Het gevoel van daar alleen te zijn.

Er hangt een bijna tastbare stilte. Geen stemmen, geen verkeer — alleen misschien het zachte ritselen van gras of het eerste voorzichtige vogelgeluid. De lucht voelt fris en koel. De wereld lijkt nog te slapen, terwijl ik al aanwezig ben in dat overgangsmoment tussen nacht en dag. Alleen zijn in zo’n natuurgebied geeft een gevoel van vrijheid. Je merkt details die je later op de dag zou missen: de subtiele kleurverandering in de lucht, het licht dat langzaam terrein wint. Het is een intiem moment met de natuur — alsof je even getuige mag zijn van iets dat niet voor iedereen zichtbaar is.

.