Tegentjok

Rechts hebt u het laatste gedeelte van het archeologisch museum, links de muur van het Oud Sint-Jan waarachter zich nog een klein kruidentuintje bevindt, veel kleiner dan de vroegere kruidentuin die de apotheek voorzag van de nodige kruiden.

Op de Paasmarkt was (en is nog tot 17u) randanimatie voorzien.  Een paashaas die accordeon speelt.  Een springkasteel.  Hier had de paashaas even zijn kop met lange oren afgezet om te helpen ballonnen blazen.

Ik moet ze nog niet horen en toch kan ik sommige toeristen er zo uitpikken.  De \'Hollanders\' (Nederlanders) bijvoorbeeld, of de Duitsers, de Amerikanen, ...  De Japanners, die zijn het makkelijkst te herkennen.  Het zijn lilliputter, dragen een hoedje, hebben altijd een camera bij zich en sommigen een stofmaskertje voor mond en neus.  Maar ook Britse toeristen pik ik er zo uit.  Dit zijn zo twee exemplaren die het Kanaal overgestoken zijn.  Vraag me niet hoe ik het weet, maar het zijn Britse dames.

De paasmarkt is een groot succes geworden.  Veel volk.  Veel mensen van langshier, maar ook veel toeristen.  Sedert het infokantoor 'In & Uit' verhuisd is naar de benedenverdieping van het Concertgebouw weten hoe langer hoe meer toeristen de weg naar 't Zand.  En als er dan toevallig iets te doen is, dan zijn ze er als de kippen bij.  Om op onze monumenten te klauteren bijvoorbeeld.  Of om er op te slapen.

Nog zo een straat die er altijd prachtig bij ligt.  Allez, ik bedoel het reitje en de achterzijde van de huizen uit de Gouden-Handstraat.

Vandaag zullen we op ons paasbest beginnen.  Ik heb vanmorgen al een rondje Brugge gedaan.  Het weer is aangenaam.  Het zonnetje schijnt en het kan warm worden.  Op \'t Zand zijn ze al de markt aan het opzetten, het is er Paasmarkt van 10 tot 17u.  De eerste groepen Japanners ben ik ook al tegengekomen.  En ik ben in Hemelrijk geweest.  Het is een van mijn favoriete straatjes.  Staan er geen auto\'s, dan zouden we ons hier evengoed in het jaar 1700, 1800 of 1900 wanen.  Alleen de lantaarnpalen verraden een recentere tijd.

\"\'k En hoore u nog niet,
o nachtegale, en
de paaschzunne zit
       in \'t oosten;
waar blijft gij zoo lange
of hebt gij missschien
vergeten van ons
      te troosten?\"

Op de eerste verdieping van dit huis in de Carmersstraat dat vroeger een brouwerij herbergde staan zowel links als rechts de uitbeelding van een stootmand met daarbij twee gekruiste roervorken.  Het zijn de symbolen van de brouwers.

Brugge telde in het centrum vroeger enorm veel café\'s maar ook vele tientallen brouwerijen.  Tussen de twee wereldoorlogen in was dat aantal gezakt tot een dertigtal.  Nu, anno 2006 is er nog welgeteld 1 brouwer die nog één van zijn biertjes in de binnenstad brouwt, namelijk brouwerij de Halve Maan, ook gekend als brouwerij Henri Maes (genoemd naar zijn stichter, website:  http://www.halvemaan.be/).  Die brouwerij bracht pas verleden jaar het bier \'Brugse Zot\' op de markt dat ze dus binnen de stadsmuren brouwen.  Hun \'Straffe Hendrik\' wordt ondertussen al ergens anders gebrouwen.  Zopas vernam ik dat ze met hun nieuwe biertje \'Brugse Zot\' in Groot-Brittannië uitgeroepen werden tot het best Ale ter wereld.

Dit huis in de Carmersstraat was vroeger ook een brouwerij, Brouwerij de Drie Zwanen, en alleen nog de ornamenten aan de gevel herinneren daaraan.  Deze trapgevel dateert van 1632.

Ik heb nog een stukje uitgezoomd.  De schoorsteen is alweer een stukje kleiner geworden en de plaats die we zoeken toont opnieuw enkele interessante gegevens meer.  Ik ben benieuwd wie deze keer de eerste zal zijn die weet waar dit is.

Al in 1470, voordat hij Brugge verliet, had Anselmo Adornes zijn testament geschreven en vooral zijn begrafenis geregeld.  Later vertrok hij naar Schotland en werd daar vermoord.  In zijn testament had Anselmo geschreven dat in deze Jeruzalemkapel zijn grafbeeld met het hoofd naar het licht gekeerd moest zijn en dat het terzelfdertijd op de as van het gebouw en op de meridiaan moest liggen.
Meer nog: elke middag, maar vooral ten tijde van het Sint-Jansfeest in de zomer, verlicht een zonnevlek zijn gezicht.  Tijdens de winter, op het Sint-Jansfeest in december valt het licht dan weer binnen bij zonsopgang, maar dan langs de open poort.  De kapel is, zoals alle symboliek ook aanduidt, niet gericht naar het Oosten (Jeruzalem) zoals men had verwacht, maar integendeel naar de polen.
Ziezo, dat was in het kort een beetje een toelichting bij een van de meest mysterieuze kerken van ons land.  Hopelijk nodigt het u uit om ook eens daar te gaan kijken, bijvoorbeeld na een bezoek aan de Heilig Bloedbasiliek. 

Komende vanuit de crypte heb u een overzicht op de kapel met de graftombe in het midden en de westelijke muur waaraan een zestiende eeuwse triptiek (1535) hangt met daarop de twee Sint-Jansheiligen verenigd.  Johannes De Doper met als naamdag 24 juni en de H. Johannes, apostel en evangelist met als naamdag 27 december.  En zijn dat niet precies de dagen van respectievelijk de zomer- en winterwende?  Volgens Paul de Saint-Hilaire vormen die de sleutel tot de oriëntatie van het heiligdom ten opzichte van de grafbeelden van Anselmo Adornes en zijn vrouw in zwarte steen in het midden van deze ruimte.

We gaan voor een laatste keer naar de Jeruzalemkerk.  Op de galerijbalustrade rechts bovenaan staan de wapenschilden van de familie Adornes.  Bemerk de ketting van de orde van de Witte Beer.  Let ook linksboven op de foto opnieuw die wolk met de stralenbundel er doorheen en erboven het zesspakig rad.  Voor de symboliek van dat rad lees er maar eens http://www.heidendom.nl/hetrad.html op na.  Er staat letterlijk:   zesspakig rad: het jaar verdeeld volgens opkomen en ondergaan van de zon in zomerzonnewende, winterzonnewende en dag- en nachtevening

Dat is de kracht van foto's.  Wat er niet is tonen.  Toeristen lopen vandaag weer rond in deze stad met een reisgids in de hand, de ene al wat dikker dan de andere.  Maar iedere reisgids, hoe dun of dik ook, vertelt en toont de pracht van onze zwanen.  En dan zie je de vertwijfeling op de gezichten van de toeristen.  Waar zijn die zwanen?  Ze zouden zo graag zelf een foto genomen hebben van die statige, rustige vogels, die samen met het Belfort het symbool van Brugge vormen.  Maar het mag niet zijn.

We moeten ze voorlopig missen.  Vroeger zag ik het zo dikwijls.  Een groep zwanen die vanuit hun slaapplaats aan het Wijngaardplein 's morgens in alle vroegte de reitjes opzwemmen, nog vlug vooraleer de bootjes verschijnen.

Hier verraad ik me.  Het is geen recente foto want er staan zwanen op.  Die zitten voorlopig nog altijd opgehokt uit vrees voor het H5N1-virus.