Quizvraag 89 - de oplossing

Dan Brown of geen Dan Brown, de Maria Magdalena zoals we haar hier kennen zullen we eeuwig blijven koesteren.

Bijzonder heb ik genoten van de kruisweg die in de kapel van het psychiatrisch Ziekenhuis OLV te Sint-Michiels hangt.  Effenaf prachtig!

Het interieur van deze kapel doet sterk denken aan het interieur van de Heilig Bloedkapel op de Burg zoals we het er tegenwoordig aantreffen.  Dat is niet moeilijk want de decoratie daar gebeurde door het duo René De Cramer - Frans Coppejans dat hun artisticiteit ook hier in deze kapel botvieren mocht.  Dus, ik zou zo maar zeggen: in plaats van de horden toeristen te trotseren in de Heilig Bloedkapel, komt u gerust naar hier naar de Onze-Lieve-Vrouwkliniek om in alle stilte te genieten van het meesterschap van deze twee mannen dat van de muren afspat.

Zelf kan ik weinig vertellen over de kapel van het ziekenhuis.  Maar één ding wil ik toch zeker kwijt: het interieur (de muurdecoraties) is vooral het werk van de Oostvlamingen Frans-Jozef Coppejans (1867-1947) en René De Cramer (1876-1951).  Van die Frans Coppejans is trouwens geweten dat hij  een deel van het beroemde schilderij van Jan Van Eyck, namelijk Het Lam Gods, waaronder het paneel van de Rechtvaardige Rechters, tijdens WO I voor de Duitsers verstopt had.  Dat was zowat 20 jaar voor Arsène Goedertier uitgerekend dat paneel uit de Sint-Baafskathedraal te Gent ontvreemdde en waar men tot op de dag van vandaag nog altijd naar op zoek is.

Nu gaan we het prachtige interieur van de kapel eens van naderbij bekijken.  Wilt u het zelf eens zien: via de hoofdingang geraakt u er als u de galerij met schilderijen rechtop de ingang tot op het einde doorloopt.

Dit is de kapel, gezien vanuit een der binnentuintjes.  Wist u trouwens dat op het ogenblik een ex-advocaat en co-auteur van een boekje dat ons slimmer wil leren drinken hier op het ogenblik opnieuw opgenomen is wegens ....  alcoholverslaving?  'k noemn gin noamn, 't is te dillikoat.

Ha, u dacht dat ik uitverteld en uitgetoond was over het psychiatrisch ziekenhuis Onze-Lieve-Vrouw dat gelegen is in Sint-Michiels maar toch o zo dicht bij 't centrum en o zo interessant is dat Bruggeblog niet anders kan dan het er nog eens over te hebben.  Want één ding is zeker: het beste moet nog komen.
Eerst en vooral heb ik opnieuw mijn helikoptertje vanonder het stof gehaald om u eens een luchtfoto te kunnen presenteren.  Hierop ziet u het grootste deel van het domein waaronder uiteraard de oudste gebouwen die afgewerkt werden in 1910.  Vanuit de lucht gezien is het heel duidelijk hoe centraal gelegen die kapel wel is.  Laat ik het nu in de volgende artikels precies over die kapel hebben.

Een meiboom plaatsen.  De mannen van de bouw kunnen het echt niet laten.  Hun bijgeloof zit klaarblijkelijk zo ingebakken in hun beroep dat zelfs bij werken binnenin het station van Brugge zij het niet nalaten kunnen een of andere vorm van meiboom te plaatsen.

Een overdekte fietsenstalling waar de fietsen overdekt staan met regendruppels?  Dat kan zonder twijfel nergens anders dan in Brugge zijn!  Zeker als slimmerds van hier hun stalen ros buiten tegen  het  afdak geplaatst hebben.  Gelukkig is er nog deze smiley  in de vorm van een fiets die er de fijne humor van inziet.

Tsja, weet u na vandaag nog altijd niet waar de lamp brandt, dan vrees ik dat ik het morgen zelf zal moeten zeggen.  Bruggelingen, laat u niet kennen hé!  Ik heb hoe dan ook zo'n klein vermoeden dat er vanaf nu een stroom van juiste antwoorden Bruggeblog binnenvallen zal. 
Waar in onze stad Brugge is dit te zien?

De vroegere latrines met achter het muurtje enkele appartementen van de residentie Garenmarkt die komen piepen.

Zo ziet het tweede en grotere binnenpleintje er uit met de godshuizen eromheen.  Prachtig hé?

Op weg naar de tweede binnentuin passeren we deze plaat met stichtende tekst die op 12 september 2005 door Frank Vandevoorde plechtig ingewijd werd.
Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik hier minutenlang staan luisteren heb maar niks hoorde.  't Zal aan mij liggen zeker?  Ik ben, moet u weten, nogal hardhorig.

Hier nog eens die Tudorbogen, de natuurstenen middenzuil en de voormalige galerij.

Dit is het eerste binnenpleintje en we hebben zicht op het oudste deel van de godshuizen die vroeger deel uitmaakten van de refuge van de Gentse Sint-Baafsabdij.  Ik heb hier geen zin om alle geschiedkundige weetjes te schrijven als u het hier allemaal al kunt lezen.  Ik wil u alleen wijzen op de twee tudorbogen die rusten op een natuurstenen middenzuil waarachter zich een vroegere galerij bevindt maar nu een bergplaats voor fietsen is.

Carlos woont mooi maar buren van hem wonen ook niet mis.  Ik heb het over de bewoners van het godshuis Sint-Trudo, gelegen in de Garenmarkt 23-25.  Dit jaar kwamen ze nog in het nieuws omdat voor deze ingang het trottoir opgebroken was en iedereen die hier binnen of buiten wou dat via planken moest doen.  Die situatie bleef zo vele weken aanhouden tot enkelen het niet meer konden aanzien.  Een der laatste wapenfeiten van onze nu uittredende schepen Jean Vanden Bilcke was de gemoederen proberen te bedaren en verklaren dat het niet anders kon dan dat het voetpad zo lang opgebroken lag.
Soit, alles is zoals u zien kunt ondertussen opnieuw in orde en dit geeft ons de gelegenheid om zonder gevaar eens binnen te gaan en te kijken hoe dit godshuis er nu echt uitziet.

Heeft u, bij het kijken naar deze foto, opeens het licht gezien?
Ik bedoel maar: weet u waar in Brugge dit is?

De wereld staat hoe langer hoe meer op zijn kop.  Hier zijn drie voorbeelden om deze mening te staven.
1. De herfst verloopt bij ons aangenaam warm.  We hebben beter weer dan de mensen in bijvoorbeeld Griekenland en Turkije en normaal gezien is dat omgekeerd. 
2. Bij de Brugse gemeenteraadsverkiezingen blijken uiteindelijk de grootste verliezers winnaars te zijn.
3. Tussen alle Halloweengeweld in duiken er nu al, eind oktober, overal in de etalages opnieuw kerstmannen op.  En waar is onze goeie ouwe Sinterklaas dan, vraag ik mij serieus af?  Waar is toch die brave kindervriend die in mijn jeugd zonder enige concurrentie de eindejaarsperiodes overheerste?  Welnu, die komt dit jaar pas op 26 november in Brugge aan en op 6 december vertrekt hij alweer naar 'zonnige' Spanje.  Of moet ik tegenwoordig zeggen: het 'kille' Spanje?   Ik geraak er stilaan niet meer uit. De wereld staat op zijn kop.  Ik voel me als Alice in Wonderland.  Een goedheilige man die verstikt wordt door de verpletterende aanwezigheid van heksen en Santa's en consorten?!?  Ik denk dat ik droom!

Het oudste van de hele residentie is te zien aan de straatkant (Garenmarkt).  Het zijn deze grensmarkeringen tussen het vroegere grondgebied van de stad Brugge (de steen met de letter 'b' met een kroontje) en het grondgebied van het Proosse (de steen ernaast met het helaas uitgesleten leeuwenwapen).