Quizvraag 89 (deel 3)

De vroegere latrines met achter het muurtje enkele appartementen van de residentie Garenmarkt die komen piepen.

Zo ziet het tweede en grotere binnenpleintje er uit met de godshuizen eromheen.  Prachtig hé?

Op weg naar de tweede binnentuin passeren we deze plaat met stichtende tekst die op 12 september 2005 door Frank Vandevoorde plechtig ingewijd werd.
Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik hier minutenlang staan luisteren heb maar niks hoorde.  't Zal aan mij liggen zeker?  Ik ben, moet u weten, nogal hardhorig.

Hier nog eens die Tudorbogen, de natuurstenen middenzuil en de voormalige galerij.

Dit is het eerste binnenpleintje en we hebben zicht op het oudste deel van de godshuizen die vroeger deel uitmaakten van de refuge van de Gentse Sint-Baafsabdij.  Ik heb hier geen zin om alle geschiedkundige weetjes te schrijven als u het hier allemaal al kunt lezen.  Ik wil u alleen wijzen op de twee tudorbogen die rusten op een natuurstenen middenzuil waarachter zich een vroegere galerij bevindt maar nu een bergplaats voor fietsen is.

Carlos woont mooi maar buren van hem wonen ook niet mis.  Ik heb het over de bewoners van het godshuis Sint-Trudo, gelegen in de Garenmarkt 23-25.  Dit jaar kwamen ze nog in het nieuws omdat voor deze ingang het trottoir opgebroken was en iedereen die hier binnen of buiten wou dat via planken moest doen.  Die situatie bleef zo vele weken aanhouden tot enkelen het niet meer konden aanzien.  Een der laatste wapenfeiten van onze nu uittredende schepen Jean Vanden Bilcke was de gemoederen proberen te bedaren en verklaren dat het niet anders kon dan dat het voetpad zo lang opgebroken lag.
Soit, alles is zoals u zien kunt ondertussen opnieuw in orde en dit geeft ons de gelegenheid om zonder gevaar eens binnen te gaan en te kijken hoe dit godshuis er nu echt uitziet.

Heeft u, bij het kijken naar deze foto, opeens het licht gezien?
Ik bedoel maar: weet u waar in Brugge dit is?

De wereld staat hoe langer hoe meer op zijn kop.  Hier zijn drie voorbeelden om deze mening te staven.
1. De herfst verloopt bij ons aangenaam warm.  We hebben beter weer dan de mensen in bijvoorbeeld Griekenland en Turkije en normaal gezien is dat omgekeerd. 
2. Bij de Brugse gemeenteraadsverkiezingen blijken uiteindelijk de grootste verliezers winnaars te zijn.
3. Tussen alle Halloweengeweld in duiken er nu al, eind oktober, overal in de etalages opnieuw kerstmannen op.  En waar is onze goeie ouwe Sinterklaas dan, vraag ik mij serieus af?  Waar is toch die brave kindervriend die in mijn jeugd zonder enige concurrentie de eindejaarsperiodes overheerste?  Welnu, die komt dit jaar pas op 26 november in Brugge aan en op 6 december vertrekt hij alweer naar 'zonnige' Spanje.  Of moet ik tegenwoordig zeggen: het 'kille' Spanje?   Ik geraak er stilaan niet meer uit. De wereld staat op zijn kop.  Ik voel me als Alice in Wonderland.  Een goedheilige man die verstikt wordt door de verpletterende aanwezigheid van heksen en Santa's en consorten?!?  Ik denk dat ik droom!

Het oudste van de hele residentie is te zien aan de straatkant (Garenmarkt).  Het zijn deze grensmarkeringen tussen het vroegere grondgebied van de stad Brugge (de steen met de letter 'b' met een kroontje) en het grondgebied van het Proosse (de steen ernaast met het helaas uitgesleten leeuwenwapen).

Keien lopen.

Vanaf de straatkant is deze muur en het hofje te zien die in deze periode van het jaar hun mooiste kleurenpracht tentoonspreiden.   Recht voor ons uit zien we de Magdalenakerk en ook een appartement in de residentie dat te huur staat.

Dit is de residentie, het gedeelte langs de Garenmarkt, gezien vanaf het binnenpleintje.

We gaan eens naar de Garenmarkt, een straat die door de eeuwen heen veel veranderd is en nog altijd onderhevig is aan veranderingen.  Deze gevel met huisnummer 17 verbergt een grote residentie gebouwd rond een binnenpleintje.  Architectuurburo Groep 3 bvba heeft de gebouwen omgevormd tot wat het nu is.

Een lapidarium is een verzameling van edelstenen of stenen.  In het geval van het lapidarium dat sinds 1983 op het Brugs kerkhof staat bedoelt men ermee het gebouwtje langsheen de Kerkhofblommenstraat dat grafstenen en grafzerken die verwijderd werden verzamelt, bijeenbrengt.  Het gebouw zelf werd ontworpen door de Dienst voor open Monumentenzorg van de Stad Brugge (architect Johan Bellaert) en het feit dat er bomen rondom staan en zelfs binnenin in combinatie met het open dak maakt dat er hier op elk moment van de dag een vreemdsoortige lichtinval aanwezig is.

Ik heb enkele fijne reacties gekregen op mijn reeks van artikelen over de Centrale Begraafplaats te Assebroek, alhier beter gekend als het 'Brugs kerkhof'.  Mijn bedoeling van de reeks was/is om u aan te tonen dat u deze plaats niet alleen op 1 of 2 november bezoeken moet.   U kunt er elke dag van het jaar terecht, en niet alleen om een dierbare afgestorvene te eren.  U kunt er ook gewoon tot rust, tot bezinning komen, zittend op een van deze stoeltjes onder deze tekst 'De Tijd Een Machtige Cirkel'.

Omdat de vorige fotovraag opgelost werd verschijnt er deze avond alweer een nieuwe.  Ik heb dit deze namiddag gefotografeerd.  U vertelt mij waar in het centrum van Brugge dit is.

Brugge heeft - in tegenstelling tot veel andere gemeenten - een politiereglement waarin duidelijk vermeld staat dat vogels niet mogen gevoederd worden.  In de nabijheid van de Smedenpoort en in het Astridpark zie ik regelmatig mensen die broodkruimels geven aan de eenden die daar verblijven.  Eigenlijk mag dat niet maar veel kwaad doet men daar niet mee.  Er zitten op die plaatsen eenden genoeg en die komen daar gretig op af.  Hier in het Minnewaterpark vanmorgen zag ik dit heel brood liggen.  Hier zitten weinig tot geen vogels en zeker geen eenden.  De sluikstorter die dit op zijn kerfstok heeft getroostte zich zelfs de moeite niet om het brood te verkruimelen.  Gelukkig voor die arme vogeltjes die er zich toch aan willen wagen blijkt het een gesneden brood te zijn!

Nog altijd het stukje Brugse vestingen nabij het station waar afgelopen zomer het zandsculptuurfestival plaatsvond.  Heeft u dit 'wandel' -pad al eens goed bekeken?

Bij het horen van de zandberg denken wij Bruggelingen misschien vooral aan de Zandberghoeve in Oedelem maar niks is minder waar!  De Zandberg ligt naast het station van Brugge en geraakt er maar niet weg.  Het afbreken van dit koperkleurig bergmassief vergt nu al meer tijd dan het plaatsen en verfraaien ervan.  Begrijpe wie het kan.  Maar ondertussen blijft dit stukje Vesten voor de Bruggeling nog altijd ontoegankelijk.