Maria van Bourgondië is een naam die in Brugge met ontzag uitgesproken wordt. Toch dateren de feiten uit haar leven uit een periode die al ruim 500 jaar voorbij is. En eigenlijk verbleef zij slechts een klein deel van haar toch al zo korte leven in Brugge. Maar die periode heeft nog altijd een magische weerklank. Dat zij trouwde met Maximiliaan van Oostenrijk is algemeen geweten. Dat zij stierf op 27 maart 1482 na dagen voordien van haar paard gevallen te zijn tijdens een uitstapje is ook meestal geweten. En dat zij samen met Maximiliaan van Oostenrijk hier in het Prinsenhof verbleven heeft, ook.
Ik wil een kleine anekdote aanhalen over hoe haar huwelijk ontstaan is. Dit fragment komt uit 'excellente cronike van Vlaenderen'.
"
Op de 16e dag van april 1477 arriveerde in Brugge uit naam van keizer Frederik III een voorname delegatie om te spreken met onze vorstin (d.i. Maria van Bourgondië) en haar edele raad. [...] De afgevaardigden toonden aan met brieven die van een geldig zegel waren voorzien, dat Maximiliaan, de zoon van de keizer, in het huwelijk zou treden met Maria, de enige dochter van hertog Karel. Deze brieven waren destijds opgesteld door de keizer en hertog Karel zaliger, en ze bevatten de bepalingen die beiden van harte waren overeengekomen na onderhandelingen vij de stad Neuss. Deze akten en geloofsbrieven werden overhandigd. Aangezien er nog veel meer verstrekkende zaken mee gediend waren, stemden onze jonkvrouwe en haar edele raad met dit huwelijk in en werd het huwelijk gesloten. Dit geschiedde op de 21ste dag van april om 11 uur 's avonds in het Prinsenhof te Brugge. Aangezien het huwelijk per direct geconsumeerd diende te worden, sliep volgens de gewoonte van de adel de hertog van Beieren bij onze jonkvrouwe uit naam van de edele Maximiliaan. Op zijn rechter heup droeg hij een wapen, waarmee hij bewees dat Maximiliaan zijn bruid zou helpen en beschermen met zijn wapens tegen al haar vijanden. Toen dit was geschied, vertrok de delegatie met vreugde uit Brugge en men schonk hen wijn, suikergoed en was, een ieder naar zijn rang."
Nu moet u zich niet voorstellen dat het Prinsenhof er in 1477 uitzag zoals het er nu bij ligt. Door de eeuwen heen kwam het in verschillende handen en werd er afgebroken, bijgebouwd en gerestaureerd dat het een lieve lust was. En kijk: de veranderingen aan het begin van de 21ste eeuw op het domein van het Prinsenhof ogen opnieuw heel drastisch. Alleen het torengebouw en de twee vleugels in Franse neogotiek uit
eind de 19e eeuw blijven behouden en worden gerestaureerd.
Markt
De Markt, ruim een uur geleden. Een momentopname. Achteraan de koetsen die naar het Begijnhof trekken, vooraan de busjes die een groter parcours hebben en zelfs de Verloren Hoek aandoen. Alles wordt in het werk gesteld om de toeristen te plezieren en te informeren over deze stad. Het zal wel met het weer te maken hebben dat vandaag de busjes meer in trek waren. 
