanderen en Nederland. Voor Nederlanders is dat niet moeilijk, maar dit terzijde. Voor de simpele sus in Vlaanderen, gij en ikke dus, uw en mijne buurman, de gewone man in de straat zonder dagelijkse oesters en met alleen maar een schoftzak en de Gazet van Antwerpen, was Hugo Claus een fait divers, een jaarlijks weerkerend krantenartikel, iemand die telkens weer - de goden zijn geprezen - "net niet" een Nobelprijs kreeg toegeworpen.
...........
... Bibliotheken houden statistieken bij: de stedelijke boekerij van een middelgrote Vlaamse stad heeft in 2007 welgeteld 17 keer "Het verdriet van België", Claus' meesterwerk, uitgeleend. Zijn "Oostakkerse gedichten" - één ander meesterwerk - ging 7 maal over de toonbank. "waarschijnlijk verplicht leesvoer voor de vierde humanioraklas van het atheneum" zuchtte de hoofdbibliothecaris... "Geen kat die Claus leest" zei het hoofd. "Tot vorige week niemand die dit jaar naar een boekske van Claus gevraagd heeft..."
.... Hopelijk beleven de haring- en sprotbestanden in de Noordzee een hoogdag!!!
