fotograaf gefotografeerd

Marnix Knockaert sloeg de spijker op de kop. "Deze foto is terug te vinden in de Rolweg, helemaal op het einde, rechtover de tuin van het Guido Gezellemuseum. Dit is de dorpel van een poortje dat toegang geeft (veronderstel ik toch) tot de Sint-Sebastiaansgilde. Vandaar wellicht ook deze inscriptie." schreef Marnix.  Die tekst 'den booghe can nyt altyd gespannen staen' is inderdaad terug te vinden voor dit poortje van de Sint-Sebastiaansgilde.  Mijn dank gaat uit naar Martine Verhaeghe voor het leveren van het idee en voor de eerste twee foto's van deze quizvraag.

Dit is wat na enkele uren nog van het sneeuwkoppel overblijft: één hoopje witte ellende.

Geen kunst is zo vergankelijk als de kunst van het sneeuwmannen maken.   Deze namiddag heeft een kindje (vooral bijgestaan door haar oma) dit kunstwerkje gemaakt.  Het stelt een sneeuwkoppel voor.  Of het nu twee sneeuwmannen zijn of twee sneeuwvrouwen of een sneeuwman en een sneeuwvrouw, dat laat ik wijselijk in het midden.  Tegenwoordig is alles mogelijk en daarom laat ik de keuze over aan uw fantasierijke geest.

Bijna heel deze morgen heeft het in Brugge gesneeuwd.  Zes uur later is al die sneeuw nagenoeg allemaal gesmolten ... als sneeuw voor de zon.

Net zoals die boom van daarstraks heb ik ook dit struikje in het Minnewaterpark ik al honderden keren voorbijgelopen zonder het feitelijk te zien.  Vandaag, nu het struikje zwaarbeladen met sneeuw is, verdient het eindelijk zijn plaatsje op Bruggeblog.

Deze boom die naast de poertoren staat was me totnogtoe nog nooit opgevallen.  Maar nu met de sneeuw erop valt het me op hoe grillig maar fraai zijn takkenspel wel is.

De Katelijnestraat lag er vandaag werkeloos bij.  De rupskranen, de hoopjes losgewrikte kasseien, alles geraakte oversneeuwd en de werklui voelden zich in deze omstandigheden op en top werk-lui.

Vanmorgen was het voor u een unieke gelegenheid om mijn voetspoor te volgen, maar u heeft het niet gedaan.  Nu is het natuurlijk te laat want de meeste van mijn voetafdrukken in de sneeuw zijn al gewist over overstapt door anderen.

Voor de mooiste kiekjes van Brugge moet u meestal naar andere sites surfen.  Bruggeblog toont pas iets moois van Brugge als er op zijn minst een verhaaltje aan vasthangt, zoals hier aan deze tros van het schip de Mayflower dat  sinds jaren voor anker gegaan is ter hoogte van het kanaaleiland.  Dit kiekje werd geschoten deze morgen omstreeks negen uur.  Om eventuele grappenmakers het leven zuur te maken heeft men hier rond de tros meters en meters prikkeldraad gehangen.  Op die manier kunnen die leukerds niet zo maar bij nacht en ontij de trossen losgooien en het schip op rust dat de Mayflower is overlaten aan de elementen van het kanaalwater waarin het dobbert.

GOENOAVEND BRUHHE EN OL ZIEN BRUHHEZOTTEN OL TEGOARE!  Wij gaan nog eens quizzen vanavond.  Quizvraag 131, deel twee.  Ik weet niet goed of u uw hoofd in uw nek moet leggen om dit te zien maar antwoordend op uw vraag of dit hier echt te zien is in het binnenste ei van ons aller Brugge, mja, daar kan ik niets anders dan affirmatief op antwoorden.  Als u dan ook nog als eerste antwoorden kunt waar ergens in dit Brugse ei deze tekst zich vertoont, dan wordt u voor één dag met de hier op Bruggeblog o zo gegeerde medaille van Bruggekenner beloond.
Mocht u bovenstaande mededeling niet meteen begrijpen, de vraag is nochtans simpel: weet u waar precies in de Brugse binnenstad dit te zien is?

Het vreemde aan Idesbald van der Gracht is dat de loden kist waarin de man bij zijn overlijden in 1167 geplaatst werd gedurende de loop der tijden meermaals geopend werd, vooral op de momenten waarop die verplaatst werd, en dat men toen meermaals vaststellen kon dat het lichaam van de derde abt van de Duinenabdij - dit in tegenstelling tot de lichamen van de overige in zijn tijd begraven monniken - heel lang intact gebleven is.  Zo vermeldt men bijvoorbeeld in 1650 (bijna 500 jaar na zijn overlijden) dat men bij de opening van de kist een aangename geur gewaarwerd en dat men zelfs het water dat het lichaam omringde proefde en zuiver van smaak bevond.

Dit is het Maria-altaar in de zogenaamde Mariakapel van de kerk van de  OLV  Ter Potterie in, hoe kan het ook anders, de Potterierei.  Dankzij Nicolaas De Roover, de laatste overlevende Duinheer van de Duinenabdij, werd op zijn kosten dit altaar vernieuwd en daaronder werd een getrouwe kopie geplaatst van de marmeren tombe van de Duinenabdij waarin vroeger de relieken van Idesbald van der Gracht lagen.  Het plaatsen van deze tombe gebeurde op 6 april 1831.

De moderne mens is een doe-mens.  Men laat hem iets doen en dan is dat modern.  Op die manier poogt men ons in kerken en musea meer bij het gebeuren te betrekken.  Dezer dagen valt in deze context dit paneel in de schaars verlichte kerk van Onze-Lieve-Vrouw Ter Potterie te bewonderen.  Bemerk vooral de verwijzing naar de zalige Idesbald.

Meer dan een week heeft u moeten wachten op een nieuwe fotovraag.  Dat is hoogst uitzonderlijk maar de oorzaak lag deze keer vooral bij mij en niet bij u want u, met name Claudia Van Peteghem en Carlos Knockaert, u wist al na drie foto's de oplossing van de vorige vraag.
Maar hier is hij dan, de nieuwe quizvraag die luistert naar de naam 131 (oendert einen dèrtig).
Waar in 't centrum van Brugge kunt u dit zien?

Deze foto kunt u misschien niet meteen situeren.  Ik zal u helpen.  Dit is het Kanaaleiland, waar totnogtoe alleen een parking voor autocars was.  Ik was hier gisterenmorgen.  Gisterennamiddag waren op bijna dezelfde plek enkele prominenten aanwezig om de eerste spadesteek te geven voor een project dat binnen afzienbare tijd een kampeerautoterrein én een kampeerterrein zal opleveren.  Die eerste spadesteek!  Ach, laat me niet lachen!  Onder andere Jean-Marie (Bogaert) en Patrick (Moenaert) gaven hier gisterennamiddag de eerste spadesteek!  Natuurlijk was dat zo!  Als het van hen en de spaden zou afhangen, dan zou dit project zelfs in 2010 nog niet afgewerkt zijn.  Neen toch?  Al sinds geruime tijd zijn rupskranen hier op deze plek druk in de weer. Dankzij die dingen wordt tenminste efficiënt gewerkt.  Heeft u trouwens ook opgemerkt dat die spaden er nagelnieuw uitzagen?  Ik hoop nu van ganser harte dat Patrick en Jean-Marie aan het voorval van gisteren geen blaren op hun fijne handen overgehouden hebben want dat kan nogal pijnlijk zijn bij het handtekeningen zetten of bij het handjes schudden.

Nu de Katelijnestraat voor alle groot verkeer afgesloten is (bemerk de blokken en hekken die de doorgang vanuit de zijstraat versperren) is het een unieke gelegenheid om eens risicoloos als wandelaar in het midden van de rustige straat te lopen zonder van je sokken gereden te worden.  Het is ook de gelegenheid om om uw gemak een mooi fotootje te nemen.

Het is zo ver.  Na enkele andere belangrijke straten in de binnenstad is het sinds gisteren ook de beurt aan de Katelijnestraat om opgebroken te worden.  De werkmannen zijn zoals men hier zou zeggen "nog in rodage".   We zijn twee dagen ver, heel veel is er nog niet gebeurd en nu moeten ze al onmiddellijk stoppen voor de sneeuw en morgenochtend waarschijnlijk de vorst.  Meer info over de werken en wat dat voor de buurt teweegbrengt kunt u lezen op de site van Brugge Bereikbaar.

Van een bankje langs de Vesten gaan we naar een bank in de binnenstad, de Dexiabank.  U heeft enkele dagen de tijd gekregen om te antwoorden op de quizvraag.  En u heeft het antwoord gevonden.  Eigenlijk was Claudia Van Peteghem de eerste die de plaats wist, maar zoals Marnix Knockaert al aangaf, het is niet in de Nieuwstraat nr 30 maar in de Oude Burg 30 dat we dit huis moeten zoeken met de specifieke ornamenten van op de eerste foto's. 
Voor vanavond beloof ik u een nieuwe fotovraag te leveren.

Een besneeuwd Brugs bankje, altijd leuk om te zien.