alles voor de foto

Vernieling van ons kunstpatrimonium.  Wat bezielt sommigen toch?  Vlaggen in brand steken, heiligenbeelden vernielen, ...    Zo een beeld heeft ook een religeuze betekenis en kan sommigen diep kwetsen.   Denk maar eens aan het escalerende (religieuze) geweld in het Midden-Oosten.
Wij hier hebben een tolerantere maatschappij, maar zo iets is hoe dan ook ten allen tijde af te wijzen.

Het beeld staat op het plein voor de Magdalenakerk.

In de schaduw van het Oud Sint-Jan gelegen, enkel te bereiken via een smal, lang gangetje is dit binnenpleintje met de godshuizen Spanooghe een bezoekje meer dan waard.  Gesticht in 1680 door Francisca Eleonora Spanooghe waren dit zes godshuisje mèt de onvermijdelijke kapel.  Die kapel is verdwenen, de godshuisjes overgenomen door het OCMW en opgeknapt, herschilderd en nu wonen er uitsluitend bejaarden.

Goeiemorgen.
Helaas voor het bakkertje bestaat die bakkerij waar hij het brood voor aanprijst al enkele jaren niet meer.  Dit kunt u zien in het stukje Gentpoortstraat naar de Gentpoort toe waar in tien jaar tijd verschillende zaken hun deuren sloten.  Te veel concurentie, meer en meer warenhuizen die langs de rand van de stad bijgekomen zijn, de minder goede bereikbaarheid in de binnenstad wegens meer verkeer en bruggen waar altijd moet voor gewacht worden, ....  Het zal er allemaal mee te maken hebben, zeker?

Deze namiddag schreef ik nog dat de Vismarkt meer een meer aan het veranderen is van een echte vismarkt naar een dure prullenmarkt.  Toeristen zijn hier een makkelijke prooi hé.  Voor de ongelovige Thomassen onder u, ziehier het bewijs. 

Rustig op een bankje een boek lezen, het moet kunnen.  Deze namiddag stoorde mijnheer zich in het Arentshof  aan niets.  Voorbijrijdende koetsen, groepen luidruchtige toeristen, om de haverklap fotografen die voor 't Bonifaciusbruggetje komen, ... niets merkte hij op.  Hij en zijn boek, dat telde.

De oplossing is nog niet gevonden.  Een tweede foto dan maar!  Als u weet waar dit is, in welke straat, antwoorden a.u.b.  Gokken is ook toegestaan.

Het huis van Hugues Viaene uit de fictieve roman 'Bruges-la-morte" kan ook hier zijn, recht tegenover het vorige hoekhuis.  Het staat op het einde van de Wollestraat en kijkt ook uit op de rei langs de Rozenhoedkaai.  Het was ooit eigendom van de Spaanse magistraat Perez de Malvenda.  Toen het in 1584 in Brugge een roerige tijd was verborg die man de loden kist met de Heilig Bloedrelikwie in zijn huis.  In 'Bruges-la-morte' wordt verteld over het Heilig Bloed en de processie.  Meer nog: in het jaar van verschijnen van het boek werd aan dit huis een inscriptie geplaatst, geschreven door Guido Gezelle.  Is dit toeval of niet?  Die inscriptie luidt als volgt:

"Zoo Obededom de Arke borg
zoo Perez de Malvenda's zorg
bewaerde on Heeren Bloed alhier
voor haet en nijd en oorlogsvier." 

Het zogenaamde huis van Hugues Viaene uit "Bruges-la-morte" wordt nu gebruikt als een van de bijhuizen van 'Moeder Babelutte'.  Het Mariabeeld zal Rodenbach niet gekend hebben, het is nog niet zo oud.

Bovenaan het zogenaamde huis uit 'Bruges-la-morte' staan in de boogvelden van de vensters voorstellingen in reliëf van de zeven Werken van Barmhartigheid.

Rodenbach\'s bekendste werk is \"Bruges-la-morte\" maar wie heeft het ooit gelezen?  De hoofdpersonage van het boek, Hugues Viaene, maakt op een maandagavond 20 november een wandeling doorheen de stad.  Hij trekt de deur van zijn huis op de hoek van de Rozenhoedkaai achter zich dicht.  Algemeen wordt gedacht dat de schrijver daarbij dit hoekhuis op de hoek van de Rozenhoedkaai met de Eeckhoutstraat voor ogen had.

Biskajerplein, huisnummer 6.  Huis 'Den Struys'  Nu doet het dienst als bank.  Hier werd Georges Rodenbach zijn vader geboren. 

Nu gaan we eens kijken wat er in Brugge nog verwijst naar de schrijver Georges Rodenbach, de man die ons dankzij \"Bruges-la-morte\" met een kanjer van een clichébeeld opgezadeld heeft.  Onder de trap naar het huis \"de Rode Steen\", Jan Van Eyckplein 8, vindt u deze gedenkplaat.

Dit huis was vroeger een belangrijk gebouw.  Het werd beschouwd als een van de zeven wonderen van Brugge en staat in die hoedanigheid ook op het schilderij van Pieter Claeissens de Oude dat te bezichtigen is in het museumpje van het Begijnhof.   Het had 7 torens die in 1717 verdwenen.  Ondertussen is nog meer verdwenen, zoals u op deze foto ziet.  Dit is de achterkant van het huis.  De voorgevel van dit pand, samen met het huis Casselberg ligt in de Hoogstraat.  Eén stap verder en u bevindt zich op de Burg.

Geen toonbeeld van symmetrie en opperste schoonheid, als u het mij vraagt.  Sporen van diverse veranderingen in de structuur van de toren van de Sint-Salvatorskathedraal hebben tot dit resultaat geleid.

Brugge bezit heel wat curieuze torens.  Hier de toren van de Poortersloge.