
De hoofdingang van het psychiatrisch ziekenhuis waar in 1910 vierhonderd vijftig vrouwelijk patiënten naar verhuisden, vooral vanuit het Sint-Juliaanskrankzinnigengesticht. De mannen zelf bleven nog in Sint-Juliaan tot in 1931 toen ook zij verhuisden, maar dan wel naar Beernem, naar de Broeders van Liefde.
Sedert de tweede helft van de 20ste eeuw werd het psychiatrisch ziekenhuis Onze-Lieve-Vrouw nog verder uitgebreid met gebouwen, vooral met paviljoentjes, dit alles om de patiënten een betere behandeling en meer privé te geven. Zo komt het dat honderd jaar na de oprichting, ondanks de uitbreiding aan gebouwen, er minder patiënten verblijven. In 2005 waren er dat bijvoorbeeld 412. Tegenwoordig bestaan de patiënten al lang niet meer uit vrouwen alleen. Ook mannen worden hier opgevangen en elk (m/v) krijgt een aparte behandeling in een der vier opgesplitste klinieken hier:
-verslaafdenzorg
-psychosezorg
-persoonlijkheidsstoornissen
-ouderenpsychiatrie en depressies