Weathercam

Uiteraard is de quizvraag geen schoonheidsvraag.  Voor bijgaand fotootje krijg ik gegarandeerd van enkelen 0 op 5 qua waardering.  Maar wedden dat morgen of een der komende dagen als ik u de oplossing tonen mag dat er dan vijven uit de bus zullen vallen en ik weer met een gerust hart verder zal mogen bloggen?
Bedoel ik maar: met deze quizvraag toon ik u opnieuw een detail van iets wat voor iedereen in de binnenstad van Brugge te zien is, ook voor u, tenminste als u uw goeie bril opheeft.
Waar is 't?

Een opmerkelijk beeld schreef ik daarstraks.  In Brugge verwacht men allerhande heiligenbeelden te zien maar nog niet zo gauw een dergelijk beeld.  Het is een meermin en daarom ook al opmerkelijk omdat in ons collectief geheugen een meermin normaal één vissenstaart heeft.  Mevrouw heeft er hier kennelijk twee.
Gevraagd via via aan een kenner van mythologie en mythologische iconografie, namelijk Koenraad Logghe, kan ik uit zijn omstandig antwoord volgende samenvatting puren:
"Deze zeemeermin komt uit de Noordse traditie en staat symbool voor rijkdom in de zin van vruchtbaarheid.  Omdat zij haar staart openhoudt wordt haar geslacht zichtbaar, ware het niet dat het bedekt wordt door een schutblad.  Interessant om weten is dat de vinnen uitmonden in 'driespruiten' wat symbool staat voor herleving, opleving of nakomelingschap.  Altijd heeft een meermin lang haar dat volgens de traditie gekamd wordt en bij het kammen verschijnen er slierten goud.  Deze figuur was volgens het christendom heidens en als men haar door bijvoorbeeld een kruis over haar te maken haar uit haar toestand van heidendom kon halen dan zou volgens de traditie haar ziel verlost zijn en zij uiteindelijk verdwijnen.  Op de plaats waar de meermin verdween zou dan alleen nog goud op de grond liggen.  De figuur heeft een kroon op haar hoofd maar, nog steeds volgens Koenraad Logghe, is dit beeld een renaissance-afbeelding of een afbeelding uit de romantische periode waardoor we denken moeten in de richting van een heidens standpunt dat de (na-)maker van het beeld  voor ogen had."

Wie regelmatig een wandelingetje door ons prachtige Brugge maakt zal deze plaats hier waarschijnlijk herkennen.  Erg dichtbij het begijnhof en het Wijngaardplein is er in de Wijngaardstraat een zijstraat (de Noordstraat)  dat naar het godshuis Devos leidt.  Gidsen allerhande sleuren er graag hun publiek naartoe om daarna gezamenlijk voor de poort en het lage muurtje te staan gapen.  Eenmaal het discours van de gids afgelopen is en ook de obligate fotootjes door het gecameratiseerde gehoor op het godshuizencomplex afgevuurd werden, keert dat gezelschap altijd op zijn stappen terug.  U heeft misschien, net zoals ik, dat al eens niet gedaan en gewoon nog enkele passen verder gewandeld.  Dan heeft u ongetwijfeld ook al aan de andere zijde van de Noordstraat deze binnenplaats met garages gezien die tegen de zijgevel van de Stedelijke Academie aangeplakt liggen.  En dan heeft u waarschijnlijk ook al eens vreemd gekeken naar dat opmerkelijke beeld hier links tegen de andere muur: een beeld dat er waarschijnlijk louter als opsmuk voor deze plek gebruikt wordt.

In de onmiddellijke nabijheid van die vuilnisbak die onderwerp was van de afgelopen quizvraag bevindt zich het sas aan de Bloedput.  Uitsluitend voor fietsers en voetgangers is dit een handige doorsteek.  Aan de andere kant van het sas zijn er zoals u kunt zien werken maar die werken belemmeren normaal gezien de passage van het fietsers- en voetgangersverkeer niet.  Dat het hoe dan ook aan te raden is iedereen vooraf te verwittigen is aangenaam, maar moet dat nu echt met deze drie verkeersborden?

Wat een streepje achtergrond kan doen.  Voor Marnix Knockaert was dat voldoende om te weten dat deze vuilnisbak die eventjes voor twee dagen beroemd was dankzij Bruggeblog, dat die vuilnisbak zich bevindt aan het Graaf Visartpark.  Op die achtergrond was vaag de Gulden Vlieslaan te zien en ook het water van aan de Bloedput.

Datzelfde groene afvalverslindende monster krijgt u vandaag opnieuw te zien, vanop exact dezelfde tegel gefotografeerd als gisteren.  Maar het grote verschil met gisteren is dat ik het nu bij klaarlichte dag gedaan heb en dat ik - speciaal voor u - de achtergrond scherp in beeld gebracht heb.  Weet u nu al waar in Brugge ik stond?

Canicross.  Zo noemt nu eenmaal de sport die hier door deze dame, getrokken door haar hond, beoefent.  Cani komt uiteraard van canis, latijn voor hond maar in het Nederlands vind ik dat toch maar grappig klinken: 'kan-nie-kros'.

Oeps... weeral een plas!

Enthousiaste toeschouwers dat we hier in België altijd hebben als het om een loopwedstrijd gaat.  Ze klappen zich iedere keer weer de handen te pletter!

Deze deelnemer afgelopen zondag aan de 'Run 4 Fun' dachten niet voor donkeren terug binnen te zijn.  Waarom zouden zij anders allemaal om 15u30 die dag bij felle zonneschijn hun fluovestjes aan gehad hebben?  Om lollig te zijn?

Na een dag als vandaag die opnieuw hoofdzakelijk donker en grijs getint was en aangevuld werd met de obligate regenbuien wil ik u nog wat fotootjes tonen van de loopwedstrijd die afgelopen zonovergoten zondagnamiddag plaatsvond en voor het grootste deel van het parcours de westelijke kant van de Brugse Vesten aandeed.  Die loopwedstrijd heeft als leuke ondertitel 'een loopfestijn voor de lollige loper'.  Dat die omschrijving sommige deelnemers perfect op het lijf gescheven is wil ik bewijzen met deze en volgende foto.

We zitten in de week van de smaak.  Gisteren liep ik beneden in de Sint-Lucaskliniek in de gang tegen een twintigtal koksmutsen op waaronder jongeren schuilgingen.  Bleek dat zij in het kader van de 'Week van de Smaak', komende van de hotelschool Spermalie, de zieken en het personeel van de kliniek tijdens de namiddag verschillende hapjes wilden presenteren.  Daarbij goed wetend dat kookboeken, kookprogramma's ja zelfs kooksites op Internet altijd hoog scoren, toon ik u vandaag eens wat er vanmiddag bij Bruggeblog op het menu stond.   Zelf 'chef-kok' zijnde ten huize Bruggeblog tover ik graag regelmatig wat verrassende combinaties op ons bord.  Wat was nu ons menu vanmiddag?  Struisvogelsteak, frietjes en rabarbercompote.  Alles puur, niks sausjes.  Het was in een woord: lekker!
Krijg ik nu meer bezoekers?

Dankzij Marie-Rose Van Acker krijgt u vanavond al een nieuwe quizvraag.  Groen! heeft in Brugge misschien weinig in de pap te brokken, toch is een der hoofdkleuren van Brugge ... groen.  En dan heb ik het niet alleen over de kleur van het vele gras hier aanwezig, ook niet over de kleur van de bladeren aan de bomen die stilaan allemaal verkleurd of afgevallen zijn.  Neen, ik heb het over de gemeentelijke infrastructuur die vooral groen kleurt.  Groene poorten van gemeentelijke depots, groene zitbanken overal, ja zelfs tot groen beschilderde metalen dinges zoals dit stomme maar o zo praktische ding hier.   Als u mij nu  eens vertellen kunt waar dit groene afvalmonster staat, dan is mijn, maar vooral uw dag goed want dan bent u het onbezoldigde prijsbeest bij Bruggeblog dat met de eer weglopen mag die dingen haarfijn van mekaar te kunnen onderscheiden.

Tot mijn grote afgrijzen heb ik vandaag voor het eerst opnieuw zo een potsierlijk opgehangen kerstman ontdekt en ik vrees dat ik binnen de kortste keren weer geen enkele straat in Brugge passeren kan zonder die kitscherige klonen onverbiddelijk op mijn netvlies gebrand te krijgen.  Want ik weet echt niet goed hoe het komt maar die dingen hebben de vreemde eigenschap zich naar het jaareinde toe sneller te kunnen voortplanten dan de konijnen.  Vandaag zie ik er een, morgen tien, overmorgen al honderd ...

Michaël is vooral de patroonheilige van de wapendragers en verder van de ambulanciers, de artiesten, de bankiers, de stervenden, de kruideniers, de paramedici, de zieken, de armen, de zwaardsmeden, de ruiters, de soldaten, de politiemannen, de hoedenmakers, de blik- en tingieters, de wagenmakers, de radiomechanici, de snijders, de glazenmakers en de schilders.  Hij wordt aanroepen voor een goede dood en tegen bliksem en donder.  (bron: Wikipedia; foto's: Marc Willems)

Vermoedelijk een grapje van de werklui.  Als wij hele dagen op het werk een helm moeten dragen, wel dan maken we daar geen uitzondering op, moeten zij gedacht hebben en sindsdien staat ook de aartsengel Michaël met zo een gele helm te pronken.  Een zonnesteek kan hij al niet opdoen en, wie weet welke baarlijke duivels er nog uit de lucht komen vallen, dat is allemaal geen probleem meer: hij is erop voorzien.

De werken aan het Prinsenhof vorderen goed.  Dat moet ook wil men hier binnen een half jaar een luxueus en majestueus hotel openen.  Hoog boven alles uit waakt Sint Michiel, ook gekend onder de naam Michaël.  Sint Michiel is een der drie bij naam gekende aartsengelen, de oppersten onder de engelen.  En hoewel Sint Michiel meestal geharnast afgebeeld wordt staat hij hier met een gedrapeerd kleed.  Zijn attribuut, de door hem gevelde duivel (Lucifer) ontbreekt hier echter niet maar die is op het ogenblik aan het gezicht onttrokken door de stellingen.

Veel huizen in het centrum hebben huisnamen die eeuwen geleden gebruikt werden om het huis aan te duiden.  Dit huis in de Noordzandstraat 53 heeft als naam 'In den Grooten Ankere' en dat staat nog heel vaag bovenaan te lezen.  Wat wel duidelijker te zien is is het volgende: in de boogvelden van de vensters van de winkelpui zien we de vier zinnebeelden van de vier evangelisten in reliëf aangebracht.
Dat zijn, van links naar rechts:
Mattheüs: de waterman
Marcus: de leeuw
Johannes: de adelaar
Lucas: de stier

Marie-Rose Van Acker heeft het bij het rechte eind.  Dit huis staat in de Noordzandstraat (53).  Nu is er een apotheek in gevestigd.  Dat beertje bekroont het topstuk van deze trapgevel uit 1656 die weliswaar in 1907 volledig vernieuwd werd.