Pandreitje (3)

Ik heb serieus moeten wennen aan deze huizen die in de plaats van het Pandreitje kwamen.  In tegenstelling tot misschien velen heb ik er me ondertussen mee verzoend, meer zelfs, ik vind ze goed.  Het moderne Brugge mag dit hebben.  Ik zeg niet dat ik er zelf ooit zou willen wonen (denkt u zich eens in op een winteravond of vroege ochtend in het pikkedonker hier nog de vuilniszak moeten buiten zetten, brrr), maar het heeft iets met de schoonheid van tristesse, van grauwheid, ja, van modern koketteren met Bruges-la-Morte en ondanks dat alles kan men hier toch vrij ruim, klaar en comfortabel wonen.

Het Pandreitje staat voor de al niet meer jonge Bruggeling synoniem voor gevangenis.  't Gevang, zoals wij zeggen maar 't gevang is er allang niet meer.  Zelfs dokter Lecompte werd er nog opgesloten omdat hij in aanvaring kwam met de Orde van de Geneesheren, denkt u zich eens in en is die niet onlangs duizend jaar oud geworden?  De gevangenis die er niet meer is dus.
Vanop de Halletoren ziet u onmiddellijk de vlek waar ooit het 'Pandreitje' was.  Terwijl de rest van de binnenstad van bovenaf gezien egaal roodgedakt is, is de moderne bebouwing op de plaats waar ooit het 'Pandreitje' was juist blauwgedakt en ook de kleur van de stenen waarin de gebouwen werden neergepoot verschillen ferm van de blekere kleuren van de omgeving.

Daarstraks nog eens gecontroleerd.  Niemand die voorlopig reageerde.  Daarom deze tweede foto.  Waar werd hij genomen?

De Markt, ruim een uur geleden.  Een momentopname.  Achteraan de koetsen die naar het Begijnhof trekken, vooraan de busjes die een groter parcours hebben en zelfs de Verloren Hoek aandoen.  Alles wordt in het werk gesteld om de toeristen te plezieren en te informeren over deze stad.  Het zal wel met het weer te maken hebben dat vandaag de busjes meer in trek waren.  
Let ook op de eerste voorbereidingen tot het plaatsen van de tribunes voor de Heilig Bloedprocessie.  Die oranje dingen zijn de stoeltjes. 

Ik ben deze morgen al eens buiten geweest.  Het is sterker dan mezelf.  Ben ik dan toch een echte 'Brugschen stroatendwil'? 
Dit straatje is de Kipstraat, ooit onderwerp geweest van een quizvraag.  Zo zag het er deze morgen uit.

Hildegarde stelde mij een vraag i.v.m. de oorsprong van deze tekst die op de muur van het Bargehuis geschreven werd. 
Het werd er niet geplaatst op initiatief van de uitbater of eigenaar van het Bargehuis, maar wel van de stad zelf.  Het was het Gezellejaar en onder de titel "sterk zij de tale der woorden" werd een aantal artiesten die zich verzamelden onder de naam @rt words-@rt works gevraagd om een aantal teksten in het stadsbeeld te brengen.  Officieel luidde het: taal als beeld in de historische binnenstad brengen.  Van wie de tekst nu is, ik vermoed van Peter Verhelst, die van geboorte een Bruggeling is.  Van hem is ook een tekst terug te vinden op de stoelruggen in het Concertgebouw.  Loopt u al de stoeltjesruggen af, dan hebt u een werk van hem gelezen.  En ook het officiële gedicht van 'Brugge - 2002, culturele hoofdstad van Europa' was van Peter Verhelsts hand.  (Op een dag doken ze op, zwermden uit / Over de stad en nestelden zich, / We gaven ze te eten van onszelf. / Op een dag waren ze verdwenen. / Maar ze bleven.  's Nachts worden we bezocht / In onze eigen, vreemdkleurige dromen.)  Beide teksten hebben trouwens dezelfde teneur. 

"Als je weggaat, kom je dan weer terug?
 Als ik terugkom, ben je er dan?"

Waar kon deze tekst beter staan dan op de plaats waar de meeste dagjestoeristen de stad verlaten, op weg naar hun bus die op hen staat te wachten.

Donkere dagen zoals vandaag lenen er zich toe om wat in mijn archief te duiken.  Fotograferen in de regen heeft ook zijn charmes maar het is meestal niet aan mij besteed.

Brugges schoonste dag nadert met rasse schreden.  Laat ons hopen dat het weer beter zal zijn dan het weer dat we vandaag (en, luisterend naar de weerberichten, ook de komende dagen) voorgeschoteld krijgen.  Regen is de grote boeman voor een stoet waarin duizenden deelnemers in prachtige kostuums rondlopen.  Die kostuums zijn meestal weinig tegen regen bestand.

Dit is het tafereel "Stabat Mater": een groep zingende meisjes begeleiden de voortgetrokken wagen met daarop het piëtabeeld, Maria met haar gestorven zoon op de schoot.  Het is hét zinnebeeld van het onnoemelijke lijden dat aanwezig is bij diegenen die achterblijven.

Om het met de woorden van Kate Ryan te zeggen:

"je t' adore,
anyone can see it."

Ik heb het over Brugge.
Over wie of wat heeft zij het vanavond?

U moet het nooit buiten het centrum van Brugge zoeken met de fotovraag.  Dit weerstation bevindt zich wel degelijk in de binnenstad en is voor iedereen bereikbaar.  Het is aan u om uit te vissen waar.

Van bovenop de Halletoren heb ik eens gekeken in de richting van Wenduine en De Haan.  De mist hing duidelijk in de weilanden achter Ruddershove, de straat met als belangrijkste gebouw het AZ St.-Jan, (het 'nieuwe' Sint-Janshospitaal, geopend in 1977).  Let op de felgekleurde gebouwen rechts in diezelfde straat. Het zijn de nieuwe gebouwen van het OCMW die de meeste van haar diensten in februari van dit jaar naar die spiksplinternieuwe gebouwen aan de rand van de stad verhuisde.
Het kerkje vooraan is dat van Christus Koning.  Het werd door de stad gebouwd in 1926 als gedenkteken van de “toewijding van stad Brugge aan het heilig Hart van Jezus".  Het is dus een vrij jonge kerk.   

Leuk is dat vanuit alle kijkgaten van het belfort pijlen staan gericht naar steden en gemeenten uit de verre of nabij omtrek met telkens de afstand in vogelvlucht erbij (uiteraard in kilometer aangeduid).

De Brugse haven zoals u hem waarschijnlijk nog nooit gezien heeft.  Heel in de verte staat zelfs de toren van Lissewege.  Bij deze fotosessie was er wat mist, want bij perfect helder weer kunt u in deze richting kijken tot Zeebrugge.

Vooraleer ik de Halletoren (366 treden) beklom had ik dus gezorgd voor quizvraag 21 die ondertussen al opgelost werd door Poke.  Voila, nu kan ik u bestoken met prachtige zichten die ik met mijn camera nam van bovenop die Halletoren.
Op deze foto merkt u bijvoorbeeld dat de werken in de St. Jakobsstraat haar laatste fase ingegaan zijn.  Zelf het torentje van het hof Bladelin is te zien en ook de Biekorf en kijk, rechts, de Ambiorix aan de Eiermarkt.

Jaja, Poke is aan een serieus inhaalmanoeuvre bezig op Flater wat het aantal juiste oplossingen geven betreft.  Opnieuw wist hij waar de foto's genomen werden.   Bij de vorige quizvraag had hij aan 1 foto genoeg, nu kwamen er twee aan te pas.
Deze waterpomp buiten gebruik staat inderdaad op de binnenkoer van de stadshallen.  Hier, staande op de trappen die leiden naar de Halletoren kunt u het zien naast de persoon het meest rechts in beeld.
Vanaf krijgt u quizvraag nummer 23.  Enne, ... ook de anderen mogen meedoen hé.

Het had een quizvraag kunnen zijn.  Waar treft men dit lieve katje aan?  Op de verste muur van de binnenkoer van de godshuisjes Blindekens in de Kammakersstraat, daar zie je het lopen.