De laatste adem van de dag.

Deze foto maakte ik vanop het balkon aan de zeedijk van Blankenberge, net na het blauwe uurtje. De dag was eigenlijk al voorbij, maar de zee en de lucht waren nog lang niet klaar met hun verhaal. Het water is donker en zacht, met kleine golven die telkens opnieuw het strand bereiken. In de verte liggen enkele schepen als stille silhouetten op zee. Dichterbij zie je een paar mensen nog even door het ondiepe water lopen. Kleine figuren in een groot landschap, bijna verloren in de avond. Voor mij gaat de foto daardoor niet zozeer over een zonsondergang, maar over het moment erna. Soms begint het mooiste licht pas wanneer je denkt dat de dag voorbij is.

.