quizvraag 143 (deel 2)

Bruggeblog is vandaag in feeststemming.  Bruggeblog bestaat vandaag namelijk exact 1 jaar.  Inderdaad!  U krijgt hier op deze wereldwijd te bezoeken pleisterplek al exact één jaar gratis Bruggenieuws vol weetjes, vol geschiedenis, vol knipoogjes en  zelfs af en toe met een primeur, dat allemaal krijgt u hier op deze simpele seniorensite.   Exact 1 jaar geleden had ik eigenlijk alleen maar de bedoeling om  gewoonweg wat mooie fotootjes van deze Westvlaamse provinciehoofdplaats op een blogje te plaatsen.  Meer had ik toen echt niet voor ogen.  Maar al heel gauw kwam ik tot het besef dat ik iets over dit petieterige provinciehoofdplaatsje kan vertellen en dat mijn vertellerijen de mensen  kunnen boeien.   Dankzij uw vele reacties, ook dankzij uw interessante tips maar zeker ook dankzij de kennis die sommigen onder de Bruggebloglezers mij aanboden heb ik in het afgelopen jaar iets kunnen maken waar wij allemaal iets aan hadden, zowel u als ik.  Het eerste kaarsje wordt vannacht om twaalf uur bij mij thuis uitgeblazen.  Ik hoop dat ik er in de komende jaren nog vele kan uitblazen.
Om u alvast voor uw aandacht te bedanken bied ik u deze diamant aan.  Het is de 'Florentijner', een absoluut uniek juweeltje, en ondanks zijn bijnaam werd dit exemplaar eeuwen geleden in Brugge vervaardigd.  Deze diamant valt dagelijks te bezichtigen in het Diamantmuseum  te Brugge, maar u krijgt hem van mij nu al gratis aangeboden (ahum..., tenminste in digitale vorm).  Laat dit een voorsmaakje zijn voor mijn nakende reportage over het Diamantmuseum.  Alstjeblieft en prosit!

Chris Weymeis zorgde er voor dat we na slechts één dag al opnieuw een nieuwe quizvraag presenteren moeten.  Hier is hij dan.  De vraag is dezelfde zoals ik die het afgelopen jaar altijd al gesteld heb bij de fotovraag, namelijk: waar in 's hemelsnaam in het hartje, het centrum, het middelpunt van Brugge kunt u dit zien?

De verkeersbordenmisère is deze winter totaal losgebarsten.  Door de vele werken aan de straten zijn er overal in de stad bovenop al die ondingen die er anders ook al waren nog vele nieuwe  rotborden bijgekomen, zelf vele totaal nutteloze borden.  Dit is het Simon Stevinplein vandaag.  Begrijpt u er iets van, de combinatie van deze twee borden op 10 meter afstand van elkaar?  Ik alleszins niet.  Nutteloos, stom, stupide, ....  Al deze woorden borrelen bij mij op bij het zien van een dergelijke straatsituatie.
En wat het toppunt van al is: na ieder werk aan de straten blijven er altijd van die tijdelijke borden tot zelfs maanden na de feiten altijd nog het straatbeeld 'sieren'.  Door het overaanbod vergeet men er naderhand altijd enkele te verwijderen.  Bah, ik spuw erop!

"Nu breekt mijn klomp" zou men in Nederland zeggen.  Maar we staan in Brugge, Vlaanderen, en de klomp met Nederlandse vlag is niet gebroken.  Ze hangt nog altijd even netjes aan de muur, samen met alle andere klompen overigens.
Neen, wat ik bedoel is: tot mijn grote verbazing diende Chris Weymeis de juiste oplossing al na 1 foto in.  Die eerste foto toonde namelijk een stukje van een van die beschilderde klompen die hangen aan de muur van het hoekhuis van de Dijver met de Nieuwstraat.  Daar beneden aan het water is een bootjesexploitatie gevestigd en om het hele zaakje wat te versieren kwam men op het idee van die klompen.   De beschilderingen stellen vooral de vlaggen van landen voor.  Eéntje daarvan stelt echter geen land voor maar toont de kleuren van Gruuthuse.  Het was precies die klomp die ik op de eerste foto toonde.

Welnu, Fabienne Vandersteene beweert dat zij een thesis gemaakt heeft over het huis nummer 33 in de Jeruzalemstraat en dat zij toen zij de archieven in verband met dat huis naploos ontdekte dat de relieken van de zalige Idesbald van der Gracht gedurende de jaren 1796-1799 niet in het huidige huis op nummer 33 verborgen werden, maar wel in het huis op nummer 11, Jeruzalemstraat.  Hier dus in dit huis rechttegenover de Blekersstraat.
Waardoor uiteindelijk die gedenkplaat op huisnummer 33 verkeerd geplaatst staat.
Beweert Fabienne Vandersteene.

We zijn aan het laatste deel van de zwerftocht van de relieken van Idesbald van der Gracht aanbeland.  Neen, geen paniek, alles heeft nu definitief zijn plek gevonden in de kerk van de OLV ter Potterie in de Potterierei.  Maar ik wil het als afsluiter nog eens hebben over die jaren 1796-1799 toen de loden kist met de overblijfselen van de later zalig verklaarde man zogezegd in dit huis bevond dat zich thans situeert als Jeruzalemstraat 33.  Het opschrift aan de muur refereert trouwens naar deze feiten.  De kist zou eerst in de slaapkamer weggestoken zijn en later in de tuin van dit huis begraven.

Nog even voor alle duidelijkheid: de vorige quizvraag werd gewonnen door Marie Delanghe.  Marnix Knockaert was voor een keer iets te laat maar wist er wel nog bij te vertellen dat we dat verkeersbord zoeken moeten ter hoogte van hotel Ensor.
Op naar een gloednieuwe fotovraag.  Waar in het centrum van Brugge kunt u dit zien blinken?

Alles behalve de hond.  Een Britse popformatie noemt zich "Everything But The Girl" nadat ze deze titel op een ruit van een handelszaak zagen.  Men verkocht er namelijk alles ... behalve de winkeldochter.  Hetzelfde geldt voor dit kraampje in de Beurshalle.  Alles mag hier in ruil voor weinig geld weg, echt alles, behalve de hond.

Een overzichtsbeeld van wat de rommelmarkt in de Beurshalle voorstelt.  Veel beton, veel verlichting, veel rommel en daartussen heel af en toe enkele prachtige dingetjes waarvoor men zijn portefeuille wil bovenhalen.

In de Beurshalle vond dit weekend de jaarlijkse rommelmarkt plaats.  2,50 euro inkom per persoon maar naar het schijnt gaat de opbrengst naar een goed doel. 
Bij het binnenkomen wordt iedere betalende gast gelijk wat rommel op zijn hand geduwd.  Het blijkt een afschuwelijk blauwe stempelafdruk te zijn waarmee men voor de rest van de dag gebrandmerkt rondloopt.

Duizendmaal excuses aan Marie Delange die na foto 3 al de oplossing gaf: dit bord is te zien halverwege de Speelmansrei.  Verstrooid als ik was heb ik er nog een vierde foto bijgelapt.  Op korte tijd heb ik dat nu al twee keer gepresteerd.  Ik zal in 't vervolg wat beter bij de les moeten zijn. 

Sorry omdat ik u vanavond iets langer liet wachten op de nieuwe foto voor deze quizvraag maar ... u moet weten, ... ik ben een nogal lunatiek persoon en vanavond heb ik met open mond naar mijn beste vriendin de maan zitten staren, zodanig zelfs dat ik de tijd compleet uit het oog verloren was. 
Hier is hij dan toch nog, de vierde foto al van deze fameuze plek in het centrum van Brugge.  Waar is 't?  Uw antwoord graag op een gele briefkaart naar 'Bruggeblog, Maandagrei 99, 8000 Brugge'.  Vindt u niet direct een gele briefkaart, dan kunt u altijd antwoorden door te klikken onderaan rechts van dit artikel op het woord 'reacties'.
En nu ga ik snel weer zitten maanstaren.  De gedeeltelijke maansverduistering die geprogrammeerd staat voor straks wil ik voor geen geld missen.

Laat alstublieft deze quizvraag tevens een klaagzang zijn tegen de ongelooflijke wildgroei van verkeersborden die ons Brugge de afgelopen tien jaren teisteren en blijven teisteren.  Bah, 't is schandalig hoe deze ondingen onze blik op 'Brugge die scone' vertroebelen.
Dit is nog altijd hetzelfde bord.  Ikzelf heb me gewoon een metertje verplaatst en kijk, dit is wat ik zie.
Waar in godsnaam in Brugge is dit?

We zijn bijna aan het einde van ons Latijn in verband met de zalige Idesbald.  Als u zich toch eens op een verloren maar rijkelijk verdiend moment in de kerk van OLV Ter Potterie bevindt, dan moet u zeker eens langslopen in het naastliggende museum.  Dat museum van het voormalige hospitaal Onze-Lieve-Vrouw ter Potterie heeft een zogenaamde 'zilverkamer'.  In die ruimte van het museum treft u achter glas - u raadt het natuurlijk- niks anders dan zilverwerk aan, doorheen de jaren spontaan vanuit de omgeving verzameld en hier achter glas voor ons en ons nageslacht bewaard.  Eén onderdeel van deze rijke verzameling zilverwerk trekt onze aandacht.  Het is een zilverwerk dat de zalige Idesbaldus voorstelt temidden triomfbogen van bladeren.

Het vierde en laatste glasraam (handelend over de zalige Idesbaldus) dat in de kerk van de OLV Ter Potterie te bezichtigen valt, toont hoe de overblijfselen van de man in 1896, opgeborgen in het nieuwe reliekschrijn, plechtig rondgedragen wordt door de straten van Brugge naar aanleiding van zijn zaligverklaring.  De figuur die aan de linkerkant van de bisschop achter de rijve wandelt (rechts in beeld) is als ik mij niet vergis niemand minder dan onze welbekende priester-dichter Guido Gezelle.

Het derde glasraam toont hoe Nicolaas De Roover, de allerlaatste monnik van de Duinenabdij, twee jaar voor zijn eigen overlijden de relieken van Idesbald van der Gracht definitief schenkt aan de zusters van de Potterie.  Dat was in het jaar 1831.

Het tweede glasraam (te zien in de kerk van de OLV Ter Potterie) toont hoe Aartshertogin Isabella van Spanje in 1625 op 13 augustus van dat jaar het lichaam van de later zalig verklaarde Idesbald van der Gracht in hoogst eigen persoon gezien heeft.

De vier glasramen, vervaardigd in het atelier Peene-Delodder, geven een summier overzicht van wat ik in al mijn artikels over de gebeurtenissen omtrent de relieken van Idesbald van der Gracht verteld heb.
Het eerste glasraam gaat over de eerste keer dat men de kist opende waarin het lijk van de voormalige Duinheer in opgeborgen werd.  Men trof het lichaam van de man 60 jaar na zijn overlijden nog vrijwel geheel intact aan.

We zijn aanbeland bij de laatste artikelen in verband met de Zalige Idesbald van der Gracht, de voormalige abt van de Duinenabdij in Koksijde van wie nu al sinds eeuwen de stoffelijke overschotten bewaard gebleven zijn binnen Brugges stadsmuren.  Via deze met marmer bekleedde toegang komen we in een deel van de kerk van de Onze-Lieve-Vrouw ter Potterie in de Pottterierei. (met dank aan Minnebo om mij gisteren terecht te wijzen, deze kerk is uiteraard te vinden langs de Potterierei en niet in de onbestaande Potteriestraat zoals ik gisteren verstrooid neerschreef).
In dat deel van de kerk bevinden zich vier glasramen, opgedragen aan de Zalige Idesbaldus en gemaakt in 1932 in het atelier van de glazeniers Peene - Delodder dat zich indertijd bevond in de Naaldenstraat op het huisnummer 7.  Ja juist, in het Hof van Gistel, waar op het ogenblik een afdeling van het muziekconservatorium in gevestigd is.