Hendrik Pickery (2)

Er wordt gauw beweerd dat Brugge geen carnavaltraditie heeft.  De stunt van schepen Jean-Pierre Vanden Berghe om de Brugse Karnaval Raad een factuur van 4.643 euro te sturen na de bescheiden carnavalstoet van verleden jaar heeft in alle geval duidelijk gemaakt.   Van stadswege maakt men blijkbaar geen aanstalten om het vieren van carnaval in onze gemeente te stimuleren, wel integendeel!
Afgelopen weekend zou er in Maaseik nog een carnavasstoet geweest zijn, maar die ging niet uit omdat hun prins carnaval plots overleden was.
Wie al lang dood en begraven is, maar blijkbaar toch nog zin heeft voor humor en feestvieren, dat is onze beeldhouwer Hendrik Pickery.  Verleden week stond hij er op de Begijnenvest zo bij.  Confetti had hij jammer genoeg niet op zak om rond te strooien en op die manier nog wat meer ambiance in deze anders nogal saaie omgeving te creëren.   Gelukkig maar voor hem, want schepen Vanden Berghe zou nog in staat geweest zijn om hem posthuum de rekening voor het schoonmaken te presenteren!

Nog maar eens iets van Brugge om uw hersenen op te breken.  Wie, wat waar is 't?  En, naar u toe, oe-ist?

Vanaf de latere namiddag en tot vanavond kregen we dan dit weertype op onze boterham.  Het bleef fris, maar droog en nog regelmatig bewolkt.  Ideaal om ons Brugge te zien dat toen pas zijn mooiste kleurenkleedje aangetrokken had.
(Met dank aan Crowded House voor het lenen van hun songtitel voor dit fotoreeksje)

Dit is er eentje van deze namiddag.  De Steenstraat, gefotografeerd tussen enkele regenvlagen door.

Op naar het volgende weertype van vandaag.  De hagelbuien gingen deze morgen over in sneeuwbuien en nog eens later in regenbuien.

'k Zal niet beweren dat we vandaag zomer gezien hebben, maar vandaag kregen we alleszins verschillende weertypes in ons Brugge te zien.  Het begon vanmorgen vroeg al met hagelbuien.  De hagel bleef op sommige plaatsen een tijdje liggen.

Het is al laat op de avond, maar hier ben ik dan voor nog een portietje Bruggenieuws en vooral Bruggefoto's.
Eerst en vooral de quizvraag.  Die werd opgelost door Chris Weymeis.  Wat we zagen op de vorige foto's behoorde toe aan de kapel van de Onze-Lieve-Vrouw van Blindekens en dit is te zien in de Kreupelenstraat.  Straks krijgt u een nieuwe fotovraag van me.
Ere wie ere toekomt.  De foto's en het idee voor deze quizvraag kwamen van Marc Willems.

'k Weet niet of dit haantje-de-voorste is, maar of het haantje-de-hoogste van de omgeving is, daar twijfel ik echt niet meer aan.  Waar in 't centrum van ons Brugge is dit te zien?

"De invasie van de kajakkers".  Het zou de kop voor een onheilspellend krantenbericht van morgen kunnen zijn, maar deze foto relativeert meteen alles.  Kajakkers zijn misschien kleurrijke en opzichtig geklede figuren die zich op het Wijngaardplein tussen de fietsers, wandelaars en koetsen doorwurmen, kwaaie kerels zijn het zeker niet.   En deze jaarlijks weerkerende gebeurtenis wil ik voor geen geld van de wereld missen.  Als toeschouwer, wel te verstaan.

Hoe lastig dat stukje 'klunen' over het Wijngaardplein ook mag zijn, men verliest er in geen geval de glimlach bij.

Uitstappen!!!
Het meest spectaculaire onderdeel van de kajakdoortocht valt altijd hier aan het Wijngaardplein te beleven.  Aangezien het sashuis een barrière vormt moet men wel altijd uit het water komen om dat stukje tussen het sashuis en het begijnhofbrugje te overbruggen.  Op de heenweg vormt dat meestal geen probleem, maar  bij het terugkeren blijkt deze kaaimuur voor sommigen o zo verschrikkellijk hoog te liggen.  Maar dankzij wat collegiale hulp lukt het dan toch.

Bijna was ik het vergeten, maar omstreeks 16u kon ik toch nog een glimp opvangen van de jaarlijkse kajakdoortocht in Brugge, ingericht door de "Brugse Kajak Klub".  Er waren vandaag drie mogelijkheden om al kajakkend aan zijn trekken te komen, maar de meest tot de verbeelding sprekende mogelijkheid is uiteraard de 13 kilometer lange tocht van aan het zuidelijk gelegen kanaaleiland (waar het clublokaal is) naar het Sasplein in het noorden van Brugge en terug.  Eenmaal per jaar kan men dat meemaken.  Het is iedere keer weer een belevenis voor de talrijke deelnemers, maar ook voor de zondagse wandelaars en de vele toeristen is het eens iets anders om in plaats van toeristenbootjes en zwanen die bontgekleurde bende kajakliefhebbers de reitjes te zien bestormen.
Toen ik omtrent 16u op het Wijngaardplein aanbelandde was iedereen al flink op de terugweg en bij sommigen viel dat al van hun vermoeide gezicht af te lezen.

Dit is nog maar eens een andere plek in het centrum van Brugge.  Waar staat dit goudhaantje te blinken?

Zoals ik voorspeld had werd het oplossen van deze quizvraag na de derde foto vooral een kwestie van om het snelst antwoorden, vooral omdat deze omgeving voor iedereen bekend is.  Marnix Knockaert was Frederik Cloetens slechts enkele minuten voor in het correct antwoorden.  Deze stenen vaas met winterharde bloemen staat wel degelijk ter versiering op de kaaimuur van het Arentshof.  Op de achtergrond zien we het Bonifaciusbruggetje en het Gruuthusemuseum.

Deze derde foto in het rijtje toont voor het eerst een stukje achtergrond.  Vanaf nu vermoed ik dat het voor de rapste zal zijn die kan antwoorden op de volgende vraag: waar precies in Brugge is dit te zien?

Lodewijk van Berquem.  Brugge heeft sinds enkele jaren een diamantmuseum, een van het handjevol diamantmuseums die er in de wereld zijn.  Uiteraard kan het Brugse museum niet voorbijgaan aan de figuur van Lodewijk van Berquem.  Deze man, een Bruggeling, was namelijk de pionier van de diamantslijperij.  In 1476 begon hij als eerste ter wereld te experimenteren met het slijpen van diamanten met behulp van draaiende schijven en wat diamantpoeder.  Hij was ook de eerste die diamanten perfect symmetrisch begon te slijpen.  Deze techniek, door Lodewijk van Berquem hier in Brugge uitgedacht, wordt tot op de dag van vandaag nog altijd toegepast.  Leerlingen van deze Brugse meester weken later uit naar Antwerpen en Amsterdam en dankzij hen en hun leerlingen groeiden die steden uit tot wereldcentra van de diamant die ze nu nog altijd zijn (vooral Antwerpen).  Net zoals de glorie van Brugge na 1500 begon te tanen, begon ook het diamantslijpen in Brugge in die periode te tanen.  Daarom dat vele mensen zich tegenwoordig serieus afvragen waarom men in godsnaam in Brugge een diamantmuseum moest openen.  Men associeert Brugge niet onmiddellijk met diamanten.  Toch is, dankzij Lodewijk van Berquem, alles hier in ons Brugge ontstaan. 

We hebben de laatste dagen lang genoeg getalmd voor de deur van het Brugse Diamantmuseum.  Het wordt hoog tijd dat we er nu eens echt binnenstappen.  Dat kan niet zomaar, want net zoals bij elke juwelier tegenwoordig moet men ook hier op een belletje duwen vooraleer men binnengelaten wordt.  Onze tronie werd klaarblijkelijk goed bevonden en zodoende bevinden wij ons vanaf nu binnenin het fabuleuze heiligdom van het Brugse Diamantmuseum.  Een der eerste figuren die we daar tegenkomen is een Madame Tussauds versie van niemand minder dan Lodewijk Van Berquem en diens geliefde kat.  Wie is die Lodewijk van Berquem zult u zich afvragen?  Meer daarover in het volgende artikel...........

In tegenstelling tot wat u gisteren lezen kon is dit al quizvraag nummer 147 (en niet 146 zoals gisteren abusievelijk vermeld).  Verstrooid zijn is men voor het leven; welnu, ik vermoed dat ik met deze handicap geboren ben.  Soit, wat belangrijk is, dat is vooral of u totnogtoe gevonden heeft waar in Brugge dit te zien is, en wat blijkt: neen u weet het voorlopig nog niet!  Dat zet mij aan tot het plegen van deze tweede foto van de plek des misdaads.
Waar o waar in Brugges centrum is dit voor Jan en - jawel hoor! - ook voor alleman te zien?

Dankzij bepaalde sponsors werden de afgelopen tijd vele duizenden fluojasjes aan de schoolgaande jeugd uitgedeeld.  Een prachtig initiatief, voorwaar.  Maar moeten die kinderen op klaarlichte, warme dagen die jasjes overdag persé blijven dragen?  En waarom dragen hun begeleidsters (juffen vermoed ik) er dan geen?